Мемлекеттің экологиялық функциясы


1 Қоршаған табиғи орта құқық обьектісі ретінде.

2. Экологиялық құқықтың түсінігі.

3. Экологиялық құқық қатынастарының субьектілері және обьектілері.
Қоршаған табиғи ортаны қорғау және табиғи ресурстарды ұтымды пайдалану қоғамның экономикалық даму барысын жетілдірудің міндетті шарты.
Біздің елімізде табиғатты қорғау және оның байлықтарын ұтымды пайдалану қоғамның дамуының конституциялық қағидаларға енгізілумен, ол әрбір адамның парызы ретінде жалпы мемлекеттік, жалпы халықтық міндет болып табылады.
Экологиялық құқық - бұл осы кезең мен болашақтың адамдардың мүдделері үшін қоғам табиғат аясындағы қарым-қатнасқа байланысты қоғамдық қатнастарды реттейтін жаңа құқық салаларының бірі болып табылады. “Экология” - бұл жалпы және жалғыз үйіміз-“жер” туралы ғылым.
Алғашқы рет бұл ғылыми терминді 1866ж неміс ғалымы Геккель ұсынып және ұзақ уақыт бойы тек биология ғылымында ғана қолданды.Ол өзінің әйгілілігіне XX ғасырдың екінші жартысында ие болады, өйткені тура осы кезден бастап адам мен қоршаған орта және қоғам мен табиғат арасындағы қатынастар шиеленісе түсті. Экология - тірі организмдер мен олардың өмір сүру негізі қоршаған табиғи орта арасындағы қарым-қатнасты анықтайтын білім ретінде қолданылады.
Табиғат - санада және санадан тыс жүретін обьективті анықтылық және адам жаратылысының өмір сүру ортасы. Ол адамға байланысты үш түрлі қызметтерді атқарады
1. Стамқұлұлы. Ә. “ҚР Экология құқығы” Алматы Жеті жарғы 1995ж.

2. ҚР Конституциясы. 1995ж. 30 тамыз.

3. Чусев “РК - Экологические право” Москва 2000ж.

4. ҚР Мемлекетімен құқығының негіздері. Баянов.Е Алматы 2003ж.

5. «Международные эколого-правовое сотрудничество» Алматы. Дәнекер 2001ж.

6. Сапарғалиев.Ғ. “Мемлекет және құқық негіздері” Алматы 2000ж.

Пән: Экология, Қоршаған ортаны қорғау
Жұмыс түрі:  Материал
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 7 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 500 теңге
Кепілдік барма?

бот арқылы тегін алу, ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






 Мемлекеттің экологиялық функциясы. Қоршаған табиғи орта құқық обьектісі ретінде.

2. Экологиялық құқықтың түсінігі. 

3. Экологиялық құқық қатынастарының субьектілері және обьектілері.

Пайдаланылатын әдебиеттер тізімі.

1. Стамқұлұлы. Ә. “ҚР Экология құқығы” Алматы Жеті жарғы 1995ж. 

2. ҚР Конституциясы. 1995ж. 30 тамыз.

3. Чусев “РК - Экологические право” Москва 2000ж.

4. ҚР Мемлекетімен құқығының негіздері. Баянов.Е Алматы 2003ж.

5. Международные эколого-правовое сотрудничество Алматы. Дәнекер 2001ж.

6. Сапарғалиев.Ғ. “Мемлекет және құқық негіздері” Алматы 2000ж.

Лекцияның мәтіні:

1. Қоршаған табиғи ортаны қорғау және табиғи ресурстарды ұтымды пайдалану қоғамның экономикалық даму барысын жетілдірудің міндетті шарты.

Біздің елімізде табиғатты қорғау және оның байлықтарын ұтымды пайдалану қоғамның дамуының конституциялық қағидаларға енгізілумен, ол әрбір адамның парызы ретінде жалпы мемлекеттік, жалпы халықтық міндет болып табылады.

Экологиялық құқық - бұл осы кезең мен болашақтың адамдардың мүдделері үшін қоғам табиғат аясындағы қарым-қатнасқа байланысты қоғамдық қатнастарды реттейтін жаңа құқық салаларының бірі болып табылады. “Экология” - бұл жалпы және жалғыз үйіміз-“жер” туралы ғылым.

Алғашқы рет бұл ғылыми терминді 1866ж неміс ғалымы Геккель ұсынып және ұзақ уақыт бойы тек биология ғылымында ғана қолданды.Ол өзінің әйгілілігіне XX ғасырдың екінші жартысында ие болады, өйткені тура осы кезден бастап адам мен қоршаған орта және қоғам мен табиғат арасындағы қатынастар шиеленісе түсті. Экология - тірі организмдер мен олардың өмір сүру негізі қоршаған табиғи орта арасындағы қарым-қатнасты анықтайтын білім ретінде қолданылады.

Табиғат - санада және санадан тыс жүретін обьективті анықтылық және адам жаратылысының өмір сүру ортасы. Ол адамға байланысты үш түрлі қызметтерді атқарады:

1. Жердегі өмірге қажетті биологиялық жағдайды қамтамасыз ететін экологиялық қызмет.

2. Адамдардың материялдық қажеттіліктерін қанағаттандырудың қайнар көзі болып табылатын экологиялық қызмет.

3. Адамның жан дүнесінің қалыптасуына әсер ететін негіз- құлықтылық қызмет.

Адам - табиғаттың эвалюциялық дамуының нәтижесі. Табиғат қатынасына байланысты ол, оның әсерін байқайтын, өмірдің жаратылысынан тәуелді болатын, оны қоршаған ортаның обьектісі ретінде танылатын, табиғи ресурстарды пайдаланатын, өзінің шаруашылық қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін табиғатты бейімдеуші субьектісі реттінде танылады.

Қоғам мен табиғаттың өзара байланысты негізі екі нысандағы қоғамдық қатнастар негізінде табиғат ресурстарын пайдалану мен қоршаған ортаны қорғауда көрініс табады. Табиғат экологиялық даму мүддесі болып табылады.Бірақ тірі организмдердің (соның ішінде адамның да, қоғамның да) жалпы қоршаған ортамен емес, табиғи ортамен байланысты екендігінде көрсету керек. Экологияны сөзбе-сөз түсіну үшін, тек табиғи ортамен ғана өзара қарым-қатынас болған жағдайды айту керек. Міне тек осы жерде ғана табиғатты дамыту жақсарту туралы, экологиялық заңдарды сақтауға аса назар аудару керек.

Қоршаған ортада - бұл әлеументтік экологиялық заты емес, әлеуметтік экологияға оның құрамдас бөлігі ретінде құқықтық экология кіреді. Құқықтық экология деп - қоғам мен табиғаттың өзара байланысынан туындайтын қоғамдық (экологиялық) қатнастарды реттейтін нормалардың жиынтығын айтамыз. Құқықтық экологияның анықталуының бірі болып, экологиялық құқығы болып танылады. Экология құқығы деген ұғымды үш тұрғыдан қарастыру керек: құқық саласы ретінде, оқу пәні ретінде, ғылым саласы ретінде.

2. Экология құқығы- құқықтың саласы ретінде қазіргі және болашақ үшін қоршаған ортаны қорғау және табиғи ресурстарды ұтымды пайдалану мен байланысты қоғам мен табиғаттың (экологиялық) қатынастарды реттеуге бағытталған нормалардың жиынтығы.

Мемлекеттің экологиялық құқығы деген атқа ие болған жаңа құқықтық бірліктің құрылуына алып келеді. Құқық саласының құрылу процесі обьективті түрде негізделінеді, яғни табиғаттың қорғау немесе қоршаған ортаны қорғау туралы басты реттеуші заңдардың болуы және болмауына байланысты емес.Ондай заңның пайда болуы берірген бірлестіктің ішкі даму процестерінің нәтижесі болып табылады, егер оның өмір сүруі халықтың түбегейлі қажеттіліктерінен туындайтын болса, кез келген жүйе – біріккен, жүйе құрайтын факторларды ретке келтіруші көптеген элементтерден тұрады.Экология құқығының өзіндік пәні ( реттейтін қоғамдық қатынастарды) әдістері, қағидалары мен жүйесі бар. Экология құқығының пәні ретінде құқықтың нормаларымен реттелетін қоғам мен табиғат арасындағы қарым - қатынастар, мысалы: қоршаған ортаны қорғау, табиғи ресурстарды пайдалану.

Экология құқығының әдістері дегеніміз - экологиялық құқықтың қатнастарды реттеуде қолданылатын тәсілдер жиынтығы, олар қоғам мен табиғат арасындағы үйлесімді байланысқа жетуге бағытталған, экологиялық заңдылықтардың құқықтық реттелуінің сақталуына негізделген. Экология құқығында императивтік және дипозитивтік әдістер қолданады. Императивтік әдістер бір тараптың екінші тарапқа басымдылығын білдіреді. Мемлекет табиғат байлықтардың меншік иесі ретінде табиғат пайдаланушыларға өз билігін көрсете алады, мысалы: қоршаған ортаны ластанғаны үшін жауапкершілікке тарту, табиғи ресурстарды пайдалануға беру немесе оларды мемлекеттік мұқтаждары үшін қайтарып алу кезінде. Ал дизпозивтік әдістер тараптардың теңдігін білдіреді, бұл әдіс экология саласында шарттық қатнастарды жүзеге асыруға қолданылады. Экология құқығының ішкі табиғатын білдіретін өзіне тән қағидалары бар. Олар ҚР ”Қоршаған ортаны қорғау туралы” заңның үшінші бабында көрініс тапқан.Оларға мыналар жатады:

1) ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Мемлекет функциясы және даму эволюциясы
Мемлекет түсінігі, функциясы
Мемлекет функциясының ішкі функциясы
Экономикалық функция - барлық мемлекеттерге тән функция
Мемлекет функциясының ұғымы және мазмұны
Әлеуметтік функция
Мемлекеттің функциялары
Мемлекеттің атқаратын жұмысының негізгі бағыты мен әдістерін анықтайтын мемлекет функциясының ұғымын анықтау
Мемлекет функциялары
Мемлекет функциясы
Пәндер