Мысыр еліндегі мамлүктер билігі


Жоспар

Кіріспе ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 3

І тарау. Мысыр еліндегі Мамлүктер билігі
1.1.Мысырда мамлүк мемлекетінің орнауы және оның өтпелі кезеңі ... .6
1.2.Сұлтан Аз . Заһир Байбарыс мысыр Мамлүк мемлекетінің негізін қалаушысы ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...32

ІІ . тарау. Таяу Шығыс пен мысыр мамлүктерінің қарым . қатынасы.
2.1.Мамлүк мемлекеті Дешті . Қыпшақ арасындағы дипломатиялық қатынасы ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..41
2.2.Алтын Ордамен жақындаушының саяси және әлеуметтік алғышаттары ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 66

ІІІ Қорытынды ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..85
Кіріспе
Диплом жұмысының өзектілігі: Қыпшақ мамлүктерінің Мысыр жеріне Аббас әділеті билігінің соңғы кезеңінен бастап келе бастады. Діні мен діні бауырлас түркі халықтарының ішіндегі қыпшақ мәмлүктеріне құл базарында көп сұраныс болды. Олар әскери мансап сатысымен көтеріліп, кейін осы өңіріндегі мұсылман мемлекеттері мен әмірліктерінің, әсіресе мысыр елінің негізгі, әрі басты әскери күшіне айналып, оның саяси өміріне кезеңінен араласып, Мысыр елінде мұсылман мамлүктерінің патшалық құру дәрежесіне дейін жетті.
Жалпы алғанда, сұлтандық билікке Аз – Заһир Байбарыс келуіне дейінгі кезеңді Мамлүк мемлекетінің өтпелі кезеңі деп қарастырған жөн. Өйткені , бұл кезеңде Мамлүк мемлекетінің негізі әрі берік қаланбауы мен қоса, мұсылман әлемінде оны ресми тұрғыда мемлекеттік ретінде қабылдаған жоқ еді.
Мамлүктер билігі дәуіріндегі мысыр елінің тарихын зерттеп, оны аша түсудің сәті түсіп отыр. Мысыр еліндегі Мамлүк мемлекетін қабылай отырып, олардың жүргізілу саясаты мен кемшілік тұстарын ашу бүгінгі таңда өзекті болып отыр. Аталған мәселердің тарихи зерттелудің маңызы зор.
Диплом жұмысының тарихнамасы және зерттеу деңгейі: Мысыр Мамлүк мемлекетінің тарихын зертеу Патшалы ресей мен Кеңес үкіметі Кезеңінің зерттеушілері тарихынан үстірт қарастырылып, бүгінгі күнге дейін бұ салада арнайы толық зерттеу жоқ Араб тарих ғылымында, әсіресе Мысыр зерттеушілері тарапынан мамлүк мемлекетінің тарихын зерттеуде негізінен ХХ ғ. ІІ жартысында бұл салада өте көп зерттеулер жарық көрсе, Дешті – Қыпшақ тарихына қатысты зерттеулер жоқтың қасы.
XVIII ғ. жартысында Алтын Орда тарихын зерттеуде үлес қосқан Б.Я. Кердің (1692 -1740) есімін ерекше айту керек.
ХІХ ғ. Ресей зерттеушілерінен В.В. Григорьев, П.С. Совельев және В.Т.Тизеньгаузен,Н.И. Ильминскийдің еңбектеріне тең келетін маман болмады.
Мысыр зерттеушісі махмуд Риза Салимнің 1962 ж. Қаырда жарық көрген еңбек «Аср салатын әл – мамалик натай дж әл - илми да әл – адаби мамлүк сұлтандары кезіндегі ғылым мен әдебиет салаларындағы жетістіктер атап айтуға болады.
Қайыр университетінің профессоры, орта ғасырлар ислам тарихынның докторы Саид Абу ал – Фатах Ашур мамлүк тарихын терең зерттеген.
1995 ж. Қайырда жарық көрген Ануар залалнаманың «Әл - машалик» фи мисф» Мысырдағы мамлүктер атты 2 тараудан тұратын еңбегі мамлүктердің пайда болуынан, Н.Банапарттың XVIII ғ. Аяғында француз жаулаушылығы кезеңін қамтиды. ХХ ғ. ІІ жартысыннан бастап қазіргі уақытқа дейінгі кезеңді қамтитын зерттеулер.
Диплом жұмысының ғылыми жаңалығы:
Дерек тақырыпта қатысты материалдар негізінде тарихи шындық пен объективті тұрғыдан таңдалып көрсетілді. Диплом жұмысында мынадай жаңалықтар бар:
Мамлүк мемлекетінің XІV ғ ІІ жартысы мен XV ғ басында жалайыр мемлекетінің саяси жағынан жақындасуы.
Сұлтан Аз – Заһир Байбарыстың Мысыр елінде.
Диплом жұмысының хронологиялық илгі.
ХІ ғасыр мен XV ғасырға дейінгі аралықты қамтиды.
Диплом жұмысының методологиялық негізі: Диплом жұмысының методологиялық объектілік, тарихилық,, жүйелік және даму сияқты ғылымға негізделген және даму сияқты ғылымға негізделген. Сондай - ақ Мамлүктер билігі дәуіріндегі Египет Еліне мүмкіндігінше объективті тұрғыда түсіндіруге бағытталған әрі жаңа тарихи көзқарас тұрғысынан жазылған еңбектер басшылыққа алынды.

Диплом жұмсының практикалық маңызы:
Мамлүктер билігі дәуіріндегі Египет елінің ХІ ғасыр мен XV ғасыр аралығындағы тарихына байланысты зерттелген еңбектердің қтарын толықтыра түседі.
Диплом жұмысындағы материалдар жоғарғы оқу орындарында оқытылған курстармен семинар сабақтарында пайдалануға болады.
Диплом жұмысының құрылымы:
Диплом жұмысы кіріспеден, екі тараудан, қорытындыдан, сілтемелер тізімінен және пайдаланылған әдебиеттер тізімінен тұрады.

Пән: Жалпы тарих
Жұмыс түрі: Дипломдық жұмыс
Көлемі: 87 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 900 теңге




Жоспар

Кіріспе ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 3
І тарау. Мысыр еліндегі Мамлүктер билігі
1.1.Мысырда мамлүк мемлекетінің орнауы және оның өтпелі
кезеңі ... .6
1.2.Сұлтан Аз – Заһир Байбарыс мысыр Мамлүк мемлекетінің негізін
қалаушысы ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .32

ІІ - тарау. Таяу Шығыс пен мысыр мамлүктерінің қарым - қатынасы.
2.1.Мамлүк мемлекеті Дешті - Қыпшақ арасындағы дипломатиялық
қатынасы ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...41
2.2.Алтын Ордамен жақындаушының саяси және әлеуметтік
алғышаттары ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 66

ІІІ
Қорытынды ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 85

Кіріспе
Диплом жұмысының өзектілігі: Қыпшақ мамлүктерінің Мысыр
жеріне Аббас әділеті билігінің соңғы кезеңінен бастап келе
бастады. Діні мен діні бауырлас түркі халықтарының ішіндегі
қыпшақ мәмлүктеріне құл базарында көп сұраныс болды. Олар
әскери мансап сатысымен көтеріліп, кейін осы өңіріндегі мұсылман
мемлекеттері мен әмірліктерінің, әсіресе мысыр елінің негізгі,
әрі басты әскери күшіне айналып, оның саяси өміріне кезеңінен
араласып, Мысыр елінде мұсылман мамлүктерінің патшалық құру
дәрежесіне дейін жетті.
Жалпы алғанда, сұлтандық билікке Аз – Заһир Байбарыс келуіне
дейінгі кезеңді Мамлүк мемлекетінің өтпелі кезеңі деп
қарастырған жөн. Өйткені , бұл кезеңде Мамлүк мемлекетінің негізі
әрі берік қаланбауы мен қоса, мұсылман әлемінде оны ресми
тұрғыда мемлекеттік ретінде қабылдаған жоқ еді.
Мамлүктер билігі дәуіріндегі мысыр елінің тарихын зерттеп, оны
аша түсудің сәті түсіп отыр. Мысыр еліндегі Мамлүк
мемлекетін қабылай отырып, олардың жүргізілу саясаты мен
кемшілік тұстарын ашу бүгінгі таңда өзекті болып отыр.
Аталған мәселердің тарихи зерттелудің маңызы зор.
Диплом жұмысының тарихнамасы және зерттеу деңгейі: Мысыр Мамлүк
мемлекетінің тарихын зертеу Патшалы ресей мен Кеңес үкіметі
Кезеңінің зерттеушілері тарихынан үстірт қарастырылып, бүгінгі
күнге дейін бұ салада арнайы толық зерттеу жоқ Араб тарих
ғылымында, әсіресе Мысыр зерттеушілері тарапынан мамлүк
мемлекетінің тарихын зерттеуде негізінен ХХ ғ. ІІ жартысында
бұл салада өте көп зерттеулер жарық көрсе, Дешті – Қыпшақ
тарихына қатысты зерттеулер жоқтың қасы.
XVIII ғ. жартысында Алтын Орда тарихын зерттеуде үлес
қосқан Б.Я. Кердің (1692 -1740) есімін ерекше айту керек.
ХІХ ғ. Ресей зерттеушілерінен В.В. Григорьев, П.С. Совельев және
В.Т.Тизеньгаузен,Н.И. Ильминскийдің еңбектеріне тең келетін
маман болмады.
Мысыр зерттеушісі махмуд Риза Салимнің 1962 ж. Қаырда жарық
көрген еңбек Аср салатын әл – мамалик натай дж әл - илми да әл
– адаби мамлүк сұлтандары кезіндегі ғылым мен әдебиет
салаларындағы жетістіктер атап айтуға болады.
Қайыр университетінің профессоры, орта ғасырлар ислам
тарихынның докторы Саид Абу ал – Фатах Ашур мамлүк тарихын
терең зерттеген.
1995 ж. Қайырда жарық көрген Ануар залалнаманың Әл -
машалик фи мисф Мысырдағы мамлүктер атты 2 тараудан тұратын
еңбегі мамлүктердің пайда болуынан, Н.Банапарттың XVIII ғ.
Аяғында француз жаулаушылығы кезеңін қамтиды. ХХ ғ. ІІ
жартысыннан бастап қазіргі уақытқа дейінгі кезеңді қамтитын
зерттеулер.
Диплом жұмысының ғылыми жаңалығы:
Дерек тақырыпта қатысты материалдар негізінде тарихи шындық
пен объективті тұрғыдан таңдалып көрсетілді. Диплом жұмысында
мынадай жаңалықтар бар:
Мамлүк мемлекетінің XІV ғ ІІ жартысы мен XV ғ басында жалайыр
мемлекетінің саяси жағынан жақындасуы.
Сұлтан Аз – Заһир Байбарыстың Мысыр елінде.
Диплом жұмысының хронологиялық илгі.
ХІ ғасыр мен XV ғасырға дейінгі аралықты қамтиды.
Диплом жұмысының методологиялық негізі: Диплом жұмысының
методологиялық объектілік, тарихилық,, жүйелік және даму сияқты
ғылымға негізделген және даму сияқты ғылымға негізделген.
Сондай - ақ Мамлүктер билігі дәуіріндегі Египет Еліне мүмкіндігінше
объективті тұрғыда түсіндіруге бағытталған әрі жаңа тарихи
көзқарас тұрғысынан жазылған еңбектер басшылыққа алынды.

Диплом жұмсының практикалық маңызы:
Мамлүктер билігі дәуіріндегі Египет елінің ХІ ғасыр мен XV
ғасыр аралығындағы тарихына байланысты зерттелген еңбектердің
қтарын толықтыра түседі.
Диплом жұмысындағы материалдар жоғарғы оқу орындарында
оқытылған курстармен семинар сабақтарында пайдалануға болады.
Диплом жұмысының құрылымы:
Диплом жұмысы кіріспеден, екі тараудан, қорытындыдан, сілтемелер
тізімінен және пайдаланылған әдебиеттер тізімінен тұрады.

І тарау. Мысыр еліндегі Мамлүктер билігі
1.1.Мысырда мамлүк мемлекетінің орнауы және оның өтпелі
кезеңі.
Қыпшақ мамлүктерінің Мысыр жеріне Аббас әулеті билігінің соңғы
кезеңінен бастап үзілмей келе бастайды. Олардың алдында әскери мансап
сатысымен көтеріліп, кейін осы өңірдегі мұсылман мемлекеттері мен
әмірліктерінің, әсіресе Мысыр мен Шам елінің негізгі, әрі басты әскери
күшіне айналып, оның саяси өміріне кеңінен араласып, саяси бағытына ықпал
ету дәрежесіне жетіп, әскери және саяси салалардағы басты күшке айналады.
Төл араб сөзі мамлук, көпше түрінде мамалик бастапқы мағынасында -
біреуге тиесілі мүлік, егесі бар мүлік деген мағынаны берсе, кейін өз
заманының тарихи жағдайларымен қолдануына байланысты, ол ақ құл деген
екінші мағынаға ие болады. Сол заманның араб деректері оған сатылатын және
сатып алынатын, әке-шешесі жоқ ақ қүл деген анықтама береді. Одан басқа,
Африкадан әкелінген қара нәсілді құлдарды абд, көпше түрінде абид деп
атаған.
Уақыт өте, мамлүктер бұл өңірдегі мұсылман мемлекеттерінің негізгі және
бірден-бір әскери күшіне айналады. Ал, кей жағдайларда дербес мамлүк
мемлекеттерін құруға дейін барады. Орта ғасыр араб жазба деректерінің
хабарлауы бойынша, мамлүктер тарихының бастапқы кезеңінде Орталық Азияда
бұл кезде түркі мамлүктерін алудың негізгі көзі ретінде Мауараннахр елі,
оның ішінде Самарқан, Ферғана, Ашруста, Шаш (Ташкент) және Хорезм өлкелері
аталады. Араб деректері мамлүктерді алудың төмендегідей негізгі жолдарын
атап көрсетеді, олар:
қүл базарларында сатып алу;
соғыстарда тұтқынға түсіру;
Ислам Халифаты құрамына кірген Орталық Азия мемлекеттері билеушілерінің
орталыққа сыйлық ретінде ақ құлдарды,
яғни мамлүктерді жіберіп отыруы.
Мамлүктерге қатысты араб деректерін сараласа, Аббас әулетінің халифасы
Әл-Мутасим өзінің әскери тірегі ретінде түркі тегін ең алғаш пайдаланған
халифа болып табылады. Түркі тегінің ерекше жауынгерлік қасиетін байқаған
Әл-Мутасим олардың санын көбейтуге үлкен күш салып, мамлүк жасақтарын
өзінің негізгі әскери күшіне айналдырады. Ол әмір кезінің өзінде де жыл
сайын түркі мамлүктерін сатып алып, оларды әкелу мак-сатымен арнайы адамын
жіберіп, халифа Әл-Мамунның билігі кезінде-ақ жеке әскерінде олардың санын
үш мыңға жеткізеді.
Түркі мамлүктерінен құралған әскери жасақтардың көбею себебі ретінде,
халифа Әл-Мамунның Маруа қаласынан Бағдадқа көшуімен байланысты Аббас
әулеті мен Хорасан билеушілері арасындағы қайшылықтар одан бетер күшейіп,
екі жақтың мүдделері арасында ымыраға келместікті байқаған Әл-Мутасимнің,
бір жағынан парсыларға деген сенімінің азаюын айтуға болса, ал екінші
жағынан, араб тегінің көп жағдайларда тұрақсыздығы мен халифаларға қарсы
көтерілістерді ұйымдастыруға жақындығын ескерген халифа араб тегіне деген
сенімі жоғалғанды. Оның үстіне, ислам тарихының бастапқы кезеңінде негізгі
қозғаушы күш релін атқарған арабтар бұл кезде өздерінің әскери және саяси
маңыздылығынан айырылған еді.
Сонымен, халифа Әл-Мутасим Халифаттағы арабтар мен парсылардың әскери
және саяси билігі мен беделін азайту мақсатын көздеп, өз әскеріндегі
мамлүктердің санын сегіз мыңға жеткізеді. Ал, тарихшы Ибн Тағри-Берди
Халифа Әл-Мутасим мамлүктерінің санын он сегіз мыңға жеткізді... деген
мағлұмат келтіреді. Халифа мамлүктерін жоғары әскери мансаптарға
тағайындап, оларға сыйлық ретінде иқта, яғни әскери қызметі үшін сыйға
жерлер бөліп беруді тәжірибеге кеңінен енгізеді. Мамлүктер өздеріне
берілген жерлерге орнығып, халифаттың саяси өміріне кеңінен араласуға
мүмкіндік алады.
Алғашқы түркі мамлүктерінің Халифаттың орталығы Бағдадқа келуі
жайындағы араб деректері төмендегідей жайды баяндайды: Түркілер Бағдадқа
өздерімен бірге көшпелі өмірдің белгілерін, атап айтсақ табиғи дөрекілік,
күш-қуаты толы денелерімен ерекше, атқамінерлік пен соғыс өнеріне аса
бейімділік сияқты тек өздеріне тән қасиеттерін ала келді. Өздеріне жат
көрінген түркі халқына Бағдадтың тұрғындары жек көрінішті көзбен қарап, бір-
біріне тегі жағынан жат екі халық арасында шиеленістіктер туып, кей
жағдайларда қақтығыстар орын алып, ортада екі жақтан да қаза тапқандар
болады. Мәселенің шиеленіскені соншалықты, кала тұрғындары халифа Әл-
Мутасимге арызданып, егер ол бұған шек қоймаған жағдайда оны, яғни халифаны
өздерінің намаздары кезінде қарғыс айтамыз, деп қорқытқаннан кейін, халифа
тез арада шұғыл шаралар ұйым-дастырып, нәтижесінде Бағдадтың жанынан
мамлүктерге арнайы Самара деп аталатын кала салдырып, оларды сонда
орналастырады.
Саны мен күш-қуаты, беделі артып, мамлүктер халифаттың мемлекттік
істеріне кеңінен араласа бастайды. Нәтижесінде Аббас әулетінің мемлекетін
билеу толығымен солардың қолына кешеді. Олар қалағандарын істеп, үнамаған
халифаны тақтан тайдырып, оның орнына басқасын отырғызып, тіпті бірнеше
халифа мамлүктер ұйымдастырған астыртын әрекеттері мен қастандықтарының
нәтижесінде өлтіріледі.
Осы кезеңде саяси және әскери салаларда елеулі жетістіктерге қол
жеткізген, есімдері тарихқа енген түркі мамлүктерінің арасында Әл-Афшин,
Ашнас, Итах, Уасиф, Сима әл-Димашқи және т.б. есімдері аталады. Олар Аббас
әулеті халифатында әскери қызмет атқарып, оны қолдап, халифаттың түрлі
өңірлерінде пайда болып отырған орталыққа қарсы көтерілістер мен бүліктерді
басуда және оның Византия империясына қарсы жүргізген соғыстарына кеңінен
қатысады.
Сол заманның араб деректері Аббас әулеті халифатында түркі тегін жоғары
лауазымды әскери қызметтерде пайдалану халифа Әл-Мутасимнің билікке
келуінен әлдеқайда бүрын басталғанын хабарлайды. Осы мемлекеттің бастапқы
кезеңінде, 775-785 жж. аралығында билік еткен халифа Әл-Махди Мысыр
әмірлігін басқаруды өзінің түркі мамлүгі Йахйа Ибн Дауд әл-Харасиге
тапсырған.
847-946 лок. аралығын қамтыған Аббас әулеті халифаты билігінің екінші
кезеңінен бастап мұсылман әлемінде халифаттың қол астында түркі және парсы
тегі билік еткен тәуелсіз мемлекеттердің күшеюінің нәтижесінде халифат
саяси әлсіздікке ұшырайды. Халифаттың негізін шайқалтқан тәуелсіздікке
деген қозғалыстарды, әсіресе оның шет аймақтары өздерін тәуелсіз деп
жариялауына тосқауыл қою үшін түркі мамлүктері халифтың қолындағы бірден-
бір әскери күшіне айналады.
Ислам Шығысында Ас-Сафарилер әулетінің мемлекеті (868-911 жж.) өз
тәуелсіздігін жариялайды. Оның негізін салған Амру ибн әл-Ләйс ас-Сафари
жасөспірім түркі мамлүктерін кептеп сатып алып, арнайы тәрбие мен әскери
жаттыктырудан өткізіп, олардан өзін қорғайтын айрықша әскери жасақтар
құрған. Сондай-ақ, ол мемлекетінің әр бүрышындағы өзіне бағынышты
билеушілерінің іс-әрекеттері жайында хабардар болу үшін өзінің көзі мен
құлағы етіп, өзіне сенімді мамлүктерін оларға сыйға тартып отырған.
Парсы текті Ас-Саманилер әулетіыің мемлекеті ез әскерінде түркі тегін
кеңінен пайдаланғаны тарихта белгілі. Әсіресе, 912-жылдан бастап олар түркі
мамлүктерін сатып алуды күрт көбейтіп, оларды әскери және мемлекеттік
басқару жүйелерінде пайдалануда өте үлкен дәрежеге жеткен. Олардың ішінен
мамлүк әмір Алып-Тегін ерекше бөлініп шығып, 994-жылы Ғазнауйлер
мемлекеті деп аталатын түркі мемлекетінің негізін салды.
960-жылы Абд әл-Мәлик ибн Нух ас-Самани өз әскеріндегі түркі мамлүгі
Алып-Тегінге Хорасан уалаятының билігін тапсырады. Алып-Тегін 2700 түркі
мамлүгінен тұратын әскерді бастап Хорасанға келеді. Олардың арасында мамлүк
Сабақ-Тегін Ғазнауилер мемлекетінің негізін салған сұлтан Махмуд әл-
Ғазнауидін әкесі болады.
Мысырда 868-905 жж. аралығында билік еткен Ат-Тулунилер әулетінің
мемлекеті түркі текті мамлүктерді әскер мен мемлекетті басқару ісінде
кеңінен пайдаланғаны белгілі. Бұл мемлекеттің негізін салған Ахмад ибн
Тулунның тегі жөнінде ара деректері, оның әкесі Тулун Аббас әулеті халифасы
Әл-Мамунғг Мауараннахр елінің билеушісі тарапынан сыйлыққа жіберілге түркі
мамлүгі болды деген дерек келтіреді.
870-877 жж. аралығында билік еткен Аббас әулетінің ха лифасы Әл-Мутамид
түркі текті Ахмад ибн Тулунды Мысыр уалаятына билеуші етіп тағайындағаннан
кейін, ол басқару, сот, әскер және қаржы салаларындағы биліктің барлық
тұтқаларын өз колына алады. Мысыр билігінде тәуелсіздікті көздеп, оған жету
үшін өзінің билігін күшейту мақсатында әскерін тегі жағынан өзіне жақын
түркі мамлүктерінің есебінен көбейтіп, олар-дың санын 24 мың түркі мамлүк
жауынгерге жеткізеді.
Осы кезден бастап Мысыр билеушілері мен олардың әскерлері түркі текті
мамлүктерден ғана құралады. Ахмад ибн Тулун өзінің сан мыңдаған мамлүк
жауынгерлерін құлдықтан азат ету арқылы олардан өзіне деген сенімі ерекше
әскер құруды көздеп, өз әскерінің қүрамына кірген мамлүктердің барлығын
құлдықтан азат деп жариялайды және де бұл дәстүр кейінгі Тулынилердің бүкіл
билігі кезінде де қатаң сақталған заң болып қалыптасады.
Тулунилерден кейін Мысыр билігіне келіп 935-969 жж. аралығында билік
еткен Әл-Ихшидтер мемлекетінің негізін салған түркі текті Мұхаммад ибн
Тоғудж әл-Ихшиди өз билігінде алдыңғы мемлекеттің ізін басып, әскери және
мемлекеттік басқаруда толығымен түркі мамлүктеріне сүйенді. Ол өз
әскеріндегі түркі мамлүктерінің санын 8 мыңға дейін көбейтеді.
Солтүстік Африкада билік еткен Әл-Фатимилер әулеті 969-жылы Мысырды
жаулап алып, онда өз билігін орнатады. Бұл әулеттің 952-975 жж. аралығында
билік еткен халифасы Әл-Муизздің кезінен бастап мемлекет түркі, судан,
бербер және сақалиба (сақалиба халықтары туралы араб деректері былай
дейді: ол - құл мағынасындағы француз сөзі. Ол замандарда Германдықтар
славян халықтарын аулап, оларды, яғни славян еркектерін, әйелдері мен
кішкентай балаларын Испания арабтарына құлдыққа сатуды кәсіпке айналдыруы
себепті орта ғасырдағы арабтартың географ-саяхатшылары бұл атаумен жалпы
славян халықтарын атаған) сияқты этникалық жағынан түрлі тектердің
екілдерінен құралған әскери жасақтарға сүйенеді.
975-996 жж. аралығында билік еткен Әл-Фатими әулетінің өкілі - халифа
Абд әл-Азиз түркі тегін баскалардан ерекше көріп, оларды мемлекетіндегі
жоғары мансаптары мен лауазымдарда кеңінен пайдаланып, түркі текті мамлүгі
Манджу-Тегінді өз әскерінің басшысы етіп тағайындап, оған Шам елінің
билігін тапсырады. Бұл оқиға халифаның жанындағы басқа тектен шыққан
қызметшілері арасында наразылық пен қызғаныштық тудырады. Әсәресе, 996-1020
жж. аралығында билік еткен халифа Биәмрилләның кезінде бүл процес айқын
көрініс табады. Ол түрлі текке жататын екі топтың беделі мен ықпалын шектеу
мақсатында судандық кара құлдарды көптеп сатып алуды жолға қояды.
Түркі тегі өзінің ынта-жігерін кайта қалпына келтіруі 1020-1036 жж.
аралығында билік еткен халифа Аз-Заһирдің кезеңінде орын алады. Ол түркі
тегіне аса әуестік танытып, түркі мамлүктерін жоғары әскери мансаптарға қоя
бастайды. Олардың ішінде түркі текті мамлүгі Ануш-Тегінді өз әскерінің
басшысы және 1028 жылы Дамаск қаласының билеушісі етіп тағайындайды.
1036-1094 жж. аралығында билік еткен халифа Әл-Мустансирдің билік
етуінен бастап Әл-Фатимилер әскер жасақтауда түрлі тектерге сүйене
бастайды. Әл-Мустансир өзінің анасы қара текті болуы себепті қара құлдарды
сатып алуды көбейтіп, әскерін негізінен солардан жасақтауды жолға қояды.
Сөйтіп, Африкадан әкелінген қара кұлдар Әл-Фатимилер әулеті мемлекетінің
жойылуына дейін мемлекеттің негізгі әскери тірегі болып қала береді.
Әл-Фатимилер әулетінің мемлекеті ислам тарихында ең алғаш болып
жасөспірім мамлүктерді ерекше жүйеге сәйкес тәрбиелеуге үлкен көңіл бөліп,
ец бірінші болып Мысырда мамлүктерді тәрбиелеудің бұрын болмаған
методологиялық бағдарламалық жүйесінің негізін салды.
Әл-Фатимилер әулетінің мемлекеті күйрегеннен кейін, 1171 жылы оның
орнына келген Әл-Айубилер мемлекеті Таяу Шығыс өңірі мен мамлүктердің
тарихындағы жаңа кезеңді ашты. Әл-Айубилер әулеті өзінің күрд тегінен
шыққанына қарамастан, оның Селжүк түркі мемлекеті мен түркі мамлүктерінің
қойнауында өсіп, аяққа тұруы себепті ол өзінің бойына түркі салт-дәстүрлері
мен әдет-ғұрыптарын және әскери құрылымдағы жүйелерін толық сіңіріп алғанын
орта ғасыр араб жазба деректері мойындайды.
Селжүк түріктерінің мемлекет ретінде орнығуьшын бастапқы кезеңінде оның
негізгі әскери күші ретінде түркі мамлүктеріне арқа сүйеуі себепті, олар,
яғни мамлүктер сұлтандар мен әмірлерге жақындатылғандар қатарында саналып,
оларға Селжүк сарайларында арнайы тәрбие берілген. Жас түркі мамлүктері
Қыпшақ елінен әкелініп тұрған. Орта ғасыр мысыр тарихшысы Әл-Қалқашанди Әл-
Қифджақ, немесе әл-Қибджақ, немесе әл-Қибшак елі Еділ өзені өңірінде, Русия
елінің оңтүстік-шығысында және Қара теңіз бен Каспий теңізінен солтүстікке
қарай жатқан үлкен өлке. Оның тұрғындары түркі текті, көшпелі өмірімен және
атқамінерлік өнерімен әйгілі. Бұл ел түркі текті ақ құлдарды алудыц
негізгі орталығы болып есептеледі дейді. Қыпшақ елінен әкелінген жас
мамлүктерді Селжүк сұлтанының уәзірі Низам әл-Мәлик өзінің Сиясат-Наме
кітабында принциптері нақты белгіленген мамлүк-самани жүйесінің негізінде
тәрбиелеп, содан кейін оларды сұлтан сарайы мен мемлекеттік жүйелерге
қызметке кіргізген.
Низам әл-Мәлик ислам тарихында ең алғаш болып мамл үктерге әскери
қызметі үшін сыйлыққа жер бөліп беру тәжірибесін енгізген. Мұндағы оның
көздеген басты мақсаты - жер меншігі бар мамлүк әмірі өзінің жерін сырт
жаудан қорғауы нәтижесінде мемлекетті де қорғайды деген принципті
басшылыкқа алған. Сөйтіп, сүлтандар оның тәжірибесін кеңінен қолданып,
мамлүк әмірлеріне әскери кызмет көрсеткені үшін сыйлыққа жерлер, қалалар,
бекініс пен қамалдарды алмай бере бастайды. Сонымен қоса, сұлтандар мамлүк
әмірлеріне өз балаларын тәрбиеге беріп, оларды атабек деп атай бастайды.
Атабек түркі сөзінің мағынасы жөнінде араб деректері оның ата - әке
және бек - әмір мағынасындағы қосарланған сөзі әмір - бекзаданың
тәрбиешісі деген мағынаны береді, деп көрсетеді. Сонымен, Селжүк
сұлтандары өздерінің балаларын әмір мамлүктерге сеніп беріп, олар сол
мамлүктердің қол астында өсіп тәрбиеленетін болған. Егер, сұлтан бекзаданы
басқа қалаға, немесе уалаятқа жіберсе, атабек әмірді де онымен қосып жіберу
кеңінен таралған дәстүрге айналған. Кейін, уақыты келгенде, атабек Селжүк
әмірін өзіне бағынышты етіп, барлық билікті өз қолына алып, саяси және
әскери ықпалы мен беделі күшейген атабектердің жұлдызы жанып, Селжүк
сұлтандарының әлсіздігі мен қолайлы жағдайларды пайдалану арқылы тәуелсіз
мемлекеттер құруға дейін барып отырған. Соның нәтижесінде тарихта Атабек
деген атаумен белгілі бірқатар мемлекеттер пайда болғаны тарихта мәлім.
Олардың ішінде аса беделділері төмендегідей, олар: Кифа, Мардин, Дамаск,
Данишманд, Мосул, Әл-Джазира, Әзірбайжан және т.б.
XII ғасырдың басында Мосул, Халаб, Дияр-Рабия және Мадр атабектіктерін
құрған Имад ад-Дин Зеңгі есімді түркі атабегі орта ғасыр деректерінде
ерекше аталады. Оның әкесі Құсайм ад-Даула Ақ-Сұңқар өзінің өмірін Әл-
Хаджиб Селжүк сұлтаны Мәлик-Шаһтың қарамағындағы мамлүк болып бастайды.
Кейін, Имад ад-Дин Зеңгі Баалбек қаласына билеуші етіп тағайындалады. Оның
баласы Нур ад-Дин Махмуд арқылы Зеңгілердің әулетімен байланыс жасаған және
сол арқылы тегі күрд Салах ад-Дин әл-Айуби осы тұста тарихи сахнаға шыға
бастайды. Өздерінің әскери жетістіктері мен тағдырын түркі мамлүктерімен
тығыз байланыстырған Әл-Айубилер әулетінің барлык мүшелері азат болған,
яғни ешқайсысы ешқашан құл болмағандығын айта кету керек.
1164 жылы Зеңгінің баласы Нур ад-Дин ибн Зеңгі Йерусалим христиан
патшалығының Мысырды жаулап алуына кедергі жасау үшін Мысырға әскерін
жіберіп, оны бастап баруды Айуби әулетінен шыққан қолбасшы Асад ад-Дин
Ширкухқа тапсырады. Оған серік етіп оның ағасының баласы Салах ад-Динді
қосып аттандырады. Бұл әскердің құрамы жөнінде орта ғасыр араб деректеріне
жүгінсек, бүл әскердің негізін Әл-мамалик ан-ну-рийа, яғни Нур ад-Диннің
мамлүктері және Әл-мамалик әл-асадийа, яғни Асад ад-Диннің мамлүктері
және мамлүк әмірлерінен құралғанын аңғартады.
Салах ад-Дин өзінің ағасы Асад ад-Динмен бірге талай шайқастарды
өткізіп, одан үлкен әскери-соғыс тәжірибе алады. Йерусалим кресті патшалығы
Мысырды жаулап алу үшін үш мәрте: 1164, 1167 және 1168 жылдары
ұйымдастырған жорықтарының жеңіліске ұшырауының нәтижесінде Салах
ад-Диннің беделі едәуір артады. 1169 жылы ағасының қайтыс болуын өз
мүддесіне тиімді пайдаланып Салах ад-Дин Әл-Фатимилер әулетінің 1160-1171
жж. аралығында билік еткен халифасы Әл-Адидті өзін бас уәзір лауазымына
тағайындауына мәжбүр етеді. Бұл істе Салах ад-Дин өзінің сенімді әскери
жасақтары Әл-Асадийа мамлүктері мен азат құрдтерді пайдаланады. Бұдан
кейін, ол қосымша өзіне тағы көптеген мамлүктер сатып алып, олардан Әл-
Мамалик ас-салихийа және Әл-Мамалик аннасырия әскери жасақтарынан ерекше
сенімді әскер құрайды. Осы жерде айта кету керек, Ас-Салихийа мамлүк
жасағының атауы Салах ад-Диннің өз есіміне қатысты болса, ал Аннасырийа
атауы өзінің бас уәзірі лауазымын алу кезінде халифа Әл-Адидтің берген
Ан-Насыр, яғни Жеңімпаз деген атағына қатысты екенін айта кету қажет.
1171 жылдың қыркүйек айында халифа Әл-Адидтің қайтыс болуына байланысты
Әл-Фатимилер әулетінің халифаты қүлап, тарихи сахнадағы өз өмірін
тоқтатады. Осы кезде Иерусалим христиан мемлекетінің патшасы Амури қайтыс
болып, таққа мұрагер таңдау мәселесі төңірегінде кресшілердің арасында
үлкен дау туып, шиеленісті жағдай қалыптасады.
Қайтыс болған ағасы Нур ад-Диннің артынан қалған 11 жасар мұрагері Әл-
Мәлик ас-Салих Исмаилға қамқоршы етіп жариялаған Салах ад-Дин көп ұзамай
бүкіл билікті өз қолына алады.
Ел ішіндегі және сыртқы саяси қолайлы жағдайларды дұрыс пайдаланған
Салах ад-Дин Таяу Шығыста орнығып алған кресшілермен шешуші шайқаста
кездесу үшін бүкіл мұсылман әлеміндегі бытыраңқы мемлекеттердің басын бір
тудың астына біріктіруге кіріседі. Сөйтіп, Шам елін өзіне бағындыру үшін
аттанып, әскери-соғыс, саяси және дипломатиялық тәсіл-жолдарды кезек
қолданып, 15 жылға созылған ынта-жігерлі әрекеттерінің нәтижесінде ол Мысыр
мен Шам елін біріктіріп, кресшілермен шайқастарда талай үлкен жеңістерге
қол жеткізіп, Иерусалим мен Жерорта теңізі жағалауындағы біраз қалаларды
кресшілерден қайтарып алады.
Бытыраңқы мұсылман мемлекеттері мен әмірліктерін кресшілерге қарсы бір
майданға біріктіру және мұсылман жерлерінен кресшілерден азат ету жолындағы
талай шайқастарға негізінен Әл-Асадийа, Ас-Салихийа және Салах ад-Диннің
туған ағасы Әл-Малик әл-Адилдің Әл-Адилийа жасақтарының мамлүктері
кеңінен қатысады. Осы жылдары түркі мамлүк әмірлерінің беделі мен ықпалының
өскендігі соншалықты, мемлекеттік істерге қатысты Салах ад-Дин олармен
ақылдасып-кеңесуге және олардың райы алдында шегінуге де мәжбүр болып
отырды.
1193 жылы Салах ад-Диннің қайтыс болуынан кейін оның қалдырған үлкен
аумақты алып жатқан Әл-Айубилер әулетінің мемлекеті оның балалары,
ағайындары және ағайындарының балалары тарапынан талан-таражға салынып,
өзара бөлісуінің нәтижесінде, олардың арасында билік үшін талас туып, өзара
бір-біріне қарсы соғыс қимылдарына жол ашады. Соның тікелей салдарының бірі
ретінде бұл өңірдегі түркі мамлүктерінің саны күрт көбейеді.
Салах ад-Дин тірі кезінде өзінің қол астындағы аумақтарды төмендегідей
төртіппен мұрагерлеріне бөліп береді:
баласы Әл-Азиз Османға - Мысыр жері;
екінші баласы Әл-Афдал Нур ад-Динге - Дамаскі;
үшінші баласы Аз-Заһир Ғазиге - Халаб (Алеппо).
Ал Әл-Айубилер әулетінің басқа әмір мұрагерлеріне жоғарыда аталған
балаларына тәуелді кішігірім жерлер мен қалаларға билік етуді тапсырады:
- Салах ад-Диннің кіші інісі Әл-Адил Сайф ад-Динге - Аш-
Шубек, Әл-Кирк, Әл-Балқа және Мысырдың біраз бөлігі тапсырылады;
- екінші інісі Тоқ-Тегінге - Йемен;
Салах Ад-Дин өз ағайындары балаларының еншісіне:
Әл-Музаффар Тақиа ад-Дин Омарға - Хама өлкесі;
Әл-Амджид ибн Туран-Шахқа - Баалбек;
Муджаһид ибн Наср ад-Дин Ширкухқа - Хомс тиеді.
Салах ад-Дин қайтыс болғаннан кейінгі Әл-Айубилер әулеті
тарихының едәуір бөлігін олардың өзара қайшылықтары мен бір-біріне
қарсы жүргізген соғыстары толтырады.
Жоғарыда аталған оқиғалардың салдарынан бүкіл мұсылман әлеміне тараған
шиеленістер мен бір орталыққа бағынудың болмауы, нәтижесінде әр әмір, әр
билеуші өзінің мүлкі мен меншігін сақтап қалу, немесе біреудің меншігін
иемдену мақсатын жүзеге асыру үшін әскери күшін көбейтуді көздеді. Мұндай
әскери күшті көбейтудің бірден-бір жолы мамлүктерді сатып алу болады.
Сөйтіп, XII ғасырдың аяғы мен XIII ғасырдың басы түркі мамлүктерінің Таяу
Шығыстағы мұсылман әлеміндегі мемлекеттер мен әмірліктерге, әсіресе Мысырға
ықпалы мен беделінің артуы өзінің ең жоғары дәрежесіне жетеді.
Салах ад-Диннің қайтыс болғаннан кейінгі уақытта оның балалары мен
ағайындары арасындағы ұзақ мерзімге созылған қақтығыстар мен шайқастардың
салдарынан өзінің әскери күшін арттыру мақсатымен Мауараннахр мен Қыпшақ
елінен түркі мамлүктерін үзбей әрі көп мөлшерде сатьш алуының нәтижесінде
бұл өңірдегі түркі мамлүктері санының күрт көбеюі заңды болды.
Мамлүктердің көмегімен билікке келген Ас-Салих Наджм ад-Дин Айуб өзінің
билігін нығайту мен беделін арттыру үшін мамлүктердің рөлінің маңыздылығын
түсініп, оларды сатып алуда Әл-Айубилер әулетінде бұрын соңды болмаған
деңгейге жетеді. Әскерінің негізгі бөлігі тек мамлүктерден құралады. Ол
мамлүктерді тәрбиелеуге ерекше көңіл бөліп, өзінің айналасындағы нөкерлері
мен күзетшілерін тек мамлүк әмірлерінен құрайды.
Ас-Салих Айуб түркі мамлүктері тарапынан өзінің ағасына қарсы
ұйымдастырылған төңкерісті ескеріп, егер сондай жағдай қайталанған жағдайда
Қайыр қаласының өзіне қарсы шыққан мамлүктердің қол астында қалу қаупінен
күдіктеніп, Ніл өзенінің ортасында орналасқан "Ар-Рауда" аралын өзінің
тұрақты мекен-жайы етіп таңдап алады. Сөйтіп, аралда сұлтан сарайын
салдырып, 1241 жылы әйелдері мен балашағасымен түгел сонда көшеді. Келесі
жылы сол аралда арнайы салдырылған әскери бекініске өзінің мамлүктерін
қоныстандырады. Бұл бекініске орналастырылған жаңа мамлүк жасақтары "Әл-
Мамалик әл-Бахарийа", яғни "Теңіз мамлүктері" деп аталып кетеді және осы
"теңіз мамлүктері" кейін Мамлүк мемлекетінің негізін құрайды.
Сұлтан Ас-Салих Айубтың мамлүктеріне және Мамлүк мемлекетіне берілген
бұл атаудың шығу себебі жөнінде араб деректерінде бірауыздылық жоқ. Мысалы,
Әл-Мақризи, Ибн Тағри-Берди сияқты кейінгі мысыр тарихшылары мамлүктердің
тұрған мекен-жайын жан-жағынан Ніл өзенінің суы қоршап жатуы себепті оларды
"әл-бахарийун", яғни "теңіздіктер" деп атағандығын келтіреді. Араб
тіліндегі "бахр" сөзі - "теңіз" неме-се "үлкен дария", "үлкен өзен" деген
мағынаны білдіреді. Бірақ, сұлтан Ас-Салих Айубтың замандас тарихшылары Ибн
Уасил мен Абу Шама Ніл өзенінің жоғарыда аталған мамлүк жасағы "бахарийа"
атауына қатыстығы жөнінде ештеме айтпайды.
Сонымен қоса, бұл атаудың шығу теркіні жайында басқа пікірді алға
тартатын үшінші топтың айтуынша, түркі мамлүктерін Каспий теңізі мен Қара
теңізінің бассейнінде орналасқан отанынан Мысырға Александрия және Думият
порттары арқылы теңіз жолдарымен алып келуі себепті, дейді. Алайда,
мәселенің ақиқатына келсек, "әл-бахарийа" атауы мұсылман мемлекеттерінің
тарихында Ас-Салих Наджм ад-Дин Айубтың билігіне дейінгі кезеңдерде де
талай ұшырасады. Қарастырып отырған уақыттан әлдеқайда бүрын, Әл-Фатимилер
әулетінің билігі кезінде "Әл-Ғузз әл-бахарийа" деген атпен белгілі әскери
жасағы болғаны белгілі. Сондай-ақ, Әл-Айубилер әулетінің сүлтаны Әл-Адил
Біріншінің "Әл-Бахарийа әл-адилийа" деген атпен белгілі мамлүк жасағы
болғаны тарихта мәлім. Ас-Са-лих Айубтың замандасы Йемен сүлтаны Нур ад-Дин
Омардың "Әл-Бахарийа" атты мамлүк жасағының болуы "әл-бахарийа" атауын
мамлүк жасақтарына қатысты пайдалануда Ас-Салих Айубтің бірінші
болмағандығын көрсетеді.
Жоғарыда аталған Ас-Салих Айубтың "Әл-Мамалик әл-ба-харийа" жасағы
өздерінің әскери дарындылығы мен қабілетін, күші мен қуаттылығын
кресшілермен болған шайқастарда, әсіресе XIII ғасырдың ортасында француз
королі Луис-ІХ-ның Мысырға жасаған кресті жорығына қарсы тұрып, оны
талкандауымен кеңінен танытады.
Бұл жорықты ұйымдастырған және оны бастап келген Луис-IX өзінің басты
мақсаты етіп Мысырды жаулап алуды көздейді, және де бұл Мысырға қарсы
бағытталған кресті жорықтарының алғашкысы, әрі әскери қуаты жағынан ең
мықтысы болады.
Әлем тарихшылары Батыс Еуропадан Таяу Шығысқа ат-танған 8 кресті
жорығына катысты, олардың алдына қойған мақсатына қарай төмендегідей етіп
бөледі, олар:
Біріншісі - Шам еліне қарсы;
Екіншісі - Шам еліне қарсы;
Үшіншісі - Шам еліне қарсы;
Төртіншісі - Константинопольге қарсы;
Бесіншісі - Мысырға қарсы;
Алтыншысы - Шам еліне қарсы;
Жетіншісі - Мысырға қарсы;
Сегізіншісі - Солтүстік Африка мұсылман елдеріне қарсы.
Үшінші кресті жорығының (1189-1192 жж.) қолбасшысы болған Арыстан
жүректі деген лақап алған король Ричард Мысырды мұсылман әлемінің ең әлсіз
буыны және Шам елінің кілті деп есептеп, оны жаулап алуды өзінен
кейінгілерге міндеттеген. Сондай-ақ, 1215 жылы Рим Папасы Анусент-Ш-нің
ұйым-дастыруымен құрылған Аль-Латран кресті қоғамы Мысырды жаулап алудың
қажеттілігін баса айтып, олардың пікірінше, егер кресті әскерлері Мысырды
жаулап алса, онда мұсылмандар стратегиялық жағынан өте қолайлы, әрі өте бай
өңірлерінен айырылады. Ал бұл жағдайда, олар өздерінің әскери күш-қуатын
жоғалтып, Акка мен Мысырдағы кресті әскерлерінің ортасында қалып қояды және
сол себепті Жерорта теңізінің шығысындағы өзінің теңіз флотын сақтай
алмайды, және де соның салдарынан бұл аймақта ешқашан өз иелігінде ұстап
тұра алмайды деп есептейді. Сөйтіп, кресшілер Мысырдың Жерорта теңізіндегі
стратегиялық жағынан аса маңызды Думият портын жаулап алуды өздерінің
келесі жорығының негізгі мақсаты етіп белгілейді.
XIII ғасырдың басынан бастап мұсылман әлемінде, әсіресе Мысырда әскери
күш-қуаттың өсуіне байланысты кресті қозғалысында үлкен өзгерістер орын
алды. Аққа қамалының билеушісі және Иерусалим патшалығының королі Хана Ди
Брайнның қолбасшылығымен жасалған Бесінші кресті жорығы Мысырға қарсы
бағытталады. Ол Мысырды киелі Әл-Құдыстың кілті және оны жаулап алу Әл-
Құдыс пен Шам елін түгел жаулап алуға жол ашады деп есептейді.
Мысырға карсы жасалған Бесінші кресті жорығының сәтсіздікке ұшырағанына
отыз жыл толар-толмаста Франция королі Луис-ІХ-ның қолбасшылығымен Жетінші
кресті жорығы Мысырды жаулап алу арқылы крестілердің байырғы арманы - Әл-
Қүдыс пен Шам елін жаулап, онда христиандардың билігін орнату мақсатымен
жорыққа аттанады.
Луис-ІХ-ның ұйымдастырған бұл жорығы Мысырға қарсы ұйымдастырылған
алдындағы кресті жорықтарына қарағанда анағұрлым үлкен қауіп тудырады. Оның
себептері төменгідей:
Бұл жорық өзінің жақсы ұйымастырылуымен және әскери дайындығымен қоса,
әскердің саны және әскери-соғыс машина мен жабдықтарының да көптігімен
ерекшеленеді;
Сол кездегі Батыс Еуропаның аса куатты Франция мемлекетінің саяси беделі
жоғары патшаларының бірі – король Луис-ІХ бүл жорыққа өзі тікелей
қолбасшылық жасап, жорықты өзі бастап келуі мен жорыққа қатысушы басқа
еуропалықтарды өзінің шектен тыс діни идеяларымен қуаттап отыруы
кресшілердің жеңіске жетеміз деген үміттерін қуаттап, аса зор рухани күш
берді;
3. Кресті әскерлерінің шабуыл жасауы өз уақыты жағынан Мысырдағы
ішкі саяси жағдайы өте ауыр кезеңімен сәйкес келді. Тура осы тұста Мысыр
тағында отырған сұлтан Ас-Салих Наджм ад-Дин Айуб қатты ауруы себепті
өзінің мамлүктерін соғысқа бастап баруға халі келмеуімен тұспа-тұс келеді.
Сұлтан өзінің ауыр жағдайына қарамастан, бұл кресті жорығының жаулау
қаупінен Мысыр жерін қорғап қалу мақсатында батыл шаралар ұйымдастырады.
Атап айтсақ, бұл жорықтың стратегиялық мәні үлкен Думиятқа қарсы
бағытталғанын алдын ала біліп, өзінің уәзірі Фахр ад-Дин Иусуфке кресті
әскерлерінің Мысыр жеріне келіп түсуіне барынша кедергі жасау үшін мұсылман
әскерлерін бастап тез арада Думиятқа аттануын бұйырады. Сонымен қоса, кала
ұзақ уақыт қоршауда қалуы қаупін ескеріп, оны азық-түлікпен көп мөлшерде
қамтасыз ету шаралары да ұйымдастырылады.
Думиятты қорғау үшін жасалған шаралардың бәріне қарамастан кресті
әскерлері 1249 жылы Жерорта теңізі арқылы келіп Мысыр жеріне түсіп, маусым
айында Думият қаласын басып алады. Фахр ад-Дин өзінің әскерімен каланы
тастап шегінуге мәжбүр болады.
Думияттың жау қолына түсуі туралы хабар бүкіл мұсылман әлемін дүр
сілкіндіреді. Сұлтан Ас-Салих Айуб Думиятты тастап кеткен мамлүктеріне
қаһарын төгіп, өзінің қорғаныс шебін тастап қашқан жоғарғы мамлүк
әмірлерінің елуден астамын дарға асуға бұйрық береді. Осы жерде, Думиятты
корғау ісі негізінен араб жасақтарына тапсырғанын айта кету керек.
Бұл оқиғадан кейін көп ұзамай, 1249 жылдың 23-ақпанында сұлтан Ас-Салих
Наджм ад-Дин қайтыс болады. Бірақ, сұлтанның айналасындағы әмірлер оның
өлімі жайында хабар тараған жағдайда мұсылмандардың басына түскен соғыс
ауыртпалықтарын одан бетер шиеленістіріп, елдің рухын түсіріп жіберуі
мүмкін деген кауіп туады. Оның үстіне, сұлтан Ас-Салих Айуб өлген кезде,
сұлтан тағында оның орнын басып, биліктің барлық тізгінін қолына алатын
мұрагерінің болмауы да ауыр жағдайды одан бетер қиындатып жібереді. Осы
сәттегі саяси жағдайдың барлық қыры мен сырын жете түсінген, әрі оған дұрыс
баға бере алған сұлтанның әйелі Шаджарат ад-Дурр тарихи сахнаға келеді. Жау
әскерлерінің Мысырды жаулап алуы аса қауіпті болып түрған уақытта
мұсылмандардың рухын сындырмау мақсатымен сұлтанның өлімі туралы хабарды
жарияламай, уақытша жасырын ұстау туралы Шаджарат ад-Дурдың пікірі барлық
әмірлер тарапынан қолдау табады. Сонымен бірге, бос қалған таққа отыруы
үшін, Кифа қамалындағы сүлтан Ас-Салихтың жалғыз ұлы Әл-Муаззам Туран-Шаһқа
адам жіберіп, әкесінің орнына сұлтан тағына отыру үшін тез арада Қайыр
қаласына келу керектігін хабарлайды.
Осындай қиын жағдайда Шаджарат ад-Дурр өзіне сенімді мамлүк әмірлерінің
көмегімен барлық мемлекеттік істерді басқаруды өз қолына алады. Күйеуінің
қазасын жасыруға қанша әрекет жасаса да, оның өлімі туралы хабар
крестілерге жетеді. Крестілер мұсылмандарға шешуші соққы беру үшін мұндай
қолайлы жағдайды қолдан жібермеуді көздеп, жорықтарын жалғастыруға дайындық
жасай бастайды. Олар Думиятты қалдырып, Әл-Мансура қаласына қарай бет
алады. Қаланы қорғаушылармен қиян-кескі шайқастардан кейін оны басып алады.
Бұл шайқастарда мамлүк әмірі Фарис ад-Дин Актай ас-Са-лихи бастаған әл-
Бахарийа мамлүктері шайқастың негізгі ауыртпалықтарын көтеріп, ерекше
көзге түседі. Осы кезде Мысырға келген Туран-Шаһ сұлтанның өлімі жайында
ашық жариялайды. Шаджарат ад-Дурр оған билікті тапсырады. Таққа отырған
жаңа сүлтан кресшілерді түбегейлі талқандаудың жоспарын құрады. Кресшілер
Фарскур қамалының түбінде болған шайқастарда үлкен жеңіліске ұшырап, кейін
шегінуге мәжбүр болады. Мамлүк жасақтары оларды үзбей қуғынға салып,
көптеген әмірлерімен коса Франция королі Луис-ІХ-ны тұтқынға түсіріп,
қалған кресті әскерлерін Мысыр жерінен куып шығады.
Орта ғасыр араб деректеріне жүгінсек, Мысырдың жаңа сұлтаны Тұран-Шаһ
ел басына түскен қиын уақыттағы жағдайды құтқара алатын тұлға болмай
шығады. Ол өзінің кысқа мерзімді билігі кезінде менмендік пен тәкәппарлық
көрсетіп, мемлекеттік істер мен саясатта дарынсыздық танытады. Кифа
қамалынан Қайырға келген кезінен бастап халықтың ашу-ызасын келтіретін
қылықтар көрсетіп, жеңістің нәтижесіне мастанып, шынайы батырлық танытқан
мамлүктерінің ерліктеріне өз бағасын бермейді. Сондай-ақ, әкесіне жақын
болған мамлүк әмірлері тарапынан айтылған мемлекеттік қауіпсіздікті сақтау
жөніндегі ұсыныстары мен барлық шараларын қабыл алмай қояды.
Туран-Шаһ Әл-Джазира уалаятынан Қайырға өзімен бірге келген мамлүктерді
мемлекеттің жоғары лауазымды кызметтеріне тағайындайды. Бірақ, көп ұзамай
олардың да арасында өзіне қарсы наразылық туа бастайды.
Сонымен бірге, Туран-шаһ сұлтандық билікті сақтап өзіне табыс еткен
Шаджарат ад-Дуррды әкесінің байлықтарын тығып қойдың деп айыптап, егер оны
қайтармаған жағдайда шектен тыс шара қолдануы туралы ескертеді. Бұл жағдай
Шаджарат ад-Дуррдің жүрегінде сүлтанның әділдігіне деген күдік туғызып,
өзін қолдайтын Әл-Бахарийа мамлүктеріне келіп арыздануы сұлтан мен Әл-
Бахарийа жасағының мамлүктері арасында өзара өшпенділік тудырады.
Туран-Шаһтың мұндай арам ойын сезіп қойған Әл-Бахарийа мамлүктері
оған қарсы айла ойластырудың нәтижесінде Туран-шаһ өздеріне қастандық
істеместен бұрын өлтіруге бел байлайды. Сұлтанның қиянатшыл және сатқындык
пиғылын білетін Шаджарат ад-Дурр да олардың бұл жоспарына қолдау білдіреді.
Бұл астыртын жоспарды ұйымдастырушылар Фарис ад-Дин Ақтай, Байбарыс әл-
Бундуқдари, Қалауын ас-Салихи және Ай-бек ат-Туркмани сынды Әл-Бахарийа
жасағының бір топ беделді әмірлері 1250 жылғы 2 каңтар күні таңертеңгісін
Фарскур қамалында сүлтан Туран-шаһты елтіреді. Сөйтіп, Тұран-шаһтың
өлімімен Мысырдағы Әл-Айубилер әулетінің билігі аяқталады.
Мысырдағы мамлүк мемлекетінің орнауы және оның өтпелі кезеңі.
Әл – Айуб әулетінің мысырдағы билігі 1250 ж. Тұраншаһың
өлімімен аяқталып, оның орнына мамлуктердің билігі орнайды.
Мамлүк мемлекетінің билігіне келген алғашқы сұлтан туралы
түрлі пікірлер көп. Олардың бірі , мамлүк мемлекетінің алғашқы
сұлтаны ретінде Шиджарат ад – Дүррдың есімін атаса, екіншілер –
ол заманда мұсылман мемлекетін ешқашан әйел адам басқармаған
және оның шариғатқа қайшы келуін алға тартып, Шаджарт ид –
дурды лағашқы мамлүк мемлекетінің алғашқы сұлтаны ретінде
қарастырмайды.
Алайда, біздің пікірімізше, Шаджарат ад – Дүрр мамлүк
мемлекетінің билік тізгінін ұстаған алғашқы сұлтаны екенін
мойындаған жөн. Оған бірнеше дәлеле келтіруге болады. 1 – ден
Шаджарат ид – Дуррдың тегі жне әлеуметтік жағдайы туралы
орта ғасыр және сұлтан Ас – Салих Айубтың оны бұл базарынан
сатып алынғандығын хабарлайды. Яғни, Шаджарат ад –Дур өзінің
тегі мен әлеуметтік жағдайы жағынан қыпшақ мамлүктеріне
жақындағы еш күмән тудырмайды. 2 – ден, күйеуі сұлтан ас – Салих
Айубтың қайтыс болғаннан кейін Тұран - шаһтң келуіне дейін және
оның мамлүк әмірлерінің қолынан өлтірілгенен кейін де
мемлекеттің бүкіл билігі Шаджарат ад – Дуррдың қолына болғанын
ескіріп жәнеоған ресми сұлтан атағы берілуін басшылыққа алып,
оны мамлүк мемлекетінің ең 1 – ші сұлтаны болды деп тануға
негіз береді.
Жалпы алғанда, 1250 жылдан бастап 1260ж. сұлтандық билікке
Байбарыс келуіне дейінгі кезеңді мамлүк мемлекетінің өтпелі
кезеңі деп қарастырған жөн. Өйткені бұл өтпелі кезеңде
Мамлүк мемлекетінде оны ресми тұрғыда мамлүк мемлекеті
ретінде қабылдай қойған жоқ еді.
Өйткені кезең сұлтандары мен олардың билікке келген
жылдары:
1.Шаджарат ад – Дурр (1250 ж)
2.Әл – Мунзз Иәз ад – дин Айбек ат – Туркмании
3.Әл – Мансур Нур ад – Дин Али ибн Айбек (1257 ж.)
4. Сайф ад – Дин Қу ТҰЗ (1259 ж.)
Тоққа деген бәсекелестіктің ушығуына жол бермеу мақсатымен
мамлүк әмірлерінің бос тұрған сұлтан тағына Шаджарат ад – Дурды
отырғызуды ұйғарып, соғыс бір ауыздан келіседі. Олардың
мұндай шешімге келуіне себеп;
1. Сұлтан тағына таласта мамлүк әмірлрі арасында
бәсекелестіктің күшеюі;
2. Шаш шеніндегі Әл – Айбилер әулетінің билеулері тарапынан
мысыр тағына ұмтылыстық жандануы;
3. Шаджарат ад – Дуррдың мемлекеттік маңызды істерде өзінің
циклдылығымен даралығын көрсетуі. Оның үстіне күйеуінің
пікірі кезінде ойымен бірге мемлекеттік істерді шешуге
кеңінен араласуының арақасында мемлекеттік істерінен жақсы
таныс болуы.
Шаджарат ад – Дурр сұлтан тағына ажырылымен биіктіктің
барлықтұтқаларын қолына алып, істеген істерінде үлкен саяси
көргенділік талантты. Ең алдымен өзіне әрдайым қолдау
көрсеткен мамлүк әмірлерін жоғары лауазымды қызметкерге
тағайындады.
Мемлекеттік істерде Шаджарат ад – Дурр өзінің күш - жігерін,
алдымен Тұран – шаһтың билігі кезіндегі кресиілермен қарым –
қатынаста жіберілген қателіктер мен мемлекет ішінде ілімінде
жойылған тәртіпсіздікті жоюға бағыттайды. Бұл кезде кресишілер
Думиятты және оның айналасын әлі өз қолында ұстап отырған
еді. Тұтқынға түскен Франция королі Луис – ІХ мұсылмандардың
қолындағы Әл – Машу қамалында тұтқында болады. Алайда,
старатегиялық жағынан маңызды теңіз базасы Думсияттың әлі
крестілердің қолында болуы мысыр мен Мамлүктерге , әсересе егер
батыстан тағы кірісті жерлері көмекке келген жағдайда
үлкен қауіп төндіруді сақталып отырады.
Мемлекеттің ішіндегі саяси жағдайда біраз реттелгеннен кейін,
Шаджарат ад – Дурр шын әрі ауыр іс – кершілерімен Кіссөздер
жүргізуге кіріседі. Бұр келіссөзерді сұлтан мен Әол –
Бахрайша мамлүктерінің атынан жүргізу тәжірибелі әрі ақылды
мамлүк әмірі Хисам ад – Дин Мухаммад Али әл – Хазбаниге
тапсырылады.
Соғыс майданында мамлүк әскерлерінен талай жеңілістің
дәмін татқан, оның үстіне қолбасшылары, әрі король Луис ІХ - ң
бірсіпыра нөкерлерімен мұсылмандық тұтқысында болуы себепті
өте ауыр жағдайға түскен кресилер мамлүктің шарттарын
қабылдаудан басқа амалдары қалмайды. Екі жақ арасында жоғарыда
көрсетілген шарттар жөнінде келісімге келгеннен кейін, Франк –ң
патшасы маргарит Ди Бруфанес келісілген соманың жаржылын
жинап Акка қамалына келеді. 1250 ж. 7 қаңтарында луис Іх
Думиятты мұсылмандарға қайтарып беруді Джуфруы Ди Саджинге
тапсырады. Мұсылман жерлері Дулият қаласына кіреді.
Келісілген құнның жаршысы төлегеннен кейін тұтқында отырған
француз королі Луис ІХ мен оның айналасындағы көптеген
жоғары лауазымды барондары, әмірлері және рыцырлары
тұтқыннан босатылады.
1250 ж. 8 қаңтарда Луис ІХ өз әмірлері мен Акка қамалына
келумен 7 – ші кресті жоғары аяқталады. Жорықтың жеңілісін
ұйымдастырған және оны жүзеге асырған мамлүктер туралы хабар
Мысырмен қоса бүкіл мұсылман әлемнің түкпір – түкпіріне тарап,
бұл жеңісте үлкен қуаныш пен шаттық орын алды.
Бірақ жалпы алғанда тұрғындар мысыр шағындағы сұлтанның
әйел тегінен болуын қаламады. Оның басты себебі ретінде
жалпы мұсылман тарихында әйел адамдардың сұлтан болу жағдайы
бұрн – соңды болмауын айтуға болады. Шаджарат ад – Дуррдың
билігіне қарсы әрекеттердің артында діни адамдар тұрғандығын
151 аутц керек.
Салах ад – Дин Айтубидің заманынан бері Мысыр мен Шам
еліндегі бүкіл билікті өз қолдарында ұстаған Әл – Айубилер мамлүк
мемлекетін мойындағысы келмеді. Мысыр мемлекеттер жаңа пайда
болған билікке шариғаттық, яғни заңды сипат беру арқылы өздерінің
билігін қалу үшін Бағдатта отырған Аббас әулетінің халифасы Әл
– Муташшға хат жолдайды. Шаджарат ад – Дуррдың билігіне қолдау
көрсетуді сұраған мамлүктерді халифа айыптап, оларға Егер
яндердің аралығында билікті қолына алатын еркек таылмаса, оны
бізге айтыңдар, біз сендерге еркек жібереміз! 155 дейді.
Қайырға халифаның берген жауабы келумен Шаджарат ад – Дурр
өінің өте қиын жағдайға түскенін, ішкі және сыртқы жауларының
наразылықтары барған сайын күшейіп жатқанын көреді. Сөйтіп, сұлтан
Шаджарат ад – Дурр үш ай биліктен кейін 1250 жылдың тамыз
айындың Әмір Изз ад – Дин Байбарыс және Сайф ад -Дин қалауын
Мамлүк мемлекетін құруда орасан рол атқарған Әл – Бахарийта
жасағаның ең беделді әтірлерінің сұлтан тағын өздеріне
қарағанда әскери жағынан әмір Ас - Салихтің жолағының әмірі
Изз ад- Дим Айбекке беріп қоюының негізгі себептерін сараласақ
Әл Бахарийа жасағаның мықты әмірлері бірінен - бірі күдіктену
себепті билікті өздерінен әлсіз адамның қолында болған өздері
үшін дұрыс көрді, екіншіден, Шаджарат ад – Дурр сұлтан тағына
түскен күнде де өзінің билігін сақтап қалу үшін мықты
әмірге күйлуге шыққаннан гөрі, арасындағы ең әлсіз әрі
келіскенін Айбекке шығуын тиімді деп санады.
... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Мәмлүктер билігі дәуіріндегі Египет (ХІ – ХV ғғ.)
Таяу Шығыс пен Мысыр мәмлүктерінің қарым - қатынасы
Мысыр
Мысыр пирамидалары
Дешті қыпшақтың мысыр мамлүк мемлекетімен XIII-XV ғғ. байланыстары
Ежелгі Мысыр математикасының тәсілдері
Демократиялық өкімет билігі
Ежелгі Мысыр өміріне шолу
Сот билігі
Акбар билігі
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь