Шәкәрім Құдайбердіүлы


Шәкәрім Құдайбердіұлы . XIX ғасырдың екінші жартысы мен XX ғасырдың бас кезінде өмір сүріп, қоғамдық, әлеуметтік, рухани, мәдени, әдеби өмірге белсене араласып, адамгершілік, ағартушылық идеяларды уағыздаған қазақтың ұлы ақыны. Ол . сондай.ақ, прозашы, аудармашы, тарихшы және философ. Кейбір деректерде оның есімін "Шаһкәрім" деп те көрсетеді. Туған жері . қазіргі Шығыс Қазақстан облысының Абай ауданындағы Шыңғыстау бөктері. Шәкәрімнің әкесі Құдайберді Құнанбайдың үлкен бәйбішесі Күнкеден туған, Абаймен әкесі бір, шешесі бөлек. Шәкәрім сонда Абайға немере іні болып келеді.

Әкесінен жеті жасында жетім қалған Шәкәрімді атасы Құнанбай өз тәрбиесіне алады. Көңіліне қаяу түсірмей, бетінен қақпай, еркелетіп өсіреді. Ол жөнінде ақынның өзі: "Қажы марқұм мені "жетім" деп аяп, қысып оқыта алмай, жетімді сылтау етіп, ойыма не келсе, соны істеп, ғылымсыз өстім" деп өкіне еске алады. Алайда ақылды бала өсе келе тез ес жиып, білім.ғылымның қадір.қасиетін кештеу болса да жете түсініп, өз бетімен оқып, үйреніп, рухани қазыналарға үңіледі.

Өз елінің сөз мұрасына қоса, басқа жұрттың да асылдарына ден қояды; жаратылысты, адам қоғамын Абайша тануға, болмыстағы шындықтарды Абайша бағалауға тырысып, үлкен мектептен өтеді. Абайдың ақыл.кеңесімен өлеңдер шығара бастайды. Қазан төңкерісіне дейін.ақ ол қазақ зиялыларымен, орыс интеллигенциясымен жақын танысып, пікірлес болады, олармен бірге қоғамдық маңызы бар істерге араласады.

Барлық өткен жолын, көргені мен білгенін жырға айналдырғандықтан, оның шығармаларынан өзінің дүниеге, табиғатқа, сан салалы құбылыс.көріністерге, дінге деген көзқарастары анық көрініп отырады. Меккеге барып, "қажы" атанғанымен, ол ешқашан дінге берілген фанатик те, өмірдің қуаныш.рақатынан аулақ болуды уағыздаған тақуа да, бәрін жоққа шығаратын нигилист те болмаған.
Шәкәрім Құдайбердіұлы - XIX ғасырдың екінші жартысы мен XX ғасырдың бас кезінде өмір сүріп, қоғамдық, әлеуметтік, рухани, мәдени, әдеби өмірге белсене араласып, адамгершілік, ағартушылық идеяларды уағыздаған қазақтың ұлы ақыны. Ол - сондай-ақ, прозашы, аудармашы, тарихшы және философ. Кейбір деректерде оның есімін "Шаһкәрім" деп те көрсетеді. Туған жері - қазіргі Шығыс Қазақстан облысының Абай ауданындағы Шыңғыстау бөктері. Шәкәрімнің әкесі Құдайберді Құнанбайдың үлкен бәйбішесі Күнкеден туған, Абаймен әкесі бір, шешесі бөлек. Шәкәрім сонда Абайға немере іні болып келеді.

Әкесінен жеті жасында жетім қалған Шәкәрімді атасы Құнанбай өз тәрбиесіне алады. Көңіліне қаяу түсірмей, бетінен қақпай, еркелетіп өсіреді. Ол жөнінде ақынның өзі: "Қажы марқұм мені "жетім" деп аяп, қысып оқыта алмай, жетімді сылтау етіп, ойыма не келсе, соны істеп, ғылымсыз өстім" деп өкіне еске алады. Алайда ақылды бала өсе келе тез ес жиып, білім-ғылымның қадір-қасиетін кештеу болса да жете түсініп, өз бетімен оқып, үйреніп, рухани қазыналарға үңіледі.

Өз елінің сөз мұрасына қоса, басқа жұрттың да асылдарына ден қояды; жаратылысты, адам қоғамын Абайша тануға, болмыстағы шындықтарды Абайша бағалауға тырысып, үлкен мектептен өтеді. Абайдың ақыл-кеңесімен өлеңдер шығара бастайды. Қазан төңкерісіне дейін-ақ ол қазақ зиялыларымен, орыс интеллигенциясымен жақын танысып, пікірлес болады, олармен бірге қоғамдық маңызы бар істерге араласады.

Барлық өткен жолын, көргені мен білгенін жырға айналдырғандықтан, оның шығармаларынан өзінің дүниеге, табиғатқа, сан салалы құбылыс-көріністерге, дінге деген көзқарастары анық көрініп отырады. Меккеге барып, "қажы" атанғанымен, ол ешқашан дінге берілген фанатик те, өмірдің қуаныш-рақатынан аулақ болуды уағыздаған тақуа да, бәрін жоққа шығаратын нигилист те болмаған.

Пән: Әдебиет
Жұмыс түрі: Реферат
Көлемі: 4 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 200 теңге




Шәкәрім Құдайбердіұлы
(1858-1931)

Шәкәрім Құдайбердіұлы - XIX ғасырдың екінші жартысы мен XX ғасырдың бас
кезінде өмір сүріп, қоғамдық, әлеуметтік, рухани, мәдени, әдеби өмірге
белсене араласып, адамгершілік, ағартушылық идеяларды уағыздаған қазақтың
ұлы ақыны. Ол - сондай-ақ, прозашы, аудармашы, тарихшы және философ. Кейбір
деректерде оның есімін "Шаһкәрім" деп те көрсетеді. Туған жері - қазіргі
Шығыс Қазақстан облысының Абай ауданындағы Шыңғыстау бөктері. Шәкәрімнің
әкесі Құдайберді Құнанбайдың үлкен бәйбішесі Күнкеден туған, Абаймен әкесі
бір, шешесі бөлек. Шәкәрім сонда Абайға немере іні болып келеді.

Әкесінен жеті жасында жетім қалған Шәкәрімді атасы Құнанбай өз тәрбиесіне
алады. Көңіліне қаяу түсірмей, бетінен қақпай, еркелетіп өсіреді. Ол
жөнінде ақынның өзі: "Қажы марқұм мені "жетім" деп аяп, қысып оқыта алмай,
жетімді сылтау етіп, ойыма не келсе, соны істеп, ғылымсыз өстім" деп өкіне
еске алады. Алайда ақылды бала өсе келе тез ес жиып, білім-ғылымның қадір-
қасиетін кештеу болса да жете түсініп, өз бетімен оқып, үйреніп, рухани
қазыналарға үңіледі.

Өз елінің сөз мұрасына қоса, басқа жұрттың да асылдарына ден қояды;
жаратылысты, адам қоғамын Абайша тануға, болмыстағы шындықтарды Абайша
бағалауға тырысып, үлкен мектептен өтеді. Абайдың ақыл-кеңесімен өлеңдер
шығара бастайды. Қазан төңкерісіне дейін-ақ ол қазақ зиялыларымен, орыс
интеллигенциясымен жақын танысып, пікірлес болады, олармен бірге қоғамдық
маңызы бар істерге араласады.

Барлық өткен жолын, көргені мен білгенін жырға айналдырғандықтан, оның
шығармаларынан өзінің дүниеге, табиғатқа, сан салалы құбылыс-көріністерге,
дінге деген көзқарастары анық көрініп отырады. Меккеге барып, "қажы"
атанғанымен, ол ешқашан дінге берілген фанатик те, өмірдің қуаныш-рақатынан
аулақ болуды уағыздаған тақуа да, бәрін жоққа шығаратын нигилист те
болмаған.

Шәкәрімнің поэзиялық шығармалары мазмұнға бай, сан салалы болып келеді.
Онда азаматтық лирика да, махаббат лирикасы да, табиғат суреттері де,
философиялық толғамдар да, элегия, сонет, тарихи баллада, халықтық қара
өлең үлгісі де баршылық. Осындай жан-жақтылық оның прозасына да тән. Оның
тарихи, ғылыми, философиялық шығармалары қазақ прозасының дамуына өзіндік
ықпалын тигізді.

Сондай-ақ, ол қазақ әдебиетінің басқа халықтар әдебиетімен байланысты
дамуына зор үлес қосты. Араб, парсы, түрік, орыс тілдерін жетік
білгендіктен, ол осы халықтардың ғасырлар бойы қалыптасқан қазыналарына
еркін бойлап, солардың озық үлгілерін қазақшаға аударып, халқының игілігіне
айналдырды. Бірақ өмірден көргені мол, қабілет-қарымы тегеурінді ақыл-ой
иесінің жиған-тергенін халқына түгел беруіне отаршылдықтың озбыр саясаты
мүмкіндік бермеді.

Заманға жағынған, күндік тірлігінің құлы болған, ойы таяз белсенділер
түртпектеп мазасын алғандықтан, Шәкәрім 72 жасқа қараған шағында "Елу бес
жыл жинаған қазынамды, оңашада ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Құдайбердіұлы Шәкәрім
Шәкәрім Құдайбердіұлы шығармашылығы
Шәкәрім КҰДАЙБЕРДІҰЛЫ (1858—1931)
Шәкәрім Құдайбердіұлы шығармалары
Шәкәрім Құдайбердіұлы (1858-1931)
Шәкәрім Құдайбердіұлы туралы
Шәкәрім Құдайбердіұлы өмірбаяны
Шәкәрім Құдайбердіұлы еңбектері
Құдайбердіұлы Шәкәрім (1858—1931)
Шәкәрім Құдайбердіұлы ( 1858 – 1931 )
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь