Халықаралық жария құқығының түсінігі


Жоспар:

1. Халықаралық құқықтың пайда болуы және түсінігі

2. Халықаралық құқықтың тарихи кезеңдері

3. Халықаралық құқықтың ерекшеліктері

4. Халықаралық құқықтың функциялары
Адамзат қоғамы бұл адамдардың арасындағы өзара қарым қатынастың күрделі жүйесі, белгілі бір қоғамдық қатынастарды тудыратын бірлескен өмірдің нәтиижесі. Қазіргі кездегі жаңа қоғамдық ұйымның негізгі формасы болып ресми билікке ие және белгілі бір аумақта тұратын халықтардың тобынан құралған мемлекет болып табылады. Мемлекет арнайы мәжбүрлеу аппараты арқылы қоғамдық қатынастарды реттеуді жүзеге асырады. Ал адамзат қоғамының әрбір мүшесінің жүріс тұрыс ережелерінің және ортада өзін дұрыс ұстау нормаларының жиынтығы мемлекеттік құқықты тудырады.
Әртүрлі адамдар тобыры алғашқы қауымдық қоғамның өзінде ақ бір бірімен қарым қатынасқа түскен болатын. Уақыт өте келе ру аралық қатынастар мемлекеттің пайда болуына байланысты мемлекет аралық қатынастарға ауысты. Мемлекеттің ішіндегі қатынастар сияқты ру аралық, кейін мемлекет аралық қатынастар да белгілі бір нормалармен реттеледі. Алғашында ру аралық деңгейде жазылмаған ережелер (халықаралық әдет ғұрып), кейін жазылған (халықаралық келісімдер нысанында) ережелер пайда болды. Бірақ бұлар қазіргі кездегі халықаралық құқық деген түсінікті білдірмейді.
Рим құқығында азаматтардың азаматтығы жоқ тұлғалармен қатынастарын анықтайтын құқықтық нормлар жүйесі халық құқығы деп аталды (jus gentium). Дәл осы ұғым ортағасыр кезінде халықаралық қатынас нормалары деген ұғымға ие болды (jus inter gentes – халықаралық құқық), оның негізінде барлығына ортақ халықаралық құқық нормалары қалыптасады.

Халықаралық құқықтың тарихи кезеңдері

Халықаралық құкықтың пайда болуы әр негіз бойынша, халықаралық құқықтың және халықаралық құқық ғылымының тарихи кезендері әр түрлі ұсынылды, бірақ тарих бойынша барлық кезендерді ежелгі ғасыр, орта ғасыр, жаңа ғасыр және қазіргі уақытқа бөліп қарастырамыз.
Халықаралық құқық мемлекетаралық, ұлтаралық қатынастарды, бейбітшілік пен ынтымақтастықты қамтамасыз ету мақсатын реттейтін және қоғамның даму тарихының бір бөлігі болып табылатын, көпғасырлық даму тарихы бар құқық ретінде белгілі.
Халықаралық құқық ғылымын толық және терең зерттеу үшін халықаралық құқық доктринасында халықаралық құқықтың даму тарихының маңызы мойындалады. Басқа да ғылымдар сияқты, халықаралық құқықта да дау туғызатын, шешілмеген көптеген мәселелер бар. Қазіргі күнге дейін халықаралық құқық қашан пайда болды деген қағидалы мәселе шешілмеді. И.И. Лукашук халықаралық құқық ғылымында қалыптасқан негізгі жауаптың 3 түрін белгілейді:
а) халықаралық құқық тайпаралық қатынастар тұсында пайда болды;
б) халықаралық құқық мемлекетпен бірге пайда болды;
в) халықаралық құқық Еуропада тәуелсіз мемлекеттер жүйесі қалыптасқан кезде, орта ғасырдың аяғында пайда болды.

Ежелгі дүниенің халықаралық құқығы

Халықаралық кұқық доктринасында бұл кезеңнің біркелкі бейнеленуі кездеспейді. Б.з.д. ІҮ-І ғасырларда қалыптасқан халықаралық қатынастардың мәнін өзгертпейтін әр түрлі авторлардың еңбектерінде бұл кезеңнің мынадай аттарын кездестіруге болады: "Ежелгі дүниенің халықаралық құқығы"; "Құл иеленуші қоғамның халықаралық кұқығы", "Халықаралық құқыққа дейінгі ежелгі ғасыр". Халықаралық құқықтың пайда болуының қайнар көзіне құл иеленуші Ежелгі Шығыс (Египет, Қытай, Үндістан, Ежелгі Грекия және Ежелгі Рим мемлекеттерінің пайда болуы және даму дәуірі) жатады (Құл иеленуші мемлекеттердің арасыңдағы қатынастарды реттейтін нормаларды діни және дәстүрлі құқықтық нормаларға жатқызамыз. Ежелгі дүние дәуіріңде халықаралық құқықтың мынадай институттары пайда болды: соғыс әрекеттерінің заңдары мен дәстүрлері, халықаралық шарттар, елші өкілдіктері, шетел тұлғаларының құқықтық режимінің қалыптасуы, мемлекетаралық одақта соғыстар дәстүр мен діни көзқарастарға негізделіп жүргізілді. Ежелгі дүниедегі мемлекеттердің заңға және әдет-ғұрыпқа негізделіп жүргізген соғыстары бейбіт тұрғындарға, жеңген мемлекеттің мүлкіне зомбылықпен қарауын айырамыз. Сонымен қатар, әдет-ғұрып соғыста және улан-ған қаруларды қоддануға тыйым салды.^Қүдайға, қүдайдың Көмегіне сыйына отырып, ашық соғыс жүргізуге дінге сенімдері катга әсер епі/Мысалы, Ежелгі Римде соғыс жүргізу әділетгі іс болды, себеоі ол Римнің пайдасына жүргізілді, әрі қрайдың калауынан шықгы-мыс саналды. Мемлекет ішіндегі және мемлекетаралық кдтынастардың көп бөлігін реттейтін әдет-ғұрыппен қатар, Ежелгі дүниеде құл иеленуші мемлекеттер арасында соғыс және бейбшішіік мәселелеріне, мемлекетаралық одақтар кұруға, мемлекеттердің шекарасьш белгілеуге, бейтараптығын сақтауға, аралық саудаға байланысты бекітілетін халықаралық шарттар дами бастады. Шарттардың орындалуы діни әдет-ғұрыптармен қамсыздаңдырылды, мысалы басшыларының діни ат беруімен және де келесі қағидамен: "Шарттар орындалуы қажет". Мемлекетаралық мәселелерді шешу қажеттігі, соның ішінде келіссөз жүргізу жолы, халықаралық шартрар бекіту — елші институтының қалыптасуына негіз болды. Мемлекеттік құрылымдар елшілермен ауыстырылып, олардың қол сұқпауына кепіл берді: Тарих көрсеткендей, Ежелгі Грекия бұл институттың қалыптасуына 2 жаңа тәртіп енгізді. Біріншіден, қазіргі "дипломатия" деген сөз елшілерді куәлаңдыру рөлін атқаратын "диплома" деп аталатын тақтайша сөзіндегі атынан пайда болды. Екінішден, Ежелгі Грекияда басқа грек мемлекеттерінде азаматтарын қорғайтын сенімді-проксендер институты қалыптасты. Шетел тұлғаларын
Қолданылған әдебиеттер тізімі:

1. Мартенс Ф.Ф. Современное международное право цивилизованных народов. – М.,1996.

2. Словарь международного права. – М.,1986.

3. Левин Д.Б. Международное право, внешняя политика и дипломатия. – М.,1981.

4. Тункин Г.И. Теория международного права. – М.,1970.

5. Международное право в современном мире / Под.ред. Ю.М.Колосова. – М.,1991.

Пән: Құқық, Криминалистика
Жұмыс түрі: Реферат
Көлемі: 10 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 200 теңге




Қазақстан Республикасының білім және ғылым министрлігі
Л.Н. Гумилев атындағы Еуразия ұлттық университеті

Заң факультеті

Реферат

Тақырыбы: Халықаралық жария құқығының түсінігі

Қабылдаған:
Зухай Ж.З.

Орындаған:
Ққ-31 тобының
студенті
Дауренбекова М.

Астана-2010

Жоспар:

1. Халықаралық құқықтың пайда болуы және түсінігі

2. Халықаралық құқықтың тарихи кезеңдері

3. Халықаралық құқықтың ерекшеліктері

4. Халықаралық құқықтың функциялары

Халықаралық құқықтың пайда болуы және түсінігі

Адамзат қоғамы бұл адамдардың арасындағы өзара қарым қатынастың
күрделі жүйесі, белгілі бір қоғамдық қатынастарды тудыратын бірлескен
өмірдің нәтиижесі. Қазіргі кездегі жаңа қоғамдық ұйымның негізгі формасы
болып ресми билікке ие және белгілі бір аумақта тұратын халықтардың тобынан
құралған мемлекет болып табылады. Мемлекет арнайы мәжбүрлеу аппараты арқылы
қоғамдық қатынастарды реттеуді жүзеге асырады. Ал адамзат қоғамының әрбір
мүшесінің жүріс тұрыс ережелерінің және ортада өзін дұрыс ұстау
нормаларының жиынтығы мемлекеттік құқықты тудырады.
Әртүрлі адамдар тобыры алғашқы қауымдық қоғамның өзінде ақ бір бірімен
қарым қатынасқа түскен болатын. Уақыт өте келе ру аралық қатынастар
мемлекеттің пайда болуына байланысты мемлекет аралық қатынастарға ауысты.
Мемлекеттің ішіндегі қатынастар сияқты ру аралық, кейін мемлекет аралық
қатынастар да белгілі бір нормалармен реттеледі. Алғашында ру аралық
деңгейде жазылмаған ережелер (халықаралық әдет ғұрып), кейін жазылған
(халықаралық келісімдер нысанында) ережелер пайда болды. Бірақ бұлар
қазіргі кездегі халықаралық құқық деген түсінікті білдірмейді.
Рим құқығында азаматтардың азаматтығы жоқ тұлғалармен қатынастарын
анықтайтын құқықтық нормлар жүйесі халық құқығы деп аталды (jus gentium).
Дәл осы ұғым ортағасыр кезінде халықаралық қатынас нормалары деген ұғымға
ие болды (jus inter gentes – халықаралық құқық), оның негізінде барлығына
ортақ халықаралық құқық нормалары қалыптасады.

Халықаралық құқықтың тарихи кезеңдері

Халықаралық құкықтың пайда болуы әр негіз бойынша, халықаралық
құқықтың және халықаралық құқық ғылымының тарихи кезендері әр түрлі
ұсынылды, бірақ тарих бойынша барлық кезендерді ежелгі ғасыр, орта ғасыр,
жаңа ғасыр және қазіргі уақытқа бөліп қарастырамыз.
Халықаралық құқық мемлекетаралық, ұлтаралық қатынастарды,
бейбітшілік пен ынтымақтастықты қамтамасыз ету мақсатын реттейтін және
қоғамның даму тарихының бір бөлігі болып табылатын, көпғасырлық даму тарихы
бар құқық ретінде белгілі.
Халықаралық құқық ғылымын толық және терең зерттеу үшін
халықаралық құқық доктринасында халықаралық құқықтың даму тарихының маңызы
мойындалады. Басқа да ғылымдар сияқты, халықаралық құқықта да дау
туғызатын, шешілмеген көптеген мәселелер бар. Қазіргі күнге дейін
халықаралық құқық қашан пайда болды деген қағидалы мәселе шешілмеді. И.И.
Лукашук халықаралық құқық ғылымында қалыптасқан негізгі жауаптың 3 түрін
белгілейді:
а) халықаралық құқық тайпаралық қатынастар тұсында пайда
болды;
б) халықаралық құқық мемлекетпен бірге пайда болды;
в) халықаралық құқық Еуропада тәуелсіз мемлекеттер жүйесі
қалыптасқан кезде, орта ғасырдың аяғында пайда болды.

