Герман Федеративті Республикасы


1. Кіріспе
І тарау
1.1 Екідүниежүзілік соғыс аралығындағы Германия
1.2 Германиядағы фашистік қозғалыс.
1.3 Адольф Гитлер
ІІ тарау
2.1 Екі дүниежүзілік соғыстың басталуы
2.2 Қырғи қабақ соғыс
2.3 ГФР жаңа үкіметінің «Қырғи қабақ соғыс жылдарында» АҚШ тың бағыт ұстануы.
2.4 Германияның бірігуі
ІІІ Қорытынды

Пайдаланған әдебиеттер тізімі
Орталық Европадағы мемлекет, Территориясы - 356,96 мың шаршы километр. Үкіметтің орналасқан жері - Бонн. 1991 жылы маусымда астана болып Берлин жарияланды. ФРГ әкімшілік-территориялык жағынан 16 жерден құралады: Баден-Вюртемберг, Баварин, Берлин, Бранденбург, Бремен, Гамург, Гессен, Мекленбург-Алдыңғы Померания, Төменгі Саксония, Солт. Рейн-Вестфалия, Рейнланд-Пфальц, Саар, Саксония, Саксония-Анхальт, Шлезвиг-Гольштейн және Тюрингия. Халқы - 81,1 млн. адам (1995ж. санак бойынша). Немістер халқының 94%-ы. Ресми тілі - неміс, діні -христиандық. Ақшасы - марка. ¥лттық мерекесі - 3 қазан біріккен күні (ГДР-дін ФРГ-ға 1990 жылы біріккен күні). ФРГ- федеративті мемлекет, әр жердің өз конституциясы, парламенті, үкіметі бар.
1. Новейшая история зарубежных стран. А.М.Радригес .
Москва 2001
2. Новая история стран Европы и Америки . под ред И.Н Кривогуза .
Москва 2003
3. Европа , Америка елдерінің тарихы . Т. Дәуірбаева.
Түркістан 2004
4. Новая история . И.С.Галькина , Н.Е. Застенкера, В.М. Хвостова .
Москва 1973
5. Всемирная история В.Т.Васина .
Москва 1968

Пән: Жалпы тарих
Жұмыс түрі:  Курстық жұмыс
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 20 бет
Таңдаулыға:   
Бұл жұмыстың бағасы: 900 теңге

бот арқылы тегін алу, ауыстыру

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Жоспар

1. Кіріспе

І тарау
1.1 Екідүниежүзілік соғыс аралығындағы Германия

1.2 Германиядағы фашистік қозғалыс.

1.3 Адольф Гитлер

ІІ тарау

2.1 Екі дүниежүзілік соғыстың басталуы

2.2 Қырғи қабақ соғыс

2.3 ГФР жаңа үкіметінің Қырғи қабақ соғыс жылдарында АҚШ тың бағыт
ұстануы.

2.4 Германияның бірігуі

ІІІ Қорытынды

Пайдаланған әдебиеттер тізімі

Кіріспе
Германия Федеративтік Республикасы.
Орталық Европадағы мемлекет, Территориясы - 356,96 мың шаршы километр.
Үкіметтің орналасқан жері - Бонн. 1991 жылы маусымда астана болып Берлин
жарияланды. ФРГ әкімшілік-территориялык жағынан 16 жерден құралады: Баден-
Вюртемберг, Баварин, Берлин, Бранденбург, Бремен, Гамург, Гессен,
Мекленбург-Алдыңғы Померания, Төменгі Саксония, Солт. Рейн-Вестфалия,
Рейнланд-Пфальц, Саар, Саксония, Саксония-Анхальт, Шлезвиг-Гольштейн және
Тюрингия. Халқы - 81,1 млн. адам (1995ж. санак бойынша). Немістер халқының
94%-ы. Ресми тілі - неміс, діні -христиандық. Ақшасы - марка. ¥лттық
мерекесі - 3 қазан біріккен күні (ГДР-дін ФРГ-ға 1990 жылы біріккен күні).
ФРГ- федеративті мемлекет, әр жердің өз конституциясы, парламенті, үкіметі
бар.
2.Өзіндік жұмыстың маңыздылығы: - Менің өзіндік жұмысымның маңыздылығы
Орталық Европадағы мемлекет германия Федеративтік республикасының жай күйі.
Дүние жүзілік соғыстағы Германияның ролі. Адольф Гитлердің ұлтшылдық
саясаты. екінші дүние жүзілік соғыстың басына қарай Германия экономикасының
түбегейлі өзгеруі. Фашистік мемлекеттің ресми саясаты – антисемитизм.
3.Өзіндік жұмыстың мақсаты мен міндеті: Германияның алға қойған мақсаты
фашистік – жиырмасыншы ғасырдағы көбіне Европа саяси қозғалыс мемлекет
басқарудың арнайы түрін көздеді.
Экономиканы дамыту Германияны дағдарыстан алып шығу. Өзіндік жұмыстың
зерттелу деңгейі. Менің өзіндік жұмысымның тақырыбы Германия Федеративтік
Республикасы. Бұл тақырыптың зерттелуі өте жақсы деңгейде. Менің бұл
тақырыпта пайдаланған дерек көздері мына әдбиеттер тізімі:
1. Новейшая история зарубежных стран. под.ред: А.М.Родригес Москва 2001
2. Новая история стран Европы и Америки. под ред И.М Кривогуза
Москва 2003
3. Европа, Америка елдерінің тарихы. Т. Дәуірбаева. Түркістан 2004
4. Новая история. И.С.Галькина, Н.Е.Застенкера, В.М. Хвостова.Москва 1973
5. Всемирная история ав: Васина.В.Г. Москва 1968
4.Өзіндік жұмыстың хронологиялық шеңбері. 1918 жылы Германия Республикасы
болып жариялануынан – 3 қазан 1990 жылы ГДР мен ГФР-дің бірігуіне дейін.
5.Өзіндік жұмыстың құрылымы. Өзіндік жұмысымның құрылымы кіріспе 2
тараудан, 7 тараушадан, қорытынды және пайдаланылған әдебиеттер тізімнен
тұрады.

Екі дүниежүзілік соғыс аралығындағы Германия.
Ресейдегі революциядан кейін соғыстың ауыртпашылығын, азабын көп
тартқан Германияда революция кең етек жайды. Ол қолбасшылықтың флотты соңғы
ұрысқа салуға наразы болған Киль әскери тенізшілерінің көтерілісімен
басталды. Өкімет Кильде теңізшілердің қолына көшті және олар Германияда
алғашқы кеңес құрды. 1918 жылы 9 қарашада рейхсканцлер Макс Баденский
өкіметті социал-демократ Фридрих Эбертке берді, ал кайзер Вильгельм П-ші
Нидерландыға қашты. Германия Республика болып жарияланды. 10 қарашада
Берлин кеңесі екі жұмысшы партиясы - Социал-демократиялык герман партиясы
мен Тәуелсіз социал-демократиялық партия өкілдерінен халық уәкілдерінің
Кеңесін (СНУ) құрды. СНУ төтенше әскери заңдарды алып тастады, 8 сағаттық
жұмыс күнін орнатгы және кәсіпкерлерге кәсіподақтар мен ұжымдық келісім
жасауды міндеттеді. СНУ конституция жасау үшін Құрылтай жиналысын шақырды.
Оның атынан Компьен бітіміне қол қойылды; соғыс аяқталды. Елде социалистік
революция, Кенестер өкіметін орнату және өндіріс құрал-жабдықтарына жеке
меншікті жойып, жылдам қоғамдық меншікке көшіру үшін қозғалыс күшейе берді.
Бұл қозғалысты мүшелері НСДПГ-да болған Спартак тобы басқарды. Топ
жетекшілері Карл Либкнехт және Роза Люксембург. Герман қоғамында күштердің
сапырылысуы жүрді, алайда үкіметті жақтайтындар көбейді. Кеңестердің
бірінші жалпыгермандық съезі 1918 жылы желтоқсанда Бүкіл өкімет билігі
Кеңестерге берілсін деген ұраннан бас тартып, 1919 жылы 19 каңтарға
белгіленген Құрьлтай жиналысына сайлауды жүргізуді қолдады.
Қантардың басында спартакшылар құрған Германия коммунистік партиясы
бүлік ұйымдастырып, Берлин және тағы басқа қалаларда бақылау орнатуға
тырысты. Бұл олардың саяси қарсыластарынын ашық қару қолдануына түрткі
болды. 12 қаңтарда спартакшылардың қарсыластары Берлинді толық бакылауға
алып, 15 қаңтарда Карл Либкнехт мен Роза Люксембургты өлтірді. Алайда күрес
жалғаса берді. Коммунистер 13 сәуірде Германияның Бавария жерінде кеңес
өкіметін орнатты, бірақ ол үш апта ғана өмір сүрді.
1919 жылы Құрылтай жиналысына жүргізілген сайлауда оңшылдар мен
орталық партиялар жеңді, коммунистер тіпті қатыспады. Герман
республикасының конституциясын жасау революция барысында жүрді. Ұлттық
Құрылтай жиналысы қауіпсіздік мақсатында 1919 жылы 6 ақпанда астанада емес,
тыныш провинциалдық қала Веймарда шақырылды. Осы себептен республиканың
негізі жасалған конституция веймарлық деп аталды.
19 қаңтар 1919 жылғы сайлаудың нәтижесінде буржуазиялық партиялар көп
мандатқа ие болды да, ол болашақ мемлекеттің сипатын анықтады. Алайда ішкі
саяси терең дағдарыс жағдайында буржуазиялық партиялар таза буржуазиялық
кабинет құру жолымен жүре алмады. Сондықтан Ф.Шейдеман бастаған үкіметке үш
партаяның өкілдері кірді: СДПГ, Орталық және Герман демпартиясы (ол кейін
Веймар коалициясы деп аталды). Ұлттык Құрылтай жиналысының басты мақсаты
Герман мемлекетінің жаңа конституциясын жасау болатын. 1919 жылы наурызда
Ұлттық жиналыс социализация туралы заң қабылдады. Онда осыған дейін
пісіп жетілген өнеркәсіп кәсіпорындарын коғамдық меншікке (занды
жолмен немесе марапаттау арқылы) және қажет болған жағдайда өндіріс пен
бөлуді реттеуге көшіру мүмкіндігі туралы айтылған. Дәл сол күні қабылданған
көмір шаруашылығын реттеу туралы заң социализацияға нақты анықтама
берді: ол өндіріс құрал-жабдықтарына меншікке тиіскен жоқ. 1919 жылы наурыз-
сәуірде өндіріс кеңестерінің өкілеттігін анықтаған уақытша қарарлар ретінде
құжаттар жарияланды.
Бұл шараларды социал-реформистер социализацияның жүргізілуі деп
насихаттады. 1919 жылы 31 шілдеде Ұлттық жиналыста кабылданған Веймар
конституциясы 1919 жылы 11 тамызда күшіне енді. Ол елде қалыптасқан күш
арасалмағын айқындады. Осы кезде Германияда жұмысшылар социалистік
программаны жүзеге асыруға шамасы келетіндей ұйымдаспаған болса, ал
буржуазия өзінің таптық үстемдігін бүркемелемей ашық кимылдауға әлі күші
жетпейтін еді. Веймар конституциясының мемлекеттік билікті халықтың өз
қалауынша, еңбекті қорғау қажеттілігі туралы, адамның өмір сүруі үшін
қажеттіліктің барлығын қамтамасыз ету деп мәлімдесе де, ол буржуазиялық
партиялардың, социал-демократтардың катысуынсыз елді басқара
алмайтындығынан көрінді. Ішкі қайшылық шаруашылық өмір деген бөлімнен
айқын білінді. Бір жағынан жеке меншікті қорғау принципі жарияланып,
мемлекеттің буржуазиялық сипаты айқын көрінсе, екінші жағынан революциялық
жұмысшы қозғалысынан туындаған конституцияда социализация, кеңестер,
әлеуметтік идеялар орын алды. Алайда олардың мәні бұзылғандықтан түсініксіз
еді.
Жұмысшы партиясы (НСДАП) бүкіл фашистерді тартуды
орталығына айналды. Бұл партияның лидері көп ұзамай-ақ Адольф Гитлер
болды.
Консервативтік-милитаристік күштер Версаль бітіміне наразылықты
пайдалануға тырысып, ұлтшылдықты өршітті. Ұлттық масқара неміс
халқын сатқан марксистерге жабылды. Осындай жағдайда 1918 жылы наурызда
құрылған фашистік партия өз позициясын нығайта алды.
Қоғамды өзгерту қозғалысы 1919-1920 жылдары биік шыңына жетті, Күрес
барысында көп нәрсеге қол жеткенімен, бәсеңсу басталды. Жұмысшылардың,
социал-демократиялық партиялардың ықпалы өсті, Көптеген елдерде кәсіподақ
құқы танылды. Австро-Венгрия, Германия, Осман, Ресей империялары құлады.
Жаңа ұлттық мемлекеттер құрылды, Скандинавия елдерінде, Австрия, Германия,
АҚШ және Ұлыбританияда әйелдер дауыс беру құқына ие болды. Европа
картасында үш республиканың орнына 13 мемлекет пайда болды. Осыған мәз
болғандар белсенді күрестен ауытқыды. Біразы күрестен шаршады. Біреулері
күрес қорытындысына риза болмады. Алғашқыда демократия барлық проблемаларды
шешудің кілті болып есептелінген еді. Алайда демократия дегеніміз жалпы
сайлау құқы, бостандық, көппартиялық өзімен-өзі жұмыссыздықты, бағаның
өсуін, өндірістің құлдырауын жоя алмайтындығы айқындалды. Кей жағдайларда
демократияның орнауы мемлекеттік өкімет билігін әлсіретті. Демократиялық
қиял көпшілікті бірден баураған болса, демократияға көңіл толмағандық та
бірден жалпы сипатқа ие болды. Бірқатар елдерде бұл жаппай
антидемократиялық қозғалыстың туындауына әкеліп соқты. Осылайша европалық
фашизм пайда болды.
Фашизм - XX ғасырдағы көбінде европалық саяси қозғалыс, мемлекетті
басқарудың арнайы түрі. Ол дүние жүзінің халықтарына, Феңдесі жоқ азап
әкелді. Нақты айтқанда Германия мен Италия сияқты фашистік мемлекеттер
екінші дүниежүзілік соғыс отын тұтандырушылардың басты айыптылары болды.
Әрбір елде фашистік қозғалыс өзіндік ерекшеліктерімен айқындалды. Герман
фашизмі немесе нацизмінің де біраз ерекшеліктері бар. Мұнда ұлтшылдық
шегіне жетіп, нәсілдік формаға ие болған. Нацистердің көзқарасына адамзат
баласының тарихы әр түрлі ұлттардың немесе нәсілдердің өмір сүруі үшін
күресі. Осы күресте күштілер жеңеді, жеңілгендер иә бағынады, иә қырылады.
Олар өмір сүруге ең қабілетті нәсіл деп немістер жататын ариилік,
нордилік нәсілді есептеді. Фашистердің ойынша олардың тарихи миссиясы
дүниежүзілік үстемдікті жаулап алу. Ол үшін Версаль бітімшартын жою, барлық
немістерді бір мемлекетке біріктіру және Шығыста Германия үшін оған ешқашан
блокада қаупі болмайтын өмір сүру кеңістігін жаулап алу керек болды.
Германия дүниежүзілік үстемдік үшін шешуші шайқасқа дайындалуды бастады.
Шектен шыққан ұлтшылдық шектен тыс жүгенсіздік туғызды.
Германияда фашистік қозғалыс бірінші дүниежүзілік соғыстан соң бірден
пайда болды. 1919 жылы құрылған Ұлттық-социалистік неміс жұмысшы
партиясы (НСДАП) бүкіл фашистерді тартудың орталығына айналды. Бұл
партияның лидері көп ұзамай-ақ Адольф Гитлер болды.
Адольф Гитлер (1889-1945).
Ол 1932 жылға дейін Австрия азаматы болған. Әкесі кеден қызметкері.
Алайда ол Гитлер 14-ке келгенде өлген. Гитлер оқуға аса ынталы емес еді.
Әкесі өлген соң Адолья Вена суретшілер академиясына түсуге әрекеттенеді,
алайда екі рет емтиханнан өте алмаған. 1913 жылы Гитлер Мюнхенге келеді.
Бірінші дүниежүзілік соғысты қуана қарсы алған Гитлер өз еркімен Герман
армиясына кіріп, соғыстың төрт жыл бойына Батыс майданда соғысады. Екі рет
жараланады және ефрейтор шенін алады. Гитлер сол кездегі көптеген немістер
сияқты Германияның женілісі онын ішкі жауларының - марксизм мен еврейлердің
тіміскілеуінен деп түсінді. Әскерден қайтысымен ол ұлтшылдардың партиясына
кіріп, өзінің шешендік, оқымыстылық қабілетімен тез арада оның лидеріне
айналды. Мұнан соң Гитлер бұл партияны НСДАП деп құрды. 1923 жылы ол өзінің
жақтастарымен бірге Мюнхенді басып алуға тырысты (Ол жөнінде шешім
сыраханада қабылданғандықтан, мұны сырахана бүлігі деп атады). Осы
әрекеті үшін Гитлер 5 жылға түрмеге жабылды. Онда отырып өзінін саяси және
нәсілдік идеясын көрсеткен Майн кампф (Менің күресім) деген кітабының
үлкен бөлімін жазды. Бір жылдан соң түрмеден босатылып, саяси әрекетке
белсене кірісті.
20-шы жылдары фашистердің жағдайы адам қызығарлық емес еді. Олардың
ыкпалы 1929-1933 жылдарғы экономикалық дағдарыс жылдарында тез өсе бастады.
Экономикалық дағдарыс Веймар Республикасының дағдарысын да көрсетті. Сан
мыңдаған жұмыссыздық, шаруалар мен қолөнершілердің жаппай қайыршылануы
үкіметтің халықтың жағдайын жеңілдететін төтенше шаралар жүргізуін талап
етті. Алайда бірінен соң бірі ауысқан үкімет ескірген басқару аясынан шыға
алмай, онсыз да аз әлеуметтік шығындарды қысқартқан экономикалық саясатты
жүргізе берді. Осындай саясат үкімет басында отырғандарды, демократияны
сынаушыларға жол ашты. Веймар Республикасы беделінің құлдырауына оны
масқара Версаль бітімшартының туындысы деп сипаттау әсерін тигізді.
Осылайша дағдарыс жылдарында демократияға қарсы партиялар, әсіресе елді
дағдарыстан шығаруға және мықты билік орнатуға уәде берген нацистер
күшейді. Веймар Республикасын қолдаған партиялар азайды. Нацистер
Германияда ең мықты саяси партияға айналды.
Фашистік қозғалысты ұлтшыл көңіл күйдегі қолөнершілер, шаруалар, соғыс
ардагерлері, жұмыссыздар қолдады. Нацистерге Германия ірі капиталының
ықпалды тобы қолдау көрсетті. Жұмысшылар нацистердің ықпалына бірден түсе
қойған жоқ. Дегенмен олардың біраз бөлігі социалистік революцияны
қолдағандарды - коммунистерді қолдап, Веймар Республикасына қарсы шықты.
Коммунистер мен социал-демократиянын арасындағы бітіспес дау солшыл
күштердің антифашистік әрекеттерде бірігуіне кедергі келтірді. Нацистер өз
жағына демократияға наразы болған жастарды көптеп тарта алды. НСДАЛ-ның 13
мүшесі 30-ға жетпеген жастар еді. Сайлаушыларға нацистердің сайлау
алдындағы тактикасы ұнады.
Эсэсовшылар мен штурмовиктер митингілерде саяси қарсыластарына шабуыл
жасады, басқа партиялардың белсенділерін ұрып-соқты, аудандардың халқын
қорқытты. Олардың әрекеттері қалаларды тәртіпті қамтамасыз етуге шамасы
келмеген заңды биліктің әлсіз екенін әйгіледі.
Веймар Республикасының тағдырына Германияның дәстүрлі соғыс-
бюрократиялык элитасының өкілдері шешуші роль атқарды. Дағдарыс аяқталуға
жақын еді. Нацизмнің жақтаушылары өкімет басына келу мүмкіндігіне сене
қойған жоқ. Дәл осы тұста саяси-бюрократиялық элита өзінің президент
Гинденбургке ықпалын пайдаланды. Оны үкіметті қалыптастыру мандатын Адольф
Гитлерге беруге көндірді. 20 қаңтар 1933 жылы А.Гитлер үкімет басшысы -
рейхсканцлер болып тағайындалды.
Атқару билігін қолға алған нацистер Германияда саяси-демократияны
жоюға белсене кірісті. Сылтау ретінде рейхстатты жағу қолданылды. Нацистер
өзінің саяси қарсыластарына қарсы ашық террор ұйымдастырды. Гитлер
Гинденбургқа азаматтардың негізгі құқықтарын жоятын және жазалаушы
органдарға шексіз өкілеттілік беретін халық пен мемлекетті күзету туралы
арнайы қарарға қол қойғызды. Веймар Республикасы конституциясы негізіне
алынған билікті бөлу принципі лақтырылды. Заң шығару функциясы үкіметке
берілді. 1934 жылы Гинденбург қайтыс болған соң, Гитлерге президент
өкілеттілігі де берілді. Осылайша Германиядағы барлық билік Германияның
көсемі, фюрері атанған Гитлердің қолына топтасты. Жергілікті басқару
органдары жойылған әкімшілік реформасы жүргізілді. Барлық жерде билік
жоғарыдан тағайындалған шенеуніктердің қолына көшті. 1933 жылы НСДАП-дан
басқа барлық саяси партияларға тыйым салынды. Бұлар зорлықсыз, күшсіз
жүзеге асырылмайтын еді. Сондықтан мемлекеттің жазалаушы органдарының ролі
күшейді. Штурмовиктер мен күзету отрядтары мемаппараттың зорлық-
зомбылығының бір бөлігіне айналды. Елде құпия полиция (гестапо) кұрылды.
1933 жылдан бастап Германияның барлық жерінде режимге қарсы шыққан
адамдарды ұстауға арналған концентрациялық лагерьлер пайда болды.
Азаматтардың барлық саяси құқықтары - сөз, жиналыс бостандығы, хат алмасу
құпиясы, тұрғын үйге тиіспеушілік жойылды.
Германияның экономикасында да маңызды өзгерістер болып жатты. Гитлер
үкіметі дағдарыстан шығу мақсатында шаруашылық өмірді мемлекеттік реттеуді
кеңейтті. Мемлекеттің қаржысына жалпыұлттық автожол құрылысы басталды, ол
жұмыссыздардың санын көбейтуге мүмкіндік берді. Басты назар соғыс
өнеркәсібін жылдам дамытуға ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
Еуропа және Америка мемлекеттерімен қатынастар
Қазақстан мен Германия
Федеративті Германия Республикасының сыртқы саясатындағы Орталық Азия
Мемлекеттік құрылым нысанының келелі мәселелері
Германия мемлекеті
Германия Федерациялық Республикасы
Германияның орталық Азиядағы саясаты (1992-2009 жж.)
Биполярлы жүйенің аяқталуы және Европадағы интеграциялық және дезинтеграциялық үрдістердің күшеюі
Екінші дүниежүзілік соғыс. «Қырғи-қабақ» соғысының ақырғы белесі
Германия. Неміс экономикалық ғажабы
Пәндер