Мұсұлман болу әсте-әсте кәпір болу бір пәсте


1 Мұсұлман болу әсте.әсте кәпір болу бір пәсте
2 Ислам . ең соңғы, таза дін
Дін - ұстай алсаң қа¬сиетың, ұстай алмасаң қасыретың болады. қасие¬тын қадырлеи алмаған ел қасыретке ұшырайды. мұны тарихтан жақсы білеміз. дін - біле білгенге рухани азық, білмегенге - от, оттан өрт шығады. біз кеше тоталитарлық заманның сұмдықтарын көрдік, басымыздан кештік. қазақпын деп те айта алмадық. ана тілім - қазақ тілі деуден жасқандық. қазыр тіліміз туралы да, еліміз жәйлі да еркін айта аламыз. жаңа заман келді. осындай күнге жетеміз деп ойла¬дық па? тілеуіміз оң, тәлеиіміз зор болды ма,

мен иран ислам мемлеке¬тінде бірәз жыл елші болған адаммын. әлгі маған уағыз айтқан азаматтар сол иран еліндегі ашура туралы сөз қоз¬ғайды, сонда осы ашураның мағынасы қа¬лай десем, әркімнен естігенін алға тартады. «ашура» мұхаммед пайғамбардың баласы әзіреті әлінің баласы хусеинның азапты өліміне арналған ғой. сондай сәтте менің ойыма атам қазақтан қалған «мұсылман болу әсте-әсте, кәпір болу бір пәсте» деген сөз оралады. кеиде әсте-әсте жұрып жетеиік демеиміз, бірден қопарып тастаймын, бірден дү¬ние¬ні өзгертіп жіберемін немесе бірден жоямын деитініміз бар. бұл дамудың жолы емес, төңкерістің жолы. қазыр үлкендер былай тұрсын, талпына бастаған баланың ба¬сына тақя кигізе¬тінді шығардық. оны қажының тақясы деиміз. бір азамат ұлының басына шүберектен тіккен ақ тақяны кигізіпті, «шырағым, атың кім?» дедім. атын айтты. «мынау не?» дедім, баланың басындағы шүберек тақя¬ны көрсетіп. «аға, аллаға шүкір, ислам біздің санамызға келді, арманымыз еді, арманымызға жеттік» деді әкесі. құптадым. «бырақ баланы 18 жасқа келгенге деиін еркінен айырмасаң қайтеды, бала бала болып өсу керек қой» деп едім, қасындағы жары меніңсөзімді қолдап, ерінің есе бермеи жүргенін айтып шырылдап сала берді. «шырағым, бұл беикүнә бала, өз жолын ертең өзі табады, ел ілгерілеиді, сен баланы қазыр¬ден ноқталама. еркінен айырма. тақяны басы көтереді ғой, бірақ бұл тақяның салмағы өте ауыр» деп едім, әлгі азамат бірден келісті. мен әлгі жігітті жолдан тайдырайын дегенім жоқ, баланың ақылы то¬лып, есі жетілген соң өз бағытынөзы таңдасын, соған мүмкіндік береиік дегім келді.
алла дінді адам үшін жаратты. дінді қастерлеитын де, қадыр-қасиетын қашыратын да, бере¬кесін кетіретін де - адам.

Пән: Дінтану
Жұмыс түрі:  Материал
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 4 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 300 теңге

бот арқылы тегін алу, ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Мұсұлман болу әсте-әсте кәпір болу бір пәсте

Дін - ұстай алсаң қасиетың, ұстай алмасаң қасыретың болады. қасиетын
қадырлеи алмаған ел қасыретке ұшырайды. мұны тарихтан жақсы білеміз. дін -
біле білгенге рухани азық, білмегенге - от, оттан өрт шығады. біз кеше
тоталитарлық заманның сұмдықтарын көрдік, басымыздан кештік. қазақпын деп
те айта алмадық. ана тілім - қазақ тілі деуден жасқандық. қазыр тіліміз
туралы да, еліміз жәйлі да еркін айта аламыз. жаңа заман келді. осындай
күнге жетеміз деп ойладық па? тілеуіміз оң, тәлеиіміз зор болды ма,

мен иран ислам мемлекетінде бірәз жыл елші болған адаммын. әлгі маған уағыз
айтқан азаматтар сол иран еліндегі ашура туралы сөз қозғайды, сонда осы
ашураның мағынасы қалай десем, әркімнен естігенін алға тартады. ашура
мұхаммед пайғамбардың баласы әзіреті әлінің баласы хусеинның азапты өліміне
арналған ғой. сондай сәтте менің ойыма атам қазақтан қалған мұсылман болу
әсте-әсте, кәпір болу бір пәсте деген сөз оралады. кеиде әсте-әсте жұрып
жетеиік демеиміз, бірден қопарып тастаймын, бірден дүниені өзгертіп
жіберемін немесе бірден жоямын деитініміз бар. бұл дамудың жолы емес,
төңкерістің жолы. қазыр үлкендер былай тұрсын, талпына бастаған баланың
басына тақя кигізетінді шығардық. оны қажының тақясы деиміз. бір азамат
ұлының басына шүберектен тіккен ақ тақяны кигізіпті, шырағым, атың кім?
дедім. атын айтты. мынау не? дедім, баланың басындағы шүберек тақяны
көрсетіп. аға, аллаға шүкір, ислам біздің санамызға келді, арманымыз еді,
арманымызға жеттік деді әкесі. құптадым. бырақ баланы 18 жасқа келгенге
деиін еркінен айырмасаң қайтеды, бала бала болып өсу керек қой деп едім,
қасындағы жары меніңсөзімді қолдап, ерінің есе бермеи жүргенін айтып
шырылдап сала берді. шырағым, бұл беикүнә бала, өз жолын ертең өзі табады,
ел ілгерілеиді, сен баланы қазырден ноқталама. еркінен айырма. тақяны басы
көтереді ғой, бірақ бұл тақяның салмағы өте ауыр деп едім, әлгі азамат
бірден келісті. мен әлгі жігітті жолдан тайдырайын дегенім жоқ, баланың
ақылы толып, есі жетілген соң өз бағытынөзы таңдасын, соған мүмкіндік
береиік дегім келді.
алла дінді адам үшін жаратты. дінді қастерлеитын де, қадыр-қасиетын
қашыратын да, берекесін кетіретін де - адам.

