Сергей Есенин



Жоспар

І Кіріспе

ІІ Негізгі бөлім
2.1 Сергей Есенин өмірбаяны
2.2 Лирик ақын дүниесі
2.3 «Пугачев» поэмасы

ІІІ Қорытынды
Сергей Есенин 1895 жылы 21 қыркүйекте (3 қазан) Константинов селосында дүниеге келді. Әкесі Александр Никитич Есенин, анасы Титова Татьяна Федоровна. Үш жасар кезінде нағашы атасы мен апасының тәрбиесіне берілді. Олар Константинова селосының бір бөлігі Матовта тұрады. Атасы Федор көңілді, ақылды, байыпты шаруа еді. Атасы мен апасы да діншіл, салтшыл еді. Ескі өлеңдер, ертегі көп білуші еді. Міне, осындай мейірім толы ортада Сергей тәрбие көрді. Есенин: «...Я рос в атмосфере народной поэзии. Бабка, которая меня очень баловала, была очень набожна, собирала низщих и калек, которые распевали духовные стихи. Еще большее значение имел дед, который сам знал множество духовных стихов наизусть и хорошо разбирался в них. Из – за меня у него были постоянны споры с бабкой. Она хотела, чтобы я рос на радость и утешение родителям, а я был озорным мальчишкой. Оба они видели, что я был забиякой, его радовало. Вообще крепкий человек был мой дед». Бірақ, осы дінге табынып, церковқа барып жүретін ата – анасының ортасында өссе де Есенин құдайға сенбейді. 5 жасында Сергей оқып үйренеді. «Книга не была для нас исключительным и редким явлением, как в других избах», - деп есіне түсіреді ақын. 9 жасында ол Константиновадағы төрт жылдық училищені бітіреді. 8-9 жасының өзінде – ақ ол өлең жаза бастайды. Оқуын бітірген соң оны ата – анасы Спас – Клепиков атты церковно – учительдік мектепке жібереді. Онда тек мұғалім емес, сонымен діни адам да болу қажет еді. Ал Сергей оған талпыныс жасаған жоқ. Бірақ, мектепті «4» - пен «5» - ке бітіріп шығып, тек дін сабағынан әрқашан да бағасы «3» еді. Осы мектеп қабырғасында ол шындап өлең жазуға кіріседі. Ол: «...Сознательное творчество отношу 16 – 17 годам», - деп жазады. Сол кезде, бірінші сыныпта ол «Маковые побаски», «Что прошло – не вернуть...», «Восход солнца» «К покойнику», «Песня старика разбойника» т. Б. өлеңдерін жазады. Жазған өлеңдерін өзінің сүйікті, өлеңге сын көзімен қарайтын ұстазы Евгений Михайлович Хитровқа қаратып, тексеретін. Сол Хитров Сергейге ақын болғың келсе Ресейдің ірі қалаларының бірі Москва немесе Петербургқа жетіп ал дейді. Есенин өзі де соған талпынады. Москвада Есенин ақын Сергей Кошкаров басқарған Суриковский литературно – музыкальный кружокқа кіреді. Өлеңдерін жазып, көзге түсе бастайды. Демократиялық бағыттағы ереуілдерге қатысады. Осы туралы Есенин досы Григорий Панфиловқа хатында: «Пеяальные сны охваили мою душу... Злой рок обманул, и деспотизм еще будет владычествовать, пока не загорится заря. Сейчас пока меркнут звезды и расстилается тихий легкий туман, а заря еще не брезнит, но всегда перед этим или после этого угасания владычества ночи, всегда бывает так. А заря недалека, и за нею светлый день...» - деп болашаққа үміт етеді. 1914 жылы Есениннің төрт өлеңін, соның ішінде «Береза» балалар журналы «Мирокта» басылады. Ал большевиктік газет «Путь правды» Сергейдің «Кузнец» өлеңін басып шығарады. Есениннің атының шығып, өлеңдерінің басылуына Александр Александрович Блок әсер етеді. Блок Сергейді көргеннен – ақ ақынның өлеңдерімен, оның ішкі дүниесімен, өткені мен болашағын білуге қызығушылық танытады. Блок Есенин өлеңдері туралы: «Стихи свежие, чистые, голасистые, многословный язык», - дейді. Соғыс жылдары Есенин «Новый журнал для всех», балалар журналы «Задушевное слово», «Голос жизни», «Русская мысль» журналдарында өлеңдерін жариялайды. Өмірінің соңына дейін осы аса ірі ақын өлең жазумен айналысты. Өз атын ол тек Ресейге ғана емес, Грузия және т.б. елдерге паш етті. Оқырмандар ақын өлеңдерін сүйіп, құмарлықпен оқиды. Н. Накоряков ол туралы: «Так, в тесном содружестве автора и работников отдела родилось первое собрание сочинений Есенина. Мы не ошиблись: издание мгновенно разошлось и еще более укрепило слову Есенина, слову одного из лучших лирических поэтов нашего времени», - дейді Сергей Есенин Ленинградта «Англетер» гостиницасында 1925 жылы 28 желтоқсанда асылып қайтыс болады. Ю. Либединский: «Перед тем как отнести Есенина на Вагоньковское кладбище, мы обнесли гроб с телом его вокруг памятника Пушкину. Мы знали, что делали, - это было достойный преемник пушкинской славы». Ал, Алексей Толстой: «Погиб величайший поэт... Его
Қолданылған әдебиеттер:

1. «Жизнь и творчество Сергея Есенина» - Москва: Детская литература, 1984 – 32 с
2. «Жизнь Есенина»/Сост..,вступ.ст. и прим. С. П. Кошечкина – Москва: Правда, 1988 – 608 с
3. «о Есенине»/Сост..,вступ.ст. и прим. С. П. Кошечкина – Москва: Правда, 1990 – 640 с
4. «Сергей Есенин» Эвентов И. С. – Москва: просвещение 1987 – 159 с
5. «Сергей Есенин» Таңдамалы: Өлеңдер мен поэмалар. Аударған – қ. Мырзалиев. – Алматы: Жазушы, 1979 – 392 б
6. «Сергей Есенин» Стихотворения и поэмы/Вступ.ст. А. М. Марченко, сост. и примеч. В. П. Гарнина, - Л: Сов.писатель, 1990 – 464 с

Пән: Тарихи тұлғалар
Жұмыс түрі:  Реферат
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 11 бет
Таңдаулыға:   
Жоспар
І Кіріспе
ІІ Негізгі бөлім
2.1 Сергей Есенин өмірбаяны
2.2 Лирик ақын дүниесі
2.3 Пугачев поэмасы
ІІІ Қорытынды
... Сергей Есенин не столько человек, сколько орган
созданный природой исключительно для поэзии, для
выражения неисчерпаемой печали полей, любви ко всему
живому в мире и милосердия, которое – более всего
иногозаслужено человеком

М. Горький

В этом имени – слово есень.
Осень, ясень, осенний цвет.
Что – то есть о нем от русских песен –
Поднебесье , тихие веси,
Сень березы
И синь – рассвет.

Что – то есть в нем и от весенней
Грусти, юности, чистоты...
Только скажут:
Сергей Есенин –
Всей России встают черты – описывает Сергея Есенина поэт
Николай Браун.

Сергей Есенин 1895 жылы 21 қыркүйекте (3 қазан) Константинов
селосында дүниеге келді. Әкесі Александр Никитич Есенин, анасы Титова
Татьяна Федоровна. Үш жасар кезінде нағашы атасы мен апасының тәрбиесіне
берілді. Олар Константинова селосының бір бөлігі Матовта тұрады. Атасы
Федор көңілді, ақылды, байыпты шаруа еді. Атасы мен апасы да діншіл,
салтшыл еді. Ескі өлеңдер, ертегі көп білуші еді. Міне, осындай мейірім
толы ортада Сергей тәрбие көрді. Есенин: ...Я рос в атмосфере народной
поэзии. Бабка, которая меня очень баловала, была очень набожна, собирала
низщих и калек, которые распевали духовные стихи. Еще большее значение имел
дед, который сам знал множество духовных стихов наизусть и хорошо
разбирался в них. Из – за меня у него были постоянны споры с бабкой. Она
хотела, чтобы
я рос на радость и утешение родителям, а я был озорным
мальчишкой. Оба они видели, что я был забиякой, его радовало. Вообще
крепкий человек был мой дед. Бірақ, осы дінге табынып, церковқа барып
жүретін ата – анасының ортасында өссе де Есенин құдайға сенбейді. 5 жасында
Сергей оқып үйренеді. Книга не была для нас исключительным и редким
явлением, как в других избах, - деп есіне түсіреді ақын. 9 жасында ол
Константиновадағы төрт жылдық училищені бітіреді. 8-9 жасының өзінде – ақ
ол өлең жаза бастайды. Оқуын бітірген соң оны ата – анасы Спас – Клепиков
атты церковно – учительдік мектепке жібереді. Онда тек мұғалім емес,
сонымен діни адам да болу қажет еді. Ал Сергей оған талпыныс жасаған жоқ.
Бірақ, мектепті 4 - пен 5 - ке бітіріп шығып, тек дін сабағынан әрқашан
да бағасы 3 еді. Осы мектеп қабырғасында ол шындап өлең жазуға кіріседі.
Ол: ...Сознательное творчество отношу 16 – 17 годам, - деп жазады. Сол
кезде, бірінші сыныпта ол Маковые побаски, Что прошло – не вернуть...,
Восход солнца К покойнику, Песня старика разбойника т. Б. өлеңдерін
жазады. Жазған өлеңдерін өзінің сүйікті, өлеңге сын көзімен қарайтын ұстазы
Евгений Михайлович Хитровқа қаратып, тексеретін. Сол Хитров Сергейге ақын
болғың келсе Ресейдің ірі қалаларының бірі Москва немесе Петербургқа жетіп
ал дейді. Есенин өзі де соған талпынады. Москвада Есенин ақын Сергей
Кошкаров басқарған Суриковский литературно – музыкальный кружокқа кіреді.
Өлеңдерін жазып, көзге түсе бастайды. Демократиялық бағыттағы ереуілдерге
қатысады. Осы туралы Есенин досы Григорий Панфиловқа хатында: Пеяальные
сны охваили мою душу... Злой рок обманул, и деспотизм еще будет
владычествовать, пока не загорится заря. Сейчас пока меркнут звезды и
расстилается тихий легкий туман, а заря еще не брезнит, но всегда перед
этим или после этого угасания владычества ночи, всегда бывает так. А заря
недалека, и за нею светлый день... - деп болашаққа үміт етеді. 1914 жылы
Есениннің төрт өлеңін, соның ішінде Береза балалар журналы Мирокта
басылады. Ал большевиктік газет Путь правды Сергейдің Кузнец өлеңін
басып шығарады. Есениннің атының шығып, өлеңдерінің басылуына Александр
Александрович Блок әсер етеді. Блок Сергейді көргеннен – ақ ақынның
өлеңдерімен, оның ішкі дүниесімен, өткені мен болашағын білуге қызығушылық
танытады. Блок Есенин өлеңдері туралы: Стихи свежие, чистые, голасистые,
многословный язык, - дейді. Соғыс жылдары Есенин Новый журнал для всех,
балалар журналы Задушевное слово, Голос жизни, Русская мысль
журналдарында өлеңдерін жариялайды. Өмірінің соңына дейін осы аса ірі ақын
өлең жазумен айналысты. Өз атын ол тек Ресейге ғана емес, Грузия және т.б.
елдерге паш етті. Оқырмандар ақын өлеңдерін сүйіп, құмарлықпен оқиды. Н.
Накоряков ол туралы: Так, в тесном содружестве автора и работников отдела
родилось первое собрание сочинений Есенина. Мы не ошиблись: издание
мгновенно разошлось и еще более укрепило слову Есенина, слову одного из
лучших лирических поэтов нашего времени, - дейді Сергей Есенин Ленинградта
Англетер гостиницасында 1925 жылы 28 желтоқсанда асылып қайтыс болады. Ю.
Либединский: Перед тем как отнести Есенина на Вагоньковское кладбище, мы
обнесли гроб с телом его вокруг памятника Пушкину. Мы знали, что делали, -
это было достойный преемник пушкинской славы. Ал, Алексей Толстой: Погиб
величайший поэт... Его поэзия есть как бы разбрасывание обеими пригошнями
сокровищ его души. Считаю, что нация должна надеть траур по Есенину, -
дейді қынжыла.
Бала кезінен – ақ Сергейдің дүниеге көзқарасы табиғатпен өте тығыз
байланыста болады. Өсімдіктер, жануарлар, өзен, аспан бәрі – бәрі Есенин
үшін тірі, бойларында әсем сезімдері бар жандардай көрінеді.
Терезе алдында өсіп тұрған қайыңды суреттеуі осының куәсі:
Белая береза
Под моим окном
Принакрылась снегом
Точно серебром
немесе үйеңкі келбетін:
Үйеңкім – ау, жапырағың мұз – қыраумен ауысып,
Ақ боранда не ғып тұрсың дір – дір етіп майысып
Бірдеңе сен көрдің бе, әлде? Бірдеңе әлде ұқтың ба?
Ауыл үшін жалғыз өзің қыдыруға шықтың ба?
Тек табиғат әсемдігіне, әдемілігіне сүйсіну ғана емес, Есенин б
оыйнда жеріне, еліне, Отанына деген ыстық махаббат, сүйіспеншілік толы еді.
Көтеріліс, сұрапыл соғыс, халықтың ауыр жағдайы ақын жанын күйзелтіп,
жаралы жаннан шыққан жаңа өлеңдер тууына себепкер болады:
О, Русь – малиновое поле
И синь, упавшая в реку, -
Люблю до радости и боли
Твою озерную тоску...
немесе
Ой, ты Русь, моя родина кроткая,
Лишь к тебе я любовь берегу.
Весела твоя радость короткая
С громкой песней весной на лугу.
және де:
Селеу менен жұпар жусан аралас
Жер тұрғанда, сөз болып па қара бас!
Ешқашан да бөтен Отан, басқа Отан
Жүрегіме жылу болып тарамас.

Айдың нұры ақ бырымын өреді.
Талы жылап, сыбдырлайды терегі
Жыл құсындай ұшып – қонбай біздің жұрт,
Не болса да туған жерде өледі...
Ақынның Отанға деген, табиғатқа деген махаббатқа толы жүрегі нәзік
жандар – ару қыздар, әйелдерге деген ыстық сезімге де бай еді:
Айналайын!
Мұңға толы көзіңді
Көрген кезде
Жүрек бәрін сезеді
немесе
Ұмытқам жоқ, сүйіктім,
Нұрға толы көзіңді
Болдым әбден күйікті
Тастаймын деп өзіңді.

Гүлдеген бақ күн менен
Оятты ескі жырымды:
Безендіргем гүлменен
Бұйра – бұйра бұрымды
тағы да:
Сүйші, сүйші қалқажан,
Күйіп – жанып, елжіреп
Мұз төзіммен ата жау
Лапылдаған от жүрек.
Сүйікті қызына:
Жаным, ұзақ еглідім өзіңді ойлап,
Дөңбекшиді сағыныш сезімде ойнап,

Егілгенде елжіреп ыстық сөзден,
Інжу моншақ бөлініп түсті көзден...

Сол ... жалғасы

Сіз бұл жұмысты біздің қосымшамыз арқылы толығымен тегін көре аласыз.
Ұқсас жұмыстар
Айседора Дункан биі
Қазақ поэзиясындағы ақ қайыңмен сырласу мотиві
Александр Блок
Тіл дамыту жұмыстарында фольклорлық шығармалар арқылы эстетикалық тәрбие беру
Круиздік туризм
ҚАЗАҚ ЛИРИКАСЫ ЖӘНЕ ҰЛЫҚБЕК ЕСДӘУЛЕТ
Ежелгі Русь мәдениеті
Мақатаев Мұқағали
Қадыр Мырза Әлидің поэзиясының поэтика туындылары
О. Жанайдаровтың поэтикалық аудармалары
Пәндер