Биологиялық мембрана, олардың құрылысы мен қызметіне қысқаша сипаттама


КІРІСПЕ

1.1 Биологиялық мембрана, олардың құрылысы мен қызметіне қысқаша сипаттама
1.2 Эритроциттер, олардың клеткалық құрылымы мен қызметі
1.3 Табиғи антиоксиданттардың биологиялық мембрананы қорғауы

Қорытынды
Пайдаланған әдебиеттер тізімі
Өнеркәсіпттік және ауылшаруашылық өндірісінің қарқынды дамуы табиғатты қорғау технологияларының дүрыс қолданылмауы, ядролық және баска кару-жарақ түрлерін көп жылдар бойы сынау ағза мен оның мекен ету ортасы арасындағы экологиялық тепе-тендіктің бұзылуына әкеліп , денсаулыққа үлкен қауіп төндіреді. [1]
Қоршаған ортаның жағдайының нашарлауы еліміздің мәселелерінің бірі. Бірқатар аудандарда экологиялық жағдайлар көңіл аударарлықгай. Ағзаға эсер ететін әртүрлі жағымсыз климаттың және антропогендік факторлар ішінен атмосферада, суда және азық-түлік өнімдерінде улы заттардың мен баска да зиянды заттардың болуын ерекше атап өту керек [2].
Сырткы ортаның ластануы экожүйеде химиялық, физикалық, биологиялык факторлары өзгерген биогеохимиялық аймақгардың пайда болуына әкеледі. Бұл факторлар әрқайсысы дербес және бірігіп тұрғындардың, яғни адамзат денсаулығының нашарлауына себепші екені белгілі болып отыр.
Осы жағдайлардың жылдам және жан-жақгы жақсартудың мүмкін еместігін ескерсек, ағзаның зиянды әсерлерге төзімділігін, мекен ету ортасының өзгеріп жатқан жағдайларына бейімделу қабілеттілігін арттыруға бағытталған арнайы әдіс-тәсілдерді жетілдіру өзекті болып саналады.
Осы меселелерге байланысты, денсаулыкты сақгау мен нығайту мақсатында алғашқы алдын алу шараларының маңызы зор. Бүл кезде екі жетекші факторлар - қоршаған ортаның ерекшеліктері және ағзаның жалпы күйі ескерілуі тиіс [ 3 ]. Бірінші факторға тоқгалатын болсақ, кажетті шарт адам денсаулығына кдуіп төндіретін жағдайларды аныктап, оның әсерін мүмкіндігінше әртүрлі гигиеналық іс-шаралар аркылы жою болып табылады. Алдын алу шараларының екінші әдісіне — эндогендік қорғаныштық факторларына жақын немесе соларға ұқсас табиғи және жасанды биологиялық белсенді қосылыстар көмегімен ағзаның ресистенттілігін арттыру жатады [ 4 ].
1. Кудряшев Ю.Б., Беренфельд Б.С. Основы радиационной биофизики.-М.: Изд-во-МГУ,1982.-304с.
2. Испаева Ж.Б., Казбекова Г.к. Экология и аллергопатология у детей Приаралья// Здроохранение Каз-на.-1994.-№12.С 18.
3. Баранов А.А., Игнатьева Р.К., Каграманов В.М. Экологические и медикодемографические проблемы Приаралья и состояние здорвья детей в этом регионе // Педиатрия.-1993. №13-N76-79.
4. Абрамова Ж.И., Оксенгердлер Г.И. Человек и противоокислительные вещество.Л.; Наука, 1985-230с.
5. Agarwal S.,Sohal R.S. Relationship between susceptibility to protein oxidation,aging,and maximum life span potential of different sprcies//Exp. Gerontol.-1996.-Vol.31, № 3.-P.365-372.
6. Ведение биомембранологию: Уч. Пособие / Под. ред. А.А. Болдырева.-М.: Изд-во МГУ. 1990-200стр. С 5.
7. Singer S.J., Nicolson G.L. The fluid mosaic model of the structufe of cell membranes //Science - 1972 Vol. 175 - P 720-731.
8. Структура и функции биологических мембран. / Под. ред.Трошина А.С. Л.; 1975. С 22.
9. Sies H.Biochemistru of exidative stress. Angewaute Chemie, International Edition in English 25.-1986.-P. 1058-1071.
10. Singh K. Oxidants, antioxidants and dislases-a brief review// Indian. Med. Sci.-1997.-Vol.82,№7-P.291.
11. Котык А., Янаген К. Мембранный транспорт. Подю редю Чизмаджева Т.В.-М.: Изд-во МГУ. 1985-154стр. С.14.
12. Черницкий Е.А., Воробей А.В. Структура и функции эритроцитарных мембран.-Мн.: Наука и техника, 1981, 216с. С.7-8
13. Dodge G.T., Mitchel С, HanaHan D.J. Arch; Biochim. Biophys., 1963,100,119.
14. Rubin C.S., Erlichman I., Rosen O.M.J. Biol. Chem., 1972, 247, 6135.
15. Noroozi M., Angerson W.J., Lean M.E. Effects of flavonoids and vitamin С on oxidative DNA damage to human lymphocytes II Am. J. Clin. Nutr. 1998. Vol.67, N6. P.1210-1218.
16. Guidotti G. Ann. Rev. Biochem., 1972, 41, 731.
17. Fairbanrs G., Strcr T.L. Biochemistru, 1971, 10, 2606.
18. Marchesi V. Т., Palade G.E. Proc.Nat. Acad.Sci. USA, 1967, 58, 991.
19. Литвинов H.H., Ламентова Т.Г., Казачков В.И. Структурно-функциональные изменения в печени беременных крыс и их плодов при воздействии кадмия, бензола и нитрата свинца // Вопр.питания 1991. N 5. С.19-22.
20. Черницский Е.А. Люменесценция и структурная лабильность белков в растворе и клетке. Минск, 1972.14с.
21. Бергельсон Л.Д. Биологические мембраны.М., 1975.75с.
22. Антонов Е.Н. Липиды и ионная проницаемость мембран. М., Наука, 1982. 62с.
23. Овчинников Ю.А., Иванов В.Т. Мембрано-активные коиплексоны.М., 1974. 54с.
24. Левин СВ. Структурные изменения клеточных мембран. Л., 1976.84с.
25. Козлова Н.М., Слобожанина Е.И. Окисление мембранных белков и изменение поверхностных свойств эритроцитов.// Биофизика. 1998. Том 43. Вып 3. С.480
26. Singer S.J. Ann. N.Y. Acad. Sci., 1972, 195,16.
27. Sen A.K., Post R.L.J. Boil. Chem., 1964,239,345.
28. Конев СВ., Аксенцев СЛ., Черницский Е.А. кооперативные переходы белков в клетке. Минск, 1970.84с.


29. Ташмухамедов Б.А., Гагельганс А.И. Активный транспорт ионов через биологические мембраны. Ташкент, 1976. 25с.
30. Sies Н. Oxidative stress: introductoryremars. - Academic Press, London.-1985.-p.l-8.
31. Ratty A.K., Das N.P. Effects of flavonoids on nonenzymatic lipid peroxidation: structure-activity relationship II Biochem. Med. Metab. Biol. 1988. Vol.39, N l.P.69-79.
32. Журавлев А.И. Биоантиокислители в животном организме.-В кн.: Биоантиокислители. М., Наука, 1975,С.ЗО.
33. Владимиров Ю.А.,Арчаков А.И/ ПОЛ В биологических мембранах.М.,Наука, 1972.252 с.
34. Holman P.C.,Katan М.В. Bioavilityu and heealth effectsof dietary flavonols in man //Arch. Toxicol. Suppl.-1998.-Vol.20.-P. 237.
35. Dfs M., Ray P.K. Lipid antioxidant properities of quercetin in vitro//Biochem.Int.-1998.-Vol. 17,P.249.
36. Вагин Ю.Е., Кондратов B.E., Бурлакова Е.Б. Перекиси и антиоксиданты липидов головного мозга и при наркозе и при возбуждении. — В кн.: Биоантиокислители.М., наука, 1975, с. 65.
37. Бурлакова Е.Б., Алесенко А.В., Молочкина Е.М. и др. Биоантиоксиданты в лучевом поражении и злокачественном росте. М., Наука, 1975 214 с.
38. Ведена а.х., Рубене Д.Я. Взаимодействие антиоксидантов дигидропиридинового ряда с активными формами кислорода в модельных опытах. - В кн.: Синтез и исследование биологически активных соединений. Тез. Докл. 6-й конф. Молодых ученных. Рига, Зинатне, 1978,с. 71-72
39. Крыжановский Т.Н., Никушкин Е.В., и др. Перекисное окисление в очаге гиперактивности в коре головного мозга крыс- Бюл. Эксперим. Биол. Мед., 1980, т.89, с. 14.



40

Симпозиум

«Витамины

антиоксидантного

действия»

(московское о-во испытателей природы). Полтава, 27-29 июня 1979г. (в печати)

41. Денисов Ю.П. Физико-химические механизмы взаимодействия стероидных гормонов с биологическими мембранами. Атореф. Дис. На соиск.учен. степ. Канд. Мед. Наук. М., 1974. 24 с.
42. Nini Е. Lipid antioxidants: How They may act. In biological

Пән: Биология
Жұмыс түрі: Реферат
Көлемі: 12 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге




МАЗМҰНЫ

КІРІСПЕ

1. Биологиялық мембрана, олардың құрылысы мен қызметіне қысқаша сипаттама
2. Эритроциттер, олардың клеткалық құрылымы мен қызметі
3. Табиғи антиоксиданттардың биологиялық мембрананы қорғауы

Қорытынды
Пайдаланған әдебиеттер тізімі

КІРІСПЕ
Өнеркәсіпттік және ауылшаруашылық өндірісінің қарқынды дамуы табиғатты
қорғау технологияларының дүрыс қолданылмауы, ядролық және баска кару-жарақ
түрлерін көп жылдар бойы сынау ағза мен оның мекен ету ортасы арасындағы
экологиялық тепе-тендіктің бұзылуына әкеліп , денсаулыққа үлкен қауіп
төндіреді. [1]
Қоршаған ортаның жағдайының нашарлауы еліміздің мәселелерінің бірі.
Бірқатар аудандарда экологиялық жағдайлар көңіл аударарлықгай. Ағзаға эсер
ететін әртүрлі жағымсыз климаттың және антропогендік факторлар ішінен
атмосферада, суда және азық-түлік өнімдерінде улы заттардың мен баска да
зиянды заттардың болуын ерекше атап өту керек [2].
Сырткы ортаның ластануы экожүйеде химиялық, физикалық, биологиялык
факторлары өзгерген биогеохимиялық аймақгардың пайда болуына әкеледі. Бұл
факторлар әрқайсысы дербес және бірігіп тұрғындардың, яғни адамзат
денсаулығының нашарлауына себепші екені белгілі болып отыр.
Осы жағдайлардың жылдам және жан-жақгы жақсартудың мүмкін еместігін
ескерсек, ағзаның зиянды әсерлерге төзімділігін, мекен ету ортасының
өзгеріп жатқан жағдайларына бейімделу қабілеттілігін арттыруға бағытталған
арнайы әдіс-тәсілдерді жетілдіру өзекті болып саналады.
Осы меселелерге байланысты, денсаулыкты сақгау мен нығайту мақсатында
алғашқы алдын алу шараларының маңызы зор. Бүл кезде екі жетекші факторлар -
қоршаған ортаның ерекшеліктері және ағзаның жалпы күйі ескерілуі тиіс [ 3
]. Бірінші факторға тоқгалатын болсақ, кажетті шарт адам денсаулығына кдуіп
төндіретін жағдайларды аныктап, оның әсерін мүмкіндігінше
әртүрлі гигиеналық іс-шаралар аркылы жою болып табылады. Алдын алу
шараларының екінші әдісіне — эндогендік қорғаныштық факторларына жақын
немесе соларға ұқсас табиғи және жасанды биологиялық белсенді қосылыстар
көмегімен ағзаның ресистенттілігін арттыру жатады [ 4 ].
Қорғауға кабілетті, яғни протекторлық заттарды пайдалану адам
денсаулығына зиянды химиялық агенттердің әсерінен ағзаның ішкі ортасының
зақымдалу қауіпін төмендетеді деген болжам бар.
Протекторлық және алдын алу үшін қолданылатын заттар ретінде
пайдаланылатын эндогендік биологиялық белсенді қосылыстардың үлкен маңызы
бар. Мембрана қүрылымын едәуір түрақгандырушы әсері күшті заттар ағзаның
резистенттілігін арттырады.
Ортаның экстремалды факторлары әсерінен
биомембраналардың зақымдануының алдын алу үшін біркдтар табиғи және жасанды
биологиялық белсенді заттарды қолдануға болады [ 5 ].

1.1. Биологиялық мембрана, олардың кұрылымы мен қызметіне
сипаттама.
Әрбір тірі жасуша биологиялық мембранамен қапталған. Үлпаның жасушалық
құрылымындағы биологиялық мембрана жасушаны сыртқы орта және жасушалардың
бір-бірімен карым-қатынасын реттеп отырады. Сонымен қатар, жасушаның ішкі
құрылымын қоршап кдна қоймай, жасуша ішілік қүрылымдарды бір-бірінен бөліп,
оларды физико-химиялық спецификалық жағдайлардан сактап тұрады [ 6 ].
Атқаратын қызметтері әртүрлі бола отырып, әртүрлі пішіні мен
өлшемдеріне карамастан, биологиялық мембраналар қүрамында айырмашылық жоқ.
Қазіргі кездегі көптен қолданылып жүрген сүйық-мозаикалы модель[ 7 ]
бойынша биологиялық мембрана кұрылымы интегралды және перифериалық акуыздар
еркін жузіп жүретін сұйық кристалды кос молекулалы липидті қабаттан түрады.
Қүрамындағы интегралды ақуыздар мембрананың әртүрлі кызметтері үшін үлкен
маңызға ие болады [ 8 ].
Биологиялық мембрананың негізгі қүрам бөліктері — липидтер (30%),
ақуыздар (60%) және көмірсулар (10%). Нуклеин кышқылдары, полиаминдер,
неорганикалық иондар мембрананың қосымша қүрам бөліктері. [ 9 ]
Қүрамындағы липидтердің үш негізгі топтарың - фосфолипидтер,
гликолипидтер және стероидтар. Фосфолипидтер
глицерофосфолипидтер мен сфингофосфолипидтер түрінде болады.
Осы липидтердің көптеген түрлерінің кездесуі мембраналардың құрылымы
мен қызметінің және физикалық, химиялық күрамының бір-бірінен ерекшеленуіне
әкеп соғады.
Құрамындағы ақуыздар ферменттер және күрылымдық акуыздар күйінде
кездеседі. Олар иондардың тасмалдануын, биологиялық белсенді заттардың
әсерін, биохимиялық реакциялардың ферментативті катализденуін кдмтамасыз
етеді [10].
Көмірсулар мембрана құрамында тек липидтер мен акуыздардың қосылыстары
ретінде кездеседі. Мысалы; гликопротеидтер, протеогликандар, гликолипидтер
[11].
БиологиялЫқ мембрана жасушаның физиологиялық белсенділігін реттейді
және қамтамасыз етіп отыру қызметін аткарады. Сыртқы ортадан цитоплазманы
бөліп алған жағдайда, және заттардың тасмалдануын жүзеге асыруда мембрана
жасушаның гомеостаз жағдайын сақгап түруда үлкен роль аткарады. Мембраналар
маңызды полифукционалды комплекс локализациялык орталық болып табылады.
Жасуша аралық сәйкестікті және эсер ету жылдамдыкты қамтамасыз етеді.
Әсіресе, мембрана зат алмасу процессі кезінде жасушаның сыртқы ортамен
ақпарат жасауда маңызы барj Практика жүзінде, баскадай да жасушалық
қызметтер тікелей және жанама түрде мембраналық жүйемен байланысты.
1.2. Эритроциттер, клеткалық қүрылымы мен

қызметтері
Эритроциттер қарапайым жасушалар болып табылады.Оларда ядро,
митохондрия және баска да жасуша ішілік заттары болмайды. Сүтқоректілердің
эритроциттерінде тек қана плазмалық мембранасы болады,ол цитоплазманы
сыртқы ортадан бөліп түрады. Сондықтан осы клеткадан бөлініп алынған
мембраналық препарат салыстырмалы түрде біркелкі болып келеді.
Эритроцит мембранасын эритроциттен осмостық гемолиз жасау арқылы және
гипотоникалық (осмостык қысымы аз) ортада гемоглобиннен эритроцит кабыгын
жуу арқылы бөліп алады. Эритроциттен бөлініп алынған затты сақтап
кояды.Себебі олар өткізгіштік касиетті калпына келтіруге кабілетті келеді.
Сондай-ақ, этироцит мембранасына жалпы биологиялык мембранага тән
принцптер тән болады. Олар басқа мембранаға қатысты қызметтерді де
орындайды. Эритроцит мембраналары негізінен өкпе мен үлпаларға оттегін (02)
және көмірқышқыл газын(С02) тасымалдагыш қызмет атқарады. Эритроциттің
пішіні мен жоғары деформациялыгын сақтауда мембраналар үлкен аңьгзға ие
және де рецепторлы кызмет те атқарады. Эритроциттер мембранасының
жогарыда аталган қызметтерді биолйгиялық мембрананың күрылымдық-
функционалдык моделін зерттеуде пайдалануға болады.
Эритроциттер мембранасының жалпы биологиялык мембраналар сияқты
негізгі қүрам бөліктері акуыздар, липидтер, көмірсулар болып табылады.
Пондердің айтуы бойынша [12] Эритроциттер мембранасының зерттеу әдісіне
және бөліп алу жолдарына байланысты. Ең көп тараған әдістің бірі — осмостык
гемолизді пайдалану мен гипотоникалық буферде гемоглобиннен мембрананы жуып
алу болып саналады [13]. Осындай әдісті пайдалана отырып, адамның
эритроцитінің күрамында 50%-белок, 43 %-липид және 7%-көмірсу болған[14].
Бір жасуша мембранасының салмағы — 11-12 10"13 г тең [15]. Белоктың липидке
катынасы — 1,1. Сондыктан, адамның эритроциттерінің мембранасы басқа
мембраналармен салыстырғанда аралық жағдайда орын алады, мысалы: миелин
үшін бұл кдтынас —0,23 тең, ал ішкі митохондрия мембранасының кдтынасы —
3,2 тең [16].
Негізінен эритроциттер мембранасының белоктары суда ерімейді.
Сондыктан, белоктардың күрамын қарастыру үшін мембрананы детергентті
дозецилсульфат натриймен (ДДС) өңдеп,электрофорез әдісі арқылы белокты
поликриламидті гельде денатурацияға үшыратып барып карастырады. [17].
Олардың арасындағы байланысты ажыратып, зерттеуге оңай болу үшін бір
тізбекке келтіреді.
Эритроциттер мембранасының негізгі акуызы - Спектрин. Марчези мен
Стирз[18] актинді бөліп алу кезінде акуыз экстратын алған. Бөлініп алынған
ақуызды спектрин деп атаған (лат: spector-тень, көлеңке). Осы акуызға үқсас
тектин деп аталатын зат сиырдың Эритроцитінен бөлініп алынған[19]. Бүл
ақуыздардың физико-химиялық қасиеттері өте үқсас болып шықкан[20,21].
Адам эритроцитінің спектрині сулы ерітіндіде олигомерлі формада
болады: гетеродимер және тетрамер түрінде [22] олардың арасындағы сандык
қатынас спектринді бөліп алу әдісіне байланысты. Спектриннің гетеродимерлі
1 және 2 жолактағы полипептидтен түрады. Ол екі жолақ бір-бірімен
паралельді немесе спираль түрінде орналасады. [23].
Спектриннің мембранадағы функционалдық ролі анықталмаған. Көптеген
оқымыстылар, спектринді мембрананың плазматикалык бетінде актинмен бірге
ақуыздык тор (цитоскелет) күрады деп есептейді. Бүл касиет мембрананың
интегративті бүтіндігін сактайды және эритроциттердің жоғары
деформациялығын камтамасыз етеді.
Эритроциттер мембранасының липидтері жақсы зерттелген [24]. Оларды үш
класкд бөледі: нейтралды липидтер, гликолипидтер және фосфолипидтер.
Нейтралды липидтер - барлық липидтердің 30% күрайды, қүрамында глицеридтер,
холестерин және эфирлі холестерин бар. Гликолипидтер-мембрана липидтерінің
10 %-ін күрайды, негізі гликосфинголилипидтен түрады. Олардың қүрамында
қаныкпаған сфингозин аминспирті, үзын тізбекті қанықпаған май қышқылы және
полирлі көміртегі тобы бар. Гликосфинголипидтердің полярлы басына карай
оларды: нейтральді және кышкылды деп бөледі.
Эритроциттер мембранасының көп бөлігін (60 %-ке жуык) фосфолипидтер
күрайды. Ол сфингозиннен немесе глицериннен жасалады. Осыған байланысты
оларды бірнеше топқа бөледі:
1) сфинголипидтер- күрамында сфингомиелин бар,
2) глицерофосфолипидтер- фосфотидхолин,
3) фосфатидилэтаноламин,
4) фосфатидилсерин,
5) фосфатидинозитол,
6) фосфатид кышқылы, т.б.
Фосфолипидтердің әрбір молекуласы-гетерогенді жинак молекуласын
қүрайды. Олар бір-бірімен қүрамына карай, канығу деңгейіне карай және
күрамындағы көмірсутекті тізбектің катынасына карай ажыратылады.
Мембрананың қүрылымы туралы сүйык-мозайкалы гипотезаны қарастырамыз.
[25]. Сүйык-мозайкалы модель бойынша мембрананың липидтері мембранада
үзіліссіз түзіліп отырады. Акуыздар екі кдтарлы кос кабат бойынша
орналаскдн, орналасу ерекшелігіне байланысты ақуыздарды екі топка бөледі:
интегралды (ішкі) және перифериялы ақуыздар.
Интегралды акуыздар қосқабатқа еніп орналасқан және гидрофобты қасиет
көрсетеді[26]. Мембрананың гидрофобты кабатына акуыздардың ену деңгейі
әртүрлі болады, ол көбіне амфифилді касиет көрсетеді. Жеке жағдайда акуыз
өзінің гидрофилді Үштарымен мембранадан өтіп кетуі мүмкін. Ондай жүйенің
түрактылығы оның термодинамикалық пайдасымен аныкталады. Интегралды
ақуыздар липидтермен тығыз байланысады, ал олар мемсбранадан бүзылу кезінде
ғана бөлініп кетеді.
Перифериялы акуыздар мембрананың бетінде орналаскан, мембранамен әлсіз
коволентті байланыскан акуыздар болып табылады. Интегралды акуыздан
айырмашылығы султүзды ерітіндіде мембранадан бөлініп шыгады. Кейбір
жағдайларда перифериялы акуыздар мембрананың физикалық қасиетін өзгертеді.
Сондай-ақ эритроциттер мембранасының спектрин-актинді комплексінен акуыздың
күрылымдарының қозгалғыштығын шекгеп түратын катты акуыздық астар пайда
болады [27].
Эритроциттер мембранасының касиетінің бір қызыгы фосфолипидтердің
холестеринмен қоспасы [28]. Холестериннің фосфолипидке қосылуы, тізбектегі
көмірсутектердің жылжымалылығын жогарылатады [29]. Бір сөзбен атканда,
холестерин майлардың агынын әлсіретеді. Қос кабаттың пайда болуына жағдай
жасайды. Холестериннің концентрациясының жогарылауы фосфолипидке айналуын
камтамасыз етеді, ал жылу сіңіргіштік қасиетін төмендетіп жібереді.
Липидтер молекулалары қоскабатта әрдайым қозғалыста болады. Олар бір
монокабаттан екінші түріне ауысып отырады және мембрана бойымен араласып
түрады.

1.3. Табиғи антиоксиданттардың биологиялық мембрананы

қорғауы.
Оксиданттар мен антиоксиданттар арасындағы баланстың оксиданттар
пайдасына карай бұзылуы негізінен тотыктырғыш стресс деп аталатын
зақымдануға әкеледі [30]. Оксиданттар аэробты метаболизмнің өнімдері болып
табылады және тірі ағзаларда үнемі түзіліп отырады. Бірақ патофизиологиялык
жағдайларда өнім жылдамдығы жоғарылайды. Денсаулыкты сактау үшін про- және
антиоксиданттар арасындағы балансты сактау өте маңызды [31].
әсерінен зақымданудан корғап, денсаулыкты сактауда басты роль аткарады және
кейбір клеткалардың резистенттілігін арттырады. Оларға тірі жүйелердегі бос
радикалдардың түзілуін бәсендететін қабілеті бар заттар жатады. Олар
ферментативті және ферментативті емес табиғи қосылыстарға ажыратылады [32].
Ферментативті табиғи антиоксиданттарға барлық эукариотты ағзаларда
кездесетін антиоксиданттық ферменттер жатады. Бүл антиоксиданттық
ферменттердің үш негізгі класы белгілі. Олар: супероксиддисмутаза, каталаза
және гутатионпероксидаза. Бүдан басқа оксиданттық косылыстармен бірге эсер
ететін көптеген маманданған антиоксиданттық ферменттер бар. Тікелей эсер
етпейтін антиоксиданттарға глутатион S-трансфераза ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Биологиялық мембрана құрылысы және қызметі
Биологиялық мембрана
Биологиялық мембрана туралы
Биологиялық мембраналар құрылысы
Табиғат апаттарына қысқаша сипаттама
Мембрана биофизикасы
Антибиотиктерге қысқаша сипаттама
Алакөл көліне қысқаша сипаттама
Плазмалық мембрана
Шеміршекті балықтар класына қысқаша сипаттама
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь