Тауар өндірісі – нарық шаруашылығының негізі


Пән: Экономика
Жұмыс түрі:  Курстық жұмыс
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 37 бет
Таңдаулыға:   

Қазақстан Республикасының Білім және Ғылым министрлігі

Т. Рысқұлов атындағы Қазақ экономикалық Университеті

Экономика және қаржы институты

″Экономика″ кафедрасы

“ Экономикалық теория ” пәнінен

Тақырыбы: Тауар өндірісі - нарық шаруашылығының негізі

Орындаған:

Тексерген: Мукашева Б.

Астана 2006 ж.

Мазмұны:

Кіріспе . . . 3

І-тарау. Тауар категориясының экономикалық мәні . . . 4

  1. Тауарлы шаруашылық: пайда болу шарттары, негізгі белгілері мен типтері және оның қассиеттері . . . 4
  2. Тауардың категориялық құны . . . 8
  3. Ақша тауар өндірісінің категориясы: пайда болуы және мәні . . . 11
  4. Тауарлы өндірістің ерекше бағалары . . . 19

ІІ-тарау. Экономика мен тауар өндірісінің байланысы . . . 22

2. 1. Қазақстан Республикасында тауар өндірісінің негізгі нышандары . . . 24

2. 2. Халық тұтынатын товарлар өндіру мен қызмет көрсету саласын

дамыту . . . 31

Қорытынды . . . 36

Қолданылған әдебиеттер . . . 38

Кіріспе.

Тауар категориясына дейін тарихта игілік ұғымы болған. Ол заттардың адамзаттың белгілі қажеттілігін қанағаттандыру қабілеттілігін көрсетеді. Ағылшын экономисі Кембридж мектебін құрушы А. Маршалл ″ Саяси экономия принциптері ″ кітабында игілікті адамның барлық көңілі ауған заттарын түсінген және ол адамның қажеттігін қанағаттандыру қажет. Экономикалық игіліктің ерекше түріне тауар жатады. Қазақстанда тауар ұғымы тым ерте дүниеде пайда болған. Ол көшпелі түрік тайпаларынан алынған және сөзбе - сөз алатын болсақ: ″ мүлік ″, ″ жақсылық ″ мағынасын білдіреді. Тауар теориялары:

Марксистік теорияда тауар сатуға арналған және адамға пайдалы еңбек өкілі ретінде қарастырылады. Тауар ең алдымен:

1) тек адамның қандай да бір қажеттігін қанағаттандыратын зат боп табылады.

2) тауар сатуға арналған.

Маркстің ойынша тауар екі қасиетке иеленеді:

І қасиет. Қандай да бір адамның сұранымын қанағаттандыруы бұл тұтыну құны деп аталады.

ІІ қасиет. Зат бола отырып басқа затқа айырбасталу қабілеттілігі тауардың белгілі бір сандық пропорцияда басқа тауарларға айырбасталу және алу қасиеті айырбас құны деп аталады.

Австриялық экономикалық мектеп өкілі Карл Менгер, тауар айырбас үшін өндірілген ерекше экономикалық игілік ретінде анықталады ( Т - Т ) ( Т - А ) . Тауар құны оны екінші бір тауарға айырбастағанда көрінеді.

І-тарау. Тауар категориясының экономикалық мәні.

1. 1. Тауарлы шаруашылық: пайда болу шарттары, негізгі белгілері мен типтері және оның қассиеттері.

Адамзат қоғамы өндіріс - еңбек әрекеттерін, еңбек бөлінісі, мамандану, кооперация және айырбас арқылы ұйымдастырудың негізінде, өзінің материалдық, рухани жағдайының жақсартуында жақсы жетістіктерге ие болды.

Экономиканы ұйымдастырудың элементарлық формасында - шаруашылықта - байлықтың табиғи формасының көрініci натуралдық өнім түрінде болады. Бұл өнімге, біріншіден, тұтыну бағалылығы, екіншіден, еңбек нәтижесі деген қасиеттер тән болады.

Заттың пайдалылығы, оның өзіне тән белгілі физикалық, немесе, басқа да қасиеттерінің арқасында адамдардың белгілі 6ip кажеттерін қамтамасыз ететін қабілеті, өнімнің тұтыну бағалылығын құрайды.

Тауар өндірісі жағдайында еңбек өнімі оны тауарға айналдыратын жаңа ерекше қасиеттерге ие болады. Бұл өнімнің бағалылығы өндіріс үшін емес, басқа адамдар үшін болады - басқаша айтсақ, бұл өнім қоғамдық қасиетке ие болады.

Қоғамдық тұтыну бағалылығының өлшемі болу қызметін сұраныстың көлемі атқарады. Өнімнің өндірісі ұсыныс көлемін белгілейді. Егер ұсыныс сұранысты канағаттандырған болса, онда заттарға қоғамдық тұтыну бағалылығы тап болғаны. Кез келген зат тауар бола алама? Жоқ тек адамның еңбек жұмсап жасаған заты тауар болады. Мысалы, өзендегі балық оны ұстап алғаннан соң тауар бола алады. Өйткені оны ұстауғa еңбек жұмсалады.

Тауар болу үшін заттың тек басқалар үшін жасалуы, оның тауар болуына жетімсіз жағдай; осы зат басқаларға өткізілуі керек, оның орны эквиваленттік түрде етелуі қажет. Басқа адамның қажеттігін канағаттандыру үшін жасаған сыйлық тауар бодмайды. Енді тауарға анықтама берейік. Тауар дегеніміз - еңбекпен жасалған қоғамдық бағалылықты иемденген және айырбасқа арналған заттар, немесе қызметтер. Заттар өзінен өзi тауар бола алмайды. Тауар болу үшін олар адамдар арасындағы айырбастың объектіне айналуға тиіc. Сондықтан тауар адамдар арасындағы еңбек өнімінің айырбасы арқылы білінетін қатынастарды көрсетеді. Тауармен алмасудың формалары сан алуан болуы мүмкін, 6ipaқ барлық жағдайда осы айырбастың әрекетінің нәтижесінде 6ip зат өтіп орнына екінші зат келуі қажет. Осыдан шығатын тұжырым: айырбас процесінде әр тауар нарықта айырбас құнына ие болады. Яғни, белгілі сәйкестікте басқа пайдалы затқа айырбастала алатындық қабілетке ие болады.

Осындай теңдік, айырбас сәйкестігі нарық практикасында күн сайын шексіз көп рет қайталанып, болып отырады. Әдетте, адамдар заттар неге бір - бірімен салыстырылады деп, әp6ip нақты салыстыру теңдігінің негізінде не жатады деп ойланбайды. Ал экономикалық теориядағы айырбас сәйкестігін, айырбас құнының қандай себептер белгілейді деген сұрақ Аристотелден бастап осы күнге дейін ой толқытады.

Экономикалық әдебиетте тауарлардың құны туралы негізгі үш бағытты атап өтейік.

Біріншісі Карл Маркстің еңбектік құн теориясында негізделеді. Осыған сәйкес, тауарлардың өндіріci мен айырбасы солардың құнының негізінде жүріп отырады, құнның өзі еңбектің қоғамдық - қажетті шығындарымен белгіленеді. Бұл жағдайда тауар өндірушілер мына зандылықпен есептесуі қажет: егер еңбектің индивидуалдық шығындары қоғамдық қажеттіктен артық болса, онда шығындардың осы артық бөлшегін қоғам мойындамайды. Ал тауардың құнының негізінде оның өндірісіне жұмсалған қоғамдық еңбек жатады. Сөйтіп, құн тауарға сіңген тауар өндірушілердің қоғамдық еңбегі болып белгіленеді. К. Маркс тауарға 6ip жағынан, адамдардың белгілі қажеттерін қанағаттандыруға қабілетті тұтыну құны деп, екінші жағынан - құн деп анықтама береді. Тауардың ең жақты сипаты, осы тауарға сіңген еңбектің екі жақты сипатымен белгіленеді. Тұтыну құны деп алынған тауар белгілі формадағы еңбектен жасалады, яғни, нақты еңбекпен; құм деп алынған тауар нақты формаларына тәуелді емес жалпы еңбекпен жасалады, абстракты еңбекпен, яғни, тікелей жұмыс уакытының нақты бірліктері емес, эквивалент қызметін атқаратын басқа тауарларды салыстыру арқылы. Сөйтіп, тауардың құны, өндірістің қоғамдық - қалыпты шарты болған жағдайда және осы қоғамдағы еңбектің іскерлі дәрежесі мен қарқындығының орташа жағдайында тауарды жасауға қажет индивидуалдық емес қоғамдық - қажетті жұмыс уакытымен белгіленеді.

Әңгіме құнды орташа еңбекпен емес, өндірістің өткізудің қоғамдық шарттарымен болжамдалған еңбекпен белгілеу туралы болса да, басқа тауарлармен салыстыру арқылы жанама өлшеуіштерді қолдануды кейде еңбектік құн теориясына қарсылар қолдамайды.

Екінші бағыт шекті пайдалылық теориясын қолдануға негізделген. Бұл теорияны кең пайдаланатын маржиналистер. Бұлар бойынша құн және баға тауарлардың шекті пайдалылығының және олардың сиректігінің туындысы болып табылады. Бұл бағыттың өкілдері, субъектің қарамағындағы иеліктер қорының тең шамаларының тізбектелген өсімдері белгілі нүктеден артып кетсе, онда игіліктер бірлігінің пайдалылығы үдемелі төмендейді деп есептейді. Қордың ең ақырғы бірлігінің пайдалылығы, немесе игіліктің шекті пайдалылығы, осы тауардың құнының көлемін белгілейді.

Маржинализмнің теоретиктері, бұлардың ішінде австриялық мектептің өкілдеpi, материалдық игіліктердің бағалылықтарының екi түрін бөліп атайды - субъективтік және объективтік. Субьективтік бағалылық деп олар материалдық игіліктердің осы субъект үшін бағалылығын түсінеді. Австриялық мектептің өкілдepi, олар баға теориясының негізіне жатқызған, субъективтік бағалылыққа шешушi рөл береді. Олар бұны сатып алушы және сатушылар жағынан осы тауардың пайдалылығын бағалаушы субъектердің нарықта қарсыласуының нәтижесі деп есептейді.

Үшінші бағытты тұжырымдаған Л. Маршалл. Шекті пайдалылық түрін алған ұсыныс жағындағы және өндipic шығындары түрін алған ұсыныстың негіздеріндегі нарықтық күштердің 6ip - 6ipiнe әсерін айқындау, осы бағыттың зерттеуінің мазмұнын құрайды. Осыған А. Маршалл мынадай қорытынды жасайды; пайдалылық ұсынылған көлемді белгілейді, ұсынылған көлем өндірic шығындарын белгілейді. Оның болжамы бойынша, сатушының тауар үшін төлеуге келісім беретін бағасы тауардың пайдалылығымен белгіленеді; бұнда ол пайдалылықты, тауар үшін сатып алушы төлей алатын, барынша жоғарғы құны деп есептейді.

А. Маршалл бағаны белгілеуде, оған әсер ететін eкi факторды бөліп атайды: шекті пайдалылық және өндіріс шығындары. Оның тұжырымдауы бойынша, тауардың сатушы белгілеген бағасын оны өндіру үшін жұмсалған шығындар құрайды, ал нарықтық баға сатып алушылармен және сатушылармен белгіленеді, сұраныс пен ұсыныстың нәтижесінде.

Пайдалылықты өлшеу туралы бүгін маржиналистер, кардиналистер - шекті пайдалылықтың абсолюттік шамасын сан жағынан өлшеуге болады деген идеяны жақтаушылар және ординалистер - шектi пайдалылықтың абсолюттік шамасын өлшеудің мүмкіндігін және қажеттігін жоққа шығарушылар болып бөлініп отыр. Ординалистердің аса көрнекті өкілдеріне Дж. Хикс және П. Самуэльсон жатады. Бұлар тұтынушылардың артықшылықтарының шәкілін жасады.

Дж. Хикс бойынша бүгінгі заманда тұтынушылардың артықшылық, шәкілінің бастапқы пункті талғаусыздықтың қисық сызығының теориясынан басталады. Осы қисық сызықтың негізінде пайдалылықтың өзін өлшеумен айналыспай, тұтынушы тауарларға ең ұнамды таңдау жасай алады. Дж. Хикс шекті пайдалылықпен және сатып алушы төлеуге келетін бағаның арасында айырмашылықтардың болуымен есептеспейді, ал сұраныс заңын ол бағаның өзгерістермен және тауарлардың саны арасындағы шамалас сәйкестік арақатынасқа жатқызады.

П. Самуэльсон экономикалық тепе-теңдік үлгілерін қолдануда, шекті пайдалылық теориясын ақшаның шекті пайдалылығымен және табыстармен байланыстыруды ұсынады. Оның есебі бойынша, игіліктің әрбіреуінің шекті пайдалығы бағаға белінгенде 6ip-6ipiмен тең болуға тиісті және нәтижесінде (қорытынды) табыстың 6ip долларына келетін орташа шекті пайдалылықты беруге тиістi.

Нарықта сұраныс пен ұсыныста өзгерістердің әсерімен нарықтық бағалардың ауытқулары болып түрады. Еңбектің құн теориясы бойынша, осындай ауытқулар бағаның құнынан ауытқуы деп түсінеді. Осыған байланысты, тауардың өндірушілеpi, олардың айырбасталуында, бағаның негізі болып табылатын тауардың қоғамдық еңбектік құнымен есептесуге мәжбур болады. Сұраныс және ұсыныс 6ip - 6ipiмен сәйкестікке жеткенде тепе-теңдік орнайды. Игіліктің бағасын шекті пайдалылық теориясы негізінде белгілегенде, бағаның ауытқулары "шекті өнімнің" бағалылығының манайында жүріп отырады. Тауардың тепе-теңдік нарықтық бағасы, сатып алушылар мен сатушылар жағының осы тауардың, пайдалылығын субъективтік бағалауларынын нәтижесі болып табылады.

Қорытынды мынау: маркстік еңбектік құн теориясы және шекті пайдалылық теориясы 6ip-біріне қарсы, қайшылықта емес олар 6ipiн-6ipi толықтырады. Егер біріншіде, еңбектік шығындарға сәйкес жасалатын құнға басты назар аударылған болса, екіншіден теориялық бағыттан өндірістің негізгі факторларын - еңбекті, капиталды, жерді және т. б. неғұрлым тиімді пайдалану, барынша терең дәлелденген.

1. 2. Тауардың категориялық құны.

Еңбек құны теориясы және шекті пайдалылық теориясы негізгі құн теориялары болып табылады.

Тұтыну бағалылығы - бұл заттын пайдалылығы, адамның қандай болмасын қажеттігін оның канағаттандыра алатын қабілеті. Осы арқылы 6ip өнім басқаларға ұқсамайды, өйткені олардың тұтыну қасиеттері өзгеше болады.

Тауардың құны, оны жасауға жұмсалған еңбек шығынынан тұрады. Осыған сәйкес, тауардың. құнының шамасы, оны өндіруге жұмсалған еңбек шамасымен және кажетті жұмыс уакытымен белгіленеді. Егер еңбек әрекеттерінің қарқындылығын тұракты деп болжамдасақ, онда тауар өндіруге жұмсалған қажетті еңбектің мөлшері өскен сайын, оның құны арта түседі. Өнімдердің тұтыну құны оларды 6ip-6ipiмен алшақтатса, құн оларды біріктіреді.

Тұтынудағы бағалылық пен құн тауарда қатар, 6ip мезгілде орын алады және олар 6ip-6ipiмен алмаса алады. Тұтыну құнының езгерістері ертелі-кеш құнының өзгерістеріне әкеліп соғады. Керісінше, құнының өзгеруі тұтыну құнының өзгерістеріне әкеп соғады. Осы пайымдауды әзірше дәлелсіз қабылдайық - дәлел кейін келтіріледі. Мынаны ескертейік: тауардың құнын қандай болмаса сондай еңбек уакыты емес, тек оны өндіруге нақты қажет еңбек уакыты құрайды. Әр қоғам осы кажетті уакытты реттеу үшін өзіне тән механизмдер қолданады. Мысалы, классикалық капитализм тұсында тауарды өндіруге керек қажетті уакыт өндірістік орташа жағдаймен белгіленеді.

Өнімдердің көп түрі болуы, олардың әр қайсысының тұтыну бағалылығының ұқсас болмағаны сияқты, еңбектің де түр - түрге белінуінен, олардың жеке түрінде қолданылатын еңбек операцияларының ұқсас болмауынан туады. Тауардың тұтыну құнын өндіруге кажетті операциялардың нақты жиынтығы, нақты еңбек деп аталады. Сонымен қатар еңбектің екінші жағын жұмысшы күшінің физиологиялық мағынада жұмсалуы құрайды. Жұмысшы күшін жұмсау бағытынан келсек, өндірушілер арасында тек жұмсалған күштің саны жағынан ғана айырмашылық болады: 6ipey көбірек, 6ipey азырақ еңбек жұмсайды. Еңбектің физиологиялық шығындарын экономикалық есепке алып және осы еңбектің физиологиялық шығындарын салыстыру, абстрактыеңбек деген түсінікті құрайды.

Сонымен, тек еңбектің өнімі ғана емес, еңбектің өзі екі жақты процесс: нақты және абстрактылы еңбек процеci болып табылады. Нақты еңбек тауардың тұтыну құнын, ал абстрактылы еңбек - құнын құрайды.

Нақты еңбектің нәтижесi өнім, ал осы өнімнің қажетіліктерді қамтамасыз ететін ерекше қабілеті, оның тұтыну құны болады.

Шекті пайдалылық. теориясы адамдарға өмip сүру үшін материалдық игіліктердің белгілі 6ip жиынтығы қажет дейді, игіліктердің адамның белгілі 6ip қажеттігін қамтамасыз ететін қабілетті, оның падалылығы деп аталады.

Адамдардың қажеттілігін қамтамасыз ететін игіліктер әр шамада болады: мол шамада, сирек шамада. Мол игіліктермен экономикалық теория айналыспайды. Оның назар аударатыны тек сиректігі әр дәрежеде болатын игіліктер. Міне осы игіліктерді үнемдеу қажет. Игілікті тұтынушының субъектик бағалауы, осы игіліктің бағалылығын құрайды. Субъективтік бағалау немесе игіліктің бағалылығы, 6ip жақтан, игіліктің пайдалылық дәрежесімен, екінші жақтан, оның сиректігімен беліленеді.

Егер белгілі 6ip игіліктің қоры болса, осы кордың келемі, оның сиректігінің дәpeжeciн көрсетеді, ал оның кажеттіліктерді қанағаттандыра алатын қабілеті - оның пайлалылығын көрсетеді.

Игіліктердің кө6i бөлінеді. Сондықтан олардың жалпы пайдалылығы және қордың әр данасының пайдалылығы болады. Өндірушіде белгілі 6ip игіліктің үш бөлшегі бар делік. Енді осы кажеттіліктің бастапқы қарқындығын сан жағынан көрсетуге болады. Ол 10 - ға тең дейік. Енді өндіруші осы игіліктің қорының бірінші бөлшегін тұтынды дейік. Игіліктің әр бөлшегінің пайдалылығы қажеттіліктің қарқындылығын көрсететін болғандықтан, бірінші бөлшектің пайдалылығы 10-ға тең деуге болады.

Бірінші бөлшекті тұтынғаннан сон, қажеттілік аздап қанағаттандырылады және оның қарқындылығы өндіруші үшін 8-ге дейін төмендейді. Енді, игіліктің екінші бөлшегінің пайдалылығы 8-ге тең болады.

Игіліктің ақырығы, үшінші бөлшегінің пайдалылығы 6-ға тең. Өндірушінің қарамағындағы осы ақырғы бөлшектің пайдалылығы шекті пайдалылық деп аталады. Егер игіліктер болжаусыз көп біртекті бөлінген 6oлca, тұтынушы игіліктің барлық бөлшектерін бірдей бағалайды. Бөлшектердің бағалылықтарының негізінде олардың шекті пайдалылығы жатады. Осылайша, игіліктің жалпы экономикалық. бағалылылғын табу үшін, шекті пайдалылықты игіліктің бөлшектерінің санына көбейту керек.

Жалпы корытынды мынадай: пайдалылықты субъективтік бағалаудың негізінде, осы өнімді өндіруге қажет тиімді технология таңдап алынады.

Құнның дәстүрлі еңбек теориясы өндіріспен айналысуға береліп кетіп, тұтынумен жетімсіз есептескен.

Құнның еңбек теориясы адамдардың өздерінен тыс қалыптасатын объективтік еңбек пропорцияларымен қалай есептесіп отыру керектігін дәлелдей алмады. Еңбек пропорцияларының, өзгерістеріне сәйкес келетін субъективтік бағалау оны осы мәселелерден құткарады.

Шекті пайдалылық. теориясы өз жағынан, керісінше, өндірісті ұмытып, бар назарын тұтынуға аударған. Бұл тұрғыда еңбек теориясы шекті пайдалылық теориясының сынаржақтылығын жояды, оны тындық ка6ілеті, оның АҚШ долларына айырбасталуымен қамтамасыз етіліп отыр. Бірақ АҚШ-ың өзінде 1971 жылы Орталық банктер үшін де доллардың алтынға айырбасталуы тоқтатылды.

1. 3. Ақша тауар өндірісінің категориясы: пайда болуы және мәні.

Қандай бір қоғамда болсын, ақшаның қажеттілігі тауар өндірісі мен тауар айналымынан туындайды. Олай болса, ақша соңғы айтылғандардың ұзақ мерзімді даму процесінде пайда болған. Сондықтан да ақшаның пайда болуы өте ерте заманнан бастау алады. Орта ғасырдағы алхимия жай метелды табиғатты болмаған «философия» тасын - алтынға, күміске айналдыру жолдарын іздестірген. Алхимиктер алтынның атасы: күнді бейнелейтін - күкірттің белгісі, ал оның анасы: айды бейнелейтін - сынаптың белгісі деп түсінген. Міне, осы белгі орта ғасыр алхимиктерінің танбасына айналған. Алхимиктердің соншалықты аңқаулығына қарамастан, олардың мұндай жобалауларында шындықтың ізі бар. Бүгінгі таңдағы ядролық физика ғылымы алтынды сынаптан алуға болмайтындығын дәлелдеді. Бірақ мұндай алтынның бір грамының құны асыл металдардың бір миллион тонна құнына тең болар еді.

Ақшаның мәнін анықтауға ынталылық капитализмінің қалыптасуы және дамуы дәуірінде өрістеді А. Смит, Д. Рикардо, К. Маркс, И. Фишер, А. С. Пигу, М. Фишер және басқа да көптеген экономистер осы проблеманы шешуге ынталанған. Бүгінгі экономикалық ілімдерде ақшаның мәні туралы әр түрлі пікірлер орын алып отыр. Мысал ретінде А. Самуэльсонның пікірін келтірейік: «Ақшаның тауар дәуірін, қағаз ақша дәуірі алмастырады. Қағаз ақшалары, оның мәнін, ішкі табиғатын бейнелейді . . . Ақша - бұл жасанды әлеуметтік шарттылық».

20 ғасырдың басына дейін экономикалық теорияда ақша туралы екі мәселе орталық орын алған: 1/ ақшаның пайда болуы және мәні: 2/ оның құны және сатып алу қабілеті. Бірінші мәселе бойынша, саяси экономикада «қосметалды» және «бірметалды» деп аталатын екі бағыт дамыған.

Жалпылама эквивалент қызметін алтынмен қатар - күміс атқарған кезде ақша жүйесі «қосметалды» болды. Бірақ 20 ғасырдың басында-ақ әлем бірінен бірі тек алтын валютаға, яғни «бірметалдық» жүйеге көше бастады. Ол Австрияда 1892 жылы, Жапонияда - 1897, Ресейде - 1898, ал Америка Құрама Штаттарында - 1990 жылы болды. Англияда алтын ақша жүйесі 18 ғасырдың аяғында-ақ, Германияда - 1871 жылдан, Голландияда - 1877 жылдан бастап енгізілді. Бельгияда, Францияда, Швейцарияда, сондай-ақ, Британия мен Голландияның орталық иеліктерінде ол іс жүсінде 20-шы ғасырдың басында үстем бола бастады.

Ақша-тауар. Көптеген тауарлар массасының белгілі бір немесе бірнеше тауарлар айырбас кезінде делдалдық рөль атқару мақсатымен бөлініп шығады. Мұндай тауар ұлу қабыршығы және аң терісі, май және тұз, шегелер және алтын, тағы да басқа көптеген басқа тауарлар болуы мүмкін.

Қоғамдық еңбек бөлінісінің одан әрі дамуы, тауар өндірісінің өсуі, құн формасының эволюциясы, айырбас жүйелігінің артуы - барлық тауарлар дүниесінен басқа тауарлар барған сайын осыған көбірек айырбасталатын болған бір тауардың бөлініп шығуына әкелді. Бұл құнның жалпыға ортақ формасының пайда болуы деген сөз еді. Кез келген басқа тауарларға тікелей айырбасталуға қабілеті бар тауар жалпылама эквивалент деген ат алды. Әр түрлі халықтарда және сол бір халықтың өзінің тарихының әр түрлі кезеңдерінде жалпылама эквивалент рөлін әр түрлі өнімдер / мал, аң терілері, піл сүйегі және т. б. / атқарады. Уақыт өте келе, бұл рөлді барлық жерде дерлік үнемі күміс пен алтын атқаратын болды.

Ақырында жалпылама эквиваленттік қызметтік алтын атқара бастады. Айырбастың тәжірибесі бойынша, қолайлы эквивалент бірнеше ерекшеліктермен сипатталынуы қажет. Біріншіден, оынң біртектіліг және сапалылығы. Екіншіден, экввиваленттік беріктігі мен мүлтіксіз сақталыну қасиеті. Үшіншіден, оның қандай да бір болсын, пропорцияда бөліне алынатын ерекшелігі. Төртіншіден - біртұтастығы. Міне, алтын осы аталған қасиеттермен бейнеледі.

Ақша - тауардың басқа да тауарлар тәрізді тұтыну құны мен құндық қасиеті бар. Осыған байланысты алтын бағасы төмендеген кезде / ол ақша болған жағдайда /, барлық тауарлардың бағасы да көтеріледі. Мәселен, Американы ашқан кезде Ескі дүниеге көп алтын алып келуге байланысты осындай жағдай қалыптасқаны әлем тарихынан белгілі.

... жалғасы

Сіз бұл жұмысты біздің қосымшамыз арқылы толығымен тегін көре аласыз.
Ұқсас жұмыстар
МАРКЕТИНГТІ КӘСІПОРЫНҒА ЕНГІЗУ МӘСЕЛЕЛЕРІ
Өндірістің ауыл шаруашылығымен байланыс механизмдерін дамыту
Қазақстанның халық шаруашылығының ең негізгі маңызды саласы ауыл шаруашылығы болып табылады
Нарық шаруашылығының жалпы сипаттамасы
Нарық шаруашылығының қазіргі заманғы моделдері
Агроөнеркәсіптік кешеннің бәсекеге қабілеттілігін арттыру
“Өндірістің ауыл шаруашылығымен байланысын жақсарту механизмдері”
Азық-түлік нарығын мемлекеттік реттеу
Тауар өндіріснің түрлері мен үлгілері
Ауыл шаруашылық саласында маркетингті қолдану
Пәндер



Реферат Курстық жұмыс Диплом Материал Диссертация Практика Презентация Сабақ жоспары Мақал-мәтелдер 1‑10 бет 11‑20 бет 21‑30 бет 31‑60 бет 61+ бет Негізгі Бет саны Қосымша Іздеу Ештеңе табылмады :( Соңғы қаралған жұмыстар Қаралған жұмыстар табылмады Тапсырыс Антиплагиат Қаралған жұмыстар kz