естімеген елде көп, жүре берсең, көре бересің дегендеи, осы күндері
жасына жетпеи ата сақалы беліне түсетіндерді де, жап-жас бәсімен уағыз
айтатындарды да көріп жұрмыз. тіпті, әйелдер де елге уағыз айта бастады.
үлкен отырып, кіші сөйлегеннен без деиді қазақ. мен өзім осы уақытқа
деиін үлкеннің алдында бала-шағаның, әйел затының уағыз айтқанын естіген
емес едім. мұны да көруге тура келді.

қайда барсаң да уағыз айтатындардың өлім туралы зарлап жатқанын көресің.
түбінде өлетінін әркім-ақ біледі ғой, соншама елге үреи тудырудың керегі
не? сонда біз жас ұрпақты сен өлесің деп тәрбиелеуіміз керек пе? бақытты,
мағыналы өмір сүр, еліңнің айтулы азаматы бол, жақсы кісі бол деуіміз керек
емес пе? ес кіре бастағанынан балаға өлесің деп отырсақ, оған өмірдің не
керегі бар? ақыры өледі екенмін ғой деп ол бала ажалынан бұрын пәлеге
ұшырауы мүмкін.

осы күндері әкелі-балалы екеуі отырып бір үйде, бір дастарқаннан дәм
татпайтындар да шығып жатқан көрінеді. дін әке мен баланы өйтіп бөлмесе
керек еді. көптеген отбасы діннен зар илеп, запыран құсып отыр. исламның
жолы бұл емес еді ғой. осының бәрін екшеп ақылға салмай
болмайды. пайғамбарымыздың өзі де бір хадисынде: дінге шектен тыс
берілмеңдер деген екен ғой. қасиетты пайғамбарымыздың ақылына ден қояиық.
абай болайық, ағайын!

мұқағали ақын алланың қазаққа берген сыиы ғой. ол дін жәйлі өлеңінің соңын
былайша түйіндеиді. дын - ғылымның анасы, дін - ғылымның әкесі, ғылым -
діннің баласы, дін - ғылымның көкесі деиді. исламды біздің халық баяғыдан-
ақ бағалаған. шынында, кеиде саясаттың адастырғаны болмаса, ислам дінін
жоғары бағалаған жұртпыз. біз кеше түгел ислам дінін ұстаған заманды
көрдік. бес уақыт намазын, 30 күн оразасын қаза қылмаған аталарымызды,
әкелерімізді, әжелерімізді білеміз. дін бізге бір күнде келіп, бірден дари
қойған жоқ. ислам қазақ шығарған дін емес. халқымыз исламнан да бұрын дінді
ұстанған. баяғыда үлкен кісілер: я, тәңірім, қолдай гөр, жарылқай гөр!
деп отыратын. иә, олар тәңір дініне сиынған еді.

ислам отанды сүюге, туған халқын қадырлеуге, ата салтын әспеттеуге, ата-
анасын сыилауға, ардақтауға үндеиді. осы жолдан айнуға болмайды.

- мен жоғарыда елбәсінің дын туралы байлам-пайымдарын айттым. осы таяу
күндері егемен қазақстан гәзетінде президенттің жарлығымен құрылған дын
істері жөніндегі әгенттік торағасы, былымды де білікті азамат қайрат лама
шарыптың сұхбатын оқып шықтым. онда дынның арғы-бергі тарихы да, бүгінгі
хал-ахуалы да жүйелі ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Ислам дIнIндегI хошкөрушIлIк
Рухани мұраларда аят, хадистерді қолдану тәсілдері
Қазақтың діні жүрек ілімі
Қазақ халқының ислам дінін қабылдауы
Ханафи фикх мазхабының негіздері мен ерекшеліктерін жас ұрпаққа көрсете білу
Қазақ қоғамның әлеуметтік құрылымы
«Сәләфизм» ағымы туралы
ДУЛАТ БАБАТАЙҰЛЫ МЕН ҚАЛЫҒҰЛ БАЙҰЛЫ ТОЛҒАУЛАРЫНДАҒЫ ЗАР ЗАМАННЫҢ СИПАТЫ
Намаз оқу
Ислам дінінің негіздері
Пәндер