Ежелгі дүниенің халықаралық құқығы

Халықаралық кұқық доктринасында бұл кезеңнің біркелкі
бейнеленуі кездеспейді. Б.з.д. ІҮ-І ғасырларда қалыптасқан халықаралық
қатынастардың мәнін өзгертпейтін әр түрлі авторлардың еңбектерінде бұл
кезеңнің мынадай аттарын кездестіруге болады: "Ежелгі дүниенің халықаралық
құқығы"; "Құл иеленуші қоғамның халықаралық кұқығы", "Халықаралық құқыққа
дейінгі ежелгі ғасыр". Халықаралық құқықтың пайда болуының қайнар көзіне
құл иеленуші Ежелгі Шығыс (Египет, Қытай, Үндістан, Ежелгі Грекия және
Ежелгі Рим мемлекеттерінің пайда болуы және даму дәуірі) жатады (Құл
иеленуші мемлекеттердің арасыңдағы қатынастарды реттейтін нормаларды діни
және дәстүрлі құқықтық нормаларға жатқызамыз. Ежелгі дүние дәуіріңде
халықаралық құқықтың мынадай институттары пайда болды: соғыс әрекеттерінің
заңдары мен дәстүрлері, халықаралық шарттар, елші өкілдіктері, шетел
тұлғаларының құқықтық режимінің қалыптасуы, мемлекетаралық одақта соғыстар
дәстүр мен діни көзқарастарға негізделіп жүргізілді. Ежелгі дүниедегі
мемлекеттердің заңға және әдет-ғұрыпқа негізделіп жүргізген соғыстары
бейбіт тұрғындарға, жеңген мемлекеттің мүлкіне зомбылықпен қарауын
айырамыз. Сонымен қатар, әдет-ғұрып соғыста және улан-ған қаруларды
қоддануға тыйым салды.^Қүдайға, қүдайдың Көмегіне сыйына отырып, ашық соғыс
жүргізуге дінге сенімдері катга әсер епіМысалы, Ежелгі Римде соғыс жүргізу
әділетгі іс болды, себеоі ол Римнің пайдасына жүргізілді, әрі қрайдың
калауынан шықгы-мыс саналды. Мемлекет ішіндегі және мемлекетаралық
кдтынастардың көп бөлігін реттейтін әдет-ғұрыппен қатар, Ежелгі дүниеде құл
иеленуші мемлекеттер арасында соғыс және бейбшішіік мәселелеріне,
мемлекетаралық одақтар кұруға, мемлекеттердің шекарасьш белгілеуге,
бейтараптығын сақтауға, аралық саудаға байланысты бекітілетін халықаралық
шарттар дами бастады. Шарттардың орындалуы діни әдет-ғұрыптармен
қамсыздаңдырылды, мысалы басшыларының діни ат беруімен және де келесі
қағидамен: "Шарттар орындалуы қажет". Мемлекетаралық мәселелерді шешу
қажеттігі, соның ішінде келіссөз жүргізу жолы, халықаралық шартрар бекіту —
елші институтының қалыптасуына негіз болды. Мемлекеттік құрылымдар
елшілермен ауыстырылып, олардың қол сұқпауына кепіл берді: Тарих
көрсеткендей, Ежелгі Грекия бұл институттың қалыптасуына 2 жаңа тәртіп
енгізді. Біріншіден, қазіргі "дипломатия" деген сөз елшілерді куәлаңдыру
рөлін атқаратын "диплома" деп аталатын тақтайша сөзіндегі атынан пайда
болды. Екінішден, Ежелгі Грекияда басқа грек мемлекеттерінде азаматтарын
қорғайтын сенімді-проксендер институты қалыптасты. Шетел тұлғаларын
қорғайтын проксендер институты қазіргі консул институтының прототипі болып
табылады. Шетел азаматын қорғайтын институт кейіннен Ежелгі Римде көрініс
тапты, онда шетел азаматтарының істерін шешу қызметін, оның ішінде шетел
азаматтарының жергілікті басшылармен, адамдармен дауласуын өкілетті тұлға -
претор перегринус орындады.
Деректі көздерге қарағанда, қазіргі кезде ежелгі, бәріне
белгілі халықаралық шарт болып табылады. Қалыптасқан доктриналық теория мен
көзқарастардың жоқтығынан ол кезеңде халықаралық құқық ғылымының тарихи
дамуы жайында айту ертеректеу еді. Бүл кезенде тек бөлек фило-софтардың,
тарихшылардың, заңгерлердің, жазушылардың халықаралық құқық институттарының
кейбір мәселелері туралы айткдндарын сөз қылуға болатын.

Орта және жаңа ғасырдың халыкдралық құқығы және халыкдралық құқықгық
көзқарастары

Қазіргі доктринада халыкдралык кұкьіқтың бүл даму ке-зеңінің
атауы көрсетілмеген. Г.И. Тункин феодалдык мем-лекеттердің қалыптасуынан
бастап, сословиелік, абсолюттік монархия және ХҮІІ-ХУШ ғғ. буржуазиялық
революцияға дейінгі кезендерді қамти отырып, бүл кезеңді феодалдық қоғамның
халыкаралық құқығы ретінде қарастырады. И.И.Лукашук орта ғасырдың
халықаралық құқығы тарихын 2 сатыға бөліп қарастырады, орта ғасырдың басын
(VI-XVI) халықаралык кұқыктың алгы тарихына, ал орта ғасырдың аяғын (ХҮІ-
ХУШ) халықаралық құкықтың клас-сикалык сатысына жатқызады. М.А.Сәрсембаев
орта ғасыр-дың халықаралық құқьтғын біртұтас қарастырады.
Дәуірге болудің негізі тарихи оқиғалар екенін назарға ала
отырып, орта ғасырдың халықаралық құқығының және халыкдралық құқықтық ғылым
тарихын 2 кезеңге бөлеміз: бірінші кезең УІ-ХУІ ғғ. қоғамның тарихи
дамуьтна сәйксс келеді, яғни 1648 ж. Вестфаль бітімін бекіткенге дейін,
екінші кезең XIX ғасырмен аяқталады, яғни Гаага кон-ференциясын жүргізумен
қатар.
Көптеген авторлардың пікірлері бойынша, ежелгі ғасыр секілді
орта ғасырда да біртүтас халықаралық қүқық болмады. Халықаралык катынастар
Батыс Еуропа, Византия, Ресей, Араб елі, Африка, Үндістан, Қытайда дамыды,
Орта ғасырда жаңа тарихи оқиғалардың әсерінен ежелгі дүниеде ; болған соғыс
және бейбіт әдет-ғүрыптары мен зақдарын, халыкаралық шарттарды оқытатын
халықаралық күқық, институттары, елшілік өкілдіктерінің институттары
әрі карай дами бастады.
Орта ғасырда жаңа институттар пайда болды: Үшінші мемлекеттер
жағынан шарттарға кепілдіктер беретін инсти-'. тут, теңіз аймағын пайдалану
институты, "тәуелсіздік" ауру және жарақаттанғандарға кзмқорлық. IІ
Дүниежүзілік мемлекеттік жүйенің калыптаспауы, шека- раның және
феодалдық мемлекеттердің аумақтарының белгіленбеуі, мемлекетте біртұтас
биліктің болмауы мемле-кет ішінде, сондай-ақ мемлекеттер арасында
үзілмейтін соғыстардың болуына әкеліп соқтьг.)
VI—XVI ғғ. Ежелгі ғасырдағыдай соғыстың зандары мен әдет-
ғүрыптары, әскердегілерге де, бейбіт тұрғындарға да қатал болып қала берді.
Жаулап алынған калаларды жеңуціілер тонады.
[Халықаралық шарттарды бекіту одан әрі дамыды; Ежелгі ғасыр сияқгы,
халыкаралық шарттардың тақырыбы - соғыс пен бейбітшілік мәселесі,
мемлекеттер аумақтары шека-раларының өзгеруі, сауда, теңізде жүзу, шетел
азаматтарын қорғау болып табылады.
^Салыкдралық сауда және теңіз кеңістігінде жүзудің көбеюі - сауда және
теңіз шарттарының көбеюіне себеп болды. Шетел азаматтарын қорғау шарттары
нормала-рының мазмұнында салық төлеу, кайтыс болған шетел азаматтарының
мүлкіне билік ету нормалары карас-тырылд^іУ Бүндай нормалар деректерге
сүйенсек, барлық феодал мемлекеттеріне емес, тек Ресей, Византия мемле-
кетіеріне тән.
ІТеңіз шарттарының пәні — теңізді пайдалану және теңіз жағасындағы
мемлекеттердің теңізде жүзу мәселесі еді Л.Н. Талалаевтың көрсетуі
бойынша, орта ғасырда теЯдз кеңістігін пайдалану режимін 2 тұрғыда
қарастыруға бо-лады. Дамыған теңіз державалары Англия, Венеция, Генуя,
Испания, Португалия елдері дуниежүзілік мұхиттың бөлігін және жақын жатқан
суға өз тәуелсіздік қағидасын ұстанды. Нидерланды мен Франция ашық теңізде
жүзуді және балық аулау бәріне бірдей болу керек деп тапты және
дүниежұзілік мұхиттың суына ортақ меншік қағидасын үстанды.
ІОрта ғасырда аумақгық сулар институты қалыптасты, ол бойынша судың
жағасындағы мемлекеттерге аумақтық су құқығы берілдіі Халықаралық шартга
пайда болған жаңа институт шарттардың орындалуына кепіл болды. Орта ғасыр
тәжірибесі мынадай кепіл түрлерін көрсетті: өзінің атынан жасаған шартқа
басшылардың діни анты; мемлекетгердің және Рим Папасының кепіддіктері;
монархтың отбасы мүшелерінің кепілі; шарттардьт сақгау институтында
шартгардың орындалуын қадағалау король мен импера-торлардың вассалдарына
жүктеледі.
ІОдан кейін елшілік институты дами бастады^ Орта ғасырдағы
халықаралық қүқықтың дамуындағы ерекшелік-шіркеудің, оның ішінде Рим
Папасы, Батыс Еуропадағы халықаралық қатынаста исламның араб елде-ріік өсер
етуі.
Халықаралық қүқықтың дамуына қатты әсер еткен және халыкдралық
қүқық кезеңінің дамуында жаңа негіздер ен-гізген — 1648 ж. Вестфаль
конгресінде қабылданған Вест-фаль трактаты (оқиғасы) болды. Вестфаль
трактаты Еуропа мемлекеттері арасында 30 жылға созылған соғысты аяқ-тады,
өкілдері тең қатьтсушьтлар ретінде Вестфаль конгре-сіне қатыстьП Вестфаль
трактатының негізгі рөлі, Г.И. Тункиннің белгілеуі бойынша, аумақтық
өзгерулердің заң-ды түрде бекітілуі, жаңа еуропалық саяси картаның жаса-,
луы. Трактатта декларативті тану теориясы қалыптаскдн болатын, ол бойынша
Германия империясындағы жеке . князьдіктер және Швейцария мен Голландия
тәуелсіз деп ;■' таныддьт. Мәскеу Русі халықаралық катынаска қатысушы ,:,
болып танылды. Вестфаль трактаты бойынша, Рейн өзені :*;. жанындағы
мемлекеттерге еркін жүзу және кемелерден '5. алынатын баж салығын алып
тастау жарияланды. Вестфаль гС-конгрессі Еуропа мемлекеттері арасындағы
мәселелерді ше-Й;1цуді зайырлы, кепжақты, келісімді шешімге негіз бодды,
Йал Вестфаль трактатының нормалары мен қағидалары кейінгі, тіпті Ұлы
француз буржуазиялық революциясына дейінгі халықаралық келісімдерге негіз
болды.
Халықаралық құқықтың бұл даму кезеңінде халықаралық құқық
доктринасы туралы айту әлі ерте, тек оның туу Діарысы туралы сөз болады.
Халықаралық құқық ғылымының пайда болуына алдыңғы себеп болған
— жоғары заңдылықтың қүкығы және феодалдардың абсолютті билігін шектеу
қажеттігі туралы глоссаторлар мен постглоссаторлардың еңбегі.
Орта ғасырдағы халыкдралық қуқықтың екінші кезеңі жоғарыда баяндалған
оқиғадан, яғни 1648 ж. Вестфаль конгресінен басталады.
О.И. Тиуновтың айтуы бойынша, "бұл кезең... тәуелсіз мемлекеттердің теңдігі
идеясының дамуына байланысты..., сондай-ақ табиғи құқық мектебінің
тұжырымдамасына не-гізделген жаңа халықаралық қүқық нормалары мен
қағидаларының бекітілуіне байланысты".
Бұл кезеңде халықгың тәуелсіздігіне байланысты мемле-кеттердің
тәуелсіздігі, мемлекеттердің ішкі істеріне аралас-пауы, аумақтық басшылық,
халықаралық шарттардың орындалуы кағидалары пайда болды.
Жоғарыда көрсетілген кдғидалардан баскд орта ғасыр-дьің аяғында соғыс және
бейбітшілік, аумақтар және тұр-ғындар, халықаралық шарттар институттарьт
әрі қарай да-мыды.
Мемлекеттің тәуелсіздік институт қағидасының маз-мұны халықгың
тәуелсіздігіне себеп болды. Табиғи құқық теориясы бойынша барлық халыққа
тәуелсіз және тең болу құқығы берілген, өз аумағының иесі болу, өзінің
басқару үлгісін енгізу, халықаралық қатынастардың тен субъектісі болу, өзін-
өзі сақгау күқығының болуы. Тәуелсіздік, теңдік және баска да халықган
айырылмайтын кұқықтар — мемле-кет тәуелсіздігінің негізінде болады.
Соғыс және бейбітшілік институтының мазмүны адам-гершіліктік
сипат ала бастады: жарылатын заттарды пай-далануға тыйым салу,
мемлекеттердің заң шығару билігінің тиісті актілерінің негізінде соғыс және
бейбітшілік туралы, бейбіт тұрғындардың меншігін қорғау, жаулап алған
аумақтарда басқындықты шектету.
Аумақтық институттың дамуына мемлекеттік аумактық басшылық
кдғидасы ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Халықаралық құқығының негіздері
Халықаралық жария құқықтың қайнар көздерінің жалпы сипаттамасы
Меншік құқығының түсінігі
Еңбек құқығының түсінігі
Отбасы құқығының түсінігі
Мұсылман құқығының жалпы түсінігі
Жер құқығының жалпы түсінігі
Жер құқығының түсінігі
Патент құқығының түсінігі
Еңбек құқығының қайнар көздерінің түсінігі
Пәндер

Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор №1 болып табылады.

Байланыс

Qazaqstan
Phone: 777 614 50 20
WhatsApp: 777 614 50 20
Email: info@stud.kz
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь