Биогеоценотикалық зерттеу арқылы эндемиялық ауруларды анықтау туралы ақпарат


Кіріспе.
Негізгі бөлім.
Биогеоценотикалық зерттеу арқылы эндемиялық ауруларды анықтау.
Қорытынды.
Пайдаланылған әдебиеттер.
Эндемиялық аурулар немесе жергілікті аурулар – шектеулі аумақта көп уақыт тұратын, сол жердің табиғи және әлеуметтік жағдайларына байланысты адамдарда байқалатын ауру түрі. Жергілікті ауру тұрақты жергілікті жұқпалы ауру көздерімен, яғни жергілікті табиғи ауру ошақтарымен (оба, т.б) немесе жұқпалы емес ауру көздерімен — эндемиялық зоб (ішетін суда, тамақта йодтың жетіспеуінен), флюороз (топырақта, суда фтордың артық болуы), тіс кариесі (суда, тамақта фтордың жетіспеуінен), т.б. байланысты.
Малдың эндемиялық ауруы-малдәрігерлік және экологиялық күрделі мәселе. Бүл геохимиялық энзоотияны мал шаруашылығымен айналысқан ата-бабаларымыз бұрыннан аңғарып білген, ал оның ғылыми тұжырымы кейінгі елу жылда айқындалып келеді. Олар сыртқы ортадағы агробиоценозбен ландшафтағы геохимиялық жағдайлардың тепе-теңдігінің бұзылуынан, химиялық элементтердің биотикалық айналымының бұзылуынан туады. Бұл құбылысын зерттейтін ғылымды биогеохимия деп атайды.
Эндемия (грек. endon – ішкі және demos – аумақ, ел) – тиісті әлеуметтік және табиғи жағдайларға байланысты белгілі бір аумақтағы адамдар арасында жұқпалы аурудың қалыптасқан тұрақты түрі. Эндемияиялық процестің ішкі реттелу заңдылықтары, яғни қоздырғыш (микроб) пен ие (адамдар мен жануарлар) арасындағы әрекеттестік көптеген сыртқы көріністермен сипатталады; процестің саны мен сапасының өзгеруіне ішкі реттелу механизмінің тікелей ықпалымен қатар, әлеуметтік-табиғи факторлар әсер етеді. Олар осы процестің білінуін, сандық тұрғыдан таралу ерекшеліктерін (аумақтық, маусымдық, жылдық, т.б.) сипаттау арқылы оның сыртқы реттелу механизмін түсінуге мүмкіндік береді. Сонымен Экологиялық – аумағы шектелген жердегі тұрғындар арасында ұзақ уақыт бойы тіркеліп отыратын, бірден бұрқ етіп көбеймейтін жұқпалы аурулардың таралуы болып табылады. Мұндай жағдай табиғи-ошақтық зооноздық (малдардан жұғатын) инфекцияларға тән. Дегенмен кейбір антропоноздардың (адамдардан жұғатын) таралуы белгілі бір аумақпен шектеледі (мыс., тырысқақ). Ал безгек індеті көбінесе осы аурудың қоздырғышын адамдарды шаққанда жұқтыратын маса түрлерінің өсіп-өнуіне қолайлы климаты бар жерлерде жиі кездесетіні белгілі. Эндемилық ауруларға қарсы тиісті шаралар дер кезінде жүргізілмесе, көптеген елді мекендерді қамтитын эпидемияға (қ. Індет) айналып кетуі мүмкін.
1. Молдағулов А.М., Ермаханов Н.А., Есқожаев К.Ө., А.З.Дюсембаева, Қамбарбеков Т.А., Көлдеев И.А., Айтжанов Д.Б., Қазиев І.Ж., СиябековТ.М. «Жануарлар ауруларының клиникалық диагностикасы». Алматы, 2007ж. 241 – 244 беттер.
2. Қазақ тілі терминдерінің салалық ғылыми түсіндірме сөздігі: Экология және табиғат қорғау / Жалпы редакциясын басқарған – түсіндірме сөздіктер топтамасын шығару жөніндегі ғылыми-баспа бағдарламасының ғылыми жетекшісі, педагогика ғылымдарының докторы, профессор, Қазақстан Республикасы Мемлекеттік сыйлығының лауреаты А.Қ.Құсайынов. – Алматы: «Мектеп» баспасы» ЖАҚ, 2002 жыл. – 456 бет.
3. Vetvo.ru

Пән: Ветеринария
Жұмыс түрі: Реферат
Көлемі: 7 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге




Қазақстан Республикасы Білім және Ғылым Министірлігі
Семей қаласының Шәкәрім атындағы Мемлекеттік Университеті
Аграрлық Факультеті Ветеринарлық Медицина Кафедрасы

СӨЖ
Тақырыбы: Биогеоценотикалық зерттеу арқылы эндемиялық ауруларды анықтау

Орындаған: Ахмадиева А. Ж.
Тексерген: Жайлаубаева А. Р.
Тобы: ВМ –
401.

Семей, 2015 жыл.
Жоспары:
Кіріспе.
Негізгі бөлім.
Биогеоценотикалық зерттеу арқылы эндемиялық ауруларды анықтау.
Қорытынды.
Пайдаланылған әдебиеттер.

Кіріспе.
Эндемиялық аурулар немесе жергілікті аурулар – шектеулі аумақта көп
уақыт тұратын, сол жердің табиғи және әлеуметтік жағдайларына байланысты
адамдарда байқалатын ауру түрі. Жергілікті ауру тұрақты жергілікті жұқпалы
ауру көздерімен, яғни жергілікті табиғи ауру ошақтарымен (оба, т.б) немесе
жұқпалы емес ауру көздерімен — эндемиялық зоб (ішетін суда, тамақта йодтың
жетіспеуінен), флюороз (топырақта, суда фтордың артық болуы), тіс кариесі
(суда, тамақта фтордың жетіспеуінен), т.б. байланысты.
Малдың эндемиялық ауруы-малдәрігерлік және экологиялық күрделі
мәселе. Бүл геохимиялық энзоотияны мал шаруашылығымен айналысқан ата-
бабаларымыз бұрыннан аңғарып білген, ал оның ғылыми тұжырымы кейінгі елу
жылда айқындалып келеді. Олар сыртқы ортадағы агробиоценозбен ландшафтағы
геохимиялық жағдайлардың тепе-теңдігінің бұзылуынан, химиялық элементтердің
биотикалық айналымының бұзылуынан туады. Бұл құбылысын зерттейтін ғылымды
биогеохимия деп атайды.
Эндемия (грек. endon – ішкі және demos – аумақ, ел) – тиісті
әлеуметтік және табиғи жағдайларға байланысты белгілі бір аумақтағы адамдар
арасында жұқпалы аурудың қалыптасқан тұрақты түрі. Эндемияиялық процестің
ішкі реттелу заңдылықтары, яғни қоздырғыш (микроб) пен ие (адамдар мен
жануарлар) арасындағы әрекеттестік көптеген сыртқы көріністермен
сипатталады; процестің саны мен сапасының өзгеруіне ішкі реттелу
механизмінің тікелей ықпалымен қатар, әлеуметтік-табиғи факторлар әсер
етеді. Олар осы процестің білінуін, сандық тұрғыдан таралу ерекшеліктерін
(аумақтық, маусымдық, жылдық, т.б.) сипаттау арқылы оның сыртқы реттелу
механизмін түсінуге мүмкіндік береді. Сонымен Экологиялық – аумағы
шектелген жердегі тұрғындар арасында ұзақ уақыт бойы тіркеліп отыратын,
бірден бұрқ етіп көбеймейтін жұқпалы аурулардың таралуы болып табылады.
Мұндай жағдай табиғи-ошақтық зооноздық (малдардан жұғатын) инфекцияларға
тән. Дегенмен кейбір антропоноздардың (адамдардан жұғатын) таралуы белгілі
бір аумақпен шектеледі (мыс., тырысқақ). Ал безгек індеті көбінесе осы
аурудың қоздырғышын адамдарды шаққанда жұқтыратын маса түрлерінің өсіп-
өнуіне қолайлы климаты бар жерлерде жиі кездесетіні белгілі. Эндемилық
ауруларға қарсы тиісті шаралар дер кезінде жүргізілмесе, көптеген елді
мекендерді қамтитын эпидемияға (қ. Індет) айналып кетуі мүмкін.

Негізгі бөлім.
Биогеоценотикалық зерттеу арқылы эндемиялық ауруларды анықтау.
Эндемиялық (гректің еndemos - жергілікті) аурулар геохимиялық лық
энзоотияға жатады. Олар аумақтық биогеохимиялық ерекшелігіне сәйкес мал
басын шалдықтырады.
Өсімдіктің (эпифитогия), малдың (эпизоотия) және адамның (эпидемия)
эндемикалық ауруы биогеохимиялық көректік тізбекке тікелей байланысты.
Геохимиялық эпифитомия, эпизоотия жөне эпидемия жер шарында кеңінен
тараған, ол қоршаған ортадағы химиялық элементтердің мөлшерінің жетіспеуіне
немесе шектен тыс болуынан туындайды. Сол ерекшелігіне байланысты түрлі
биогеохимиялық аймақтарды ерекшелендіреді.
Малдың эндемиялық ауруы-малдәрігерлік және экологиялық күрделі
мәселе. Бүл геохимиялық энзоотияны мал шаруашылығымен айналысқан ата-
бабаларымыз бұрыннан аңғарып білген, ал оның ғылыми тұжырымы кейінгі елу
жылда айқындалып келеді. Олар сыртқы ортадағы агробиоценозбен ландшафтағы
геохимиялық жағдайлардың тепе-теңдігінің бұзылуынан, химиялық элементтердің
биотикалық айналымының бұзылуынан туады. Бұл құбылысын зерттейтін ғылымды
биогеохимия деп атайды.
Биогеохимия-табиғаттағы жанды және жансыз дүние арасындағы химиялық
байланысты, макро-микроэлементтердің биогендік алмасуын, олардың мөлшері
мен таралуын зерттейтін ғылым.
Қоршаған ортада макро-микроэлементтер жетіспесе немесе шектен тыс көп
болса онда малдың өнімділігі, өсіп-өнуі, сыртқы күшке қарсы түру қабілеті
төмендейді. Демек, олар орғанизмге зат алмасуына жәйлі шек аралығында болуы
тиіс, шектен шығып, оған кедергі туғызатын деңгейін мәліметті фактор дейді.
Лимитті фактор дегеніміз организмге кері әсерін тигізбейтін қоршаған
орталық құрамдас бөлігінің шегі. Егер организмге кезекті элемент шектен тыс
аз болса, онда оның жетіспеуі, ал шектен тыс көп болса, онда оның
артықшылығы. Бүгінгі күнде мал организмінде 80-нен астам минералды
элементтер анықталған, олар әр түрлі мөлшерде жиналған, оның ішінде
денсаулыққа күшті ықпал ететін биогенді микроэлементтерге темір, мыс,
мырыш, йод, марганец, кобальт, молибден, селен, никель, қалайы, фтор,
ванадий, сифонций, хром т.б. жатады.
Олар организмдегі барлық ағзалар мен ұлпалардың құрамында болады, ал
оның ішінде бауыр, көк бауыр (талақ) сүйек, бүйрек, тері ұйқы безінде көп
шоғырланады. Биогенді микроэлементтер, ферментгер, витаминдер, гормондар
құрамында торша қан лимфа, ұлпа сүйықтарының құрамында болады.

Жаңа туған қозыдардағы зоб ауруы. 8 айлық бұзаудағы зоб ауруы.
Мал организміне микроэлементтер негізінен өсімдік және азықпен енеді.
Су арқылы кей элементтің 1-10% дейіні қанағаттандырылады. Мал азығы
құрамындағы микроэлементтердің мөлшері жергілікті жердің геохимиялық
жағдайына және азықтың түрі мен санына, сапасына тікелей байланысты.
Микроэлементтердің белгілі бір мөлшері мал ағзаларында қор болып сақталып,
шектен тыс артығы зәр, нәжіс, өнім арқылы сыртқа бөлініп отырады.

Иттегі ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Биогеоценотикалық зерттеу арқылы эндемиялық ауруларды анықтау
Эндемиялық зоб
Эндемиялық бұғақ ауруына жалпы сипаттама
Ақпарат туралы
Тұқым қуалайтын ауруларды емдеу
Нәрестелер қанындағы тиреотропты гормонның мөлшерін иммунофлуориометриялық әдіс арқылы зерттеу
Хирургиялық ауруларды емдеуде новокаин блокадасын қолдану жайлы ақпарат
Хирургиялық ауруларды емдеуде ұлпа дәрмектерін қолдану туралы
Инфекциялық ауруларды болдырмау
Маркетингтік ақпарат жүйесі туралы
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь