Мәншүк Маметова
![](/assets/img/loading.gif)
![](/assets/img/loading.gif)
Мәншүк 1922 жылдың 2 октябрінде дүниеге келген.Шын аты – Мәнсия.Анасының еркелетіп қойған аты-Моншақ Мектепке оқуға барғанда ол атын Мәншүк деп жаздырыпты .
1941 жылдың май –июнь айларында Мәншүк жастардың Москвада өтетін физкультуралық парадына қатысатын болып, соған дайндалып жүрген.Ұлы астана –Москваға Мәншүктің жүруне шамалы күндер қалғанда неміс фащистері елімізге тұтқиылдан тиісті. Гитлершілдердің жауыздығы жан түршігерлік еді . Советтік Отанын жан-тәнімен сүйген Лениншіл жастар өз еркімен сұранып, майданға кетіп жатты. «Москваны көрген , Қызыл алаңдағы парадқа қатысамын!» деп қуанышы қойнына сыймай жүрген Мәншүкке бұл ауыр тиді. Оның ендігі есіл-дерті мейірімсіз жаумен қолынан келгенше аянбай шайқасу. Күндіз институтта оқыса, кешкісін Халық Комиссарлар Советі председателі орынбасарының секретары міндетін атқарады, қолы босап кетсе, әскери өнерді үйренумен шұғылданады. Қайткен күнде майданға аттану-оның мақсаты болды. Соғыс комиссариаты берген арыздарын елемеді, өзіне қайтарып отырды. Қызының мұндай әрекетін қолдамаған анасы: «Тылда жүріп те, майданға көмектесуге болады. Жақсы оқып, жұмысынды тыңдырып істесең, бұл да жауға қарсы соққы,»-деді. Мәншүк бұл сөзге ренжіп те жүрді. Негізінде Мәншүк әлі жас еді. Он тоғызға шыққаны сол және өте нәзік болатын. Бірақ тал шыбықтай, талдырмаш бола тұра, барынша пысық, бар бітімі жігер-қайратқа толы еді...
Мәншүк Алматыдағы жиырма сегізінші мектептің(ол қазіргі кезде Мәншүк атындағы мектеп деп аталады) жетінші класын бітіргеннен кейін, медицина институты жанынан ашылған жұмысшылар факультетіне түсіп оқыды. Мектепте үздік оқып, қоғам жұмысына белсене қатысып жүрсе де, соның бәрін қомсынатын. Жұмысшылар факультеті – фабрикалар мен заводтарда, колхоздар мен совхоздарда еңбек мектебінен өткен ересектер үшін ашылған оқу орны болатын. Бірден соның екінші курсына түсіп(үш жылдық еді ол), оны жыл жарымда бітіріп шықты да, 1940 жылы медицина институтының бірінші курсында оқуын жалғастырды.
Фашистерге деген шексіз ыза-кек бойын дилеген Мәншүк 1942 жылдың күзінде өзі сұранып, Алматыда құрылған 100-ші дербес атқыштар бригадасына келіп, қосылды. Алдыңғы кезде штабта, саяси бөлімде, машинистка ретінде іс атқарып жүрлі. Бірақ бригада майданға барып, жаумен шайқасқан күндерде-ақ «Мұндай жұмысты мен тылда да атқардым, бейбіт еңбекті, оқуды тастап, Алматыдан аттанғанда-Отанымды қолыма қару алып қорғаймын деп ант еткенмін» деп жаумен алдыңғы шепте шайқасуға тілек білдірді. Бригада командирінің саяси жұмыс жөніндегі орынбасары подполковник Сақтаған Бейішев, Великие Луки қаласы үшін ұрыстардан шамалы-ақ күн бұрын Мәншүктің тілегін қабыл алып, оны пулеметшілер ротасына жіберу жөнінде бригада командирі алдында мәселе қойды. Сөйтіп, қабырғасы онша қатпаған Мәншүк үш адам әрең көтеретін пулеметті оқып-үйреніп, соны меңгеруге кірісті. Көп ұзамай ротадағы сенімді
1941 жылдың май –июнь айларында Мәншүк жастардың Москвада өтетін физкультуралық парадына қатысатын болып, соған дайндалып жүрген.Ұлы астана –Москваға Мәншүктің жүруне шамалы күндер қалғанда неміс фащистері елімізге тұтқиылдан тиісті. Гитлершілдердің жауыздығы жан түршігерлік еді . Советтік Отанын жан-тәнімен сүйген Лениншіл жастар өз еркімен сұранып, майданға кетіп жатты. «Москваны көрген , Қызыл алаңдағы парадқа қатысамын!» деп қуанышы қойнына сыймай жүрген Мәншүкке бұл ауыр тиді. Оның ендігі есіл-дерті мейірімсіз жаумен қолынан келгенше аянбай шайқасу. Күндіз институтта оқыса, кешкісін Халық Комиссарлар Советі председателі орынбасарының секретары міндетін атқарады, қолы босап кетсе, әскери өнерді үйренумен шұғылданады. Қайткен күнде майданға аттану-оның мақсаты болды. Соғыс комиссариаты берген арыздарын елемеді, өзіне қайтарып отырды. Қызының мұндай әрекетін қолдамаған анасы: «Тылда жүріп те, майданға көмектесуге болады. Жақсы оқып, жұмысынды тыңдырып істесең, бұл да жауға қарсы соққы,»-деді. Мәншүк бұл сөзге ренжіп те жүрді. Негізінде Мәншүк әлі жас еді. Он тоғызға шыққаны сол және өте нәзік болатын. Бірақ тал шыбықтай, талдырмаш бола тұра, барынша пысық, бар бітімі жігер-қайратқа толы еді...
Мәншүк Алматыдағы жиырма сегізінші мектептің(ол қазіргі кезде Мәншүк атындағы мектеп деп аталады) жетінші класын бітіргеннен кейін, медицина институты жанынан ашылған жұмысшылар факультетіне түсіп оқыды. Мектепте үздік оқып, қоғам жұмысына белсене қатысып жүрсе де, соның бәрін қомсынатын. Жұмысшылар факультеті – фабрикалар мен заводтарда, колхоздар мен совхоздарда еңбек мектебінен өткен ересектер үшін ашылған оқу орны болатын. Бірден соның екінші курсына түсіп(үш жылдық еді ол), оны жыл жарымда бітіріп шықты да, 1940 жылы медицина институтының бірінші курсында оқуын жалғастырды.
Фашистерге деген шексіз ыза-кек бойын дилеген Мәншүк 1942 жылдың күзінде өзі сұранып, Алматыда құрылған 100-ші дербес атқыштар бригадасына келіп, қосылды. Алдыңғы кезде штабта, саяси бөлімде, машинистка ретінде іс атқарып жүрлі. Бірақ бригада майданға барып, жаумен шайқасқан күндерде-ақ «Мұндай жұмысты мен тылда да атқардым, бейбіт еңбекті, оқуды тастап, Алматыдан аттанғанда-Отанымды қолыма қару алып қорғаймын деп ант еткенмін» деп жаумен алдыңғы шепте шайқасуға тілек білдірді. Бригада командирінің саяси жұмыс жөніндегі орынбасары подполковник Сақтаған Бейішев, Великие Луки қаласы үшін ұрыстардан шамалы-ақ күн бұрын Мәншүктің тілегін қабыл алып, оны пулеметшілер ротасына жіберу жөнінде бригада командирі алдында мәселе қойды. Сөйтіп, қабырғасы онша қатпаған Мәншүк үш адам әрең көтеретін пулеметті оқып-үйреніп, соны меңгеруге кірісті. Көп ұзамай ротадағы сенімді
МӘНШҮК МАМЕТОВА
Мәншүк 1922 жылдың 2 октябрінде дүниеге келген.Шын аты –
Мәнсия.Анасының еркелетіп қойған аты-Моншақ Мектепке оқуға барғанда ол атын
Мәншүк деп жаздырыпты .
1941 жылдың май –июнь айларында Мәншүк жастардың Москвада өтетін
физкультуралық парадына қатысатын болып, соған дайндалып жүрген.Ұлы астана
–Москваға Мәншүктің жүруне шамалы күндер қалғанда неміс фащистері елімізге
тұтқиылдан тиісті. Гитлершілдердің жауыздығы жан түршігерлік еді . Советтік
Отанын жан-тәнімен сүйген Лениншіл жастар өз еркімен сұранып, майданға
кетіп жатты. Москваны көрген , Қызыл алаңдағы парадқа қатысамын! деп
қуанышы қойнына сыймай жүрген Мәншүкке бұл ауыр тиді. Оның ендігі есіл-
дерті мейірімсіз жаумен қолынан келгенше аянбай шайқасу. Күндіз институтта
оқыса, кешкісін Халық Комиссарлар Советі председателі орынбасарының
секретары міндетін атқарады, қолы босап кетсе, әскери өнерді үйренумен
шұғылданады. Қайткен күнде майданға аттану-оның мақсаты болды. Соғыс
комиссариаты берген арыздарын елемеді, өзіне қайтарып отырды. Қызының
мұндай әрекетін қолдамаған анасы: Тылда жүріп те, майданға көмектесуге
болады. Жақсы оқып, жұмысынды тыңдырып істесең, бұл да жауға қарсы соққы,-
деді. Мәншүк бұл сөзге ренжіп те жүрді. Негізінде Мәншүк әлі жас еді. Он
тоғызға шыққаны сол және өте нәзік болатын. Бірақ тал шыбықтай, талдырмаш
бола тұра, барынша пысық, бар бітімі жігер-қайратқа толы еді...
Мәншүк Алматыдағы жиырма сегізінші мектептің(ол қазіргі кезде Мәншүк
атындағы мектеп деп аталады) жетінші класын бітіргеннен кейін, медицина
институты жанынан ашылған жұмысшылар факультетіне түсіп оқыды. Мектепте
үздік оқып, қоғам жұмысына белсене қатысып жүрсе де, соның бәрін
қомсынатын. Жұмысшылар факультеті – фабрикалар мен заводтарда, колхоздар
мен совхоздарда еңбек мектебінен өткен ересектер үшін ашылған оқу орны
болатын. Бірден соның екінші курсына түсіп(үш жылдық еді ол), оны жыл
жарымда бітіріп шықты да, 1940 жылы медицина институтының бірінші курсында
оқуын жалғастырды.
Фашистерге деген шексіз ыза-кек бойын дилеген Мәншүк 1942 жылдың
күзінде өзі сұранып, Алматыда құрылған 100-ші дербес атқыштар бригадасына
келіп, қосылды. Алдыңғы кезде штабта, саяси бөлімде, машинистка ретінде іс
атқарып жүрлі. Бірақ бригада майданға барып, жаумен шайқасқан күндерде-ақ
Мұндай жұмысты мен тылда да атқардым, бейбіт еңбекті, оқуды тастап,
Алматыдан аттанғанда-Отанымды қолыма қару алып қорғаймын деп ант еткенмін
деп жаумен алдыңғы шепте шайқасуға тілек білдірді. Бригада командирінің
саяси жұмыс жөніндегі орынбасары подполковник Сақтаған Бейішев, Великие
Луки қаласы үшін ұрыстардан шамалы-ақ күн бұрын Мәншүктің тілегін қабыл
алып, оны пулеметшілер ротасына жіберу жөнінде бригада командирі алдында
мәселе қойды. Сөйтіп, қабырғасы онша қатпаған Мәншүк үш адам әрең көтеретін
пулеметті оқып-үйреніп, соны меңгеруге кірісті. Көп ұзамай ротадағы сенімді
жауынгерлердің бірі болып, майдандық өмірдің ыстық-суығына солармен бірдей
төзіп, әскери міндетін тиянақты атқарды. Бірте-бірте ротадағы
пулеметшілердің ешқайсысына кем түспейтін үлгілі жауынгерлердің қатарына
қосылды...
..Мәншүк тәртіпті, тапсырманы дәл орындайтын, қауіптен сескенбейтін,
жүректі, батыл жауынгер болды. Жолдастары оны қатты сыйлап, үнемі
құрметтейтін, туған қарындасындай көретін. Оның көзінше жауынгерлер
әрдайым әдептілік көрсетуші еді. Мәселен, ол штабтан пулеметшілер ротасына
ауысқан шақта оның жертөледе орналасқан қарулас достары жеке бөлме
әзірлеп, жатып-тұруына қолайлы жағдай жасаған-ды. Сол кездегі оның рота
командирінің айтуы бойынша, Мәншүк тәртіп сақтауда да, қаруға мұқият
басқалар соған теңелуге тырысқан. Орыс, қазақ тағы басқа ұлттардан құралған
бүкіл рота оны Біздің Мәншүк! деп атап кеткен-ді...
Қазақстандағы 100-ші атқыштар бригадасы басқа құрамалармен бірге
октябргь айының басында Невельде бекінген жау топтарын құртып,
қаланы босатуға кірісті. 7 октябрь күні Невельді азат етті. Бірақ жау
оны қайта басып алу үшін дірнеше рет қайта шабуылдар жасады. Осындай бір
шайқас алдында Мәншүк 1943 жылдың 11 октябрінде Әмине апайға төменгі хатты
жолдады:
Қымбатты мама!
Қазір мен алдыңғы шепте жүрмін. Тағы да хат жаза алам ба білмеймін,
сондықтан жедел осы шақ хатты жіберіп отырмын. Әзірше денсаулық жақсы.
Қымбатты маматайым, егер бізден делегация бара қалса, соның мүшелерінен
басқа жаңалықтарды біле жатырсың. Тап қазір бұлар жөнінде жазуға ешқандай
мүмкіндік жоқ..
Ендігі хатты менен алда тұрған ұрыстардан кейін күтіңдер. Жиі-жиі хат
жазып тұрсаңдаршы. Барлығыңызға сәлем. Мен үшін Динаның бетінен сүйіңіз, ал
ол Сізді тыңдайтын болсын.
Хош. Сізді қатты құшып сүйемін, қызыңыз-Мәншүк.
Шешесіне осы хатты жолдағаннан кейін Мәншүк қас дұшпанмен
жанқиярлықпен айқасып октябрьдің 15-де ерлікпен қаза болды. Осы бір
ауырқайғыға ұшыраған 100-ші атқыштар ... жалғасы
Мәншүк 1922 жылдың 2 октябрінде дүниеге келген.Шын аты –
Мәнсия.Анасының еркелетіп қойған аты-Моншақ Мектепке оқуға барғанда ол атын
Мәншүк деп жаздырыпты .
1941 жылдың май –июнь айларында Мәншүк жастардың Москвада өтетін
физкультуралық парадына қатысатын болып, соған дайндалып жүрген.Ұлы астана
–Москваға Мәншүктің жүруне шамалы күндер қалғанда неміс фащистері елімізге
тұтқиылдан тиісті. Гитлершілдердің жауыздығы жан түршігерлік еді . Советтік
Отанын жан-тәнімен сүйген Лениншіл жастар өз еркімен сұранып, майданға
кетіп жатты. Москваны көрген , Қызыл алаңдағы парадқа қатысамын! деп
қуанышы қойнына сыймай жүрген Мәншүкке бұл ауыр тиді. Оның ендігі есіл-
дерті мейірімсіз жаумен қолынан келгенше аянбай шайқасу. Күндіз институтта
оқыса, кешкісін Халық Комиссарлар Советі председателі орынбасарының
секретары міндетін атқарады, қолы босап кетсе, әскери өнерді үйренумен
шұғылданады. Қайткен күнде майданға аттану-оның мақсаты болды. Соғыс
комиссариаты берген арыздарын елемеді, өзіне қайтарып отырды. Қызының
мұндай әрекетін қолдамаған анасы: Тылда жүріп те, майданға көмектесуге
болады. Жақсы оқып, жұмысынды тыңдырып істесең, бұл да жауға қарсы соққы,-
деді. Мәншүк бұл сөзге ренжіп те жүрді. Негізінде Мәншүк әлі жас еді. Он
тоғызға шыққаны сол және өте нәзік болатын. Бірақ тал шыбықтай, талдырмаш
бола тұра, барынша пысық, бар бітімі жігер-қайратқа толы еді...
Мәншүк Алматыдағы жиырма сегізінші мектептің(ол қазіргі кезде Мәншүк
атындағы мектеп деп аталады) жетінші класын бітіргеннен кейін, медицина
институты жанынан ашылған жұмысшылар факультетіне түсіп оқыды. Мектепте
үздік оқып, қоғам жұмысына белсене қатысып жүрсе де, соның бәрін
қомсынатын. Жұмысшылар факультеті – фабрикалар мен заводтарда, колхоздар
мен совхоздарда еңбек мектебінен өткен ересектер үшін ашылған оқу орны
болатын. Бірден соның екінші курсына түсіп(үш жылдық еді ол), оны жыл
жарымда бітіріп шықты да, 1940 жылы медицина институтының бірінші курсында
оқуын жалғастырды.
Фашистерге деген шексіз ыза-кек бойын дилеген Мәншүк 1942 жылдың
күзінде өзі сұранып, Алматыда құрылған 100-ші дербес атқыштар бригадасына
келіп, қосылды. Алдыңғы кезде штабта, саяси бөлімде, машинистка ретінде іс
атқарып жүрлі. Бірақ бригада майданға барып, жаумен шайқасқан күндерде-ақ
Мұндай жұмысты мен тылда да атқардым, бейбіт еңбекті, оқуды тастап,
Алматыдан аттанғанда-Отанымды қолыма қару алып қорғаймын деп ант еткенмін
деп жаумен алдыңғы шепте шайқасуға тілек білдірді. Бригада командирінің
саяси жұмыс жөніндегі орынбасары подполковник Сақтаған Бейішев, Великие
Луки қаласы үшін ұрыстардан шамалы-ақ күн бұрын Мәншүктің тілегін қабыл
алып, оны пулеметшілер ротасына жіберу жөнінде бригада командирі алдында
мәселе қойды. Сөйтіп, қабырғасы онша қатпаған Мәншүк үш адам әрең көтеретін
пулеметті оқып-үйреніп, соны меңгеруге кірісті. Көп ұзамай ротадағы сенімді
жауынгерлердің бірі болып, майдандық өмірдің ыстық-суығына солармен бірдей
төзіп, әскери міндетін тиянақты атқарды. Бірте-бірте ротадағы
пулеметшілердің ешқайсысына кем түспейтін үлгілі жауынгерлердің қатарына
қосылды...
..Мәншүк тәртіпті, тапсырманы дәл орындайтын, қауіптен сескенбейтін,
жүректі, батыл жауынгер болды. Жолдастары оны қатты сыйлап, үнемі
құрметтейтін, туған қарындасындай көретін. Оның көзінше жауынгерлер
әрдайым әдептілік көрсетуші еді. Мәселен, ол штабтан пулеметшілер ротасына
ауысқан шақта оның жертөледе орналасқан қарулас достары жеке бөлме
әзірлеп, жатып-тұруына қолайлы жағдай жасаған-ды. Сол кездегі оның рота
командирінің айтуы бойынша, Мәншүк тәртіп сақтауда да, қаруға мұқият
басқалар соған теңелуге тырысқан. Орыс, қазақ тағы басқа ұлттардан құралған
бүкіл рота оны Біздің Мәншүк! деп атап кеткен-ді...
Қазақстандағы 100-ші атқыштар бригадасы басқа құрамалармен бірге
октябргь айының басында Невельде бекінген жау топтарын құртып,
қаланы босатуға кірісті. 7 октябрь күні Невельді азат етті. Бірақ жау
оны қайта басып алу үшін дірнеше рет қайта шабуылдар жасады. Осындай бір
шайқас алдында Мәншүк 1943 жылдың 11 октябрінде Әмине апайға төменгі хатты
жолдады:
Қымбатты мама!
Қазір мен алдыңғы шепте жүрмін. Тағы да хат жаза алам ба білмеймін,
сондықтан жедел осы шақ хатты жіберіп отырмын. Әзірше денсаулық жақсы.
Қымбатты маматайым, егер бізден делегация бара қалса, соның мүшелерінен
басқа жаңалықтарды біле жатырсың. Тап қазір бұлар жөнінде жазуға ешқандай
мүмкіндік жоқ..
Ендігі хатты менен алда тұрған ұрыстардан кейін күтіңдер. Жиі-жиі хат
жазып тұрсаңдаршы. Барлығыңызға сәлем. Мен үшін Динаның бетінен сүйіңіз, ал
ол Сізді тыңдайтын болсын.
Хош. Сізді қатты құшып сүйемін, қызыңыз-Мәншүк.
Шешесіне осы хатты жолдағаннан кейін Мәншүк қас дұшпанмен
жанқиярлықпен айқасып октябрьдің 15-де ерлікпен қаза болды. Осы бір
ауырқайғыға ұшыраған 100-ші атқыштар ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Пәндер
- Іс жүргізу
- Автоматтандыру, Техника
- Алғашқы әскери дайындық
- Астрономия
- Ауыл шаруашылығы
- Банк ісі
- Бизнесті бағалау
- Биология
- Бухгалтерлік іс
- Валеология
- Ветеринария
- География
- Геология, Геофизика, Геодезия
- Дін
- Ет, сүт, шарап өнімдері
- Жалпы тарих
- Жер кадастрі, Жылжымайтын мүлік
- Журналистика
- Информатика
- Кеден ісі
- Маркетинг
- Математика, Геометрия
- Медицина
- Мемлекеттік басқару
- Менеджмент
- Мұнай, Газ
- Мұрағат ісі
- Мәдениеттану
- ОБЖ (Основы безопасности жизнедеятельности)
- Педагогика
- Полиграфия
- Психология
- Салық
- Саясаттану
- Сақтандыру
- Сертификаттау, стандарттау
- Социология, Демография
- Спорт
- Статистика
- Тілтану, Филология
- Тарихи тұлғалар
- Тау-кен ісі
- Транспорт
- Туризм
- Физика
- Философия
- Халықаралық қатынастар
- Химия
- Экология, Қоршаған ортаны қорғау
- Экономика
- Экономикалық география
- Электротехника
- Қазақстан тарихы
- Қаржы
- Құрылыс
- Құқық, Криминалистика
- Әдебиет
- Өнер, музыка
- Өнеркәсіп, Өндіріс
Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор #1 болып табылады.
![google play](assets/img/google-play-badge.png)
Ақпарат
Қосымша
Email: info@stud.kz