Херши-Чейз тәжірибесі: ДНҚның тұқымқуалаушылықтың тасымалдаушысы ретінде дәлелденуі

СӨЖ-1 Тақырыбы: Херши - Чейз тәжірибесі рекомбинантты ДНҚ талдау

Дайындаған: Сақтай Қырмызы

Тобы: Бт-49/1

Тексерген: Асемгуль Жамбуловна

Эксперимент Херши-Чейз

ДНҚ-ның генетикалық ақпараттың тасымалдаушысы ретіндегі рөлі туралы ішек таяқшасын E. coli жұқтыратын бактериофаг Т2 зерттеуінде алынған.

Бұл фаг капсидінің ақуыз басының ішінде ДНҚ молекуласы орналасқан.

1952 жылы кейбір Т-жұп бактериофагтардың, соның ішінде Т2 фагының өмірлік циклі зерттелді.

Бактериофаг Т2 - нің құрылысы

1952 жылы Альфред Херши мен Марта Чейз фагтардың көбеюінде ДНҚ мен фаг белоктарының ерекше рөл атқаратынын көрсетті.

Алдыңғы зерттеулерден белгілі болды:

Т2 фагтары - шамамен 50% ақуыз және 50% ДНҚ.

Жасуша инфекциясы фагты бактерия қабырғасына құйрық фибриллерінің сіңіруінен басталады.

Бактерия жасушасының ішінде жаңа фаг бөлшектері түзіледі.

Егер фагтың кейбір молекулалық компоненттері (ДНҚ немесе ақуыздар) бактерияға енеді деп есептесек, олардың қайсысы вирустық бөлшектердің жиналуына бағыттайды- деген сұраққа?

Херши мен Чейз радиоизотоптық әдісті қолданды.

Олар ДНҚ -ны радиоактивті фосформен (32Р), ал белоктарды радиоактивті күкіртпен (35S) таңбалады.

Алдымен бактериялық жасушалар қоректік ортада фосфор немесе күкірт изотопының қатысуымен өсірілді, содан кейін мұндай жасушалар Т2 фагымен жұқтырылды. Фагтардың ұрпағында ДНҚ немесе ақуыз конверттері бар вирустық бөлшектер болуы керек.

Бұл бөлшектер дақылдан оқшауланған, содан кейін шартты ортада өсірілген бактериялық жасушалармен белгіленген фагтармен жұқтырылған.

бактериялар лизирленген, 32P таңбаланған, бірақ 35S емес фагты шығарады.

Тәжірибеден Херши мен Чейз фагтың ақуыздары бактериялардың жасушасынан тыс қалады деген қорытындыға келді, ал фагтың жаңа бөлшектерінің пайда болуы үшін тек Т2 фагының генетикалық материалы болып табылатын вирустық ДНҚ маңызды болып табылады.