Мигрант отбасылар және олардың балаларымен әлеуметтік жұмысты ұйымдастыру


1. Кіріспе
2. Мигранттармен практикалық әлеуметтік жұмыс
3. Мигранттармен әлеуметтік жұмыстың ұйымдастырушылық аспектісі
Кеңес Одағы құлдырағаннан кейін халықтың көші-қон мобилділігі өсті. 1989 жылдан бастап көші-қон қозғалысында «боқындар және мәжбүрлі қоныстанушылар» категориясы бөлініп байқала бастады. Халықтың көші-қоні (латын сөзінен migratio - өтемін, қоныстанамын деген мағынаны білдіреді) –ереже бойынша бұл мекен жайымен байланысты адамдарды ауыстыру болып табылады. Көші-қонның келесідей түрлері бар:
- типі бойынша: сыртқы (елден тыс), ішкі (елдің ішінде): аймақаралық, ауылдық-қалалық (мысалы, оқуға байланысты немесе жұмыссына байланысты тұрғылықты жерінен тыс);
- себебі бойынша: ерікті, мәжбүрлі (экологиялық апат аймақтарынан, әскери әрекеттерден және т.б. ауысуы);
- түрі бойынша: қайтарымды (толық мекен-жайы ауыстыру), уақытша және мерзімдік [1].
Көші-қонның нәтижесінде балалар ауыр жағдайға тап болады. Көптеген мигранттар қаржылық сәтсіздікке, өмір сүруге қаражаттың болмауы, жәнеде терең психологиялық стресс жағдайына түседі, бұл стрестік жағдай тек оларға ғана емес, сонымен қатар ол жанама және тікелей қоғамның адамгершіліктік-психологиялық атмосферасына да әсерін тигізеді. Мекен жайды ауыстырудың нәтижесінде мигрант отбасылардың балалары көптеген қиындықтармен кездеседі. Мекен жайды ауыстырумен байланысты өмірлік маңызды мәселелерді шешуге талпынған көптген ата-аналар, бала кешіп жатқан психикалық жарақаттарға аса мән бермейді. Қоныстанушылардың психологиялық жағдайының сипаттық белгілерінің бір категориясы «жоғалту» деп аталады. Бұл жағдайда балалар өздерінінң тұрғын-үйлерінен, жеке затттарынан, достарынан, тіпті кейде жақын туысқандарынан айырылады. Осы аталғандардың барлығы психикалық күйзелістерге әкеледі. Әсіресе ұлтаралық шиеленістер мен әскери аймақтардан ата-аналарсыз қоныстап келген балалар ерекше ауыр жағдайға түседі. Кейбір балалар тұрғын-үйлерден айырылып, панасыз кейде қаңғыбастар категориясына жатады. Жақын адамдардан айырылудың нәтижесінде бұл балалар өмір сүруге қаражатты жеке өзбеттерімен, кейде заңсыз тәсілдермен (зорлық-зомбылық, тонау, ұрлау және т.б.) табуға мәжбүр. Келесі айта кететін мәселе баланың білім беру мекемелеріне баруымен байланысты психологиялық сәт. Бұл балалардың өзін-өзін анықтауына әсерін тигізеді. Мысалы тілді және мәдениетті білмеу және т.б. [2].
Қолданылған әдебиеттер:
1. Большой энциклопедический словарь. 2-изд, доп, и перераб./ Гл.ред.А.П.Горкин.М., 1998.С.727.
2. Поддубная Т.Н. Социальная работа с детьми семей беженцев и вынужденных переселенцев в условиях Республики Адыгея/ Т.Н.Поддубная.-Майкоп:Изд-во МГТИ, 2003.С.3-4.
3. ВострокнутовН.В., Денисова И.Н., Романова А.А. Комплексная реабилитация детей с проблемами развития и поведения, пострадавших при межнациональных (военных) конфликтах: Метод. рекомендации для соц. педагогов, воспитателей, психологов, соц. работников детства. М., 1997. С.53-54.
4. Поддубная Т.Н., Поддубный А.О. Управление системой социальной защиты детства.- Ростов-надону:Феникс, 2005.С.307-321.

Пән: Социология, Демография
Жұмыс түрі:  Материал
Көлемі: 4 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге
Таңдаулыға:   




Мигрант отбасылар және олардың балаларымен әлеуметтік жұмысты ұйымдастыру

Кеңес Одағы құлдырағаннан кейін халықтың көші-қон мобилділігі өсті.
1989 жылдан бастап көші-қон қозғалысында боқындар және мәжбүрлі
қоныстанушылар категориясы бөлініп байқала бастады. Халықтың көші-қоні
(латын сөзінен migratio - өтемін, қоныстанамын деген мағынаны білдіреді)
–ереже бойынша бұл мекен жайымен байланысты адамдарды ауыстыру болып
табылады. Көші-қонның келесідей түрлері бар:
- типі бойынша: сыртқы (елден тыс), ішкі (елдің ішінде): аймақаралық,
ауылдық-қалалық (мысалы, оқуға байланысты немесе жұмыссына байланысты
тұрғылықты жерінен тыс);
- себебі бойынша: ерікті, мәжбүрлі (экологиялық апат аймақтарынан, әскери
әрекеттерден және т.б. ауысуы);
- түрі бойынша: қайтарымды (толық мекен-жайы ауыстыру), уақытша және
мерзімдік [1].
Көші-қонның нәтижесінде балалар ауыр жағдайға тап болады. Көптеген
мигранттар қаржылық сәтсіздікке, өмір сүруге қаражаттың болмауы, жәнеде
терең психологиялық стресс жағдайына түседі, бұл стрестік жағдай тек оларға
ғана емес, сонымен қатар ол жанама және тікелей қоғамның адамгершіліктік-
психологиялық атмосферасына да әсерін тигізеді. Мекен жайды ауыстырудың
нәтижесінде мигрант отбасылардың балалары көптеген қиындықтармен кездеседі.
Мекен жайды ауыстырумен байланысты өмірлік маңызды мәселелерді шешуге
талпынған көптген ата-аналар, бала кешіп жатқан психикалық жарақаттарға аса
мән бермейді. Қоныстанушылардың психологиялық жағдайының сипаттық
белгілерінің бір категориясы жоғалту деп аталады. Бұл жағдайда балалар
өздерінінң тұрғын-үйлерінен, жеке затттарынан, достарынан, тіпті кейде
жақын туысқандарынан айырылады. Осы аталғандардың барлығы психикалық
күйзелістерге әкеледі. Әсіресе ұлтаралық шиеленістер мен әскери аймақтардан
ата-аналарсыз қоныстап келген балалар ерекше ауыр жағдайға түседі. Кейбір
балалар тұрғын-үйлерден айырылып, панасыз кейде қаңғыбастар категориясына
жатады. Жақын адамдардан айырылудың нәтижесінде бұл балалар өмір сүруге
қаражатты жеке өзбеттерімен, кейде заңсыз тәсілдермен (зорлық-зомбылық,
тонау, ұрлау және т.б.) табуға мәжбүр. Келесі айта кететін мәселе баланың
білім беру мекемелеріне баруымен байланысты психологиялық сәт. Бұл
балалардың өзін-өзін анықтауына әсерін тигізеді. Мысалы тілді және
мәдениетті білмеу және т.б. [2].
Қазіргі таңда мигрант отбасылардың балаларын құқықтық, экономикалық
және әлеуметтік қорғау мемлкеттік басқару органдары үшін аса өткір және
маңызды саяси мәселе болып табылады. Қазіргі уақытта халықты әлеуметтік
қорғау органдыры мигранттармен жан-жақты жұмыс жүргізуде. Әлеуметтік
қызметкер көмек сұрауға келген адамға оның жеке әлеуметтік, экономикалық,
құқықтық және т.б. мәселелерін шешуге көмектеседі, қажетті әлеуметтік
байланыстарды қалыптастыруға және бекітуде әрекет етеді.
Әлеуметтік жұмыста мигранттармен жұмыстың екі негзгі асепктісі бар –
практикалық әлеуметтік жұмыс (әлеуметтік көмекті қажет ететін нақты адаммен
немесе топ адамдарымен) және ұйымдастырушылық жұмыс (әлеуметтік
қызметкердің жұмысын ұйымдастыру және құрастыру, нақты бағдарламаларды,
шаралардың жоспарларын өңдеу және т.б.) [4].
Мигранттармен практикалық әлеуметтік жұмыс келесі негізгі бағыттарда
жүргізіледі:
1. Әлеуметтік бағыт (жұмыс түрлі ведомстволар контекстінде жүзеге
асырылады) оған: кеңес беру, стационарлы және стационарлы емес жағдайдағы
әлеуметтік оңалту бойынша шаралар; әлеуметтік көмекті ерекше қажет ететін
адамдарды анықтау; әлеуметтік диагностика; жәрдемақы және зейнетақы алуға
көмектесу; өзара көмектесу және өзін-өзі көмектесу топтарын ұйымдастыруға
әрекеттесу; мигранттардың ішінен асоциалды отбасыларды және девиантты мінез-
құлқы бар адамдарды анықтау жәнеде девиантты мінез құлықты алдын-алу;
мигранттардың ішінен мүгедек және қарттардың мәдени-бос уақыт жұмыстарын
ұйымдастыру; панасыздықты (жатақхана алуға, уақытша тұрғын-үйді немесе жеке
тұрғын-үйді алуға көмектесу) және балалар қаңғыбастығын алдын-алу;
мигранттарға мүліктерін қайтарып беруге және оларға өтемақыны алуға әрекет
ету; мигранттарға көмектесу мәселелері бойынша айналысатын түрлі
мемлекеттік мекелермен және қоғамдық ұйымдармен өзара әрекет ету.
2. Ақпараттық бағыт (бұл жұмыс бұқаралық ақпарат құралдарымен бірлесіп
жүргізіледі): әлеуметтік қызмет көрсету іс-әрекеттері туралы мигранттарды
ақпараттандыру; мигранттар туралы ақпарат жинау және оны жүйелеу,
мигранттармен тұрақты әлеуметтік байланыстарды орнату мақсатында
мигранттарды және көші-қон мәселелерін қоғамдастыққа дейін жеткізу, көші-
қон мәселелерін бұқаралық ақпарат құралдарында ағарту.
3. Құқықтық бағыт (сот және құқық қорғау органдары контекстінде жүзеге
асырылатын жұмыс): мигранттардың құқықтарын қорғау; мигранттарға олардың
құқықтық міндеттері туралы ақпарат беру; құқықтық кеңес беру.
4. Медициналық-әлеуметтік бағыт (денсаулық сақтау қызметттері контекстінде
жүзеге асырылатын жұмыс): медициналық-әлеуметтік кеңес беру; дәрігерлікке
дейінгі медициналық көмек көрсету; медициналық сақтандыру полисін алуға
көмектесу; әлеуметтік-психиатриялық диагностика және көмек; дәрі-дәрмек
және т.б. медициналық құралдарыды алуға көмектесу; емдеуге қаржыны бөлуге;
мамандырылған медициналық мекемелерге бағыттау; мигранттардың тұрғын-үй
санитарлық жағдайын бағалау.
5. Психологиялық бағыт (денсаулық сақтау және білім беру органдары
контекстінде жүзеге асырылатын жұмыс): психологиялық кеңес беру; әлеуметтік
бейімделудегі психологиялық түзету және көмек көрсету; посттравмалық
стрестің жағдайында және өткір кризистік жағдайындағы психологиялық көмек;
ата-аналарды аутотренингетрге және психологиялық өзін-өзі реттеуге оқыту;
бала және жасөспірімдердің дамуының психологиялық диагностикасы.
6. Әлеуметтік-педагогикалық бағыт (блім беру, денсаулық сақтау және құқық
қорғау ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Топтық жұмысты ұйымдастыру
Мейрамханадағы жұмысты ұйымдастыру
Қиын балалармен әлеуметтік жұмысты жаңарту мәселесі
Қиын өмірлік жағдайға тап болған отбасылар мен балаларға мекенжайлық әлеуметтік-психологиялық көмек көрсетуді ұйымдастыру бойынша ұсыныстар
Жас отбасылар туралы
Көру қабілеті бұзылған балалармен логопедиялық жұмысты ұйымдастыру
Жастармен әлеуметтік жұмысты зерттеудің теориялық-әдістемелік негіздері
Шағын комплектілі мектепте өзбетінше жұмысты ұйымдастыру
Turbo Pascal жүйесінде файлдармен жұмысты ұйымдастыру технологиясы
Жұмысты және қуатты анықтау
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.



WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь