Ми ішілік отогенді асқынулар


1.Сыртқы пахименингит
2.Ішкі пахименингит — субдуральды абсцесс
3.Отогенді ipiңдi лептоменинги
3.Мидың отогенді ipiңдіктepi
4.Мишық іріңдігінің белгілері
Жедел және созылмалы ортаңғыы құлақтың іріңді таралулары құлақтың есту кабілетін төмендетуіне немесе естімей қалуына әкеліп қоймай, кейде бұл адамның өміріне қауып туғызатын бас суйек ішілік асқынуларға әкеліп соғады. Бұған ми кабаттарының қабынуы, венозды қуыстардың (синустың) және мидың өзіндегі іріңді процестердің пайда болуы жатады.
Ортаңғы құлақ қуысынан инфекция бас суйек ішінe әргүрлі жолдар арқылы өтеді:
1. Қабырғалық жол ~ дабыл қуысының жоғарғы және темегі қабырғалары арқылы көбінесе созылмалы ipiңдi отиттің салдарынан холестеатоманың пайда болып, сүйекті шірітудің әсерінен болады.
2. Қан тамырлары аркылы бас сүйек ішілік асқынулар көбінесе ортаңғы құлақтың іріңді қабынуы кезінде байқалады. Бұл кезде бас сүйек шұңқырына инфекция ортаңғы құлақ пен мидың қатты қабығы арасын байланыстырып жататын тамырдың зақымдануынан болады, немесе еміздік тәрізді сүйектің қан тамырлары арқылы өтеді.
3. Лабиринтогенді жол. Бұл кезде инфекция бас қуысына кipe6epic су жолы арқылы, немесе iшкі есту жолымен есту нерв венасы арқылы өтеді. Kө6iнece мишықтың зақымдалуы байқалады.
4. Инфекцияның ең аз таралатын жолы сүйектің бітпеген саңылаулары арқылы дабыл қуысының жоғарғы және теменгі қабырғаларынан өтyi балаларда жиі кездеседі.
Сыртқы пахименингит. Бұл мидың катты кабығының сырткы бетнің қабынуы. Егер іріңді процесс болса. онда қабық сүйектен бөлініп, экстрадуральды абсцесс болады. Егер іріңді процесс сигма гәрізді көк тамыр қуысының жанында болса, онда перисинуозды абсцесс деп аталады. Экстрадуральды абсцесте көбінесе ортаңғы бас сүйектң ішкі 6eтi ашылады. Мидың катты іріңмен тітіркенуінен алғашқыда кызарып, қалыңдайды. кейн жаңадан пайда болған тканьмен (грануляциямен) жабылады, ауру барысы көбіне белгісіз өтеді Дегенмен, ортаңғы құлақтың iріңді қабынуы кезінде ауру құлақ жағынан бастың катты солқылдап ауруы, құлақтан іріңнің кебеюі, кейде дене кызуының жоғарылауынан ipiңнің ми кабаттарының сыртына өткенін жорамалдауға болады. Кейде ми кабаттарының сыртында жататын іріңдік тек құлаққа жасалған операция кезінде анықталады.
1. ҚҰЛАҚ, ТАМАҚ және МҰРЫН АУРУЛАРЫ./ Тайбағаров С.Е. , Овчинников Ю.М.
2. Болезни уха, горла, носа. / Пальчун В.Т., Приображенский Н.А.
3. ҚҰЛАҚ, МҰРЫН, ТАМАҚ АУРУЛАРЫ / Шайықов З.Ш., Төлебаев Р.Қ.

Пән: Медицина
Жұмыс түрі:  Материал
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 9 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 500 теңге
Кепілдік барма?

бот арқылы тегін алу, ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Студенттің өздік жұмысы

Тақырыбы: Ми ішілік отогенді асқынулар.

ОРТАҢҒЫ ҚҰЛАҚТЫҢ ЖЕДЕЛ СОЗЫЛМАЛЫ ІРІҢДІ ТАРАУЛАРЫНАН БОЛАТЫН МИДЫҢ
АСҚЫНУЛАРЫ.

Жедел және созылмалы ортаңғыы құлақтың іріңді таралулары құлақтың есту
кабілетін төмендетуіне немесе естімей қалуына әкеліп қоймай, кейде бұл
адамның өміріне қауып туғызатын бас суйек ішілік асқынуларға әкеліп соғады.
Бұған ми кабаттарының қабынуы, венозды қуыстардың (синустың) және мидың
өзіндегі іріңді процестердің пайда болуы жатады.
Ортаңғы құлақ қуысынан инфекция бас суйек ішінe әргүрлі жолдар арқылы
өтеді:
1. Қабырғалық жол ~ дабыл қуысының жоғарғы және темегі қабырғалары
арқылы көбінесе созылмалы ipiңдi отиттің салдарынан холестеатоманың пайда
болып, сүйекті шірітудің әсерінен болады.
2. Қан тамырлары аркылы бас сүйек ішілік асқынулар көбінесе ортаңғы
құлақтың іріңді қабынуы кезінде байқалады. Бұл кезде бас сүйек шұңқырына
инфекция ортаңғы құлақ пен мидың қатты қабығы арасын байланыстырып жататын
тамырдың зақымдануынан болады, немесе еміздік тәрізді сүйектің қан
тамырлары арқылы өтеді.
3. Лабиринтогенді жол. Бұл кезде инфекция бас қуысына кipe6epic су жолы
арқылы, немесе iшкі есту жолымен есту нерв венасы арқылы өтеді. Kө6iнece
мишықтың зақымдалуы байқалады.
4. Инфекцияның ең аз таралатын жолы сүйектің бітпеген саңылаулары
арқылы дабыл қуысының жоғарғы және теменгі қабырғаларынан өтyi балаларда
жиі кездеседі.
Сыртқы пахименингит. Бұл мидың катты кабығының сырткы бетнің қабынуы.
Егер іріңді процесс болса. онда қабық сүйектен бөлініп, экстрадуральды
абсцесс болады. Егер іріңді процесс сигма гәрізді көк тамыр қуысының
жанында болса, онда перисинуозды абсцесс деп аталады. Экстрадуральды
абсцесте көбінесе ортаңғы бас сүйектң ішкі 6eтi ашылады. Мидың катты
іріңмен тітіркенуінен алғашқыда кызарып, қалыңдайды. кейн жаңадан пайда
болған тканьмен (грануляциямен) жабылады, ауру барысы көбіне белгісіз өтеді
Дегенмен, ортаңғы құлақтың iріңді қабынуы кезінде ауру құлақ жағынан бастың
катты солқылдап ауруы, құлақтан іріңнің кебеюі, кейде дене кызуының
жоғарылауынан ipiңнің ми кабаттарының сыртына өткенін жорамалдауға болады.
Кейде ми кабаттарының сыртында жататын іріңдік тек құлаққа жасалған
операция кезінде анықталады.
Ішкі пахименингит — субдуральды абсцесс. Бұл кезде ipiң ми кабаттарының
астына жиналады. Ол кебінесе экстадуральды абсцестін ми кабаттарының астына
етуінен немесе қан тамырлары арқылы дамиды. Субдуральды абсцесс көпке дейін
білінбеуі мумкшін, тек қосымша асқынулар қосылса білінеді Бастапқыда
кебінесе аурулардың бірнеше белгілері болады.
Жалпы жагдайы. Аурудың көңіл-күйі бастапқыда онша өзгермейді Дене қызуы
38-39 аралығында. Егер дене қызуы 39-дан жоғары болса, онда жайылма
лептоменингит немесе ссптикалык синустромбоз деп ойлауға болады. Кебінесе
жүрек бастың самай бөлігінде, кейде бастың жартылай бөлігінде, немесе
бәрінде бас қатты ауырады. Шүйде бұлшық eтiнің тартылуы байқалады. Керниг
және Брудзинский белгілері жиі кездеседі. Бұл кезде ошақты
пахилептоменингитті жайылма лептоменингиттен айыру қиын болады. Бастапқыда
пайда болған менингеальды белгілер ми кабаттарының қозуын керсетеді
кебінесе абсцесс пайда болғанда жоғалып кетеді.
Бастың артқы шуңқырында пайда болған пахилептоменингит мишықтың
зақымдалу белгілерімен сипатталады. Жиі нистагм байқалады, ол зақымдалған
жақта болады. Кейде адиадохокинез, саусақ пен мұрынды керсету тәсілдерінде
ауытқуы байқалады.
Абсцесстің капсуласымен қапталған кезінде жұлынның сұйықтығында көп
езгеріс байқалмайды, аздап қысымның көтерілуін көбінесе плеоцитоз,
нейтрофилез, белоктың көбейгенін байқауга болады. Жайылмалы лептоменингитке
қарағанда хлорид пен канттың өзгеруі, микробтар байқалмайды. Егер плеоцитоз
жоғары болып, жұлын сұйықтығында микробтар пайда болса, онда жайылма
менингиттің қосылғаны
білінеді.
Қанда лейкоцитоз 12000—15000, нейтрофилез және ЭТЖ жоғарлайды.
Ошақталған пахилептоменингитті уақытында операция жасап іріңдеп, ашып, оған
толығымен дренаж жасалмаса, аурудың емделіп шығуы мумкін емес, сондықтан
операция міндетті түрде болу керек. Операциясыз ауру асқынып, адамныц
өміріне қауып туғызуы мумкін. Сондықтан құлақтан болган бас iшілік
асқынудың белгілері болатын болса, көбінесе операция жасалып, уақытында
жүйелі түрде антибиотиктермен емделуі керек.
Отогенді ipiңдi лептоменингит. Бұл көбінесе ортаңғы құлақтың ipiңдi
жедел, немесе созылмалы түрінде — ми кабаттарына асқынып. жұмсақ ми қабатын
зақымдайды. Ми қабатының зақымдалуы жеке түрінде, немесе басқа бас сүйек
iшiлік асқынулардың себебімен кездеседі:
Біріншіден, ми кабаттарының қабынуымен,
Екіншіден, бас ішілік қысымның көбеюімен,
Үшіншіден, мидың жұлынның, бас ми нерв жүйелерінің зақымдалуымен
сипатталады.
Аурудың жағдайы көбінесе ауыр болады және күн өткен сайын ауырлай
туседі. Ауру адам сандырақтап, есінен танып қалуы мумкін. Дене қызуы 38.5-
39-дсйін көтеріледі. Отогенді менингите ең жиі белгілерге бастың катты
ауруы жатады. Бас ауруы катты тесіп, шаншып, шыдатпаумен сипатталады. Ауру
адам ыңырсып. қолымен басын ұстайды. Бастың дәрісінен көмек болмайды.
Кебінесе бастьң ауруы жайылмалы болып келеді. Бұл ауырсынудьң пайда болуы
ми кабаттарының зақымдалуынан, яғни, катты жұмсақ ми кабаттарының сезімтал
нерв талшықтарының тітіркенушен болады, немесе субэрахноидальды кеңістікте
іріңнің жиналуымен өрбиді. Механикалық тітіркендіргіштен басқа
токсиндердің әcepi де үлкен орын алады.
Бастың ауруы жарық сәулесшнен, қатты шу. қозғалыста және тағы басқа
қолайсыз жағдайларда үдейді
Көбінесе лоқсу, жүрек айну, құсу, бас айналу пайда болады. Қан
құрамында лейкоциттер оның ішінде нейтрофильдер кебейіп, ЭТЖ жоғарылауы
жиі кездеседі. Отогенді менингитте ми қабаттарының қабыну белгілері жиі
кездеседі. Бұларға шүйде бұлшық еттерінің тартынуы, Керниг - Брудзинский
белгілерінің әр түрлерімен сипатталады. Сонымен қоса Бабимский, Оппенгейм,
Россолимо, Гордон, Бехтеров белплері патологиялық қоздырғыш рефлекстерімен
сипатталады. Көрсетілген белгілердің пайда болуы нерв талшықтарының
тітіркенуіен бұлшықеттердің рефлекторлы жиырылуына негізделген. Шүйде
бұлшықеттердің тартынуы, басты алға кеудеге тигенше енкейткенде байқалады.
Шүйде бұлшық еті тартынған кезде иек кеудеге тимейді Керниг белгісі жамбас
буынын жоғары көтеpiп, тізе буынын бүккен кезде, науқастьң аяғын жазған
кезде, аяқтың бұлшықеттерінің жиырылуынан, ауырсынуынан немесе толық
жазылмауынан байқалады. Осы кезде кезде аяқтын бас саусағыньң артқа қарай
6yгілуi Эдальман белгілерімен сипатталады. Брудзинский белпсі жоғарғы және
төменгі болып сипатталады. Жоғарғысы басты төмен еңкейткенде тізе буыныньң
өздігігінен бүгілуінен науқастың 6ip аяғын бүккен кезде екіншісі де
бугідгені байқалады.
Патологиялық рефлекстер нерв жуйесі зақымдалғанда пайда болады,
ісіресе. пирамидалық жолда. Олар табанға зерттеулер жургізген кезде
анықталады. Басты симптомдар: Бабинский, Россолимо, Оппенгейм, Бехтерева
және Гордон болып келеді. Патологиялық рефлекстердің жекелеген турлері
немесе олардың бірнеше әр түрлілері отогенді менингиттің ауыр жағдайларында
кездеседі.
Бабинский белгісі - табаннын сыртқы қырын балғашықтың сабымен. немесе
басқа затпен узік-узік тітіркендірген кезде байқаймыз. Осы жүргізілген
тітркендіргіштен кейін аяқтың үлкен саусағында рефлекторлы (эстензия)
жазылу пайда болады. Үлкен саусақтьң жиі жазылуымен 6ipre басқа
саусақтардың жазылуы жүреді мұны Вейер белгісі деп атайды.
Россолимо рефлексі - табанның 2-5 саусактарының рефлекторлы бүгілуінен
тұрады, бұл балғашықпен саусақтардың ұшынан ұрған кезде байқалады.
Бехтеров белгici - саусақтардьң бүгілуі өкшенің алдыңғы — сыртқы
бетінен балғашықпен ұрғанда байқалады.
Гордон белгісі - балтыр бұлшықетінің басуымен жасалады.
Ал Оппенгейм белгісі - алдыңғы бетінің төменгі бөлігін басумен
байқалады. Жогарыдагы келтірілген рефлекстің қорытындысында аяқтың үлкен
башпайыньң сыртқа қарай иілуі Вейер белгісімен жиі кездеседі. Мидьң негізгі
қабыну ошағы кезінде көбінесе 6-7 нервтерде паралич кездеседі. Әкетуші нерв
зақымдануы нәтижесінде бұл кезде көздің тік бұлшық етінің параличі болады.
Бұл жағдайларда көздің қылилануы, көз алмасын сыртқа қарай жылжыта
алмауы, диплопия әсіресе бұл зақымдалған бұлшық етке қарай қарағанда 7
нервтің зақымдануы кезінде мимикалық бұлшық eттін салдануы болады. Бұл
кезде 6eттің ассиметриясы байқалады. Зақымдалған жақта маңдайдың және
мұрын, epiн катпары жазылған, көз алмасы жоғары кеткен.
Бала көзіндегі отогенді менингитке қол аяқтарының тартылуы 2 гүрде
болады: клоникалык және тоникалық.
Клоникалық тартылу кезінде бұлшықет жиырылуы мен босаңсуы 6ip-6ipiнe
тез ауысып отырады.
Тоникалық тартылу — бұл бұлшық еттің ұзақ уақыт жиырылуы. Клоникалык
тартылуы бас қыртысының қозуы кезшнде болса, тоникалық тартылу — бұл қыртыс
асты бөлімшесінің қозу кезінде болады. Менингит кезінде негізгі клиникалық
белгілердің 6ipi болып спонтанды нистагм (кездің ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Стоматология мамандығы бойынша интернатураның элективті пәндері
Сепсистің патофизиологиясы
Бас миының абсцессі
Менингит - орталық жүйке жүйесінің жұқпалы ауруларының ішіндегі аса қауіптісі
Ауыздың кілегей қабатының жаралы-некротикалық зақымданулары. Бет-жақ аймағының одонтогенді газды гангренасы
Нәрестелердің гемолитикалық ауруының клиникасы
Бас сүйек, ми, көз жарақат кезіндегі алғашқы жәрдем және диагностикасы сыну кезіндегі алғашқы жәрдем және диагностикасы күю және үсу кезіндегі алғашқы жәрдем және диагностикасы
Жануарларды наркозға дайындау
Балалар жұқпалы ауруларына кіріспе
Ішкі аурулар
Пәндер