Өлім жақындағанда адамның бойында не болады?


1 Жазылмас науқасқа оның жағдайын хабарлау керек пе?
2 Өлімге реакция берудің заңдылықтары бар ма?
3 Қаза алдындағы адамдармен өзін қалай ұстау керек?
Өлімге деген қатынас өмір сүруге әсер етеді. Стоиктер өлім, өмірдегі маңызды оқиға деп айтқан. Әулие Августиннің пікірі де осыған ұқсас: «Тек өлімнің алдьшда ғана адамның болмысы көрінеді». Сонымен, өлім өмірдің шындығы.
Өлімнің өмірге жағымды әсер ететін қабылдау қиын, өйткені біз оны тек қана қабылдаймыз. Бірақ бір сәтке болсын өлім туралы ойлардан бас тартсақ, өмір өзінің қорқынынан айрылады.
Жазылмас ауру адамға өлімді бір табан жақындатады. Ол адамның өмірін өзгертеді, осының нәтижесінде «тұлғалық даму» белгілері көрініс береді. Өлім тақағанда не болады? Бұл сұраққа жауапты қатерлі ісікпен ауыратын науқастармен әңгіме барысында аламыз:
• өмірдегі приоритеттер қайтадан бағаланады, маңызды емес мәселелер мәнін жояды;
• еркіндік сезімі пайда болады - жасағысы келмеген затгар жасалмайды, маңызды дегеннің мәні жойылады («міндетті» мен «қажетті» және т.б.);
• өмірдің әрбір сәтінің маңызы артады;
• өмірдегі қарапайым оқиғалардың маңызы күшейеді (жыл мезгілдерінің ауысуы, жаңбыр, қар, жапырақтың түсуі және т.б.);
• сүйікті адамдармен қарым - қатынас тереңдейді;
• керексіз болып қалу каупі азайып, кауіптен қорықпау сезімі пайда болады;
Бұл езгерістердің барлығы жазылмас науқастың сезгіштігінің артуының дәлелі болып келеді. Науқаста өзі үшін маңызды сұрақтар пайда болып, айналасындағылардан жауап күтеді. Осындай сұрақтардың бірі — «Мен қашан өлемін?». Бұл сұраққа нақты бір дұрыс жауап жоқ. Қазіргі кезде, пациентпен өлім туралы әңгімелесу үлкен жауапкершілікпен өтеді. Ең алдымен, өмірдегі іс-әрекетгерін тәртіпке келтіру ұсынылады (соңғы қалауы, өсиет қалдыру т.б.). пациентке жақында өлетінін бетіне айтпаса да болады: «Әр адам, әсіресе ауыр науқас, ең жаман нәрселерге дайын болуы керек». Кейбір адамдар өзінің жердегі істерін аяқтауды ойына да алмайды, өйткені оларға бұл мәселелерді шешу өлімнің есігін ашатын сияқты көрінеді. Олармен өлім алдындағы қорқыныш проблемасын талқылауға болады.

Пән: Психология
Жұмыс түрі:  Материал
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 4 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге
бот арқылы тегін алу ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Өлім жақындағанда адамның бойында не болады?
Өлімге деген қатынас өмір сүруге әсер етеді. Стоиктер өлім, өмірдегі
маңызды оқиға деп айтқан. Әулие Августиннің пікірі де осыған ұқсас: Тек
өлімнің алдьшда ғана адамның болмысы көрінеді. Сонымен, өлім өмірдің
шындығы.
Өлімнің өмірге жағымды әсер ететін қабылдау қиын, өйткені біз оны тек
қана қабылдаймыз. Бірақ бір сәтке болсын өлім туралы ойлардан бас тартсақ,
өмір өзінің қорқынынан айрылады.
Жазылмас ауру адамға өлімді бір табан жақындатады. Ол адамның өмірін
өзгертеді, осының нәтижесінде тұлғалық даму белгілері көрініс береді.
Өлім тақағанда не болады? Бұл сұраққа жауапты қатерлі ісікпен ауыратын
науқастармен әңгіме барысында аламыз:
• өмірдегі приоритеттер қайтадан бағаланады, маңызды емес
мәселелер мәнін жояды;
• еркіндік сезімі пайда болады - жасағысы келмеген затгар
жасалмайды, маңызды дегеннің мәні жойылады (міндетті мен
қажетті және т.б.);
• өмірдің әрбір сәтінің маңызы артады;
• өмірдегі қарапайым оқиғалардың маңызы күшейеді (жыл
мезгілдерінің ауысуы, жаңбыр, қар, жапырақтың түсуі және т.б.);
• сүйікті адамдармен қарым - қатынас тереңдейді;
• керексіз болып қалу каупі азайып, кауіптен қорықпау сезімі пайда
болады;
Бұл езгерістердің барлығы жазылмас науқастың сезгіштігінің артуының
дәлелі болып келеді. Науқаста өзі үшін маңызды сұрақтар пайда болып,
айналасындағылардан жауап күтеді. Осындай сұрақтардың бірі — Мен қашан
өлемін?. Бұл сұраққа нақты бір дұрыс жауап жоқ. Қазіргі кезде, пациентпен
өлім туралы әңгімелесу үлкен жауапкершілікпен өтеді. Ең алдымен, өмірдегі
іс-әрекетгерін тәртіпке келтіру ұсынылады (соңғы қалауы, өсиет қалдыру
т.б.). пациентке жақында өлетінін бетіне айтпаса да болады: Әр адам,
әсіресе ауыр науқас, ең жаман нәрселерге дайын болуы керек. Кейбір адамдар
өзінің жердегі істерін аяқтауды ойына да алмайды, өйткені оларға бұл
мәселелерді шешу өлімнің есігін ашатын сияқты көрінеді. Олармен өлім
алдындағы қорқыныш проблемасын талқылауға болады.

Жазылмас науқасқа оның жағдайын хабарлау керек пе?
Жазылмас науқастармен ашық сөйлесу мәселесі өте қиын болып табылады.
Бұл туралы кѳптеген пікірлер бар. Біреулері, пациентке бүкіл шындықты
айтқан жөн десе, екіншілері ауыр науқасқа мейірімділікпен қарап, оған
жақындап қалған өлім туралы ешнәрсе айтпайды, ал үшіншілері бұл пациенттің
қалауымен жүруі керек дейді. Әрине, науқас өзінің жағдайы туралы шындықты
білуге құқылы және оның құқығын аяқ асты етуге ешкімнің қақысы жоқ, бірақ
білуге құқылы және білуге міндетті деген ұғымдардың бірдей емес
екендігін ұмытпаған жөн. Білу қақысы мен ақпаратты таңдау қақысы бірдей
емес. Пациенттің еркіндігі, оның нақты шындықты білуге деген ұмтылысына
бағытталған кезде ғана толық болады. Ауыр науқас жақындап қалған өлім
туралы ештеме білгісі келмесе, онда айналасындағылар оның тандауын сыйлауы
қажет. Қазаның таяп қалғандығын білу, көбінесе, науқастың жағдайын
жеңілдетпейді, сондықтан оның аз білгендігінің де пайдасы бар. Егер пациент
қашна уақыт өмір сүретіндігі туралы үзілді - кесілді мәлімет талап етсе,
айналасындағылар оның дәлелдеріне құлақ түріп, оның сезімдерін түсінуге
ұмтылуы керек. Көзсіз батырлық көбінесе жалған болады. Шындықты аяғына
дейін айтуды талап еткен кезде, пациент осы шындыққа деген өзінің
реакциясын көз алдына елестете алмайды. Кейде науқастың талаптары шартты
түрде болатындығы, оның нақты жауап алғысы келмейтіндігі көзге түседі,
өйткені нақты жауап, оның үмітін үзеді. Клиникалық тәжірибеде бұл мәселе
екі сұрақтың көлемінен шығып кетеді де, пациентке диагнозы туралы, емдеу
және болжау туралы қашан, қалай, қанша айту керектігін бойына
жинайды. Бұл мәселелер пациенттерге жақсылық жаса! қағидасын басшылыққа
алатын дәрігерлерді кеп толғандырады. Көптеген адамдар, терминалдық (өлім
алдындағы) пациенттер өз жағдайы туралы толық ақпарат алуы керек деп
есептейді. Сонымен қатар, көпшіліктің ойынша, бұл пациентгер медициналық
емдеу, өмірін қалай аяқтау сияқты мәселелер бойынша шешімді өз еркімен
қабылдауға құқылы. Шындықты айтпаудың неғұрлым жалпы себебі, өлім халінде
жатқан адамды білімнен зақымданудан қорғап қалуға ұмтылу болып табылады.
Бірақ, өлім халінде жатқан науқастардың сұрақтарына анықтап мейірімділік
жасау және зиян келтірме ұғымдары арасындағы тепе-теңдікті табуымыз
керек. Өлім халінде жатқан адам, өз жағдайын түсініп, көбінесе өз ауруы,
таяп калған өлім туралы ѳзін терең түсінетін, жұбатқысы келмейтін
адамдармен әңгімелескісі келеді. Сондықтан, дәрігер немесе кеңесші өлімге
байланысты корқыныштар мен фантазияларды, өлім халінде жатқан адамның
ұмтылыстарын кәсіби түрде ажырата білуі керек. Бұл пациентті тындап қана
емес, ез жеке басы ѳлім туралы не ойлайтынын, ѳмірмен қосып не жоғалтатыны
туралы ойларын ортаға салуға мүмкіндік береді. Кеңесші жазылмас науқасты,
өмірінің соңғы сәттеріне дейін өмір сүруге талпындыра алады.

Өлімге реакция берудің ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Жақайымның даңқты перзенттері
Экстремальдық жағдайдағы адам өмір-тіршілігінің қауіпсіздігі
Александр Македонский
Мәңгілік өмір мен өмірдің мәні туралы Қорқыт Ата толғаныстары
Цунами туралы жалпы мәліметтер
Түрлі клиникалық жағдайлардағы этикалық мәселелерді тиімді және тиімсіз шешу жолдары
Денсаулық — басты байлық туралы ақпарат
Қорқыт туралы ақиқат және аңыз
Шошқа гигиенасы
Исламдағы қиямет – қайым
Пәндер