Оқу процесінде мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту


МАЗМҰНЫ

КІРІСПЕ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 4

1 1 МЕКТЕП ОҚУШЫЛАРЫНЫҢ ШЫҒАРМАШЫЛЫҚ ҚАБІЛЕ.ТІН ҚАЛЫПТАСТЫРУДЫҢ ТЕОРИЯЛЫҚ НЕГІЗДЕРІ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .7
1.1. Шығармашылық қабілеттің педагогикалық.психологиялық мәні ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .7
1.2 Шығармашылық қабілетті дамыту туралы педагогтардың көзқарасы ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .10

2 ОҚУ ПРОЦЕСІНДЕ МЕКТЕП ОҚУШЫЛАРЫНЫҢ ШЫҒАРМАШЫЛЫҚ ҚАБІЛЕТІН ДАМЫТУ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 15
2.1 Бастауыш сынып оқушысының шығармашылық қабілеттерінің құрылымдық моделі ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 15
2.2 Оқу процесінде мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту жолдары ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .24

ҚОРЫТЫНДЫ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .32

ПАЙДАЛАНЫЛҒАН ӘДЕБИЕТТЕР ТІЗІМІ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...33
КІРІСПЕ

Зерттеудің өзектілігі. Әрбір қоғамның әлеуметтік – экономикалық даму деңгейі, сол қоғамдағы жеке адамның шығармашылық потенциалына байланысты. Олай болса, егеменді еліміз Қазақстанда шығармашылық жеке адамды дайындау қажеттігі туындап отыр. Қазіргі кезде қоғамдағы қарқынды өзгерістер жыл сайын жаңа өмір салтын құруда. Осыған орай, қоғамның жаңа талап-тілектері мен әлеуметтік сұранысын қамтамасыз ету мақсатында творчестволық тұрғыда ойлаушы, тәуелсіз жеке адамды, дербес шешім қабылдауға бейім ұрпақты тәрбиелеу – бүгінгі күнде аса маңызды мәселе болып отыр. Шығармашылық жеке адамды қалыптастыру педагогикалық психология ғылымының кейбір жақтарын жаңаша қарауды талап етеді.
Қазақстан Республикасының «Білім туралы» заңында білім беру жүйесінің жеке адамды қалыптастыруға, дамытуға және кәсіби шыңдауға бағытталған ролі атап көрсетілсе, осы заңның 41-бабында: «педагог қызметкерлер оқушылардың мемлекеттік білім беру стандартында көздеген деңгейден төмен емес білім, білік, дағды алуын қамтамасыз етуге, жеке шығармашылық қабілеттерінің көрінісін, дамуы үшін жағдай жасауға міндетті», - делінген (18).
Қазіргі таңда жалпы білім беретін мектептердің дамуында жағымды өзгерістер және оқыту мен тәрбиелеу ісінің ұтымды жақтары ашылып жатқанымен, оқушылардың жеке басының шығармашылық жақтарына терең үңіле бермейміз.
Бастауыш мектеп оқушыларының оқу іс-әрекеті мен оқудан тыс уақытындағы іс-әрекетінде шығармашылық қабілетін дамыту - өскелең буынға тәлім-тәрбие берудегі күрделі психологиялық әрекет болып табылады. Шығармашылық қабілеттің дамуы оқушылардың интеллектісін дамытумен байланысты екендігін негізге ала отырып, оқу үрдісін тиімді ұйымдастырудың, іс-әрекеттің субъектісінің творчестволық сапалық ерекшеліктерінің, сабақ кезінде және сабақтан тыс кездерінде диагностикалық және творчестволық тапсырмаларды ұтымды қолданудың мәні зор.
Қазіргі кезде мектептердегі білімдер жүйесінен бір дағдарыс кезеңдерін көруге болады. Мұның мәні – оқыту әдіс-тәсілдерінің жеткіліксіздігі емес немесе мектеп өмірін басқаша ұйымдастыру емес. Бүгінгі күннің негізгі талабы – білімді адамды әлемнің бүтіндей бейнесін қабылдай алатын, шығармашылық таныммен тікелей қатынас жасай алатын жаңаша ойлай алатын шығармашылық адамға айналдыру.
Балаларға әлемнің көп бейнелі жақтарын шығармашылық таным негізінде қабылдай алу қабілетін дамыту қажет. Осының негізінде интеллектуалды, креативті (творчестволық қабілетті) ұрпақты тәрбиелеп оқыту, педагогикалық психологияның маңызды мәселелерінің бірі деп білеміз. Педагогикалық психология тұрғысынан шығармашылық іс-әрекетті зерттеу, соның бір тарауы шығармашылық қабілет мәселесі аса маңызды сұрақтардың бірі.
Әрбір жеке адамның шығармашылық қабілетінің дамуының жоғары жетістігі, тек сол адамның ғана жеке басының даму көрсеткіші емес, бұл қоғам дамуында да, өркендеуіне де едәуір әсер етеді.
Біз зерттеу жұмысымызда бастауыш мектеп кезеңін алып отырған себебіміз, шығармашылықты жеке адам ретінде дамуына бұл кезеңнің мәні зор. Сондай-ақ қабілетті балалардың шығармашылық потенциялын дамытуда оқыту жүйесіне бірқатар өзгерістер енгізу, оқыту үрдісін біршама жаңаша ұйымдастыруды да негізге алу қажет.
Бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетінің дамуы оқу барысын дұрыс ұйымдастырумен байланысты. Мектеп мұғалімдері көп жағдайда оқушылардың пәнге байланысты жаңа материалды дұрыс меңгеріп, сабақ үлгерімінің жақсы көрсеткіштеріне қанағаттанып қояды да, олардың айрықша, стандартты емес шешім қабылдауына, творчестволық белсенділігіне жағдай жасай бермейді.
Бастауыш мектеп оқушыларының қызығулары заттық әлеммен байланысты. Оларға тән жағдай үлкендерге бағдарлану, яғни оларға еліктеу, үлкендерді үлгі тұту ерекшеліктері педагог үшін күшті дамыту құралы болып табылады. Соның негізінде балалардың шығармашылық және интеллектуалды даму деңгейлері жоғарылап қана қоймайды, әрі олардың мінез-құлқындағы жағымды өзгерістер де жүзеге асырылады.
Қазақша оқитын бастауыш мектеп шәкірттерінің тұйықтық, жасқаншақтық қасиеттері, олардың бойындағы шығармашылық потенциалдарын үнемі жарыққа шығара бермейді. Олай болса, шығармашылық қабілеттің физиологиялық негізін сипаттауда әрбір бала белгілі бір нышанымен туылатындықтан, ал оның дамуы кейінгі дамытушылық жағдайларға байланыстылығын басшылаққа алу қажет болады.
Курстық жұмыстың мақсаты. Бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетінің дамуы мен интеллектуалды дамуының өзара байланысын және творчестволық танымдағы негізгі жеке бастық құрылымдардың байланысын ашу. Соның негізінде шығармашылық қабілетті дасытудың психологиялық ерекшеліктерін көрсету.
Зерттеу пәні. Оқыту процесінде бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетінің дамуы мен интеллектісінің даму динамикасы.
Зерттеудің әдіснмалық және теориялық негізі. Шығармашылық қабілетті зерттеу мәселесіне Л.С.Выготскийдің, А.Н.Леонтьевтің, Б.М.Тепловтың іс-әрекеттік ықпал және адамды тұтастай жүйеде қарастыратын концепциялары, шығармашылық ойлаудың дамуы – оқушыларға дидактикалық ұйымдастырылған қарым-қатынаста белсенділікті тәрбиелеудің негізінде жүзеге асатындығы туралы Матюшкиннің концепциясы, творчество психологиясында жиі айтылып жүрген Л.Л.Гурова, Д.Б.Богоявленская тағы басқалардың жеке адамның когнитивті және жеке бастық аспектілерін арақатыстыру концепциялары, В.В.Давыдов, Н.А.Менчинскаяның проблемалық оқыту концепциясы, шығармасы – жеке адамның өздігінен дамуы дейтін гуманистік ықпалдары (К.Роджерс, А.Маслоу) негіз болды. Зерттеуге әдістемелік өзек болған еңбектер – Б.Г.Ананьев, В.С.Мерлин, П.Я.Пономарев, П.Торренс, Дж.Гильфорд, Дж.Рензулли, Э.Боно, Н.Н.Палагина, С.М.Жақыпов, Қ.Р.Рақымбеков, С.Қ.Бердібаева, М.О.Резванцева т.б. жұмыстары болды.
Курстық жұмыстың практикалық құндылығы. Зерттеуден алынған нәтижелерді педагогикалық тәжірибеде қолдану шығармашылық жеке адамды қалыптастыру мүмкіндіктерінің тиімділігін жоғарылатады. Шығармашылық тапсырмалар мен ойындар мектеп тәжірибесінде балалардың мектепке даярлығын анықтауда және бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық жеке адам ретінде даму болашағын анықтауға қолдануға болады.
ПАЙДАЛАНЫЛҒАН ӘДЕБИЕТТЕР ТІЗІМІ:

1. Аймауытов Ж. Психология. Қызылорда-Ташкент. 1926.
2. Алдамұратов Ә. Жалпы психология. Алматы, 1996.
3. Ананьев Б.Г. Избранные психологические труды. М., 1980.
4. Әбенбаев С.Ш. Сынып жетекшісі. Алматы, 2004.
5. Әбенбаев С.Ш. Тәрбие теориясы мен әдістемесі. Алматы, 2004.
6. Байжұманова Б.И. Оқушының психикалық даму ерекшеліктері. // Бастауыш мектеп. №12, 1998.
7. Байжұманова Б.И. Бастауыш мектеп оқушыларының танымдық қабілетін дамыту // «Қазақстан мектебі» №2, 1999.
8. Базымова З. Ой белсенділігін дамыту // Бастауыш мектеп. №9-10, 1997.
9. Венгер Л. Педагогика способностей. М., 1973.
10. Волокитина М.Н. Төменгі класс оқушыларының психологиясы туралы очерк. Алматы, 1986.
11. Гамезо М.В., Домашенко И.А. Атлас по психологии. М., 1986.
12. Гоноболин Ф.Н. Психология. Алматы, 1976.
13. Жалпы білім беретін мектептің бастауыш сатысындағы білім мазмұны тұжырымдамасы // Бастауыш мектеп. №9-10, 1996.
14. Жарықбаев Қ. Психология. Алматы, 1982.
15. Жалпы психология. Ред.басқарған В.В.Богославский. Алматы, 1980.
16. Крутецкий В.А. Психология математических способностей школьников. М., 1968.
17. Қазақстан Республикасының Жалпы орта білім берудің мемлекеттік жалпыға міндетті стандарттары. Жалпы бастауыш білім. Алматы, 2003.
18. Қазақстан Республикасының «Білім туралы» Заңы // Егемен Қазақстан. 11 маусым 1999.
19. Қазақстан Республикасының білім беруді дамытудың 2005-2010 жылдарға арналған Мемлекеттік бағдарламасы // Егемен Қазақстан. 16 қазан 2004.
20. Құдайқұлов М.Ә. Қабілеттілік. Дағды. Шеберлік. Алматы, 1986.
21. Лейтес Н.С. Умственные способности и возраст. М., 1971.
22. Леонтьев А.Н. Деятельность. Сознание. Личность. М., 1975.
23. Мұқанов М.М. Жас және педагогикалық психология. Алматы, 1982.
24. Немов Р.С. Психология. М., 1995.
25. Назарбаев Н.Ә. Қазақстан – 2030. Ел президентінің Қазақстан халқына жолдауы. Алматы, 1997.
26. Овчарова Р.В. Справочная книга школьного психолога. М., 1996.
27. Платонов К.К. Проблема способностей. М., 1972.
28. Практикум по общей психологии. Под. ред. А.И.Щербакова. М., 1990.
29. Теплов Б.М. Избранные психологические труды. М., 1985.
30. Педагогикалық және жас ерекшелігі психологиясы. Ред.басқ. А.В.Петровский. Алматы, 1987.
31. Психологические тесты. Сост. Н.А.Литвинцева. М., 1998.
32. Рубинштейн С.Л. Основы общей психологии. Т. ІІ. М., 1989.
33. Рогов Е.И. Настольная книга практического психолога в образовании. М., 1996.
34. Столяренко Л.Д. Основы психологии. М., 1997.
35. Сабиров Т. Оқушылардың оқу белсенділігін арттыру жолдары. Алматы, 1978.
36. Сәбет Бап-Баба Жалпы психология. Алматы, 2003.
37. Темірбеков А., Балаубаев С. Психология. Алматы, 1996.
38. Тәжібаев Т. Жалпы психология. Алматы, 1993.
39. Тұрғынбаева Б.А. Оқушылардың шығармашылық қабілеттерін дамыту. // Бастауыш мектеп №7, 1997.
40. Тұрғынбаева Б.А. Бастауыш қазақ мектептерінде дамыта оқыту жүйесінің идеяларын пайдалану мүмкіндіктері // Білім берудегі менеджмент. №1, 1996.
41. Табылдиев Ә., Жарықбаев Қ. Әдеп және жантану. Алматы, 1994.
42. Хайдарова С. Оқушының шығармашылығын дамыту // Бастауыш мектеп. №4, 1997.
43. Хрестоматия по общей психологии. Под.ред. Ю.Б.Гиппенрейтер, В.В.Петухова. М., 1981.

Пән: Педагогика
Жұмыс түрі: Курстық жұмыс
Көлемі: 34 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 900 теңге




ҚАЗАҚСТАН РЕСПУБЛИКАСЫ БІЛІМ ЖӘНЕ ҒЫЛЫМ МИНИСТРЛІГІ

Педагогика пәнінен

Тақырыбы: Оқу процесінде мектеп оқушыларының
шығармашылық қабілетін дамыту

Тексерген: ______________

Орындаған: ______________

Астана, 2015
Мазмұны


Кіріспе ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .4
... ... ... ... ... ... ... ... .. ... ... ...

1 1 мектеп оқушыларының шығармашылық қабіле-тін қалыптастырудың 7
теориялық негіздері ... ... ... ... ...
1.1. Шығармашылық қабілеттің педагогикалық-психологиялық 7
мәні ... ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... ... ... .
... ... ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... .. 10
1.2 Шығармашылық қабілетті дамыту туралы педагогтардың
көзқарасы ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... .
... ... ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... 15

2 Оқу процесінде мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетін 15
дамыту ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .
2.1 Бастауыш сынып оқушысының шығармашылық қабілеттерінің құрылымдық 24
моделі ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .
... ... ... ... ... ... 32
2.2 Оқу процесінде мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту
жолдары ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .33
... ... ... .

Қорытынды ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... .
... ... ... ... ... ... ... ... .. ..

Пайдаланылған әдебиеттер
тізімі ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...















Кіріспе

Зерттеудің өзектілігі. Әрбір қоғамның әлеуметтік – экономикалық даму
деңгейі, сол қоғамдағы жеке адамның шығармашылық потенциалына байланысты.
Олай болса, егеменді еліміз Қазақстанда шығармашылық жеке адамды дайындау
қажеттігі туындап отыр. Қазіргі кезде қоғамдағы қарқынды өзгерістер жыл
сайын жаңа өмір салтын құруда. Осыған орай, қоғамның жаңа талап-тілектері
мен әлеуметтік сұранысын қамтамасыз ету мақсатында творчестволық тұрғыда
ойлаушы, тәуелсіз жеке адамды, дербес шешім қабылдауға бейім ұрпақты
тәрбиелеу – бүгінгі күнде аса маңызды мәселе болып отыр. Шығармашылық жеке
адамды қалыптастыру педагогикалық психология ғылымының кейбір жақтарын
жаңаша қарауды талап етеді.
Қазақстан Республикасының Білім туралы заңында білім беру жүйесінің
жеке адамды қалыптастыруға, дамытуға және кәсіби шыңдауға бағытталған ролі
атап көрсетілсе, осы заңның 41-бабында: педагог қызметкерлер оқушылардың
мемлекеттік білім беру стандартында көздеген деңгейден төмен емес білім,
білік, дағды алуын қамтамасыз етуге, жеке шығармашылық қабілеттерінің
көрінісін, дамуы үшін жағдай жасауға міндетті, - делінген (18).
Қазіргі таңда жалпы білім беретін мектептердің дамуында жағымды
өзгерістер және оқыту мен тәрбиелеу ісінің ұтымды жақтары ашылып
жатқанымен, оқушылардың жеке басының шығармашылық жақтарына терең үңіле
бермейміз.
Бастауыш мектеп оқушыларының оқу іс-әрекеті мен оқудан тыс уақытындағы
іс-әрекетінде шығармашылық қабілетін дамыту - өскелең буынға тәлім-тәрбие
берудегі күрделі психологиялық әрекет болып табылады. Шығармашылық
қабілеттің дамуы оқушылардың интеллектісін дамытумен байланысты екендігін
негізге ала отырып, оқу үрдісін тиімді ұйымдастырудың, іс-әрекеттің
субъектісінің творчестволық сапалық ерекшеліктерінің, сабақ кезінде және
сабақтан тыс кездерінде диагностикалық және творчестволық тапсырмаларды
ұтымды қолданудың мәні зор.
Қазіргі кезде мектептердегі білімдер жүйесінен бір дағдарыс кезеңдерін
көруге болады. Мұның мәні – оқыту әдіс-тәсілдерінің жеткіліксіздігі емес
немесе мектеп өмірін басқаша ұйымдастыру емес. Бүгінгі күннің негізгі
талабы – білімді адамды әлемнің бүтіндей бейнесін қабылдай алатын,
шығармашылық таныммен тікелей қатынас жасай алатын жаңаша ойлай алатын
шығармашылық адамға айналдыру.
Балаларға әлемнің көп бейнелі жақтарын шығармашылық таным негізінде
қабылдай алу қабілетін дамыту қажет. Осының негізінде интеллектуалды,
креативті (творчестволық қабілетті) ұрпақты тәрбиелеп оқыту, педагогикалық
психологияның маңызды мәселелерінің бірі деп білеміз. Педагогикалық
психология тұрғысынан шығармашылық іс-әрекетті зерттеу, соның бір тарауы
шығармашылық қабілет мәселесі аса маңызды сұрақтардың бірі.
Әрбір жеке адамның шығармашылық қабілетінің дамуының жоғары жетістігі,
тек сол адамның ғана жеке басының даму көрсеткіші емес, бұл қоғам дамуында
да, өркендеуіне де едәуір әсер етеді.
Біз зерттеу жұмысымызда бастауыш мектеп кезеңін алып отырған
себебіміз, шығармашылықты жеке адам ретінде дамуына бұл кезеңнің мәні зор.
Сондай-ақ қабілетті балалардың шығармашылық потенциялын дамытуда оқыту
жүйесіне бірқатар өзгерістер енгізу, оқыту үрдісін біршама жаңаша
ұйымдастыруды да негізге алу қажет.
Бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетінің дамуы оқу
барысын дұрыс ұйымдастырумен байланысты. Мектеп мұғалімдері көп жағдайда
оқушылардың пәнге байланысты жаңа материалды дұрыс меңгеріп, сабақ
үлгерімінің жақсы көрсеткіштеріне қанағаттанып қояды да, олардың айрықша,
стандартты емес шешім қабылдауына, творчестволық белсенділігіне жағдай
жасай бермейді.
Бастауыш мектеп оқушыларының қызығулары заттық әлеммен байланысты.
Оларға тән жағдай үлкендерге бағдарлану, яғни оларға еліктеу, үлкендерді
үлгі тұту ерекшеліктері педагог үшін күшті дамыту құралы болып табылады.
Соның негізінде балалардың шығармашылық және интеллектуалды даму деңгейлері
жоғарылап қана қоймайды, әрі олардың мінез-құлқындағы жағымды өзгерістер де
жүзеге асырылады.
Қазақша оқитын бастауыш мектеп шәкірттерінің тұйықтық, жасқаншақтық
қасиеттері, олардың бойындағы шығармашылық потенциалдарын үнемі жарыққа
шығара бермейді. Олай болса, шығармашылық қабілеттің физиологиялық негізін
сипаттауда әрбір бала белгілі бір нышанымен туылатындықтан, ал оның дамуы
кейінгі дамытушылық жағдайларға байланыстылығын басшылаққа алу қажет
болады.
Курстық жұмыстың мақсаты. Бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық
қабілетінің дамуы мен интеллектуалды дамуының өзара байланысын және
творчестволық танымдағы негізгі жеке бастық құрылымдардың байланысын ашу.
Соның негізінде шығармашылық қабілетті дасытудың психологиялық
ерекшеліктерін көрсету.
Зерттеу пәні. Оқыту процесінде бастауыш мектеп оқушыларының
шығармашылық қабілетінің дамуы мен интеллектісінің даму динамикасы.
Зерттеудің әдіснмалық және теориялық негізі. Шығармашылық қабілетті
зерттеу мәселесіне Л.С.Выготскийдің, А.Н.Леонтьевтің, Б.М.Тепловтың іс-
әрекеттік ықпал және адамды тұтастай жүйеде қарастыратын концепциялары,
шығармашылық ойлаудың дамуы – оқушыларға дидактикалық ұйымдастырылған қарым-
қатынаста белсенділікті тәрбиелеудің негізінде жүзеге асатындығы туралы
Матюшкиннің концепциясы, творчество психологиясында жиі айтылып жүрген
Л.Л.Гурова, Д.Б.Богоявленская тағы басқалардың жеке адамның когнитивті және
жеке бастық аспектілерін арақатыстыру концепциялары, В.В.Давыдов,
Н.А.Менчинскаяның проблемалық оқыту концепциясы, шығармасы – жеке адамның
өздігінен дамуы дейтін гуманистік ықпалдары (К.Роджерс, А.Маслоу) негіз
болды. Зерттеуге әдістемелік өзек болған еңбектер – Б.Г.Ананьев,
В.С.Мерлин, П.Я.Пономарев, П.Торренс, Дж.Гильфорд, Дж.Рензулли, Э.Боно,
Н.Н.Палагина, С.М.Жақыпов, Қ.Р.Рақымбеков, С.Қ.Бердібаева, М.О.Резванцева
т.б. жұмыстары болды.
Курстық жұмыстың практикалық құндылығы. Зерттеуден алынған нәтижелерді
педагогикалық тәжірибеде қолдану шығармашылық жеке адамды қалыптастыру
мүмкіндіктерінің тиімділігін жоғарылатады. Шығармашылық тапсырмалар мен
ойындар мектеп тәжірибесінде балалардың мектепке даярлығын анықтауда және
бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық жеке адам ретінде даму болашағын
анықтауға қолдануға болады.

1 мектеп оқушыларының шығармашылық қабіле-тін қалыптастырудың
теориялық негіздері

1.1. Шығармашылық қабілеттің педагогикалық-психологиялық мәні

Баланың шығармашылық қабілеттерін дамыту мәселесін талдау ең алдымен
қабілет ұғымының мәнін терең түсініп алуды талап етеді.
Философияда қабілеттерді тұлғаның белгілі бір әрекетті орындауға
жағдай жасайтын жеке ерекшеліктері дей келе олар қоғамдық-тарихи іс-
әрекеттердің нәтижесінде қалыптасып, әрі қарай дамып отыратынын атап
көрсетеді.
Қабілет ұғымына берілген психологиялық анықтамалар саны өте көп.
Қабілеттер деп әрекеттің талаптарын қанағаттандыратын және үлкен
жетістіктерге жеткізетін адамның қасиеттерінің синтезін атайды
(А.Н.Леонтьев).
Қабілеттер - білім алуға қажетті адамның психологиялық
ерекшеліктері - дейді А.В.Петровский (31).
Қабілет - іс-әрекеттің белгілі бір түрін ойдағыдай, нәтижелі
орындауында көрінетін адамның жеке қасиеті, - деп жазады академик
Т.Тәжібаев (39).
Қабілеттер - адамның іс-әрекеттің белгілі бір түрін орындай алу
мүмкіндіктері - деген де анықтама бар.
Психологтар қабілеттердің 2 түрлі деңгейі болатындығын дәлелдейді.
Репродуктивті (өнімсіз) – іс-әрекетті, не білімді берілген үлгі
бойынша қабылдай, меңгере алу деңгейі.
Шығармашылық – жаңа нәрсе ойлап табуға бағытталған қабілеттер деңгейі.
Қабілеттердің даму мәселесін зерттей келе А.Н.Леонтьев,
А.В.Петровский, В.А.Крутецкий, Б.М.Теплов, В.С.Шубинский, М.Мұқанов,
Т.Тәжібаев, Қ.Жарықбаев қабілеттер оқытусыз да дамитынын, бірақ онда ол
ұзақ процеске айналатынын айтады.
Қабілеттер проблемасы – оқушылардың жекелік айырмашылықтар проблемасы.
Егер барлық адамдардың әрекеттің түрлерімен айналысуға арналған
мүмкіндіктері бірдей болса, онда қабілеттер туралы сөз етпеуге де болар
еді. Мүлдем еш нәрсеге қабілеті жоқ адам болмайды. Әр адам бойында бір
нәрсеге деген қабілет болатындығын кеңестік психология ғылымының негізгі
ережелерінің бірі, бірақ ол қабілеттер дәрежесі әр адамда әр түрлі деңгейде
болады. Олардың іс-әрекетінің белгілі бір түріне қабілеті не жоғарылау, не
төмендей келеді. Бұған қарап мысалы музыкаға, не хореографияға немесе
математикаға қабілет төмен оқушыларды қабілеті төмен дарынсыздар қатарына
жатқызу әсте дұрыс емес. Бұл – оның қабілетінің басқа салада жатқандығының
белгісі. Қабілеттер туа бітті қасиет емес, олар өмір сүру барысында іс-
әрекет арқылы дамып отырады.
Кеңестік психологтар бірауыздан ақыл есі дұрыс, дені сау баланың оқуға
қабілеті орта білім алу мүмкіндігі бар деген көзқарасты қуаттайды. Мектеп
курсында оқылатын пәндердің бірден-бір тарауының бала үшін қолайсыз
екендігін кездестірген емеспін - деп жазды В.А.Крутецкий. Ал академик
А.Н.Калмогоровтың тұжырымдамасы былай дейді: Математиканы меңгеру үшін
баланың айрықша қабілеті болуы керек деген ұғымдар артық айтылады....
Айтылғандарды қорытындылай келе, қабілет термині адамның белгілі бір
істі орындап, одан нәтижеге жеткізетін қасиетін білдіреді деуге болады.
Демек, әр бала бойындағы табиғи нышандардың, жоғарғы қабілеттер
деңгейіне көтерілуі тек баланың белсенділігіне және дұрыс ұйымдастырылған
оқу-тәрбие жұмысына байланысты.
Балаларда кездесетін баяулықты, сылбырлықты, оның биологиялық
кемшілігі деп қарауға әзір тұрамыз. Біздіңше, тұйықтық, бұйығылық, баяулық
оның табиғатының әсері емес, көп жағдайда оқыту мен тәрбиенің нәтижесі
ондағы әміршілдіктің салдары болуы мүмкін.
Академик Д.Ковалевский ән айтқысы, би билегісі, әңгіме, ертегі, өлең
құрастырғысы, сурет салғысы келмейтін баланы табыңызшы, - дейді. Шынында,
табу қиын. Егер ондай бала кездесе қалса, ол жаман тәрбиенің нәтижесі деуге
әбден болады.
Қабілеттілік нәтижесінің теориялық және практикалық негізін қалауда
С.Л.Рубинштейн еңбектері зор роль атқарады. Ең алдымен қабілеттіліктің
дамуы туралы, қабілеттің қалыптасуының негізін салса, кейінірек олардың
көрінуінің психологиялық құрылымын ашып берді (33). С.Л.Рубинштейн
қабілеттілікті нақты бір іс-әрекетке икемділік деп түсіндіреді. Оның айтуы
бойынша қабілеттілік – жаңа бір іс-әрекетті жеңіл меңгерумен, сонымен қатар
индивидтің бір іс-әрекеттен екінші іс-әрекетке көшуі мен қабылдау
тәсілдерін терең меңгере алуы. Оның айтуы бойынша қабілеттің негізі – туа
біткен нышан, тұқымқуалаушылықтың белгісі болып табылады, яғни, адамның
жүйке, ми аппараттарының анатомиялық-физиологиялық ерекшелігі болып
табылады. Осыған орай, ғалым қабілет нышандарының негізінде дами отырып,
нышанның өз бетінше функциялануы емес, тек дамудың негізгі кезеңі, алғы
шарты деп жазды.
С.Л.Рубинштейн іс-әрекет барысында қабілет пен ептіліктің өзара
байланысы ерекше роль атқаратынын айтады. Бұл екеуінің бір-бірімен тығыз
байланыста екендігін еске ала отырып, бір жағынан ептілік, білім т.б.
меңгері қабілеті бар екенін білдірсе, қабілеттің қалыптасуы сол іс-
әрекеттің ептілігі мен білімдерді меңгеру арқылы іске асатындығын
түсіндіреді.
Б.М.Теплов қабілетті адамдар арасындағы жеке даралық психологиялық
өзгешелік деп қарастырады (30). Б.М.Теплов қабілеттілікке анықтама бере
отырып, қабілеттіліктің үш белгісін көрсетеді, біріншіден, қабілеттілік бір
адамды екінші адамнан ажыратуға негіз болатын жеке даралық психологиялық
ерекшелік; екіншіден, қабілеттілікке барлық жеке даралық ерекшеліктерді
жатқыза беруге болмайды, тек қандай да бір немесе бірнеше іс-әрекетті
орындау барысында нәтижесі табысқа сәйкес жететін ерекшеліктерді, қабілет
деп атауға болады; үшіншіден, қабілет түсінігі адамда бар білім, ептілік
және дағдымен ғана шектеліп қоймайтындығын айтады, яғни тек ептілік, білім,
дағды ғана бар деп айтуға болмайды, керісінше, сол ептілік, білім, дағды
ғана бар деп айтуға болмайды, керісінше, сол ептілік, білім, дағдыны
меңгеруге қабылетті деп санайды. Б.М.Теплов қабілеттіліктің дамуы – бір
жақты ғана болмайды, оның қозғаушы күші қарама-қарсы ойлардың күресі деп
көрсетеді.
Б.Г.Ананьев қабілет мәселесін жетілдіре отырып, қабілет тек индивидтің
белсенді іс-әрекетінде тәжірибені меңгерудегі психологиялық аспектісі
ретінде ғана көрсетпей, сонымен қатар психологиялық құрылым ретінде жеке
адамның қабілетке байланысын көрсетеді. Оның айтуынша, қабілеттілік –
ақылдың шығармашылық дамуының көрінуі (3). Тек білімдердің жинақталуы, әрі
бұл білімдерді шығармашылық көрсетуінде ғана емес, жаңа бейне, жасампаздық
әрекет құра алуы деп көрсетеді.
В.И.Корюкин өзінің Шығармашылық әрекеттің приоритеті атты еңбегінде
адамзат санасының қалыптасуы, адамзаттың шығармашылық іс-әрекетінің дамып-
жетілуі – қоғамдық дамудың негізгі факторы деп көрсетеді.
Ю.Е.Виноградов еңбектері аффектілі жағдай мен ойлаудың
байланыстылығын, адам ой әрекетінде эмоционалды күйдің пайда болу жағдайы
және оның ой әрекетінің құрылымна әсері туралы жан-жақты түсіндіреді.
А.Н. Леонтьевтің қабілет мәселесі туралы (22) айтылатын барлық
еңбектеріндегі оның негізгі идеясы адамға берілген кез-келген психикалық іс-
әрекет, соның ішінде қабілет ұрпақтан-ұрпаққа берілетін тәжірибелерді
меңгеру барысында дамиды және қалыптасады. Оның техникалық даму деңгейіне
байланысты, яғни мәдени жүйедегі қабілет тұқымнан берілмейді. Қабілет жаңа
құрылым жасауды қажетсінеді.
Қабілет адамның қандайда бір нәрсені істеуге мүмкіншілігі және ол іс-
әрекеттің нәтижелігі болып табылады.
Кеңес психологиясында, ең алдымен, С.Л.Рубинштейн және Б.М.Теплов өз
еңбектерінде іс-әрекеттің нәтижелігі бойынша қабілеттілік, дарындылық
және талант ұғымдарына жіктеу жасауға тырысқан.
А.М.Матюшкин дарындылықты, таланттылықты, творчествоның көрінуімен,
творчестволық адамның функциялануымен. өзіндік творчестволық іс-әрекеттің
ерекшеліктерімен міндетті түрде байланыстыруды аса қажет деп есептейді.
Қабілет, дарындылық, талант мәселесін шешудің эмпирикалық негізін
салушы, әрі осы күнге дейін қолданып жүрген оның зерттеу әдістері мен
әдістемелерін ұсынған Гальтон болды. Оның айтуы бойынша қабілеттің
детерминациясы – тұқымқуалаушылық пен ортаның сәйкестігі және жалпы қабілет
пен арнайы қабілеттің өзара байланысы – қабілеттің дамуының негізі болып
табылады.
Н.С.Лейтес дарынды балаларды зерттей келе, олар еңбекке
тартымдылығымен өзгешеленетін және еңбектен қанағаттануды сезінетін нағыз
кішкентай еңбекқорлар болып табылады, - деп көрсетеді (21).
Барлық қабілеттің түрлерінің дамуын қамтамасыз ететін ең негізгі
фактор – іс-әрекет, олай болса, балалардың негізгі іс-әрекеті – ойын
әрекетін белсендіре отырып, творчестволық қабілетін дамытуға болатындығы
дәлелдене түседі. Баланың айнала қоршаған ортамен өзара әрекеттесуі
көбінесе өзі үлгі тұтатын мұғалімдері мен ата-аналары болғандықтан,
ересектердің бала қабілетінің дамуына әсері ұшан-теңіз. Сондықтан
шығармашыл жеке адамды қалыптастыруда шығармашыл ұстаздың психологиялық
дайындығы жоғары деңгейде болуы тиіс. Осыған орай мұғалімнің оқу барысында
арнайы оқу жүйесін ұйымдастыру аса маңызды бола түседі.

1.2 Шығармашылық қабілетті дамыту туралы педагогтардың көзқарасы

Дамудың жас кезеңдері барысында, әсіресе, соның ішінде – жалпы
қабілеттің алғы шарттарының әртүрлі жақтары - әрбір балалық шақта - өзіне
тән нақты жақтары болатындығына негіздеме бар. Жалпы қабілеттің қалыптасуы
үшін, тек ақыл-ой деңгейі ғана аса қажет емес, сондай-ақ оқу-тәрбиелік
әсердің де, жас кезеңдерінде де мәні зор, - деп көрсетеді Н.С.Лейтес (21).
Қабілет мәселесіне байланысты әдебиеттерге шолу жасау арқылы оның
дамуының төмендегідей тарихи кезеңдік сатыларын байқауға болады:
• Қабілетті туа біткен және интеллектуалды құбылыс деп құрастыратын
түсініктердің қазіргі кездегі жеке адамның құрылымы ретінде, оның
дамуына табиғи және ортаның әсері бар деп қарастыратын жаңа теориялық
концепцияларға енуі де көп жағдайды айтады.
• Қабілеттің негізгі компоненті ретінде жоғары интеллект және творчество
– жеке адамның мүмкіншілігін көрсетуді, өзін-өзі іске асруды
қамтамасыз ететін даму көрсеткіші болып табылады.
• Қабілеттің негізінде творчестволық потенцияла, оның таным
мотивацияларының басымдылығымен, психикалық процестердің жылдам
дамуымен, творчествоға ынталылығымен, жаңа бейне құра алуға
икемділігімен сипатталынатын түсіндірме концепциялары алынады.
• Қабілет – адамның өмір сүру барысында іс-әрекетте дамиды, осыған
сәйкес қабілеттің дамуына әлеуметтік орта арнайы жағдайлар құру арқылы
оның жедел дамуына әсер етуге болатындығын дәлелдейтін ой-пікірлер
болып табылады.
Біздің зерттеуімізге өзек болы отырған шығармашылық қабілеттің
дамуы туралы мәселе өз бастауын творчествоның туындауынан алады.
Шығармашылық процесс – үнемі білімдер мен ептіліктерді өз
бетімен жаңа жағдайға өткізу болып табылады, білім неғұрлым өз бетінше
жүзеге асса, соғұрлым бұл ілімді қолдану творчестволық сипатта болады.
Шығармашылық іс-әрекеттің бірнеше белгілерін атап кетсек: таныс
объектіден жаңа функция көре білу, зерттеуге жататын объектінің құрылымын
көре білу, альтернативті шешімді көре білу және оны іздестіру, проблеманы
шешудің бұрынғы танымалы тәсілдерін жаңа тәсілге қиылыстыру, басқа танымалы
шешімнің айрықша тәсілін құра білу болып табылады.
Шығармашылықтың дамуында интеллектуалдық, қарым-қатынас және
тапсырмаларды шешу жүзеге асырылады. Бала өзінің бос уақытының көп бөлігін
ойынмен өткізеді. Олардың бірқатары шығармашылық қабілеттің дамуына әсер
етуі мүмкін. Біздің қалай ойнайтынымыздың да мәні зор. Ойын барысында
шығармашылық элементтерді қолдану арқылы, кез-келген ойын затына
шығармашылық танымдық сипатта жүзеге асыру арқылы балалардың ойынында
шығармашылық қабілетті дамытуға болады.
Шығармашылық механизмі туралы айтқанда, бұл шығармашылық
қабілетті зерттеуді өзімен ілестіре жүреді.
Психология ғылымында қабілеттің үш концепциясы қалыптасқан. Оның
бірі – қабілет толығымен әлеуметтік орта және тәрбиеге байланысты
анықталады. Біршама дұрыс концепция – қабілеттің үшінші концепциясы. Оның
өкілдері Б.М.Теплов, В.А.Крутецкий, Я.А.Пономарев концепцияларында кез
келген адам белгіл бір нышанмен туылады, дегенмен табиғи күштер мен нышан,
қабілеттің дамуы үшін әлеуметтік қолайлы жағдай қажет деп көрсетеді. Үшінші
концепция табиғилықтың мәнін жоққа шығармайды, сонымен бірге қабілеттердің
әлеуметтік тарихи сипатын ашып көрсетеді. Біз өзіміздің жұмысымызда осы
концепцияны басшылыққа ала отырып, бастауыш мектеп оқушыларына әлеуметтік
қолайлы жағдай құру арқылы олардың шығармашылық қабілетін дамытуға
болатынын дәлелдеп отырмыз.
Д.Маймонның және тағы басқа зерттеушілер креативтіліктің
дамуына еліктеу объектісі болып табылатын шығармашылық сипаттағы үлгі және
жағымды жағдай жасау әсер етеді деп көрсетеді. Бастауыш мектеп жасындағы
балаларда шығармашылық қабілетті дамытуға бағытталған біздің
зерттеуіміздегі педагогтармен жүргізілген жұмыстарымыздың негізі де осы
тұжырымдамадан алынды.
Қабілеттің дамуы мен қалыптасуына оқу мен тәрбие ерекше орын
алады. Шығармашылық белсенділіктің даму барысы балалардың жас ерекшелік
мүмкіншіліктеріне және іс-әрекет сипатына байланысты. Л.С.Выготский өзінің
зерттеулерінде оқу мен тәрбие дамуды өзімен бірге сүйреп жүретін және
дамудың алдында ілгері жүру деп оқу мен тәрбиенің негізгі ролін көрсетті.
Білімдерді меңгерудің екі жолы бар, олардың әрқайсысынан таным
процестерінің сипаты анықталады. Бір жолы жаңа білімді өз бетінше алуға
әкеп соғатын іс-әрекеттің белсенді қалыптасуына бағытталған: баланың заттар
арасындағы байланысты байқауынан бастап бұрын ешкімге танымал болмаған
заңдылықтарды көрсету және алдыңғы өнер табыстарына дейінгі жаңа білім.
Екінші жолы – дайын бейнелер мен эталондарды меңгеруінде құрылатын қайта
жаңғыру іс-әрекетіне бағытталған. Бірінші жағдайда шығармашылық продуктивті
процесс туралы айтылады. Шығармашылық өлшемі ситуацияның жаңалығына,
жаңадан қайта жасап шығару құралдары мен тәсілдеріне, алынған нәтиженің
айрықшалығына байланысты болады.
Таным процесінің шығармашылық жолы – жеке адам өзінің
шығармашылық мүмкіншіліктерін көрсетуге қажетті негізгі жағдай ретінде ішкі
танымдық мотивация болып табылады. Жеке адамның шығармашылық
мүмкіншіліктеріне: шығармашылық процестің ізденіс механизмі, мәсеені
айқындауға осы мүмкіншілітердің өзі, айрықша шешім іздестіру, образды
ойлауды өзіндік реттеу жатады. Мұның бәрі де қиял бейнелерінен
туындайтындығы белгілі. Олай болса, шығармашылық қабілеттің дамуы –
шығармашылық тапсырмаларды шешу қиялдың негізінен жасалады. И.М.Розете
зерттеулері бала үшін сыртқы әлем туралы білім әлі жеткіліксіз
болғандықтан, таңқаларлық әрі өткір ойлы және күтпеген нәтижелі бейнелерді
құруын жеңіл қолдана алады.
Шығармашылық қабілетті дамыту мәселесі бойынша әдебиеттерге шолу
нәтижесінде мектеп жасына дейінгі балаларда шығармашылық қабілетті дамыту
мәселелері терең қаралғанмен, бастауыш мектеп жасындағы баланың
шығармашылық жеке адам ретінде даму концепциялары жоқтың қасы деген
тұжырымға келдік.
Осыған орай шығармашылық қабілеттің даму мәселесін ғылыми
тұрғыда зерттеу барысында көптеген еңбектерден аңғарғанымыз, баланың
шығармашылық қабілетінің дамуының ең нәтижелі кезеңі 3-5 жас деп көрсетеді.
Ал біздің зерттеу жұмысымыз мектеп өмірінің алғашқы жылдарында да осы
нәтижелі дамуды балада шығармашылыққа деген орнықты мотивацияны
қалыптастыра отырып жалғастыруға болатындығын көрсетіп отырмыз.
Көп жағдайда шығармашылық қабілет жағдайында немесе шығармашылық
таным мәселесі бойынша жеке қаралған, мұны тұтастай бір комплексте қарау
көп ескеріле бермейді. Осыған байланысты біз өз зерттеу мақсатымызды
бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетінің дамуы мен
интеллектуалды дамуының өзара байланысын және шығармашылық танымдығы
негізгі жеке бастық құрылымдардың байланысын ашу арқылы, олардың
шығармашылық қабілетін дамытудың психологиялық ерекшеліктерін анықтау деп
алдық.
Оқыту үрдісінде балалардың шығармашылық қабілеттілігінің дамуына
жағдай жасау – мемлекеттік білім беру стандарттық бағдарламасын іске
асрудың негізгі құралы.
Ж.Аймауытов өз еңбектерінде жақсы қойылған сұрау, жақсы жауап
тілейді дей отырып, балалардың шығармашылық қабілетін дамытуға байланысты
жақсы тапсырмалар мен жақсы сұраулар қойылса, соған сәйкес бала
қабілеттіліктің жан-жақты әрі мәнді көрінуіне әсерін тигізетіндігін
дәлелдейді. Оқыту адамдардың табиғатына қарай болсын деп айтылған ойы бар
бала бойындағы қабілет құрылымы, бағыты, жүйесіне орай тапсырмалар беру –
баланың білімді тез әрі жеңіл меңгеруіне, қабілеттің ақындылығына себепші
болады.
Кітаптан өмірге емес, өмірден кітапқа қарай жылжысын деген
ойынан бала мектептегі оқу бағдарламасынан алған білім жүйесін, өмірде
білімді қолдана алуға, қоғамға пайда келтіретін жаңа ұсыныстар мен ой
қорытындыларын шығара алуға, жаңа бейне жасауға бейім болу қажет деп
түсінуге болады.
Балалар психологиясында әрбір жас кезеңдерінде, әсіресе,
бастауыш мектеп кезеңіндегі психикалық даму ерекшеліктері – педагогикалық
тәлім-тәрбиелік іс-әрекеттерді ұйымдастыру мәселелеріндегі толғантатын
жәйт.
Еліміздің болашақ елеулі азаматын, кәсіби шығармашылық тұрғыда
жан-жақты жетілген жеке адамды даярлауда – кіші мектеп кезіндегі оқу
үрдісін тиімді ұйымдастырудың алатын орны ерекше екеніді даусыз. Сондықтан
бала бойындағы шығармашылық қабілеттің жандануына жол ашу, жағдай жасау
керектігі жайында ғұлама психолог – педагог ғалымдардың еңбектерінде ерте
кезден-ақ баяндалып жүр.
Білім негізі бастауышта қаланатын болғандықтан, ендігі кезекте
бастауыш мектеп кезеңінде ұлттық ерекшеліктерді, бастауыш мектептің оқу
бағдарламасына енгізіліп отырған жыл сайынғы өзгерістерді, баланың
тұрғылықты мекен-жайының өзгешеліктерін, баланың жеке даралық психологиялық
қасиеттерін ескере отырып, оқу үрдісінде нақты пәндер бойынша белгілі бір
саладағы шығармашылық қабілеттілікті дамытуға тиімді әдістемелік жолды
теориялық және практикалық тұрғыда ашып беру керек деп ойлаймын.
Психологиялық және педагогикалық әдебиеттерді талдау қабілеттің
жалпы құрылымын практикалық түрде төмендегіше белгіленді.

Кесте № 1.
Қабілеттің жалпы құрылымы.

д а
м у
д ы
ң
ж а
ғ д
а й
л а
р ы

Кеңдігі және
бағытталғандығы

деңгейі гейі

1.2

2 Оқу процесінде мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту

2.1 Бастауыш сынып оқушысының шығармашылық қабілеттерінің құрылымдық
моделі.

Шығармашылық қабілет деген не? Қабілеттердің шығармашылық деңгейге
көтерілуі неге байланыст деген сұрақтар әрбір ұстазды мазалайды.
Шығармашылық әрекет - өте күрделі процесс және ол адамға ғана тән.
Шығармашылық – адам іс-әрекетінің түрі. Мұндай әрекеттің ерекшелігі, даму
деңгейі тек әлеуметтік факторларға ғана емес, табиғи, биологиялық
факторларға да байланысты.
Бұл мәселе төңірегінде жазылған ойлар, тұжырымдамалар, көзқарастар,
еңбектер баршылық. Енді бастауыш сыныптарда осы мәселе қалай шешілетінін,
өрбитінін қарастырайық.
Балалар психологиясында әрбір жас кезеңдерінде психикалық даму ерекше
орын алады. Жас ерекшеліктеріне орай таным әрекеттерінің біршама жедео
дамуының негізгі жолдарын ашу, олармен оқу, тәлім-тәрбиелік жұмыс
жүргізудің көкейкесті мәселесі.
Бала психикасының дамуындағы нәтижелі кезеңді ескере отырып, жеке
даралық өзгешеліктердің жан-жақты дамуына түрткі – оқу-іс әрекетін тиімді
ұйымдастыру. Бала психикасының дамуына оқытудың әсері ерекше екенін
Ж.Пиаже, Д.В.Эльконин, А.В.Запорожец, М.И.Лисина, А.А.Венгер, В.В.Давыдов,
Н.Н.Поддьяков, А.А.Любленская, Л.И.Божович, Ж.Аймауытов, М.М.Мұқанов
еңбектерінен көруге болады. Ж.Аймауытов өзінің педагогикалық еңбектерінде
білімдендіру көбінесе, екі мақсұт көздейді – білім көбейту, яғни затты
мақсұт, ақыл күшейту, яғни қалыпты мақсұт - деп көрсетеді. Мұндағы
көзқарас – оқу баланың білімін көбейтеді, ақылын күшейтеді, тәжірибені
молайтады (1).
Р.С.Немов бастауыш мектеп оқушыларының оқу материалдарын меңгеру
мүмкіншіліктері мен ақыл-ой қабілеті өте жоғарылығы оқытуды дұрыс
ұйымдастырған жағдайда кәдімгі мектепте беретін әдеттегі білімнен әлдеқайда
жоғары нәрселерді қабылдап, меңгере алатындығын, сондай-ақ бастауыш мектеп
кезеңінде оқыту баланың барлық психикалық үрдістерінің едәуір жаңа өзгеріс
– жетістікке жететіндігін түсіндіреді. Бастауыш сынып оқушыларының
психикалық дамуының жедел жүруіне бірден-бір себеп – оқу үрдісі екенін
жоғарыда атап өттік. Мектептегі оқыту – жас бүлдіршіндерді өз елінің ұлы
азаматы, жан-жақты білімді жеке адам етіп тәрбиелеуді көздейді. Қазақстан
Республикасы бастауыш білімнің мемлекеттік стандартына көрсетілгендей (17)
бастауыш сатыдағы білім берудің приоритетті мақсаты – оқу әрекетін
қалыптастыру, айналадағы дүниемен белсенді әрекеттестік, этикалық,
эстетикалық қарым-қатынасқа дайындау. Оқушының жалпы және психикалық
дамуының жеткілікті деңгейіне қол жеткізу үшін, оның психологиялық
ерекшеліктері дәл ескеріліп отырылуы қажет.
Балдырған мектеп қабырғасын аттасымен-ақ оқу үрдісінде балалардың
бұрын қалыптасқан барлық таным әрекеттері, санасы қайта жаңа өзгерістерге
ұшырайды.
Р.С.Немов, егер баланы оқытудың бағдарламасына сәйкес дұрыс оқытса,
дұрыс меңгеруге үйретсе, кәдімгі баланың өзі де барлық нәрсеге қабілетті
бола алатындығын айтады (24).
Кейде өзгеден мүлдем бөлек өзіндік ерекшеліктері бар, темпераменті де
өзгеше болып келетін балалар да кездеседі, олар да оқу жұмысында жақсы
табысқа ие болып жүреді.
Егер В.И.Волокитина дені сау оқушылардың арасынан логикалы ойлауға
қабілеті болмайтын бала болмайды, дегенмен балалардың ойлау әрекетінің
ұшқырлық дәрежесі мен ойлауға қиыншылық келтіретін себептері болады десе,
онда терең ойлауға мүмкіндік жасау, ойлау қарқынын жеделдету, ой ұшқырлығын
күшейтуге қиыншылық келтіретін себептерді болдырмау – балалардың
шығармашылық қабілетін дамыту болып табылады (10).
Шығармашылық қабілеттік мәселесі психология ғылымында біржақты ғана
қаралмайды. Бұл бұрыннан-ақ келе жатқан құпиялы қасиет болып табылады.
Құпияның сырын ашу кілтін психология, педагогика ғылым салаларындағы
ғалымдар түрліше түсіндіріп ашады.
Шығармашылық қабілеттілік – бала өз бетінше жаңа, бір бейне құрумен
сипатталады, яғни іс-әрееттің қандай түрінде болмасын жаңалық ашу арқылы,
жасампаздық бейне жасау арқылы өзіндік жеке даралық дамудың бір көрінісін
байқатқан жағдаймен түсіндіріледі.
Соңғы жылдары шығармашылық психологиясы туралы С.Л.Рубинштейн,
Б.М.Кедров, А.В.Брушлинский, Я.А.Пономарев, О.К.Тихомиров, ал жалпы және
арнайы қабілеттіліктер туралы Б.М.Теплов, Н.С.Лейтес, А.Крутецкий,
Е.И.Игнатьев, К.В.Тарасов қабілеттіліктер және жеке даралық өзгешеліктердің
психологиясы мен психофизиологиясы туралы Б.М.Теплов, В.Д.Небылицин,
Э.А.Голубаева, В.М.Русаловтың еңбектері қабілеттілік негізін қалады.
Сондай-ақ, бастауыш мектеп кезеңіндегі оқу үрдісінде әр түрлі пәндерде
шығармашылық қабілеттілік, ақыл-ой дамуы туралы еліміздің және шет ел
ғалымдары біршама зерттеу жұмыстарын жүргізген. Г.В.Бабиков, А.Крутецкий
(математика), Б.М.Кедров (ғылыми-техникалық шығармашылық), Е.Игнатьев,
О.И.Никифорова (көркем әрекеттік шығармашылық), А.А.Люблинская,
Д.Б.Эльконин, Г.Айзенк, Ж.Пиаже, Э.Торндайк, Ж.Аймауытов, Т.Мұқанов т.б.
Зерттеулердің қорытындыларына сүйене отырып шығармашылқ тұлға бойында
батылдық, еркіндік, ұшқырлық, сезімталдық, талдап-жинақтай білу сияқты
кешенді қасиеттермен қатар, ерекше ой қызметі, қайшылықтарды түсіну,
шығармашылыққа деген құштарлығы болуы керек екені анықталады.
Бұдан қазіргі таңдағы қазақ педагогикасының міндеті – осы қасиеттерді
кез-келген қазақ оқушысының бойындағы қалыптастыру деген тұжырымға келеміз.
Бүгінде шығармашылық қабілеттердің дамуы басты нысана болып, ал
оқушыда шығармашылықтың белгілерінің болмауы үлкен проблемаға айналып,
ойландыруға тиісті кезге жеткен сияқтымыз. Өйткені өмірдегі сан алуан
қиыншылықтарды шеше білу, мемлекетімізді өркениетке жеткізу тек шығармашыл
адамдар ғана қолынан келмек. Тек шығармашылық қана (қандай түрде, қандай
деңгейде болмасын) адамға өмірдің мәнін түсінуге, бақытын сезінуге
мүмкіндік әпереді. Мұндай күрделі мәселені шешуде үздіксіз білім беру
ісінің алғашқы сатыларының бірі болып саналатын бастауыш мектептің алар
орны ерекше. Өйткені бастауыш мектеп:
1. Оқушылардың интеллектуалдық, рухани, табиғи нышандарын дамытуға, -
өзінің қызығушылықтарымен бейімділіктерін іске қосуға;
2. Жеке адамның сезімдерін қалыптастыруға;
3. Ұжымдық және іс-әрекеттер тәсілдеріне үйретуге;
4. Баланың еркін шығармашылықпен ойлауына, оның барлық қабілеттерін
дамытуға өз күшіне деген сенімінің болуына жағдай жасауы керек.
Кіші жастағы оқушылардың оқуға, оқу арқылы қабілеттерінің дамуына көп
мүмкіндіктері бар. Олардың интеллектісі қарапайым ой операциясы дәрежесінде
кездеседі дейтін Ж.Пиаженің пікірін негізге ала отырып қазірде бұрын
аңғарып көрмеген қабілеті бар екені анықталып отыр. Көрнекті психологтардың
(Л.С.Выготский, В.В.Давыдов т.б.) еңбектеріне сүйене отырып, қазіргі күнде
беріліп жүрген оқу тапсырмалары оқушылар үшін жеткіліксіз, олардың даму
мүмкіндіктерінен төмен екені көзге түсіп тұратынын айтқымыз келеді.
Оқушының оқу іс-әрекетінің басым көпшілігі репродуктивті түрде іске асып
жатады. Бұл не, Қандай? Қайда? деген сұрақтарға жауаптар алу негізінде
құрылған Неге назар аудару керек?, Нені зерттеу керек сияқты
тапсырмалар өте сирек кездеседі. Оқушылар да, мұғалімдер де шығармашылық
процестерге төмен бағытталған көмегінсіз, өлеңдер, ертегілер, музыка жащу,
ойлап табу т.б. шығармашылық жұмыстар тапсырыла бермейді, сенімсіздік
көрсетіледі.
1 - сыныптан бастап оқушыны жаңалықтармен, біліммен қаруландыру ісі
қолға алынады. Мұғалім айтады, түсіндіреді, оқушы тыңдайды, орындайды.
Оқыту әрекеті оқушының өзі қоймаған сұрақтарына қайтарылған жауап түрінде
құрылып, оның ішкі талап-тілектерін, сұраныстарына қанағаттандыру дәрежесі
төмен болып жатады. Білім беру технологиялары да бала дауын тежейтін
формада. Үлкен адам бала атқаруға тиісті іс-әрекетті көп бөлігін өзі
істейді. Осыдан барып, оның іздену, зерттеу, саралау, сарапаттауға деген
қажеттіліктері жоғала бастайды. Қысқаша айтсақ, интеллектуалдық жұтаңдыққа
әкеп соғады.
Әдебиетте қабілеттің екінші деңгейі шығармашылық деңгей деп
көрсетілуде. Ал шығармашылық сөзінің мәні неде?
Шығармашылық сөзінің төркіні шығару, іздену, ойлап табу
дегенге келіп саяды. Демек, бұрын тәжірибеде болмаған жаңа нәрсе ойлап
табу, жетістікке қол жеткізу деген сөз.
Үлкен энциклопедиялық сөздікте шығармашылық деген қайталанбайтын,
тарихи-қоғамдық мәні бар, жоғары сападағы жаңалық ашатын іс-әрекет деп
тұжырымдалады.
Көрнекті психолог Л.С.Выготский шығармашылық деп жаңалық ойлап
табатын іс-әрекетті атаған.
Ал шығармашылық мәселесін терең зерттеген Я.А.Понамарев оны даму
ұғымымен қатар қояды. Өйткені әрбір жаңалық, әсіресе инттелектуалдық
тұрғыдағы, баланы жаңа психикалық сапаға көтереді. Бұдан біз шығармашылық
ұғымының негізгі белгісі жаңалық болғанымен, онда тұлғаның, адамзаттың,
қоғамның дамуына әсер ететін ерекше күштің бар екенін байқаймыз.
Шығармашылықтың мәні, шығармашылық іс-әрекет туралы әр кезде, әртүрлі
пікірлер болған. Мысалы, ХХ ғасырдың басында белгілі бір философиялық
сөздікте шығармашылық деп жаңа нәрсе ойлап табу, жаңалық ашу, - дей келе
– ол әр адамға тән нәрсе емес, құдайдың құдіретімен болады. Ал адам
шығармашылығы тек салыстырмалы түрдегі әрекет - деген.
Кейін зертеле келе шығармашылыққа берілген анықтама да өзгере бастады.
Соңғы кезде шығармашылық сезімін жаңалық сөзі мәндес, астарлас болып
табылғандай. Психологиялық анықтамаларда берілгендей бұрын болмаған
жаңалық деу үзілді-кесілді болғанымен, ерекше соны жаңалық жаңа жол, жаңа
шешім екенін мойындаған жөн. Ал баланың ашатыны субъективті жаңалық, ол тек
қана өзіне жаңа жаңалық болып табылады.
Шығармашылық бүкіл болмыстың, қозғалыстың, дамудың, бір сөзбен
айтқанда, тіршіліктің көзі. Табиғат, қоғам құбылыстарында жеке адамның ақыл-
санасында, іс-әрекетінде, ішкі жан-дүниесінде – бәрін де шығармашылықтың
табиғи процестері үздіксіз жүріп жатады. Және ол процесс бейберекет,
жүйесіз жүрмейді, белгілі бір табиғи жүйемен дамиды. Табиғат ішкі
шығармашылық процестерді өзі басқарады. Ал сыртқы факторларды басқару,
реттеу жеке адамның ой санасында, қызметіне байланысты.
Сыртқы факторлардың бірі – оқыту және тәрбиелеу жүйесі.
Шығармашылық әрекет оқушының ақыл-ойын, талантын, жалпы өзін дамытатын
болса, онда ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту
Бастауыш сынып оқушыларының шығармашылық қабілетін қалыптастырып дамыту
Бастауыш мектеп оқушыларының шығармашылық қабілетін қалыптастыру
Бастауыш сынып оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту жолдары
2-сынып оқушыларының математикадан шығармашылық қабілетін дамыту
Оқушылардың шығармашылық қабілетін дамыту
Оқушылардың шығармашылық қабілетін дамыту жолдары
Бейнелеу өнері арқылы бастауыш сынып оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту
Бейнелеу өнері арқылы мектеп жасына дейінгі балалардың шығармашылық қабілетін дамыту
Жазбаша жұмыс арқылы бастауыш сынып оқушыларының шығармашылық қабілетін дамыту
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь