Шизофрения мен эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары



1. Шизофренияның клиникалық.патопсихологиялық сипаттамалары
2. Эпилепсияның клиникалық.патопсихологиялық сипаттамалары
Шизофрения - этиологиясы анықталмаған, созылмалы ағымға бейім, наукас тұлғасының типті озгерістерімен әлеументтік адаптация және еңбекке қабілеттіліктің тұрақты бұзылыстарына алып келетін әртүрлі айқындылық дәрежесіндегі өзге психикалық бұзылыстармен көрінетін психикалық ауру.
Шизофренияның тұрғындар арасында таралу дәрежесі ғылыми және тәжірибелік тұрғыдан маңызды мәселе болып отыр, оның таралуының барлық елдерде бірдейлілігі және жалпы тұрғындарға шаққанда 1-2 пайыз құрайтындығыны анықталған. Шизофрения кез-келген жас кезеңінде басталуы мүмкін, дегенмен шизофренияның дамуына аса тән жас кезеңі 20-25 жас.Әйелдерде ауру жедел өтеді,ал ер адамдарда әйелдерге қарағанда ауру ерте басталады. Ұстама тәрізді үдемелі шизофренияның басталатын жас кезеңі әртүрлі:балалық шақта,жетілген және егде жас кезеңінде де басталуы мумкін,сондықтан аурудың клиникалық көрінісінде де жасқа байланысты ерекшеліктер болады.
1. Ілешева Р.Г. Медициналық психология. Алматы, 1994.
2. Абрамова Г.С., Юдчиц Ю.А. Психология в медицине. М., 1998.

Пән: Педагогика
Жұмыс түрі:  Реферат
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 6 бет
Таңдаулыға:   
Қазақстан Республикасының Білім және Ғылым министірлігі
Шәкәрім атындағы Семей мемлекеттік университеті

СӨЖ

Тақырыбы: Шизофрения мен эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары

Орындаған: Беркутбаева А.Р. (ПХ-315)
Тексерген: Тезекбаева М.Ж.

Семей, 2015
Жоспар:
1. Шизофренияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары
2. Эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары
Шизофрения - этиологиясы анықталмаған, созылмалы ағымға бейім, наукас тұлғасының типті озгерістерімен әлеументтік адаптация және еңбекке қабілеттіліктің тұрақты бұзылыстарына алып келетін әртүрлі айқындылық дәрежесіндегі өзге психикалық бұзылыстармен көрінетін психикалық ауру.
Шизофренияның тұрғындар арасында таралу дәрежесі ғылыми және тәжірибелік тұрғыдан маңызды мәселе болып отыр, оның таралуының барлық елдерде бірдейлілігі және жалпы тұрғындарға шаққанда 1-2 пайыз құрайтындығыны анықталған. Шизофрения кез-келген жас кезеңінде басталуы мүмкін, дегенмен шизофренияның дамуына аса тән жас кезеңі 20-25 жас.Әйелдерде ауру жедел өтеді,ал ер адамдарда әйелдерге қарағанда ауру ерте басталады. Ұстама тәрізді үдемелі шизофренияның басталатын жас кезеңі әртүрлі:балалық шақта,жетілген және егде жас кезеңінде де басталуы мумкін,сондықтан аурудың клиникалық көрінісінде де жасқа байланысты ерекшеліктер болады.
Шизофренияны жеке ауру ретінде алғаш неміс психиатры Э.Крепелин бөліп қарастырды.Бұл ауру кезінде науқастар тұйықталады, әлеуметтік қатынастарын жоғалтады, эмоциональды реакциялардың кедейленуі бақыланады.
Кейінірек швейцария психиатры Е.Блейлер бұл ауруға жаңа атау шизофрения терминін ұсынып,ол бұл дерттің белгілерін ажыратты: науқастын әлеуметтік контактының жоғалтуын (аутизм),эмоционалдылықтың кедейленуін,психиканың ыдырауын,ойлаудың ерекше бұзылыстары, әртүрлі психикалық өзгерістер арасындағы диссоциация көріністерін жатқызды. Шизофренияның этиологиясы мен патогенезі бөлек нозологиялық бірлік болып бөлінгеннен бастап арнайы зерттеу пәні болып қарастырылды. Э.Крепелин шизофрения токсикоздың,соның ішінде жыныс бездерінің қызметі бұзылысы нәтежиесінде пайда болады деген тұжырым жасады. Шизофренияның пайда болуында тұқымқуалаушылық патологияның ролі анықталған,себебі наукастарда осы аурумен тұқымкуалаушылық ауырлығы, қарапайым тұрғындармен салыстырғанда бірнеше есе жоғары және тұқымкуалаушылық ауырлығы сипатында белгілі бір заңдылық болатындығы, шизофрения дамуының биологиялық ата-анамен байланыстылығы дәлелденген.Сонымен қатар катехоламиндік және индолды гипотезаларына негізделген.Науқастың психикалық жағдайының айқындылық дәрежесі аурудың үдемелілігі мен формасына тәуелді болатындығы айқын көрінеді. Шизофренияның психопатологиялық көріністері көп түрлігімен ерекшеленеді,өздерінің ерекшеліктеріне байланысты олар негативті және продуктивті болып бөлінеді. Негативті-функциялардың түсіп қалуы немесе бұрмалануын білдіреді, продуктивті-ерекше психопатологиялық симптоматиканың пайда болуымен:галлюцинация,сандырақ,аффе ктивті күйзеліс сипатталады.
Шизофренияның томендегідей клиникалық сипаттамалары болады:
Интеллектуалды бұзылыстар ойлау бұзылысының әртүрлі вариантымен көрінеді: науқастар бағынбайтын ой ағынына немесе кідірісіне, шағымдар айтады.Жеке сөйлемдерден, сөздерден ерекше мағына түйсіну, жаңа сөздер ойлап табу (неологизмдер) бақыланады.Ойлауы жиі қалқымалы болып келеді, сөздерінде логикалық байланыссыздық бір тақырыптан бір тақырыпқа ауысу байқалады. Дертті өзгерістер тереңге кеткен науқастардың сөздеріндегі логикалық ретсіздік сөз үзілісі ( шизофазия) сипатын алады.
Эмоциональды бұзылыстар моральды-этикалық қасиеттерді үйірлік және жақындарына деген аяныш, түсіністік сезімін жоғалтудан басталады, ал кейде бұл жеккөру және ызалылық сезімімен бірге жүреді. Сүйікті ісіне қызығушылық төмендеп, уақыт өте келе тіпті жоғалтады, қарапайым жеке бас гигиенасын сақтамайды. Аурудың елеулі белгісі олардың жүріс-тұрыстарының ерекшеліктері де болып табылады.
Сенестопатиялық көріністердің орналасуы соматикалық ауруларда болатын ауру сезімдеріне сәйкес келмейді.
Қабылдау бұзылуыжиі есту галлюцинацияларымен және әртүрлі сезім мүшелерінің әрқилы жалған галлюцинациялармен көрінеді,ал сандырақтық күйзелістер ішінен әртүрлі формаларынбақылауға болады: паранойяльді, параноидты, парафренді,аурудың ерте сатыларында - жиі паранойяльды сандырақтар кездеседі.Шизофренияға авторларының есімімен Кандинский - Клерамбо синдромы деп аталатын псивдогаллюцинациялармен бірге жүретін физикалық әсер ету сандырағы айтарлықтай тән болып келеді.
Қозғалыстық бузылыстар өздерінің көрініс берулері жағынан көпқилы. Олар ерікті әрекеттер бұзылысы түрінде де және күрделі актілер патологиясы формасында да көрінеді.Ерікті әрекет бұзылысының көрнекі түрі кататониялық синдром болып табылады. Кататониялық синдромның құрамына кататониялық ступор және кататониялық қозу кіреді. Кататониялық ступордың екі түрі болуы мүмкін: люцидті және онейроидты. Люцидті ступор кезінде науқастарда қоршаған ортада қарапайым бағдарлау және ондағы құбылыстарды бағалау сақталады, ал онейроидты жағдайда науқастың санасы өзгереді.
Шизофренияның клиникалық көріністерінің спекторы өте кең,сондықтан оның диагностикасы көптеген қиындықтар тудырады,ал дифференциальды-диагностикалық бағасын үш бағытта жүргізу қажет,экзогенді психоздардан,аффективті психоздардан,соның ішінде маниакальды-депресивті психоздан,және невроздар мен психопатиядан ажырату керек. Экзогенді психоздар белгілі бір зияндылықтармен байланысты басталады. Аффективті психоздар кезінде шизофренияға тән тұлғалық өзгерістер байқалмайды. Психопатологиялық көріністер негізінен аффективті бұзылыстармен көрінеді.
Шизофрения ауруының даму ағымына қарай екі түрі болады. Ұстама тәріздіағымда шизофрениядаауру ұстамаларының ашық аралықтармен ... жалғасы

Сіз бұл жұмысты біздің қосымшамыз арқылы толығымен тегін көре аласыз.
Ұқсас жұмыстар
Шизофрения мен эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары туралы ақпарат
Шизофрения мен эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары туралы
Шизофрения мен эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары жайлы ақпарат
Шизофрения мен эпилепсияның сипаттамалары туралы ақпарат
Шизофрения мен эпилепсияның клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары жайлы
Дәрігерлік емдеу мекемедегі психологиялық қызметтің ерекшеліктері мен тиімділігі
Сана бұзылуының критерийлері
Невроздардың клиникалық-патопсихологиялық сипаттамалары
Психологиялық аурулардың тұқымқуалауы туралы
Медициналық психология пәні
Пәндер