Беймемлекеттендіру және жекешелендіру жолдары


1. БЕЙМЕМЛЕКЕТТЕНДІРУДІҢ ЖОЛДАРЫ МЕН ТҮРЛЕРІ
2МЕМЛЕКЕТ ИЕЛІГІНЕН АЛУ МЕН ЖЕКЕШЕЛЕНДІРУДІҢ ҚАЗАҚСТАНДЫҚ ҮЛГІСІ
3 Қазакстан Республикасында мемлекет иелігінен алу мен жекешелендірудін 1993.1995 жылдарға (II кезең) арналған үлттық
багдарламасы
4Жекешелендірудің бастапқы кезеңі.
5 "Жекешелендіру Сізге не берді?" . дсп сүрақ қояды оптимис.тік жауап алу үмітіндсгі "Деловая неделя" газеті озінің оқырман.дарына.
6 Қазақстандаі ы жекешелендіру және оның күқықтык камтамасыз етілуі
ҚОРЫТЫНДЫ
Жекешелендіру — нарықтық қатынаска өтудің түбірлі мәселесі. Ол жеке меншік секторы мен акционерлік қоғамдардын, және бірлескен кәсіпорындардың алдыңғы позицияларды алуын көрсететін козғалысты анықтайды. Оның жүргізулі нарықтық қатынастың пәрменділігіне бай-ланысты болады. Жекешелендіру — меншіктің барлық түріне — мемлекеттік, үжымдық және жеке меншіктің теңдігі мен қүқығына қалыпты жағдай жасайды. Адам-дарға меншікті қайтарумен байланысты вндірушілерден бәсекелесуге жарамды енім түрлерін ендіруге деген ынта-сының арта түсетініне сенім білдіруге болады.
Жекешелендіруді кейде дүниежүзілік жаулап алып ба-
ра жатқан бейбіт революция деп те бейнелеп атайды. Шынында да бүл процеске даму дәрежесі әр түрлі деңгейдегі 50-ден астам мемлекет қатысады. Бүл елдердегі мемлекеттік кәсіпорындар жекешелендіріліп, ауыл шаруа-шылығы үйымдары мең өндіріс орьбздары тікелей мемлекег иелігінен алынып, жалга берілуде. Бүл процестің ауқымы мен қарқыны, әсіресе 1991 жылдан бастап күшейді және қазір ол, нарыққа көшкен дамудың әр қилы деңгейіндегі мемлекеттерде жүріп жатыр. Жекешелендіру ТМД елдерінде әр түрлі денгейде жүргізіліп келеді, бүл бағытта шет елдік тәжірибелер де ескерілуде, қателіктерге де жол берілуде, бірақ уақыт басқа тандаудың жоктығын көрсетіп _отыр. Бүгінгі танда мемлекеттік кәсіпорындар пайданы қорландырумен үнемді, тиімді жүмыс істей алмай, үлттық байлықты ысырап етіп келеді деген көзқарас қалыптасты. Осыдан келіп жеке меншік сектордың рөлін ныгайту қажеттігі туралы корытьгады шығарылды. Мемлекет алып ендіріс орындарының сақталып қалуы монооолияга жол беріп, кәсіпкерліктен дамуына белгілі бір дәрежеде тежеу жасауы да сөзсіз.

Пән: Экономика
Жұмыс түрі:  Курстық жұмыс
Көлемі: 22 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 700 теңге
Таңдаулыға:   




 КІРІСПЕ
Беймемлекеттендіру және жекешелендіру процестері
1. БЕЙМЕМЛЕКЕТТЕНДІРУДІҢ ЖОЛДАРЫ МЕН ТҮРЛЕРІ
2МЕМЛЕКЕТ ИЕЛІГІНЕН АЛУ МЕН ЖЕКЕШЕЛЕНДІРУДІҢ ҚАЗАҚСТАНДЫҚ ҮЛГІСІ
3 Қазакстан Республикасында мемлекет иелігінен алу мен жекешелендірудін 1993-1995 жылдарға (II кезең) арналған үлттық
багдарламасы
4Жекешелендірудің бастапқы кезеңі.
5 "Жекешелендіру Сізге не берді?" - дсп сүрақ қояды оптимис-тік жауап алу үмітіндсгі "Деловая неделя" газеті озінің оқырман-дарына.
6 Қазақстандаі ы жекешелендіру және оның күқықтык камтамасыз етілуі
ҚОРЫТЫНДЫ

КІРІСПЕ

Жекешелендіру — нарықтық қатынаска өтудің түбірлі мәселесі. Ол жеке меншік секторы мен акционерлік қоғамдардын, және бірлескен кәсіпорындардың алдыңғы позицияларды алуын көрсететін козғалысты анықтайды. Оның жүргізулі нарықтық қатынастың пәрменділігіне бай-ланысты болады. Жекешелендіру — меншіктің барлық түріне — мемлекеттік, үжымдық және жеке меншіктің теңдігі мен қүқығына қалыпты жағдай жасайды. Адам-дарға меншікті қайтарумен байланысты вндірушілерден бәсекелесуге жарамды енім түрлерін ендіруге деген ынта-сының арта түсетініне сенім білдіруге болады.
Жекешелендіруді кейде дүниежүзілік жаулап алып ба-
ра жатқан бейбіт революция деп те бейнелеп атайды. Шынында да бүл процеске даму дәрежесі әр түрлі деңгейдегі 50-ден астам мемлекет қатысады. Бүл елдердегі мемлекеттік кәсіпорындар жекешелендіріліп, ауыл шаруа-шылығы үйымдары мең өндіріс орьбздары тікелей мемлекег иелігінен алынып, жалга берілуде. Бүл процестің ауқымы мен қарқыны, әсіресе 1991 жылдан бастап күшейді және қазір ол, нарыққа көшкен дамудың әр қилы деңгейіндегі мемлекеттерде жүріп жатыр. Жекешелендіру ТМД елдерінде әр түрлі денгейде жүргізіліп келеді, бүл бағытта шет елдік тәжірибелер де ескерілуде, қателіктерге де жол берілуде, бірақ уақыт басқа тандаудың жоктығын көрсетіп _отыр. Бүгінгі танда мемлекеттік кәсіпорындар пайданы қорландырумен үнемді, тиімді жүмыс істей алмай, үлттық байлықты ысырап етіп келеді деген көзқарас қалыптасты. Осыдан келіп жеке меншік сектордың рөлін ныгайту қажеттігі туралы корытьгады шығарылды. Мемлекет алып ендіріс орындарының сақталып қалуы монооолияга жол беріп, кәсіпкерліктен дамуына белгілі бір дәрежеде тежеу жасауы да сөзсіз.
Республикамызда үзак жылдар бойы санамызға социа-листік меншік сіңіріліп, жеке меншік қанаушы қоғамға тән деп үғындырылып келді. Ол системада қоғамдық меншік пен жеке меншік үғымы сыйыспайтын еді. Өндірісті, шаруашылықты мемлекет меншігіне бағындыру-дың басымдылығына орай жеке меншіктің даму болашағы жоқ деген ой қалыптастырылды. Адамның жеке меншікке деген табиғи үмтылысын басуға мемлекет машинасынын барлық куаты жүмсалады. Әйткенмен қогамдық ойдын дамуы ел өміріне елеулі өзгерістер әкелді. Әкімшілдік жүйе көрер көзге мешпік иесі бола отырып, қоғамдык меншіктің қожасы болғаны айдан анық. Осындай оралым-паздық, іштен іру меншік қатынастарьтн қиратып акімшілдік-әміршілдік жүйенің күйреуін тездетті.
1. БЕЙМЕМЛЕКЕТТЕНДІРУДІҢ ЖОЛДАРЫ МЕН ТҮРЛЕРІ

Кәсіпорын — халық шаруашылығының бастапқы үясы. Материалдық және материалдық емес игіліктер, кызмет көрсету кәсіпорындарында жасалады. Сондықтан кәсіп-орындар экономикасы, олардың орталықпен, банктермен және басқа несие беретін мекемелермен қарым-катынасы өтпелі кезеңдегі теория мен практиканың катты көніл бөлетін нысанасы болуы керек. Бүл орайда кәсіпорын іс-әрекетінің тиімділігін арттыру үшін олардың мәртебесін өзгерту қатаң жүмыс ырғағы бар мемлекеттік кәсіпорын-дарды біршама кең келемді дербестікке ауыстыру керек.
Кәсіпорыңдарды беймемлекеттендіру кезінде ең қиын іс оның әдістері мен түрлерін (акцияландыру, жекеше-лендіру, жалга беру т. б.) анықтау ғана емес, сонымен бірге мемлекеттік және жергілікті баскару мекемелерімен кәсіпорын арасындагы қарым-қатынас механизмін жасау болып табылады. 1990 жылы мемлекетке ендірістік корлардың 90—95% тиесілі болған. 1992 жылдан бастап беймемлекеттендіру, жекешелендіру мен бәсеке туралы, монополиялык іс-әрекетті шектеу туралы заңдардың кабылдаиуынан мемлекеттік кәсіпорындар үлесінің едәуір азайғанын байқауға болады. Сонымен қатар, орталық пен кәсіпорын қарым-қатынас механизмін, бастапқыда ойлағандай, қалыптастыру оңай болмай шыкты.
Шынында, ондаған жылдар бойы орталыктың тікелей нүсқаулары бойынша жүмыс істеген кәсіпорындардын багыт-бағдары орталықтың қалауына қарай келген болса, қазіргі жағдайда, қалыптасқан ахуалды күрт өзгерту оңай шаруа емес. Мәселелердін ауқымы күткевдегіден анағүрлым күрделі болды. Бүлардың ішінде басқару кадр-лары мен материалдық-техникалық жабдықтау, өндірушілер монополиясы т. б. бар. Мамандардың есебіне қарағанда қавдай да болмасын істің нәтижелілігінің 85— 95%-тейі қызметкерлердің дайындық деңгейіне байланыс-т;ы болады екен. Әңгіме ең алдымен басқарушылардың жүмыс істеу қабілеттілігіне катысты болып отыр: біріншіден, дербестік жағдайда басшы өзі ғана шешім қабылдауы қажет, екіншіден, өз қарамағындағы қызмет-шілердің жаңа бастамалар көтеруін үнемі қолдап отыруы тиіс, үшіншіден, рынок жағдайында өнімді көп шығару оның өтімділігінің кепілдігі болмайтындығын ескеріп, сүра-нысты зерттеп отыру керек. Қысқа мерзімде нарықтық қатынас жағдайында жүмыс істейтін басшы кадрларды да-ярлап шығару ісі — кезек күттірмейтін мемлекетгік шара-лардың бірі болуы керек.
Материалдық-техникалық жабдыктауды орталықсыз-даңдыру — ең алдымен өндіріс қүрал-жабдықтары мен көтерме сауданы тиімді үйымдастыруды көздейді. Бүрынғы орталықтан бөлу принципінен "кәсіпорын — кәсіпорынға" екі жақты өзара тиімді байланыстарга көшу қажет, тау-арлардың сатылуын тауар-шикізат биржалары арқылы :әне әріптестерді іздеу жолымен қамтамасыз ету керек. Әрине, тауарлардың бір балігі орталықтан бөлеігін (электро-энергетика, темір жолдар, әскери өндіріс) болады, бірақ та пропорциялар бүрынғыға қараганда өзгермелі әрі қозгалмалы сипатта қалмақ.
Маманданган ірі кәсіпорындардың маңызы туралы қате көзқарастар нәтижесінде өндірісті монополиясыздандыру бүгін шешілуі қиын мәселе болып отыр. Ресми мәліметтердің керсетуі бойьюша, 1987 жылы бір кәсіпорында жүмыс істейтіндердін орташа саны өндірісі дамыған елдерде 86 адам, Венгрияда — 186, Болгарияда — 504, КСРО-да — 813 адам болган. Батыстың дамыған ел-дерінде шаруашылык үйымдар санының 70—80%-і — үсақ және орта кәсіпорындар. АҚШ-та мүңдай фирмалар елдің жалпы үлттық өнімінің 50% өндіріп және жүмыс орында-рының жартысынан астамын береді. КСРО-да жүмыскер саны 200 адамнан аспайтын кәсіпорындардың үлес сал-магы, шамамен, елдегі өндірістік үйымдардың 50% -ін қүраган, бірақ өнеркәсіп өңдірісіндегі үлес салмағы тек кана 5,3% шамасыңда болды.
Көрщ отырғанымыздай, елімізде өндірістің монополия-лану дәрежесі өте жоғары. Тіпті қандай ендіріс саласы болмасын әр түрлі дәрежеде монополияланған десек, көзқарасымыз қате болмайды. Әрине, мәселеніің мұндай жағдайы беймемлекеттендіру мен монополиясыздавдыру кезінде көптеген қиындықтар келтіруде. Сондықтан аталған саясатты жүргізуде орталықтың рөлі ете жоғары, орталык өзі өзгеруімен қатар үсақ және орта кәсіпорындар рөлін жогарылату бағытында, рентабельділігі твмен және шығынды кәсіпорындарды жалға беру немесе үжымдық меншікке беруде жүйелі және байыпты кддамдар жасауы қажет. Бүл процесс объективті және субъективті себептер-ге байланысты айқын емес, қиын да үзак болады. Мүнда керекті кадрлар жетіспеушілігі мен үзақ жылдар бойы қалыптаскан, қоғамдағы және жекелей өндірістегі өзара байланыстар сипаты көрінеді. Бірақ, мүнда күйректік сезімге негіз жоқ, қайта керісінше, мәселені білу мен түсіну қогамды шешімді іс-әрекеттерге жетелейді.

2МЕМЛЕКЕТ ИЕЛІГІНЕН АЛУ МЕН ЖЕКЕШЕЛЕНДІРУДІҢ ҚАЗАҚСТАНДЫҚ ҮЛГІСІ
Рыноктық экономикаға көшу мен меншік қатынастарын түбірімен өзгертуді талап етеді. Өйткені, шаруашылық субъектілер (иелері) рынокта өз жүмыстарына өздері жа-уап беретіндей, соган әрдайым мүдделі, жүмыс нәтижесіне толыгымен иелік ететіндей болуы керек. Мүндай талаптар дәрежесінен керіну үшін рынокта меншік иелері бәсеке жағдайында әрекет етіп, жүмысты тиімді үйымдастыруы шарт. Дәлірек айтқанда, қазіргі рынок көп меншіктілік жағдайда ғана өз қызметін ойдағыдай аткаға алады. Меншікті мемлекет иелігінен алу мен жекешелендіру ры-нокқа кешу барысындағы аса маңызды мәселе. Бірінші-ден, қазіргі күрделі де, қиын жағдайда қалыпты әлеуметтік ахуалды жасауға енбекшілерді әлеуметтік қорғауға, олардың түрмыс жағдайын жақсартуга мемле-кеттің күші жетпей, әлсіздік көрсетуде. Міне, осьгадай жағдайда меншіктің бірқатар белігін ортақ мүдделерге сай пайдалана білетіндерге беру тиімді болары даусыз. Екіншіден, вндірісті дамыту, бағаның есуін тоқтатып, өндіріс шыгьшдарын кеміту, тек бәсеке механизмі әрекет еткенде ғана мүмкін болады. Бәсеке — рыноктың қозғаушы күші ретінде әрекет ете бастағанға дейін, халық шаруа-шылыгын түрактавдырып, инфляция қүбылысын реттеу үшін, қаржы-несие қатынастарын берік қолда үстау кажет. Сондықтан, жоғары салық ставкасы мен банк процентін енгізу керек болды. Әрине, мүндай жағдайда экономика ойдагыдай, тиімді дами алмайды, оның халыққа ауыртпалык, келтіретіні де белгілі. Ал рыноктың қалыпты қызмет етуі үшін монополиялық үстемдікті жою және жекеше-лендіру өте қажет.
Мемлекет иелігінен алудың мәні мынада. Орта-лықтандырылған мемлекеттік экономиканы кеп түрлі ара-лас экономикаға көшіру мәселесі мемлекетгік тікелей басқарудан күтылып, көп меншікті басқару формасына етуді қарастырады. Мемлекет иелігінен алу мен жекеше-лендірудің формалары әр қилы. Олай дейтініміз бііріншіден, мемлекет иелігінен алуды меншік иесін ауыстырмай-ақ, тек орталықтан баскаруды езгерту жолы-мен жүргізуге де болады. Мысалы, аренда кезінде негізгі қорлар иесі өзгермейді, алайда оның өніміне, айналым қорларына арендатор иелік етеді, соган байланысты меншік қатынасы да езгеше сипатка ие болады. Ал мем-лекеттік кәсіпорынды акционерлік коғамға айналдырғанда бүкіл акциялар мемлекет пен акционерлер арасында белінеді. Осы екі жағдайдың екеуінде де мемлекетгік ор-гандар тікелей әкімшілік басқару қызметінен айрылады.
Жекешелендірудің ең қарапайым түрі өнім шығаратын кәсіпорындарды (ендірістік кешен ретінде) сату. Бүл жагдайда сатып алушы толық меншік иесі болады. Тағы бір қарапайым формасы кәсіпорын мүліктерін түгелімен бөліп беру. Бүлардың күрделі формасы мемлекеттік кәсіпорындарды акционерлік қогамға және жауапкершілігі шектеулі қогамга (серіктестікке) айналдыру.
Жекешелендірудің субъектісі физикалық магынада — жеке азаматтарды, заңдық мағынада — кәсіпорындар мен үйымдар. Бірінші жағдайда мемлекет меншігі жеке меншікке ауысады. Дамыған елдерде жеке меншік негізгі өндірістік қорлардың 5—13 процентіне иелік етеді. Ал акционерлік қоғамдар меншіктің басым бөлігіне ие болып отыр. Жекешелендіру субъектісі еңбекшілер үжымы болуы да мүмкін. Мүндай жағдайда үжымдық (халықтық) кәсіпорын идеясы орын алады.
Мемлекет иелігінен алу мен жекешелендірудің объ-ектісі мемлекеттік мүлік, оның ішінде өндірістік, матери-алдық айналым қорлары, мемлекеттік кәсіпорындардың қаржы активтері, түргын үй қоры т. б. Мемлекет иелігінен алу мен жекешелендіру бағдарламасын жүзеге асыру кезінде мемлекеттік меншіктің басым көпшілігі жаңа субъ-ектілерге көшуі тиіс. Сонда гана қорларды сапалы пайда-лану арқасында ұдайы өндірудің экономикалык тиімділігі мен әлеуметгік әділеттілік үштасатын болады. Мемле-кеттік меншікті үлестіре салу оңай мәселе емес, ол үлкен талдауды қажет етеді. Бүл арада қиындықтар да, жоғалтулар да орын алуы әбден мүмкін. Рынокқа көшу іскерлікті де, тәуекелділікті де қажет етеді. Дамыған де-мократиялық қоғамдардың әлеуметтік базасы орта тап өкілдері. Міне, осылардың қатары негүрлым коп болса, соғүрлым қоғамның саяси-әлеуметтік түрақтылығы да ба-янды болып нығаады. Мемлекет меншігіне орта таптың нелік етуі дүниежүзілік тәжірибе керсетіп отырғанындай экономикалық жагынан тиімді болады. Міне, сондықтан да тәуелсіз мемлекетіміздің егемендігін бянды етудің, күш қуатын арттырудың маңызды факторлары жүріп жатқан экономикалық реформаларды теревдету болып отыр. Бүгінгі күннің өзекті проблемасы Қазақстаннын нақты эко-номикалық және ғылыми-техникалық тәуелсіздігіне жету. Егемендікті экономикалық мағьтада жүзеге асыру ең ал-дымен үлттық рынокты қүрумен тікелей байланысты. Міне, сондықтан да біздің қогамымыздын, даму қажеттілігі түрғысынан экономикалық реформаның өзекті мәселесі мемлекет иелігінен алу мен жекешелендіру болып отыр. Бізде 75 жыл бойы меншікке деген көзқарас басқаша болып келді. Диалектикалық қозғалыс талаптары мәңгілік катып-семіп қалган меншік түрі болмайтындығын мензейді. Демек, мемлекеттік меншіктің де мазмүнын езгертетін уақыт туды. Бүрынғы кеңес елінде бәрі мемле-кеттік болды. Ал елдің экономикалык жагдайының ха-лықтың әл-ауқатының қандай күйде болғаны да мәлім. Қазакстанда қабылданған 1993—1995 жылдарға арналған мемлекет иелігінен алу мен жекешелендірудін Үлттык бағдарламасында мемлекеттік меншікті одан әрі езгертудің жолдары айқын белгіленген. Бүл негізінен бірнеше прин-циптерді қамтиды. Атап айтсақ жекешелевдірудіқ максаты әлеуметтік әділеттілікті сақтау, жаппай жекешелендіру барысында азаматтардын мемлекет меншігіндегі вз үлес-теріне қүкылығын сақтау және т. б. Тағы бір мәселенің басын ашып айтсақ мемлекет иелігінен алу бар да, же-кешелендіру бар. Мемлекет иелігінен алу дегеніміз мүлікті мемлекеттің басыбайлы мешиігінен алып, оның иелері қатарына меншіктің басқа да түрлерін енгізу, мәселен, мемлекеттік зауыт енді акционерлік компания болуы мүмкін. Ал жекешелеқдіру дегеніміз — әр адамға меншік беру деген сез. Мемлекет иелігінен алу мен жекеше-лендірудің бірінші кезеңі біз күткендей нәтиже бермеді. Ол кезеңде дүрыс істерден гөрі бүрыс басу, сүйінішке қарағанда күйіну көп болды. Өзімдікі дегенге өгіз қара
күшін жүмсап, мемлекет алдындағы қарызын түгел өтей қоймаса да, майлы қасықты жалап үлгергендер де болды. Сансыз кедергілерге тап болып, колды бір сілтегендер де, әсіресе ыңгайын таппай, әрі-сәрі күй кешкендер де жетіп жатыр. Ал енді осы шақтагы бейберекетсіздік пен бақылаусыздықты, ақшаның қүнсыздануын, баганың гүрақсыздығын пайдаланған алыпсатарлардың қаптап кет-кені қынжыларлық жәй. Осындай бүра тартушылық пен жасырын жекешелендірушілік басым түскен бірінші кезең де аяқталды. Осы бірінші кезеңде үжымдық меншік деген пайда болды. Үжымдық меншік дегеніміз де иесіз менщікке айналды. "Бәрі де біздікі — бәрі де менікі" деп айтқанымызбен сол меншіктің нақты жағдайы үшін жауап беретін адам табылмай қалды, мінеки, сөйтіп үлкен ағаттық жасалды. Кей жерлерде кеңшарларды жекеше-лендіру барысында маңдайшадагы жазуды "үжымдық" деп ауыстырумек тьгадық. Ең тиімсіз, берекесіз жүмыс істегендер де осы тортағылар болды. Байқасақ, үлттық бағдарламада агроөнеркәсіп кешенін жекешелендіру бапта-ры өзінше бөлек жасалған. Себебі, агроөнеркәсіп ке-шенінде қалыптасқан өте күрделі мәселелерді ескеру қажет болды. Әр адам өз үлесін алсьш. Ал ары қарай жеке дара тірлік ете ме, жоқ, әлде үжымдық шаруашылық қүра ма әздерінін еркі білсін. Үжымдасып отырған адамдарды ешкім күштеп таратпайды. Ал өзіне өзі сеніп, жеке шығам дегендеріне де кедергі жасамау керек. Жекешелендірудің алдында барлығымыз бірдейміз, маман да, шопан да, жүмысшы да т. б. Бүдан біраз бүрын еңбек стажына сәйкес эр адамға түрғын үй купондары есеитедді. Әр адамга 100 купон (калада) 120 купон (ауылда) инвестициялық купон-дар берілді. Міне, мемлекеттік тең мүмкіндік беруі осы, мемлекет бағыт сілтейді, басқа да үйымдык, шараларын жүргізеді. Ал әрі қарай сол тең мүмкіндікті калай жүзеге асыру бүл әркімнің міндеті. Бірінші кезеңде істелген жүмыстар мен тәжірибелер біздің кең ауқымды жекеше-лендіруге кірісуімізге мүмкіндік береді. Жауапты шаралар жүйесі ретінде жекешелендіру бірқатар манызды әлеуметтік-экономикалық, міндеттерді шешуге тиіс. Біз экономиканы сауықтыру, экономикалық дагдарыстан шығу мәселесінде нақ осыған үміт артудамыз. Жекешелендірудін екінші кезеңінде мемлекет меншіктің көптүрлілігіне көшудін бірыңғай саясатьш жүргізуді алга қойды. Сейтіп, бағдарламаны жүзеге асыруда жекешелендірудің бірінші кезеңіне тән болған қателерді жоюга жағдай жасап отыр. Мемлекеттен сатып алу мен жекешелендіру мәселесін іске
асырғанда мемлекет тарапынан бакылауды қатайту қажет екенін алгашқы кезең тәжірибелері көрсетті. Әрине бүл ете қиын әселе, себебі, бүкіл халық болып күрган, жа-саган, ме^ екеттік меншікте болып келген кыруар бай-лықты қа айша барша халыққа әділдік пен теңдік жағдайынд таразыны тең үстап беліп беруге болады. Сондықтан да мемлекет тарапьгаан нені жекешелендіру керек, нені мемлекеттен сатып алуга болады, осы мәселелер;; реттейтін экономикалық және қүқықтық тетік ете кажет. Эсыган байланысты тағы бір мәселе мүліктерді мемлекет і -лігінен алу барысьшда олардың бағасын дүрыс анықтау. ебебі, кейбір билік пен байлықтың кілтін қолдарына устаған алаяқтардың алтынды бақырға балап, халық байлығын өз пайдасына айналдырып жіберуі мүмкін ғой, тіпті ей жерлерде солай болғаны да белгілі. Дүние-жүзілік тә„ рибе көрсетіп отырғандай, меншіктін бір қолға (мейлі жеке адамның, мейлі мемлекеттік) жинақталып, шоғырлануіі қай кезде де келеңсіз жағдайларға әкеп соғады. Жалпы қогам үшін оның екеуі де тиімсіз. Сон-дықтан, мүлікті мемлекет меншігінен алу немесе оның иесін өзге гу, қысқасы меншіктеу дегеніміз мүлікті аз-даған адамдардын қолына жиып беру емес. Әңгіме қоғамның рбір мүшесінің меншік иесі болатывдай жағдай туғызуда, оеспубликамыздың әрбір азаматына (үлтына, жасына, к ізметіне қарамай) бөлінуге тиісті байлықтың теңдей үл сін белгілеп, бөліп беруде. Бүл үшін әрбір адамға сыбағалы акцияларын (жекешелендіру чектерін, купондары т. б.) үлестіруді белгілі бір тәртіппен анықтау қажет. ! әселенің қиындығы әлеуметтік теңдікті, әділеттікті сақтай отырып, экономиканың төмендеуіне, өндірістің қүлдырауына жол бермейтін әдіс-тәсілдерді ойлап табуда. Мемлекеттік мүлікті жекешелендірудің бүгінгі кезендегі тиімді жолы — ірі және орта кәсіпорындарды, мекемелерді акционерлік қоғамдарға көшіру, жерді негізінен ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Беймемлекеттендіру және жекешелендіру процестері
ҚР-дағы жекешелендіру кезендері және жетілдіру жолдары
Жекешелендіру
Жекешелендiру және меншік
Жекешелендіру жайлы
ҚР жекешелендіру мәні, кезеңдері және оны жүргізу жолдары
Мекшікті мемлекетсіздендіру және жекешелендіру
Жекешелендіру туралы
Жекешелендіру: еуропа және азия тәжірибесі
Мемлекеттік меншікті жекешелендіру
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.



WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь