Педагогика ғылымының дамуы және оның қазіргі кезеңдегі міндеттері


Педагогика ғылымын дамытуда үлкен үлес қосқан ірі ғалым-педагог Н. К. Крупская. Ол Ұлы Қазан төңкерісінен кейін А. В. Луначарский, М. Н. Покровский сияқты халық ағарту ісінің белгілі қайраткерлерімен бірге қызмет істей отырып, педагогика ғылымын дамытуда татымды еңбек етті. «На путях к новой школе» журналының беттерінде маңызды педагогикалық мәселелерді үнемі жариялаумен қатар, оны әлеуметтік-педагогикалық ойлардың органына айналдырды.
Н, К. Крупская еңбектері онын он томдық педагогикалық шығармаларында жинақталған. Ол педагогика ғылымыныц барлық салаларына көңіл бөлді. Әсіресе, ересек адамдар арасындағы сауатсыздықты жою, мектепке дейінгі тәрбие, үйелмен тәрбиесі, политехникалық білім, балалар ұжымының рөлі, окушылардың өзін-өзі басқарушылығы, мінез-кұлык, еңбек, эстетикалық және интернационалдық тәрбие мәселелерін ерекше зерттеп, кұнды педагогикалык мұра қалдырды. Бұл Н. К. Крупскаяның 20 жылдан астам істеген қызметінің нәтижесі. Оның басты еңбектері: «Халыққа білім беру жәпе демократия», «Семья және мектеп», «Неміс мұғалімдерінің Берлин конгресіндегі еңбек мектебі туралы мәселе» т. б.
Н. К. Крупская эмиграцияда жүрген кезінде (Швейцария) «Халыққа білім беру және демократия» (1915 ж.) деген ірі педагогякалық еңбегін жазды. Бұл кітапта оқуды өнімді еңбекпен ултастырып жүргізу туралы демократиялық көзқарастарға талдау жасалынды, келешек қоғам мектебінің негізгі ерекшеліктері сипатталды.
Педагогикалық тақырыптарға жазылған бірсыпыра құнды еңбектер педагогика ғылымынын, дамуына игі әсерін тигізді. Олар: «Советская педагогика за десять лет (1917—1927)», авторы А. П. Пинкевич, А. Г. Калашниковтың редакциясымен дайындалған уш томдық «Педагогикалық энциклопедия» (1927-3928); И. А. Каировтын (Москва, 1939) және П. Н. Груздеваның (Ленинград, 1940) редакциясымен жазылған педагогика оқулықтары т. б.
Ірі педагог Антон Семенович Макаренко (1888 -1939)
педагогика ғылымына үлкен үлес қосты. Жастарды қайта тәрбиелеудегі өзінің бай тәжірибесіне сүйеніп, оқу-тәрбие жұмы-сын жургізудің жүйелі теориясы мен әдістемесін құрды,
А. С. Макаренконың тәрбие мен оқу жайлы еңбектері, оның 1983 — 1986 жылдары жазылып баспадан шықкан сегіз томдық педагогикалық шығармаларында жинақталған. Олар: Ата-аналар үшін кітап», «Балаларды тәрбйелеу жайлы лекциялар», «Тәрбие жұмысын ұйымдастыру әдістемесі, «Советтік мектеп тәрбиесінің проблемалары», «Ұстаздық дастан», «Мұнара үстіндегі тулар», тағы да көптеген педагогикалық және әдеби тақырыптарға жазылған повесть, мақалалар, әңгімелер мен очерктер. Бұл еңбектерінде Макаренко тәрбиенің мақсаттары мен міндеттерін, әдістері мен негізгі прннциптерін, балалар ұжымын, оқушыларға қойылатын бірыңғай педагопікалық талаптарды зерттеп жинақтады.
Қазіргі кезеңде тұрған басты міндеттердің бірі — Макаренконың идеялары мен тәжірибесін кеңінен оқып, терең зертеп оқу-тәрбие мекемелерінде шығармашылықпен қолдану. Бұған А. С. Макаренконың мұрасын тәрбие жүмысында пайдалану мәселелері жөнінде 1972 жылы наурыз айында Петропавл қаласында өткен Республикалық ғылыми-практикалық конференция немесе осы жылы наурыздың 27-29 күндерінде Мәскеу қаласында болған Бүкілодақтық симпозиум дәлел бола алады. Бұл симпозиумға окулықтың авторы Ж- Қоянбаев қатысты. Симпозиумге қатысқан педагогтар, Макаренконың тәрбиелену-шілері мен жақын серіктері, бірсыпыра елдердің ғалымдары: Гюнтер (Германия), А. Левин (Польша), Н. Чакыров (Болгария), Во Куанг Фук (Вьетнам), т. б. А. С. Макаренконын, бай тәжірибесі мен тәрбие жұмысы теориясын уағыздап қана қоймай, оның енбектерінде тәрбие жүйесін жетілдіру мақсатымен ғылым негізінде қолданудың қажет екендігі туралы біріңғай тұтас пікірлер де болды. А. С. Макаренконың идеялары, мысалы, Польша мектептерінде 1946 жылдан қолданыла бастады, ал Германия педагогтары А. С. Макаренконың шығармаларын 1962 жылы неміс тілінде 8 томдық етіп баспадан шығарды.
А. С. Макаренко педагогиканың үздік шыкқан жаңашыл қайраткері, оның идеяларын меңгеру — педагогикалық ғылымды дамытудың маңызды факторы.

Пән: Педагогика
Жұмыс түрі:  Материал
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 5 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 500 теңге
бот арқылы тегін алу ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Педагогика ғылымының дамуы және оның қазіргі кезеңдегі міндеттері

Педагогика ғылымын дамытуда үлкен үлес қосқан ірі ғалым-педагог Н. К.
Крупская. Ол Ұлы Қазан төңкерісінен кейін А. В. Луначарский, М. Н.
Покровский сияқты халық ағарту ісінің белгілі қайраткерлерімен бірге қызмет
істей отырып, педагогика ғылымын дамытуда татымды еңбек етті. На путях к
новой школе журналының беттерінде маңызды педагогикалық мәселелерді үнемі
жариялаумен қатар, оны әлеуметтік-педагогикалық ойлардың органына
айналдырды.
Н, К. Крупская еңбектері онын он томдық педагогикалық шығармаларында
жинақталған. Ол педагогика ғылымыныц барлық салаларына көңіл бөлді.
Әсіресе, ересек адамдар арасындағы сауатсыздықты жою, мектепке дейінгі
тәрбие, үйелмен тәрбиесі, политехникалық білім, балалар ұжымының рөлі,
окушылардың өзін-өзі басқарушылығы, мінез-кұлык, еңбек, эстетикалық және
интернационалдық тәрбие мәселелерін ерекше зерттеп, кұнды педагогикалык
мұра қалдырды. Бұл Н. К. Крупскаяның 20 жылдан астам істеген қызметінің
нәтижесі. Оның басты еңбектері: Халыққа білім беру жәпе демократия,
Семья және мектеп, Неміс мұғалімдерінің Берлин конгресіндегі еңбек
мектебі туралы мәселе т. б.
Н. К. Крупская эмиграцияда жүрген кезінде (Швейцария) Халыққа білім
беру және демократия (1915 ж.) деген ірі педагогякалық еңбегін жазды. Бұл
кітапта оқуды өнімді еңбекпен ултастырып жүргізу туралы демократиялық
көзқарастарға талдау жасалынды, келешек қоғам мектебінің негізгі
ерекшеліктері сипатталды.
Педагогикалық тақырыптарға жазылған бірсыпыра құнды еңбектер
педагогика ғылымынын, дамуына игі әсерін тигізді. Олар: Советская
педагогика за десять лет (1917—1927), авторы А. П. Пинкевич, А. Г.
Калашниковтың редакциясымен дайындалған уш томдық Педагогикалық
энциклопедия (1927-3928); И. А. Каировтын (Москва, 1939) және П. Н.
Груздеваның (Ленинград, 1940) редакциясымен жазылған педагогика оқулықтары
т. б.
Ірі педагог Антон Семенович Макаренко (1888 -1939)
педагогика ғылымына үлкен үлес қосты. Жастарды қайта тәрбиелеудегі өзінің
бай тәжірибесіне сүйеніп, оқу-тәрбие жұмы-сын жургізудің жүйелі теориясы
мен әдістемесін құрды,
А. С. Макаренконың тәрбие мен оқу жайлы еңбектері, оның 1983 — 1986
жылдары жазылып баспадан шықкан сегіз томдық педагогикалық шығармаларында
жинақталған. Олар: Ата-аналар үшін кітап, Балаларды тәрбйелеу жайлы
лекциялар, Тәрбие жұмысын ұйымдастыру әдістемесі, Советтік мектеп
тәрбиесінің проблемалары, Ұстаздық дастан, Мұнара үстіндегі тулар,
тағы да көптеген педагогикалық және әдеби тақырыптарға жазылған повесть,
мақалалар, әңгімелер мен очерктер. Бұл еңбектерінде Макаренко тәрбиенің
мақсаттары мен міндеттерін, әдістері мен негізгі прннциптерін, балалар
ұжымын, оқушыларға қойылатын бірыңғай педагопікалық талаптарды зерттеп
жинақтады.
Қазіргі кезеңде тұрған басты міндеттердің бірі — Макаренконың идеялары
мен тәжірибесін кеңінен оқып, терең зертеп оқу-тәрбие мекемелерінде
шығармашылықпен қолдану. Бұған А. С. Макаренконың мұрасын тәрбие жүмысында
пайдалану мәселелері жөнінде 1972 жылы наурыз айында Петропавл қаласында
өткен Республикалық ғылыми-практикалық конференция немесе осы жылы
наурыздың 27-29 күндерінде Мәскеу қаласында болған Бүкілодақтық симпозиум
дәлел бола алады. Бұл симпозиумға окулықтың авторы Ж- Қоянбаев қатысты.
Симпозиумге қатысқан педагогтар, Макаренконың тәрбиелену-шілері мен жақын
серіктері, бірсыпыра елдердің ғалымдары: Гюнтер (Германия), А. Левин
(Польша), Н. Чакыров (Болгария), Во Куанг Фук (Вьетнам), т. б. А. С.
Макаренконын, бай тәжірибесі мен тәрбие жұмысы теориясын уағыздап қана
қоймай, оның енбектерінде тәрбие жүйесін жетілдіру мақсатымен ғылым
негізінде қолданудың қажет екендігі туралы біріңғай тұтас пікірлер де
болды. А. С. Макаренконың идеялары, мысалы, Польша мектептерінде 1946
жылдан қолданыла бастады, ал Германия педагогтары А. С. Макаренконың
шығармаларын 1962 жылы неміс тілінде 8 томдық етіп баспадан шығарды.
А. С. Макаренко педагогиканың үздік шыкқан жаңашыл қайраткері, оның
идеяларын меңгеру — педагогикалық ғылымды дамытудың маңызды факторы.
Сонымен жаңа өмірге сәйкес прогресшіл педагогтардың мұраларын
шығармашылық тұрғыдан пайдалану — тәрбиені дамытудың және оның ғылыми
негізін жасаудын басты жолдары
Қазіргі жағдайда педагогика ғылымының жетістіктері жан-жақты
пайдаланылмайынша, жастарды барлық жағынан бірдей үйлесімді етіп дамыту
мүмкін емес. Өйткені, жас ұрпақ халқымыздың мұраттарын сөз жүзінде біліп
қоймай, оларды күнделікті істермен тығыз байланыстыра білуі кажет. Міне,
осы тұрғыдан педагогика ғылым мен техниканың өскелең дәрежесіне сай тәрбие
мен оқытудың ғылыми негізін жасайды.
Педагогика ғылымы философия, социология, психология ғылымдарына
сүйеніп, жастарға тәрбие және білім берудің мақсаты мен міндеттерін,
мазмұны мен принциптерін, формалары мен әдістерін анықтап жетілдіреді,
жалпы, политехникалық және кәсіптік білім берудің практикасы мен байланысын
зертейді, тәрбие ісінде мектептін, үйелменнің және жұртшылыктың рөлі мен
бірлігін анықтайды, адамды дамытуда және қалыптастыруда еңбектің рөлін жан-
жақты зерттейді, озат педагогикалык теориялар мен тәжірибелерді таратып
,оларды оқу-тәрбие барысында шығармашылықпен пайдаланудың тиімді жолдарын
іздестіреді.
Бұл өзекті мәселелерді шешуде және оларды одан әрі жетілдіруде Білім
беру туралы Қазақстан Респубдикасыиың
Заңы (1992), Қазакстан Республикасының Жалпы білім беретін мектептері
тұжырымдамасы (1992), Қазақстан Республикасының Тәлім-тәрбие
тұжырымдамасы (1993), Қазакстан Реепубликасының Жалпы білім беретін
мектептер оқушыларды еңбекке оқыту мен тәрбиелеу тұжырымдамасы
(1993) Педагогика ғылымының зор суйеніші болады. Сонымен бірге
көптеген мұғалімдердің де тәжірибелері педагогика ғылымының дамуына игі
әсерін тигізуде.
Педагогика жаңа идеяларды басшылыққа алып, окушыларды терең және
баянды біліммен қаруландырудың, оларды өмірге, мамандықты сапалылықпен
алуға әзірлеудің бұдан былай да тиімді тәсілдері мен әдістерін анықтап
дамыта береді.
Педагогика ғылымының дамуына қазақтың белгілі философтары, ағартушы-
педагогтары, психологтары айтарлықтай үлес қосты. Олардың ой-пікірлерін
қысқаша байымдау, еске түсіру, ғылыми және әдеби еңбектерін жастарға білім
беру саласында, әсіресе, өскелең өмір жағдайында кең түрде қолданудың қажет
екендігі сөзсіз.
Қазақстанда ағартушылық идеяны көтергендердің бірі — Уәлиханов Шоқан
Шыңғысұлы (1835-1865). Шоқанның өзіндік педагогикалық көзқарастары болды.
Ағартушы-ғалым қазақ даласындағы оқу, мектеп ісін ғылыми негізінде құрап,
оку-білімнің табиғат сырларын ашуға бағытталуын, туған халкының алдыңғы
қатарлы мәдениетті елдерді қуып жетуін аңсады. Діни бағыттағы медреселер
мен ел билеуші әкімдер мен тілмаштар дайындайтын мектептердін мақсатын
сынай келіп, жалпы білім беретін мектептердің ашылуын көздеді, тек ақиқат
білім ғана адамға күдік туғызбайды, ол өмірді бағалауға, тұрмыс кұрұға
үйретеді, — деді, Шоқан еңбектерінде білім жалпы халыққа бірдей ортақ
болсын деген озық идея басым.Шоқанның ағартушығалым демократ ретінде
көздеген ой-пікірі, негізгі максаты — халкына қайткенде де білім беру,
оқыту, дүние тануға жетелеу, оны реформа арқылы ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Педагогиканың дәрістері
Педагогика ғылымының дамуы және мектепке дейінгі педагогика пәні, зерттеу міндеттері
Педагогиканың ғылыми таным саласы - тәрбие
“Мектеп педагогикасы” пәні бойынша типтік бағдарлама
Қазіргі қазақ педагогика ғылымындағы әл-Фарабидің, Ж.Баласағұнидің, М.Қашқаридің тәлім-тәрбиелік идеялары
Қазақстандағы мектепке дейінгі педагогика
Педагогиканың салалары, басқа ғылымдармен байланысы, зерттеу әдістері
Оқушыларды қоғамның белсенді және білімді азаматты етіп тәрбиелеуге барынша ықпал жасау
Педагогика ғылымының міндеттері
Педагогика жəне басқа ғылымдар
Пәндер