Науқастың ауруға психологиялық реакциялары: қорғаныс механизмдері, типология және клиникалық аспектілер

Науқастың ауруға психологиялық реакциясы
Науқастың ауруға психологиялық реакциясы байланысты:
1. Науқастың ауруға бейімделу әдісіне
2. Аурудың ішкі көрінісіне
3. Психологиялық қорғаныс механизмдеріне
ДИССИМУЛЯЦИЯ
- Сырқаттанғанын біле отырып, пациент саналы түрде аурудың белгілерін жасырады және ол үшін барлық күшін салады
АГГРАВАЦИЯ
- ауру белгілерін, жағдайының ауырлығын арттырып, асыры айту
АНОЗОГНОЗИЯ
- науқас өзінің ауруын және оның белгіле-
рін саналы түрде қабылдамайды. Науқас ауруын айналасындағылардан ғана емес, өзінен де “жасырады”.
“Ауруға салыну ”реакциясы
- науқас ауырсыну жағдайына назарын толығымен аударып, оған өз құндылық-
тарының ішінде жоғары орын береді, ауруына баланысты емес нәрселерді елемейді.
ӘЛЕУМЕТТІК “МӘРТЕБЕЛІ” АУРУЛАР
МИОКРД ИНФАРКТЫ
ЖҮРЕК ИШЕМИЯСЫ
СТЕНОКАРДИЯ ЖӘНЕ Т. Б.
Әлеуметті құнды емес аурулар:
Геморрой
Жаралы колит жіне т. б.
СИМУЛЯЦИЯ
- ауруға шалдықпаған адамның саналы түрде дерттің шағымдарын үсынып, шағымдануы
“ҚИЫН” НАУҚАСТАР
Үрейлі-күдікті науқастар
Жабырқаулы (депрессивті)
Дәрігерлер
Пресуицидальды синдром
“Протопопов триадасы”:
- тахикардия
- іш қатулар
- қарашықтың кеңейуі
Дәрігер науқас ретінде
Дәрігердің өз дертіне психологиялық реакциясы:
1) анозогностикалық кезең
2) үрей (паника) реакциясы