XІХ-ХХ – ғасырдағы батыс философиясы


1.Иррационализм туралы түсінік және олардың негіздеу формалары.
2. Экзистенциализм және олардың бағыттары.
3.Позитивизм және олардың формалары.
XX ғасыр – ғылыми – техникалық революция дәуірі. Рационализм мен иррационализм арақатынасын ғылыми техникалық прогреске көзқарастан да байқауға болады. Біріншісін сциентизм деп атайды. Ол бағыт, ғылымға ғылыми техникалық прогреске сенеді. Ғылым адамға қызмет етеді, оның өмірін жеңілдетіп, жақсартады. Бұл бағыт XX ғасырдың екінші жартысында дүниеге келді. Оған көптеген жаңа ғылымдардың, жаңатехникалардың, технологиялық әдістердің, компьютердің, т.б. дүниеге келуі себеп болды. Екіншісі антисциентизм деп аталады. Ол ғылымға сенбейді. Ғылыми – техникалық прогресс адамға тек қиындық әкеліп, зиян келтіреді, қоғамды басқарудың тоталитарлық жүйесін туғызды, ал адамдардың санасын ол қаспақтай ұстайды, ойлау жұйесінде шектеу саласы деп есептейді. Сөйтіп, иррационализм сайып келгенде мистикаға, жоққа сенуге де, ғылыми ізденістерге де жеткізеді. Сондықтан оған сыңаржақты қарап, жақтауға, не даттауға болмайды.
XX ғасырдың аяғы – XX ғасырдың басында физиология мен психологияның, сезім мүшесінің рөлі артты. Оны уағыздағандар Эрнст Мах (1938 – 1916) пен эмпириокритизмнің негізін салушы Рихард Авенариус (1843 – 1896) болды. Рессейде оларды жақтап, соңына ергендер А. Богданов (1873 – 1928), В. Базаров (1874 – 1939), т.б. Э. Мах былай деді: "Ағаш, стол, үй менің денемнен тыс, өздігінен өмір сүреді”.

Пән: Философия
Жұмыс түрі: Материал
Көлемі: 3 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге




XIX-XX – ғасырдағы Батыс философиясы.
1.Иррационализм туралы түсінік және олардың негіздеу формалары.
2. Экзистенциализм және олардың бағыттары.
3.Позитивизм және олардың формалары.
    XX ғасыр – ғылыми – техникалық революция дәуірі. Рационализм мен
иррационализм арақатынасын ғылыми техникалық прогреске көзқарастан да
байқауға болады. Біріншісін сциентизм деп атайды. Ол бағыт, ғылымға ғылыми
техникалық прогреске сенеді. Ғылым адамға қызмет етеді, оның өмірін
жеңілдетіп, жақсартады. Бұл бағыт XX ғасырдың екінші жартысында дүниеге
келді. Оған көптеген жаңа ғылымдардың, жаңатехникалардың, технологиялық
әдістердің, компьютердің, т.б. дүниеге келуі себеп болды.  Екіншісі
антисциентизм деп аталады. Ол ғылымға сенбейді. Ғылыми – техникалық
прогресс адамға тек қиындық  әкеліп, зиян келтіреді, қоғамды басқарудың
тоталитарлық жүйесін туғызды, ал адамдардың санасын ол қаспақтай ұстайды,
ойлау жұйесінде шектеу саласы деп есептейді. Сөйтіп, иррационализм сайып
келгенде мистикаға, жоққа сенуге де, ғылыми ізденістерге де жеткізеді.
Сондықтан оған сыңаржақты қарап, жақтауға, не даттауға болмайды.
    XX ғасырдың аяғы – XX ғасырдың басында физиология мен психологияның,
сезім мүшесінің рөлі артты. Оны уағыздағандар Эрнст Мах (1938 – 1916) пен
эмпириокритизмнің негізін салушы Рихард Авенариус (1843 – 1896) болды.
Рессейде оларды жақтап, соңына ергендер А. Богданов (1873 – 1928), В.
Базаров (1874 – 1939), т.б. Э. Мах былай деді: "Ағаш, стол, үй менің
денемнен тыс, өздігінен өмір сүреді”.
   Дегенмен, XX ғасырдағы идеалистік философияның басты бағыттары үшеу.
Олар: неопозитивизм, неотомизм және экзистенциализм.
   Неопозитивизм. Негізгі позитивизм – "дұрыс пікір”деп аталатын ұғым болып
дүниеге келді, оның бастамасын салған Огюст Конг (1798 – 1857) және Джон
Стюарт Милль, Герберт Спенсер. Бұл философияның арғы түбі Д. Юм  мен И.
Кантқа тіреледі. Олардың мақсаты ғалымдарды толып жатқан алдын ораған бос
ойлардан, былайша айтқанда, философияданазат ету. Олардың пікірінше, әрбір
ғылым - өз алдына философия. Сол ғалымдарды зерттеу қажет. Сөйтіп,
революция арқылы үстемдікке қолыжеткен буржуазия бұрын материализм, ғылым
үшін күркскен болса, енді одан бас тартып, идеализмге біржолата ден қойды.
    Оның эволюциясы бір ғасыр ішінде үш кезеңнен өтті. Бірінші кезеңі –
позитивизм, екінші кезеңі – эмпириокртицизм, үшінші кезең – неопозитивизм
немесе логикалық позитивизм.
    
XIX ғасырдың аяғы – XX ғасыр басында позитивизмінің жаңа дәуірі туды. Ол
кезенде оны эмпириокрицитизм деп атады. Оны жақтаушылар біздің санамыздан
тыс объективтік өмір бар, бірақ ол біздің сезімдеріміздің жиынтығы дегенін
алдында айттық. Эмпириокритицизм позитивизмге қарағанда шындықта әлдеқайда
алшақ. Айталық, позитивизм философияны емес, нақты ғылымдарды зерттеу керек
десе, эпмириокритицизм біздің сезімден тыс еш нәрсе жоқ, барлық дүние –
біздің сезіміміздің нәтижесі деген қорытынды жасап, объективті өмірді
субъективті сезімге айналдырды.
    Позитивизмнің үшінші түрі – неопозитивизм немесе логикалық позитивизм.
Ол XX ғасырдың 20- жылдарында дүниеге келді. Өкілдері: Морис Шлик, Рудольф
Канап, Отто Нейрат, Филип Франк, т.б. Бұлар өзойларын қатаң түрде ғылыми
логикаға дүниеге келді. Сондай – ақ, әрбір сөздің мағынасын ашу (Б. Рассел)
мәселесі, ақырында, себептілік, ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
ХХ ғасырдағы Батыс философиясының негізгі ағымдары
ХХ ғасырдағы Батыс және Шығыс әдебиеті.
ХХ ғасырдың философиясы
ХІХ-ХХ – ғасыр философиясы
XХ ғ. батыс философиясы, экзистенциализм
Қазақтың ХХ ғасырдағы мәдениеті
Орта ғасырдағы Араб-мұсылман философиясы
ХХ ғасырдағы Түрікмен әдебиеті
ХХ ғасырдағы семиотиканың лингвистикалық сипаты
ХХ ғасырдағы Қазақстан мәдениеті
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь