Зат алмасудағы типтік бұзылу патофизиологиясы


Француз ғалымы К.Бернар (1878) өзінің көптеген зерттеулерінің нәтижесінде организмнің ішкі ортасының тұрақтылығының маңызы жөнінде бірінші болып пікір айтқан болатын.Ол организмнің ішкі ортасының өзін қоршаған сыртқы ортаға үздіксіз бейімделіп тұруы тіршіліктің бірден бір шарты деп есептеген.
В.Кеннон (1929) осы ішкі орта тұрақтылығын гомеостаз деп атаған.Ол осы тұрақтылықты сақтап тұратын физиологиялық механизмдер,организмнің қоршаған ортаға төзімділігінің негізі екендігін айқындады.
Гомеостаз деп-организмнің қоршаған орта жағдайларына бейімделу реакциясын атайды.Бұл реакция эволюция барысында дамып жетілген.Гомеостаздың тұрақтылығына тұқым қуалаудың нерв және эндокрин жүйесінің иммундық реактивтіліктің тканьдерді қайта қалпына келтіру процестерінің маңызы зор.Ревматизмге байланысты дамыған жүрек ақауына душар болған адам өзін көпке дейін сау адамдай сезінеді.Тек қана жүрекке қосымша күш түскенде ауру белгілері байқалып,бара-бара жүрек қызметі нашарлайды.
И,В Давыдовский орнын толтыру және бейімделу процестерінің дамуын компенсация,субкомпенсация және декомпенсация кезеңдеріне бөледі.Бірінші кезеңді Ф,З Меерсон "апат" кезеңі деп атаса ,екінші кезеңді А,И Струков компенсациясының "беку" кезеңі деп атағанды жөн көреді.
Декомпенсация кезеңінде жүректің барлық бөлімдері кеңейіп жүрек қақпақтарының фиброзды сақинасы әлсіреп,олардың жетіспеушілігі қосыла дамиды.Жалпы гипоксия жағдайына байланысты жүректің өзінде көптеген майда некроз ошақтары майлы дистрофия,кардиосклероз процестері көрінеді.

Пән: Медицина
Жұмыс түрі:  Материал
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 3 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге
Кепілдік барма?

бот арқылы тегін алу, ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Тақырыбы : Зат алмасудағы типтік бұзылу патофизиологиясы.

Қарастырылатын сұрақтар:

1.Орнын толтыру және бейімделу процестері.
2.Регенерация
3.Метаплазия
4.Гипертрофия
5.Атрофия (сему)

Француз ғалымы К.Бернар (1878) өзінің көптеген зерттеулерінің
нәтижесінде организмнің ішкі ортасының тұрақтылығының маңызы жөнінде
бірінші болып пікір айтқан болатын.Ол организмнің ішкі ортасының өзін
қоршаған сыртқы ортаға үздіксіз бейімделіп тұруы тіршіліктің бірден бір
шарты деп есептеген.
В.Кеннон (1929) осы ішкі орта тұрақтылығын гомеостаз деп атаған.Ол осы
тұрақтылықты сақтап тұратын физиологиялық механизмдер,организмнің қоршаған
ортаға төзімділігінің негізі екендігін айқындады.
Гомеостаз деп-организмнің қоршаған орта жағдайларына бейімделу
реакциясын атайды.Бұл реакция эволюция барысында дамып
жетілген.Гомеостаздың тұрақтылығына тұқым қуалаудың нерв және эндокрин
жүйесінің иммундық реактивтіліктің тканьдерді қайта қалпына келтіру
процестерінің маңызы зор.Ревматизмге байланысты дамыған жүрек ақауына душар
болған адам өзін көпке дейін сау адамдай сезінеді.Тек қана жүрекке қосымша
күш түскенде ауру белгілері байқалып,бара-бара жүрек қызметі нашарлайды.
И,В Давыдовский орнын толтыру және бейімделу процестерінің дамуын
компенсация,субкомпенсация және декомпенсация кезеңдеріне бөледі.Бірінші
кезеңді Ф,З Меерсон "апат" кезеңі деп атаса ,екінші кезеңді А,И Струков
компенсациясының "беку" кезеңі деп атағанды жөн көреді.
Декомпенсация кезеңінде жүректің барлық бөлімдері кеңейіп жүрек
қақпақтарының фиброзды сақинасы әлсіреп,олардың жетіспеушілігі қосыла
дамиды.Жалпы гипоксия жағдайына байланысты жүректің өзінде көптеген майда
некроз ошақтары майлы дистрофия,кардиосклероз процестері көрінеді.

Регенерация
Регенерация (латынша regeneratio-қайта туу,жаңару) деп жойылған
клеткалардың ткань элементтерінің,ағза қызметінің жаңарып,қайта қалпына
келуін атайды.
Регенерацияның 1) физиологиялық ,2) реперативтік,3) патологиялық түрлерін
ажыратады.Физиологиялық регенерация ешбір сыртқы әсерсіз қалыпты жағдайда
үздіксіз өтіп жатады.Тіршілігі жойылған қан элементтерінің ыдырап,орнына
жас элементтерінің ыдырап,орнына жас элементтердің үздіксіз пайда болуы
да,клетка ішілік ультрақұрылымдардың өз-өзінен жаңарып тұруы да
физиологиялық регенерация түріне жатады.
Реперативтік регенерация клеткалар мен тканьдердің әртүрлі себептерге
байланысты зақымдануы нәтижесінде дамиды.
Клеткаішілік регенерация регенерация процесінің ең бір универсальды
түрі екендігі анықталды.Клеткаішілік регенерацияның өзі бірнеше деңгейде
өтеді;
1 Органоидтар регенерациясы.Мысалы,регенерация барысында митохондрийлердің
саны көбейеді немесе бір-біріне қосылған алып митохондрийлер пайда
болады.Ядролар ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Микроциркуляцияның патофизиологиясы
ПАТОЛОГИЯЛЫҚ ФИЗИОЛОГИЯ ПӘНІ БОЙЫНША ДӘРІСТЕР
Жүйке жүйесі қызметі бұзылуының жалпы этиологиясы және патогенезі
Стоматология мамандығы бойынша интернатураның элективті пәндері
Жүйке жүйесінің жалпы патологиясы
Иммунопатологиялық үрдістер
Қанның микротамырлардағы ағу ерекшеліктері
Клиникалық көрінісі
Жүйке жүйесінің патофизиологиясы туралы
Жүректің қақпақшалық аппаратының зақымдалуы себептерімен даму механизмдері
Пәндер