Кеңес елі мектептеріндегі тарих пәнінің оқытылуы және ондағы ұлт республикалары тарихының орны


Мазмұны:

Кіріспе.

І тарау. Кеңес елі мектептеріндегі тарих пәнінің оқытылуы және ондағы ұлт республикалары тарихының орны.
1.1. ХХ ғасырдың 20.30 жылдарындағы Қазақстан тарихы пәнінің дамуындағы
кемшіліктер.
1.2.1934 жылы қабылданған Қазақ КСР тарихының программасы және Асфендияровтың «Қазақстан тарихының очерктері» атты еңбегі..
1.3. Тарихи білім беру жүйесіндегі Бекмаханов.

ІІ тарау.Мектептерде тарихи білім берудің теориясы мен практикасын жетілдіру.
2.1.XX ғасыр басындағы тарихи білім беру жүйесі.
2.2. Тарихи білім беру саласында революциялық қайта құрулар.
2.3.Тарихтың дербес курстарының енгізілуі (30.жылдардың басы — 50.жылдардың соңы)

Қорытынды.

Пайдаланған әдебиеттер тізімі.
Кіріспе.
Курстық жұмыстың өзектілігі: Қазақстанның тәуелсіздік алуы тарих ғылымының да жылдам дамуына, тарихи ақтаңдақтардың ашылуына жол ашты. Уақыт өте келе мұрағат сөрелерінен шығарылып, айналымға түскен жаңа құжаттар негізінде соны ой-пікірлер мен жаңа тарихи танымдық көзқарастар туындады. 80-жылдардың соңы мен 90-жылдардың басында жабық тақырыптардың қатарына саналып келген Алаш қозғалысы, 40-50 жылдардағы қазақ зиялыларының қызметі, «Бекмаханов ісіне» қатысты маңызды құжаттар мен деректер, т.б. жариялана бастады. Бұл тарих саласындағы сеңнің бұзылуы, оның тасқынға ұласуының басы еді. Рухани әлеуметтік сұраныс өткенді білуге деген құлшыныс пен талпыныс түрінде көрініп, баспасөзде жаңа қолданысқа түскен деректерге сүйеніп жазылған еңбектер жарық көрді. Ұзақ жылдар тұмшаланған ақиқат ашылып, шынайы тарихи зердені біртіндеп, баяу да болса қалыптастыру жүзеге асырыла бастады.Сол себептенде Қазіргі таңда Қазақстан тарихының Кеңестік кезеңдегі жағдайы мен кемшіліктеріне баса назар аудару өзекті мәселеге айналып отыр.
Курстық жұмыстың мақсат-міндеттері:Курстық жұмыста негізгі қаралған мәселе ХХ ғасырдың 40-50 жылдарындағы тарихи білім беру жүйесінің мәні мен құрылымына талдау жасау арқылы объективті баға беру.Осыдан мынадай міндеттер келіп шығады:
• Тақырыптың өзектілігін айқындау;
• Кеңес үкіметі тұсындағы оқу материалдарына шолу жасау;
• Сол кезеңдегі Қазақ зиялыларының еңбектерін салыстыра отырып анализдеу;
• Қазақ КСР оқу бағдарламасына сараптама жүргізу;
• ХХ ғасырдың 40-50 жылдарындағы білім беру жүйесінің ерекшеліктерін анықтау;
• Білім беру жүйесін қайта құру кезіндегі белең алған келеңсіздітердің нәтижесін тексеру;
Пайдаланған әдебиеттер тізімі.

1. Тұрсын Хазретәлі. Мектепте тарихты оқыту әдістемесі. А,. «Дарын» 2004ж,160 б.
2. Көрсетілген еңбек.12-17 б.
3. Абдугулова Б.Жалпы білім беретін мектептерде Қазақстан тарихын оқытудың дидактикалық негіздері.А., 2004 ж. 50 б
4. Тұрлығұл Т.Мектепте Қазақстан тарихын оқытудың теориясы мен әдістемесі. А., «Ғылым» 2003 ж. 256 б.
5. Бұлда сонда.
6. Асфендияров С.Қазақстан тарихы очерктері.А., «Санат» 1994 ж. 120 б.
7. Жанысбекова Г. Тарихты оқыту әдістемесі. Ш.,2004 ж, 104 б.
8. Бұлда сонда.
9. Бердібеков С.Азаматтық білім беру жүйесі. І бөлім.А., «Білім» 2001 ж. 190 б Көрсетілген еңбек.229 б.
10. Игібаева А. Қазақстанда білім беру жүйесінің қалыптасып дамуы.//Қазақстан мектебі.№10.2004 ж. 74 б.
11. Әбдіразақова А.Оңтүстік өңірде мамандар қалай даярланды.//Қазақстан мектебі. №6. 2006 ж. 43 б.
12. Жусанбаева Г.Мектеп және баспасөз. №6.2006 ж. 61 б.
13. Даркенов Қ. Қазақ зиялылары мен Бекмаханов арасындағы рухани байланыс.//Қазақстан тарихы.

Пән: Педагогика
Жұмыс түрі: Курстық жұмыс
Көлемі: 28 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 500 теңге




Мазмұны:
Кіріспе.
І тарау. Кеңес елі мектептеріндегі тарих пәнінің оқытылуы және ондағы ұлт
республикалары тарихының орны.
1.1. ХХ ғасырдың 20-30 жылдарындағы Қазақстан тарихы пәнінің дамуындағы
кемшіліктер.
1.2.1934 жылы қабылданған Қазақ КСР тарихының программасы және
Асфендияровтың Қазақстан тарихының очерктері атты еңбегі..
1.3. Тарихи білім беру жүйесіндегі Бекмаханов.
ІІ тарау.Мектептерде тарихи білім берудің теориясы мен практикасын
жетілдіру.
2.1.XX ғасыр басындағы тарихи білім беру жүйесі.
2.2. Тарихи білім беру саласында революциялық қайта құрулар.
2.3.Тарихтың дербес курстарының енгізілуі (30-жылдардың басы — 50-жылдардың
соңы)
Қорытынды.
Пайдаланған әдебиеттер тізімі.

Кіріспе.
Курстық жұмыстың өзектілігі: Қазақстанның тәуелсіздік алуы тарих
ғылымының да жылдам дамуына, тарихи ақтаңдақтардың ашылуына жол ашты. Уақыт
өте келе мұрағат сөрелерінен шығарылып, айналымға түскен жаңа құжаттар
негізінде соны ой-пікірлер мен жаңа тарихи танымдық көзқарастар туындады.
80-жылдардың соңы мен 90-жылдардың басында жабық тақырыптардың қатарына
саналып келген Алаш қозғалысы, 40-50 жылдардағы қазақ зиялыларының қызметі,
Бекмаханов ісіне қатысты маңызды құжаттар мен деректер, т.б. жариялана
бастады. Бұл тарих саласындағы сеңнің бұзылуы, оның тасқынға ұласуының басы
еді. Рухани әлеуметтік сұраныс өткенді білуге деген құлшыныс пен талпыныс
түрінде көрініп, баспасөзде жаңа қолданысқа түскен деректерге сүйеніп
жазылған еңбектер жарық көрді. Ұзақ жылдар тұмшаланған ақиқат ашылып,
шынайы тарихи зердені біртіндеп, баяу да болса қалыптастыру жүзеге асырыла
бастады.Сол себептенде Қазіргі таңда Қазақстан тарихының Кеңестік кезеңдегі
жағдайы мен кемшіліктеріне баса назар аудару өзекті мәселеге айналып отыр.
Курстық жұмыстың мақсат-міндеттері:Курстық жұмыста негізгі қаралған
мәселе ХХ ғасырдың 40-50 жылдарындағы тарихи білім беру жүйесінің мәні мен
құрылымына талдау жасау арқылы объективті баға беру.Осыдан мынадай
міндеттер келіп шығады:
• Тақырыптың өзектілігін айқындау;
• Кеңес үкіметі тұсындағы оқу материалдарына шолу жасау;
• Сол кезеңдегі Қазақ зиялыларының еңбектерін салыстыра отырып
анализдеу;
• Қазақ КСР оқу бағдарламасына сараптама жүргізу;
• ХХ ғасырдың 40-50 жылдарындағы білім беру жүйесінің ерекшеліктерін
анықтау;
• Білім беру жүйесін қайта құру кезіндегі белең алған келеңсіздітердің
нәтижесін тексеру;
Курстық жұмыстың құрылымы: Курстық жұмыс Кіріспеден, негізгі
мәселелер қаралған ІІ тараудан және Қорытынды мен Пайдаланылған
әдебиеттер тізімінен тұрады.

І тарау.Кеңес елі мектептеріндегі тарих пәнінің оқытылуы және ондағы
ұлт республикалары тарихының орны.
1.1. ХХ ғасырдың 20-30 жылдарындағы Қазақстан тарихы пәнінің
дамуындағы кемшіліктер.
Кеңес өкіметі орнағаннан кейін мектепке арналған тұңғыш
бағдарлама "Тарихтың үлгі бағдарламалары" деген атпен 1920 жылы жарыққа
шықты . Оларда жаңа қалыптасып келе жатқан кеңестік идеологияның талаптарын
ескере отырып, халық бұқарасының қызметін, қоғам дамуындағы экономиканың
рөлін, жұмысшы табының бостандық жолындағы күресін, Қазан төңкерісінің
халықаралық маңызын оқытып, үйретуге баса назар аударылды. Бірақ та көп
ұзамай тарих пәні дербес пән болудан қалды.
20-жылдардың бас кезінде мектептің оқу жоспарына "Қоғам тану" пәні
енгізілді. Осы пән бойынша 1921 жылы шыққан алғашқы және 1923 жылғы "ГУС-
тың бағдарламаларының" жетістік жақтары да, кемшіліктері де болды. Оларда
тарихтағы халық бұқарасының роліне, тап күресі мәселелеріне, елдің ішкі
және сыртқы жағдайына көбірек орын берілуі сол кездегі талап тұрғысынан
әрине дұрыс та. Ал, азаматтық тарихқа мүлде көңіл бөлінбеуі, нақты тарихи
оқиғалар мен тарихи қайраткерлер қызметінің оқытылмауы үлкен кемшілік еді.
Тарихты оқытуда орын ала бастаған социологизм мен абстрактылық тенденция он
жылдан астам уақыт үстемдік алып, жастарды тарих пәні арқылы оқытып,
тәрбиелеу міндеттерінің толық жүзеге асуына кедергі келтірді. 20-жылдардағы
Қазақстан мектептерінің тарихы мен олардағы оқу-тәрбие жұмысына арналған
еңбектерде тарих пәнін оқыту мәселелеріне аздап болса да назар аударылған.
Қазақ АКСР Халық ағарту Комиссариатының 1922 жылы бекіткен жеті жылдық
қазақ мектебінің үлгі оқу жоспарына 14 пән енгізіліп, олардың апталық,
жылдық сағаттары көрсетілген. Солардың ішінде "Отантану және география" (3-
7-сыныптар), "Қоғамтану, саяси сауат" деген пәндер бар . Бірақ та бұл
пәндердің бағдарламалары, оқулықтары, олардың құрылымы мен мазмұны,
оқытылуы туралы мәлімет жоқ.1
Әңгіме болып отырған он жылдан астам уақытта "Қоғамтану" пәнін орыс
тілінде оқытатын мектептер Мәскеуден шыққан бағдарламалар мен нұсқаулар
бойынша, ал қазақ, басқа да ұлт мектептері негізінен Қазақ АКСР Халық
ағарту Комиссариатының нұсқаулары бойынша жүргізді. 20-жылдары бірінші
басқыш мектептер көбірек, ал екінші басқыштар (жеті жылдық) азырақ еді,
олар енді ғана қалыптасып жатқан болатын. Мұның өзі тарих пәнінің сапасыз
оқытылуына соқтырды. Өйткені тарихи білімдерді көбірек қамтыған дүние жүзі
тарихының материалдары 5—7-сыныптарда оқытылды. КСРО халықтары тарихының
жеке элементтері соның құрамында үзік-үзік өтілді. Кеңес мемлекеті өмір
сүрген алғашқы он бес жылда КСРО халықтары тарихының жүйелі курсының
оқытылмауы кеңес мектебінде тарихтан білім беруде орын алған үлкен кемшілік
болды2
Жоғарыда аталған бағдарламаларда да, олар бойынша жарияланған оқу
құралдарында да, оқыту мәселелеріне арналған орталықтан шыққан кітапшалар
мен ғылыми-әдістемелік мақалаларда да республикаларға аты берілген халықтар
тарихын оқыту мәселелері көтерілген емес. Осы жылдардағы кеңес
мектептеріндегі тарих пәнінің оқытылу жайын баяндайтын ғылыми-әдістемелік
еңбектердің бір де бірінде бұл мәселе қарастырылмайды
Қазан төңкерісінен кейін кеңес елінде қоғамдық құрылыстың барлық
саласында, соның бірі халық ағарту саласында да түбірлі өзгерістер жасала
бастады. Белгілі ғалымдар мен ағартушылар, қоғам қайраткерлері осы саланың
келешегі туралы, жастарды қай бағытта тәрбиелеу, оларға нені оқытып үйрету
туралы ойларын ортаға салды.
Қазақстанда тарих пәнін мектепте оқытуға қатысты пікірлерді алғаш
айтқандардың бірі Ж. Аймауытов болды. 1918 жылы Семей қаласында шыққан
әдеби-ғылыми, қоғамдық "Абай" журналының 1 2-сандарында оның "Тәрбие" атты
көлемді мақаласы жарияланады. Мұнда автор баланы тәрбиелеуде өз елінің әдет-
ғұрпын, салт-санасын үйретудің, қоршаған ортамен таныстырудың маңызына
назар аударады.
Ал, 1924 жылы Орынборда жарияланған "Тәрбие жетекшісі" деген еңбегінде
тарих пәнінің маңызын ерекше көрсете келіп, оны қай кластан бастап оқыту
керек деген мәселеге тоқталады. "Тарихты оқыту-- бала әр тараулы білім
алып, әзірленіп, жазуға, оқуға әбден төселген соң, тарихи жеңіл әңгімелерді
ұғынып, айтып берерлік дәрежеге жеткен кезде, төңіректегі тұрмыс пен
жағырафиядан едәуір білім алғаннан кейін басталсын — дейді. Ал, қандай
тарихты оқыту керек деген сұраққа: "Дүние жүзі тарихы, не СССР тарихынан
бұрын алдымен балаларды күнделікті өмірдің тұрмыс-салтымен, тіршілігімен
байланыстыратын өз жұртының тарихын оқытудан бастаған жөн. Басқа жұрттың
тарихынан жергілікті тарихқа керекті, һәм қазіргі заманға қатысы бар
жерлерін ғана алу керек — деп тұжырымдайды.
4-класта әдебиетті, тарихты, жағырафияны біріктіріп (интеграциялап)
"Біздің Отан" деген атпен оқыту қажет деген ұсыныс жасайды. Арада жетпіс
жылдан астам уақыт өтседе Ж. Аймауытовтың осы айтқандарының бәрінің де
дұрыстығын өмір тәжірибесі дәлелдеп отыр. Оның ұсынған идеяларын кеңес
дәуірінде Қазақстан мектептерінде толық жүзеге асыруға жол берілмеді. Ал,
қазіргі уақытта оның жасаған қорытындыларын, есіресе 4-класта өз жұртының
тарихын оқу, "Біздің Отан" деген интеграциялық курс туралы айтқандарының
дұрыстығын өмір көрсетгі.3
Кеңес өкіметі орнаған алғашқы жылдарда тарихты оқыту, соған қоса өз
ұлтының тарихын мектептерде оқыту туралы пікір айтқан ағартушылар, ғалымдар
болған болса, кейінірек, әсіресе 20-жылдардың екінші жартысынан бастап
мұндай пікір айтушылар мүлде байқалмады. Мұның үлкен саяси-тарихи себебі
бар еді. 20-жылдардың екінші жартысынан бастап бүкіл елде, Қазақстанда да
саяси қуғын-сүргін басталды.
30-жылдардың басында мектептің оқу жоспарларындағы тарих пәнінің рөлі,
оның бағдарламалары мен оқулықтарын, оқыту әдістемесін жасау жөнінде үлкен
пікір таласы болды. Көп ұзамай мектепте тарихты оқытуда түбірлі өзгеріс
жасаған, оны осы мемлекет пен коммунистік идеологияға қызмет ету
талаптарына сәйкестендірілді.4
1936 жылы 3—4-сыныптарға арналған "КСРО тарихының қысқаша курсы"
жарыққа шықты, ол 1939 жылы қазақ тіліне аударылып басылып, қазақ
мектептерінде пайдаланыла бастады. Кеңес елінде жарық көрген тарих
оқулықтары ішінде бүл қазақ тарихынан аздап болса да материал енгізген
тұңғыш оқулық болатын. Оқулықта 67 тақырыпша-сабақ бар. 32-тақырыпша "II
Екатеринаның жаңа жерлерді жаулап алуы" деп аталады. Осындағы "Қазақстан
және Қиыр солтүстікте жүргізілген жаулап алушылықтар" деген әңгімеде
Қазақстан туралы бір бет материал берілген. Онда XVIII ғасырда қазақтардың
мал баққаны, үш жүз деп аталатын мемлекеті болғаны, оларды хандар мен
сұлтандар билегені айтылады. "Ілгеріде қазақ елін монғолдар жаулап алған
еді. Олар қазақтарды 200 жылдай езіп келді. 1731 жылы Әбілқайыр ханның
сұрауы бойынша кіші жүз Ресейге қосылды. Қалған жағын және бүкіл Орта
Азияны Ресей жаулап алды. Қамалдар салды, орыс әскерін ұстады, қазақ
жерлерін талау саясатын жүргізді. Оған қарсы қазақ халқы бірнеше рет
көтеріліс жасады..." дей келіп, 1783 жылғы С. Датов бастаған көтеріліс
туралы қысқаша тоқталады . Оқулық кейін бірнеше рет орыс тілінде де, қазақ
тілінде де қайта басылған, бірақ та Қазақстан тарихына қатысты материал
өзгеріссіз қалған.
Сол кездегі тарих ғылымының даму дәрежесіне байланысты берілген тарихи
материалда жаңсақтық бар еді. Мәселен, "мал баққан" жоқ, мал шаруашылығымен
айналысты, "үш жүз деген мемлекет" емес, Қазақ хандығы деген мемлекет
болды. Ал, кейбір маңызды тарихи фактілер мен құбылыстар тарихи шындық
тұрғысынан бағаланған. Оларға: Қазақстанның көп жерін және бүкіл Орта
Азияны патшалы Ресейдің жаулап алғаны, оларды айналдыра қамалдар салып,
әскер ұстағаны, патшалы Ресейдің отаршылдық саясат жүргізгені, соған қарсы
қазақ халқы мың бірнеше рет көтеріліске шыққаны туралы материалдар жатады.
30-жылдары жарық керген КСРО тарихының осы алғашқы оқулығында одақтас
республикалар тарихына байланысты материалдар, әсіресе Орта Азия мен
Қазақстан халықтарына қатыстылар мүлде аз болды. Кейбір ұлт
республикаларында өз халқының тарихын мектепте оқытуға талпыныс байқалды,
соның бірі Қазақ АКСР-і еді
1.2.1934 жылы қабылданған Қазақ КСР тарихының программасы және
Асфендияровтың Қазақстан тарихының очерктері атты еңбегі.

Қазақстан Халық ағарту Халық Комиссариатының алқасы 1934 жылы орта
мектептің жетінші оқу жылы үшін Қазақ ССР тарихының программасын бекітті,
ол 1934 жылы шыққан программалар құрамында жарық көрді .
Бағдарламаның кіріспесінде автор Қазақ тарихының дүние жүзі тарихы
сабақтарына қосымша өтілетінін, оны оқытуға 24 сағаттай уақыт бөлінетінін
ескертеді.
Бағдарлама Қазақ тарихын ерте дәуірден бастап 30-жылдарға дейін
қамтиды. Ол кіріспеден және үш дәуірден түрады.
Автор кіріспеде кеңес өкіметі жылдарында Қазақстанда көп өзгерістердің
болғандығын айта келіп, артта қалған ұлттардың капитализмге соқпай,
социализмге өту жөніндегі лениндік ілімді қазақ халқы тарихының айқын
көрсететінін, сондықтан да оны жастарға оқытып үйретудің маңызды екеніне
назар аударады.
Бірінші дәуір — "Қазақ халқының капиталистік деуірінен бұрынғы даму
тарихы (XVIII ғасыр)" - деп аталады. Мүнда біздің эрамыздан бұрынғы
дәуірден бастап, XVIII ғасырға дейінгі аралық қамтылған. Бұл ұзақ уақыт
тарихы бес тақырыпқа бөлініп берілген.
"Қазақстан патша өкіметінің отары болғандығы және Қазақстаңда Октябрь
төңкерісінің тууына себеп-жағдайы (XVIII—XIX ғғ.)" — деп аталатын екінші
дәуір төрт тақырыпты қамтиды.
Үшінші дәуірге, — дейді автор, — Маркстың белгілі қисын сөзімен
байланыстырып алғанда шынында қазақ еңбекшілерінің тарихының басы болады -
деп атап көрсете келіп, ... бұл бөлім былайша жіктелуі керек" — дейді.
1. Қазақстандағы Ақпан төңкерісі.
2. Қазан төңкерісі.
3. Қазақстан Кеңес өкіметінің бірінші дәуірі.
4. Орта Азия республикаларының ұлт аудандасуы және Қазақстан ұлт
мемлекеті болып құрылуы.
5. Қазақстан социалды қайта құру жолында.
6. Қазақстанның Кеңес Одағы республикаларының қата-
рындағы орны.
Бағдарлама Кеңес мемлекеті тарихындағы саяси жағынан өте күрделі
кезеңдегі коммунистік идеологияның талабына сәйкес жазылған, басқаша жазу
мүмкін емес, онда бұл еңбектің жарыққа шықпайтыны белгілі. Соған қарамастан
Қазақ тарихының бірқатар маңызды оқиғаларына объективті баға берілген.
Мәселен, Ресей империясы Қазақстанды жаулап алды, отарына айналдырды деп
көрсеткен, ал Кенесары бастаған көтерілісті ұлт-азаттық қозғалыстар
қатарына қосқан, соңдықтан да бұл бағдарламаны қазіргі таңда терең талдап,
баға берудің реті жоқ.
Ең бастысы Сталиндік әкімшілдік-әміршілдік жүйенің қылышынан қан тамып
тұрғанда өз ұлтының тарихын барлық мектепте оқыту қажет деп ұсыныс
жасаудың, оны жүзеге асыруға айтарлықтай үлес қосудың өзі үлкен
парасаттылық пен білімділікті, ұлтжандылық пен батылдықты қажет етеді.
Бағдарламаға жазылған алғы сөзде бұл курс осыған негізделіп жазылған
проф. С. Аспандияровтың оқу құралы бойынша оқытылады делінген. "Қазақстан"
баспасынан 1934 жылы шығатын оқулықтар тізіміне 6—7 кластарға арналған
Қазақ тарихы да ендірілген. Онда авторы проф. С. Аспандияров, кітап жақында
баспадан шығады деп белгі соғылған. Көп ұзамай оқулық баспадан шыққан .
Бірақ 30-жылдары бұл маңызды іс бағдарлама мен оқулық шығарудан әрі
аспады, курс мектептерде оқытылмады.5
С. Аспандияровтың "Қазақстан тарихының очерктері" үш тараудан тұрады.
I тарау: "Қазақстан тарихының ескі дәуірі. Орталық және Орта Азияның
тарихы";
II тарау: "1. Қазақ хандығының шығу тарихы"; "2. Патша өкіметінің
Қазақстанды жаулап бағындыруы, оған қарсы бұқаралық қозғалыстар";
III тарау: "Қазақстан патша өкіметінің отары" — деп аталады.
Соңғы тарау үш тақырыпқа бөлінген.
Олар: Патша өкіметінің жер саясаты..., 1905 жылғы революция, оның
Қазақстанға еткен әсері және 1914 жыл. Қазақ-тың халық еңбекшілерінің патша
өкіметіне қарсы көтерілісі...
Оқулықтың мазмұнын осылайша қысқаша шолып өткенде-ақ автордың Қазақстан
тарихының бірқатар елеулі мәселелерін объективті тұрғыда қарастырғанын
байқау қиын емес.
Жоғарыда аталып өткен "КСРО тарихының қысқаша курсы" тарих оқулықтарына
жарияланған бәйгеде бірінші сыйлық алды. Шын мәнінде ол сол атаққа лайықты
оқулық болды. Оқулық тілі оқуға жеңіл, әрі тартымды. Осы оқулықты жазған
авторлар тобының . жетекшісі проф. А. В. Шестаковтың басшылығымен
дайындалған "В помощь изучающим историю СССР" деген көлемді жинақтың I
бөлімі КСРО халықтары тарихының ежелгі заманнан XVIII ғасырдың соңына
дейінгі кезеңіндегі кейбір маңызды мәселелерді қамтиды. Кітапта Қазақстан
мен Орта Азия халықтарының тарихына қатысты: Түрік қағанаты; ғүндар; дәшті
қыпшақтар; Монғол жаула-ушылығы; Алтын Орда, оның ыдырауы; XVI—XVII
ғасырлардағы Қазақ ордалары; XVIII ғасырдағы Қазақстан; қазақтар көтерілісі
-деген материалдар бар.6
Осы құралдың екінші бөлімі, яғни XIX ғасырдың басынан бастап, XX
ғасырдың 40-жылдарына дейінгі аралықты қамтитын кітап жарыққа шықпай қалды.
Ал бірінші кітап қазақ тіліне аударылмады. Дегенмен, алғашқы кітаптың
жарыққа шығуы Қазақстан мектептеріндегі тарихшы мүғалімдерге Қазақстан
тарихы материалдарын оқытуда көмек болғаны анық.
40-жылдардың орта кезінде редакциясына А. М. Панкратованың басшылық
етуімен жарыққа шыққан 8-10-сыныптарға арналған КСРО тарихының үш
оқулығының, олардың қазақ тіліне аударылып, республиканың барлық
мектептерінде оқытылуының мектептерде тарихтан білім беруді жақсартуға
айтарлықтай пайдасы тиді. Осы үш кітапқа Қазақстан тарихынан оншақты
материал енген. Олар: Қазақ хандығының құрылуы; қазақтар; XIV— XVI ғғ. Орта
Азия (I бөлімде); оқулықтың II бөлімінде: Орта Азия; XIX ғасырдың екінші
жартысындағы қазақтар; Шоқан Уәлиханов, Ыбырай Алтынсарин, Абай Құнанбаев;
III бөлімде: 1916 жылғы көтеріліс, Амангелді Иманов; Орта Азия мен
Қазақстанды азат ету. Бұл материалдардың көлемінің шағындығы сондай көбі
кітаптың жарты бетіндей ғана, барлығын қосқанда 7—8 беттей ғана болатын.
Бір оқулыққа КСРО-ның барлық халықтары тарихынан мұнан көп материал қос деу
де артық болар еді. Осыған қарамастан аталған оқулықтарда Қазақстан
тарихынан материалдың болуы бүкіл елдегі мектеп оқушыларын азын-аулақ болса
да Қазақстан тарихымен таныстырса, екінші жағынан шығармашылықпен жүмыс
істейтін тарихшы мүғалімдердің өз мүмкіндіктеріне қарай бағдарламалық
материалды кеңейтіп өтуіне жағдай жасады.
Тарих пәнін оқытуда болып жатқан жаңалықтар, осы пәнді оқытуды
жетілдіру туралы орталық баспалардан жарық көрген белгілі әдіскер
ғалымдардың ғылыми-әдістемелік еңбектері Қазақстан мекгептерінде тарихты
оқытуды жақсарта түсуге, бұл пән әдістемесінің жетіле түсуіне септігін
тигізді, алғашқы бағдарламалар, әдістемелік кітапшалар (С. Аспандияров,
"Қазақ тарихы програмы", 1934; С. Бақшилов. "Тарих сабағын оқытудағы кейбір
мәселелер", 1941, т.б.) шыға бастады.7
40-50-жылдары кеңес елінде, Қазақстан мектептерінде тарихты оқытуда
болған өзгерістерге: соғыс жылдарында КСРО тарихының кеңес дәуірін оқытуға,
әскери-патриоттық, интернационалдық тәр-биеге, еліміз халықтарының
бостандық, тәуелсіздік үшін жүргізген күресіне, осы жолда халықтар арасында
қалыптасқан ынтымақтастық пен достықты көрсетуге ерекше мән берілгендік
жатады. Осы жылдары Алматыда, А. М. Панкратованың басқаруымен 1942 жылы
шыққан "Ұлы Отан соғысы жылдарында тарихты оқыту" деген екі кітапша мектеп
оқушыларын отаншылдыққа тәрбиелеуге үлес қосты.
Сонымен қатар 40-жылдардың аяқ кезіне дейін мектептерде тарихты оқытуда
фактология үстемдік етіп, негізгі тарихи ұғымдарды ашып көрсетуге, оларды
шәкірттер санасына берік қалыптастыруға жеткілікті көңіл бөлінбеген.
Тарихты оқытуда орын алған осындай елеулі кемшіліктер мен формализм белгілі
тарихшы-ғалымдардың, әдіскерлердің, мұғалімдердің еңбектерінде,
"Преподавание истории в школе" журналындағы мақалаларда дер кезінде орынды
көрсетілді (И. А. Гувковский, А. Н. Хмелев, Д. Н. Никифоров).

1.3. Тарихи білім беру жүйесіндегі Бекмаханов.

Осы тұрғыда 20-30-жылдардағы қазақ зиялыларымен Е.Бекмаханов арасындағы
рухани тарихи сабақтастықты зерттеу, түсінуге ұмтылу, олардың
еңбектеріндегі бір-біріне өте жақын,.. ұлттық мүдені көздеген пікірлерін
ғылыми талдау өзекті мәселе. Тарихи шындықты шегіне жеткізе айту мен
ұлтжандылық, рухани тазалық, күрескерлік мұрат әр жылдардағы тарихи
тұлғаларға тән қасиет еді.
20-30-жылдары айыпталып, қуғындалған қазақ зиялылары еңбектері мен 40-
жылдардың екінші жартысында жарық көріп, көпке белгілі болған, ғылыми
ортада айтыс тудырған, кеңестік партиялық жүйенің өзін айыптауға негіз
болған Е.Бекмаханов еңбектері арасында қандай да бір байланыс болды. Егер
ондай байланыс болса,ол қандай қажеттіліктен туды? Өзіне дейін тарих пен
тарихи әдебиет саласына қалам тартқан Ш.Қүдайбердиев, Ә.Бөкейханов,
М.Дулатов, Х.Досмүхамедов, М.Тынышбаев, С.Асфендияров, М.Әуезов, тағы да
басқа ұлтжанды қазақ зиялыларының тағдырын көріп, біліп отырған
Е.Бекмаханов мұндай іске, қауіпті тақырыпты жазуға неге барды? Оны
итермелеген қандай күш? Себебі, бұл тақьгрып дүркін-дүркін талданып, қазақ
зиялылары басына қара бұлт төндірген даулы, таласты тақырып емес пе еді?
Кенесарының отарлау саясатына қарсы күресін ұлт азаттық күресі деп атап,
айқындап жазуы бұл өз тарихына деген сүйіспеншіліктен, оны бұрмалауға деген
қарсылықтан, жан дүниесінің бұлқынысынан, бүлігінен туды ма?Әлде, заманның
ықпалына бағынып, мойынсұнғанымен, нақты тарихи деректерден бұлтара алмады
ма? деген заңды сұрақ туады. Бұл тақырыпқа білмей барды, алды-артын
аңғармай қалды деудің реті тағы жоқ. Мұны түсіну мен ашу сол жылдардағы
ахуалды толық баяндау мен талдауды қажет етеді.8
1943 жылы маусымда Алматыда академик А.М.Панкратованың ғылыми
жетекшілігімен орыс тілінде Қазақ ССР-нің тарихы. Көне дәуірден бүгінгі
күнге дейін (История Казахской ССР. С древнейших времен до наших дней)
деген 43 баспа табақ, 671 беттен тұратын іргелі еңбек жарық көрді. Ғылыми
еңбекке қоғамға жат, қалыпқа сыймайтын ой пікірдің еніп кетпеуі қатаң
қадағаланды. Сондықтан да болар, аталған еңбек А.М.Панкратованың және
Қазақстан Коммунистік партиясы Орталық Комитетінің сол кездегі идеология
жөніндегі хатшысы М.Әбдіхалықовтың редакциясымен жарық көрді. Бұл кітапты
жазуға соғыс жылдарында Алматыда болған КСРО Ғылым академиясы Тарих
институтының көптеген ғалымдары тартылды. Себебі, 1941 жылдың соңында
Алматыға Москва мен Ленинградтың бір топ ғалымдары соғыс жағдайына
байланысты Алматыға көшірілген болатын. Кітапты жазуға академиктер
С.Н.Покровский, С.В.Юшков, С.М.Мұқанов, Ғ.М.Мүсірепов, М.О.Әуезов КСРО
Ғылым академиясының және одақтас республикалардың мүше корреспонденттері
Я.Я. Зутис, Е.С.Исмаилов, тарих ғылымдарының докторлары Д.А.Байсов,
А.П.Кучкина, А.Н.Бернштам, А.Ф.Миллер, М.П.Вяткин, заң ғылымдарының докторы
СЛ.Фукс, филология ғылымдарының докторы Б.Кенжебаев, республиканың еңбек
сіңірген қайраткері Н.Т.Тимофеев, тарих ғылымдарының кандидаты ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Кеңес елі мектептеріндегі тарих пәнінің оқытылуы жэне ондагы улт Республикалары тарихының орны
Қазақстан тарихының орта мектепте пән ретінде оқытылуы: теориялық және методикалық негіздер (1958ж. - қазіргі кезеңге дейін)
Азия Республикалары
Иран елі - Иман елі
Мектепте оқылатын тарих пәні
Кеңес өкіметі және оның орнауы мәселелері ұлт зиялылары еңбектерінде
“Шетелдер тарихының тарихнамасы” пәнінің оқу-әдістемелік нұсқау
Тәрбиелеуде математика пәнінің алатын орны
Қазақстан Республикасы және Қытай Халық Республикасы мектептеріндегі химияны оқыту ерекшеліктері
Тарих сахнасында Ислам мәдениеті мен ғылымының орны
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь