Ежелгі Үнді және Қытай философиясы


Ең көне философиялық ілімдер Ертедегі Шығыс мемлекеттерінде – Қытай мен Үндістанда,Вавилон мен Египетте пайда болды.Ертедегі Қытайда біздің эрамызға дейінгі 8-6 ғ.ғ қалыптасқан құл иеленушілік қоғамның дамуы нәтижесінде дүниетанымда прогресшіл және консервативтік,атеистік және мистикалық бағыттар дүниеге келді.Бұл бағыттардың арасындағы күрестің барысында заттардың алғашқы бес элементі ағаш,су,от,жертуралы,дамудың қарама-қарсы бастамалары(инь және ян),табиғи жолы(дао) туралы т.б қарапайым материалистік идеялар кеңінен тарай бастады.
Ертедегі Қытайдың философиялық ойлауының бас тапқы негізі Дао терминін түсіндіру төңірегінде болды.Бұл терминнің алғашқы мәні-жол деген ұғымды беретін еді.Бірақ ол терминнің басқа да мәндері болып,атап айтқанда кез келген болмыстың заңын,ұйымдасу сипатын да білдірді.Ол арқылы заттардың табиғи жолымен бірге,аспандағы «табиғаттан тыс» күштің әмірін,ғарыштың үйлесімді құрылымын білдірді.Дао жайындағы ілім алғашында бес элементпен тығыз байланысты қарастырылғанмен,бірақ кейіннен ол жайындағы түсініктер догматтық сипатқа ие болды.
Дао жалпы заң ғана емес,сондай-ақ дүниенің пайда болу көзі,негізі.Осыдан кейін «дао-аспан мен жердің түп тамыры»,»барлық заттардың анасы» деген анықтамалар туды.Даодан дүниеде бар барлық нәрселер пайда болу үшін екі бастаманың:қараңғы мен жарықтың,ұрғашы мен еркектің,жұбайлардың әрекеттесуі керек.Бұл қарама-қарсылықтардың екі жағы бірін-бірі толықтырады,бірін-бірі терістейді,тұтастың қарама-қарсылықтарға бөлінуінің,олардың бірігуі мен терістеуінің шиелініскен түрін құрады.
Ертедегі Қытай ойшылдарының пайымдауларында адамның табиғаты туралы мәселе – адам табиғаты жағынын қандай – қайырымды ма әлде мейірімсіз бе?-деген мәселе аса маңызды орын алды.Олар қоғамдық тәрбие мен жеке тәрбие мәселелеріне де үлкен көңіл бөлді.

Пән: Философия
Жұмыс түрі: Материал
Көлемі: 4 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге




Ежелгі Үнді және Қытай философиясы
Ең көне философиялық ілімдер Ертедегі Шығыс мемлекеттерінде – Қытай мен
Үндістанда,Вавилон мен Египетте пайда болды.Ертедегі Қытайда біздің
эрамызға дейінгі 8-6 ғ.ғ қалыптасқан құл иеленушілік қоғамның дамуы
нәтижесінде дүниетанымда прогресшіл және консервативтік,атеистік және
мистикалық бағыттар дүниеге келді.Бұл бағыттардың арасындағы күрестің
барысында заттардың алғашқы бес элементі ағаш,су,от,жертуралы,дамудың
қарама-қарсы бастамалары(инь және ян),табиғи жолы(дао) туралы т.б қарапайым
материалистік идеялар кеңінен тарай бастады.
Ертедегі Қытайдың философиялық ойлауының бас тапқы негізі Дао терминін
түсіндіру төңірегінде болды.Бұл терминнің алғашқы мәні-жол деген ұғымды
беретін еді.Бірақ ол терминнің басқа да мәндері болып,атап айтқанда кез
келген болмыстың заңын,ұйымдасу сипатын да білдірді.Ол арқылы заттардың
табиғи жолымен бірге,аспандағы табиғаттан тыс күштің әмірін,ғарыштың
үйлесімді құрылымын білдірді.Дао жайындағы ілім алғашында бес элементпен
тығыз байланысты қарастырылғанмен,бірақ кейіннен ол жайындағы түсініктер
догматтық сипатқа ие болды.
Дао жалпы заң ғана емес,сондай-ақ дүниенің пайда болу көзі,негізі.Осыдан
кейін дао-аспан мен жердің түп тамыры,барлық заттардың анасы деген
анықтамалар туды.Даодан дүниеде бар барлық нәрселер пайда болу үшін екі
бастаманың:қараңғы мен жарықтың,ұрғашы мен еркектің,жұбайлардың әрекеттесуі
керек.Бұл қарама-қарсылықтардың екі жағы бірін-бірі толықтырады,бірін-бірі
терістейді,тұтастың қарама-қарсылықтарға бөлінуінің,олардың бірігуі мен
терістеуінің шиелініскен түрін құрады.
Ертедегі Қытай ойшылдарының пайымдауларында адамның табиғаты туралы мәселе
– адам табиғаты жағынын қандай – қайырымды ма әлде мейірімсіз бе?-деген
мәселе аса маңызды орын алды.Олар қоғамдық тәрбие мен жеке тәрбие
мәселелеріне де үлкен көңіл бөлді.
Қытай ойшылдарының алдында философияның негізгі мәселелері мен даму
мәселелері кең көлемде және айқын формада қойылмады.Дегенмен Конфуцийді,Лао-
Цзыны, Мэн-Цзыны идеалистер қатарына,ал Сюнь-Цзы,Хан Фэй,Ван-Чунды т.б
материализмге бейімдер қатарына жатқызуға болады.Лао-Цзы мен Хан Фейдің
көзқарастарынан диалектиканың кейбір элементтері байқалады.
Ертедегі Үнді философиясына тән негізгі сипат- адамгершілікке,руханилыққа
баса назар аудару.Қазіргі кезде иоганы жаттықтыру,денені машықтандыру
мағынасында түсіндіру орын алуда.
Ертедегі Үнді философиясы-үшін адамның өзін басқа барлық нәрседен және
басқа барлық нәрселерді өзінен көре білудің зор маңызы болады.Сондай-ақ
адамды рухани жағынын жетілдіру мәселесін барлық философиялық пайымдаудың
өзегі етіп қою арқылы ертедегі үнді философиясы адам танымға және бай
тұрмысқа талпынумен деген талап қойды.
Ертедегі Үнді философиясына тән екінші бір ерекшелік – онда салт-сана
мәдениеттің үстемдігіне байланысты.Бұл мәдниет ұстаздың бет-бейнесін толық
қайта ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Ежелгi Үндi және Ежелгi Қытай философиясы
Ежелгі Үнді және Қытай философиясы туралы
Ежелгі үнді философиясы
Ежелгі үнді философиясы туралы
Ежелгі үнді философиясы жайлы
Ежелгi Үндi философиясы туралы ақпарат
Ежелгі қытай философиясы
Ежелгі үнді философиясы. Жайнизм және буддизм
Үнді философиясы. Көне үнді философиясы
Ежелгі Қытай философиясы туралы
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь