XIX-XX ғасырлардағы саяси идеялар



Пән: Саясаттану
Жұмыс түрі:  Реферат
Көлемі: 7 бет
Бұл жұмыстың бағасы: 700 теңге
Таңдаулыға:   
Тегін:  Антиплагиат

Қандай қате таптыңыз?

Рақмет!






Қазақстан Республикасы Білім және Ғылым министірлігі Марат Оспанов атындығы мемлекеттік медицина университеті

Студенттің өзіндік жұмысы

Тақырыбы: XIX-XX ғасырлардағы саяси идеялар
Кафедра: Қазақстан тарихы және ғылыми пәндер
Дисциплина: Саясаттану және әлеуметтану
Факультет: Стоматология
Группа: 102
Орындалу түрі: Глоссарий

Орындаған:Кушмагамбетов Т.Д

Тексерген:Молдин Б.А

Ақтөбе 2017 жыл
Әлеуметтік саясат - қоғамның ең жақсы дамуын қамтамсыз етуге, әлеуметтік мүдделер мен қажеттіліктерді қанағаттандыруға лайықты өмір салтын орнатуға бағытталған саяси шешімдер мен іс-әрекеттер жиынтығы. Оған ең алдымен халықтың тұрмыс жағдайын жақсарту, жалақыны көтеру, денсаулық сақтау, білімін көтеру, тұрғын үймен қамтамасыз ету және т.б. жатады.
Әмбебап партиялар - мүше санын емес, сайлаушылар санын көбейтуге тырысқан партиялар. Сондықтан оларды сайлаушылар партиясы деп те атайды. Мұнда әлеуметтік, этникалық, діни және т.б. өзгешеліктеріне мән берілмейді. (мұндай партиялардың саны соңғы жылдарда Еуропа мен Аметика елдерінде етек алуда).
Либерализм (лат. liberalis - еркін) -- ең жоғарғы құндылық әрі басымдық ретінде жеке еркіндікті ұстанатын идеология. Либерализмнің әлеуметтік-саяси теориясы қоғамдық және мемлекеттік құрылымның демократиялық принциптеріне негізделеді, әлеуметтік, саяси, экономикалық қатынастардың зорлық-зомбылықсыз түрлерін ұстанады, тұлғаның еркін дамуын шектемейтін және әрбіріне мемлекеттік-құқықтық қорғау, адам құқы мен азамат бостандығын сақтау кепілдігін беретін қоғам құруды көздейді.
Анархизм (грек. Anarchia - биліксіздік) - ең алдымен, қоғамның белгілі бір әлеуметтік қабаттарының көзқарастары мен мүдделері секторын қамтитын идеялық - теориялық ұғым. Сондай - ақ анархизм кез - келген саясатты жоққа шығаратын саяси қозғалыс. Анархизмнің негізін салушылар Иоганн Каспар Шмидт-Макс Штирнер, П.А. Кропоткин.
Монархия- мемлекеттің жоғарғы өкімет билігі жеке-дара бір билеушінің қолында болып, ол әкеден балаға мұра ретінде қалатын түрі. Оны хан, патша, император, король, сұлтан,шах және т.б.деп атауы мүмкін. Монархия өз кезегінде абсолюттік және конституциялық болып екіге бөлінеді. Абсолюттік монархия деп жоғарғы өкімет билігі бүтіндей, тұтас, формальды түрде де шектелместен бір адамның қолында тұрған қоғамдық құрылысты айтады. Бұрын басқарудың мындай түрі кең тараған бастаған, мәуір жоқ. Конституциялық монархияға монархтың билігі заң шығаратын билік парламентпен шектеледі. Ондай елдерге Бельгия, Голландия, Дания, Жапония , Иордания,Ұлыбритания және т.б. жатады.

Коммунизм бір уақытта өткенге де (алғашқы қауымдық коммунизм), болашаққа да қаратылатын ұғым, онда коммунизмге өткеннің ең жақсы белгілерін жинақтаған қоғам және бүгінгі күннің жетістіктерін жиынтықтап қарау тән. Коммунистік қиял үшін оның ғаламдық сипаты аса маңызды, яғни коммунистік құрылым бүкіл адамзаттың бірлігін қарастырады.

Марксизм -- 19 ғасырдың 40-жылдары Карл Маркс пен Фридрих Энгельс негізін қалаған философиялық, экономикалық және әлеуметтік-саяси көзқарастар жүйесі. Марксизмнің теориялық қайнар көзі -- классикалық неміс философиясы (Г. Гегель, Л. Фейербах), классикалық ағылшын саяси экономиясы (А. Смит және Д. Рикардо) және француз утопиялық социализм ілімі (Ш. Фурье, Р.Оуэн және Сен-Симон). Марксизмнің мақсаты, қоғамның негізгі қозғаушы күші ретінде жұмысшы табының маңызын теориялық негіздеу болды.

Империализм - ұлы держава яғни империяның басқа елдерді, отарларды өзіне қосып алумен шекарасын үлкейту. Империяның басшысы император болып табылады. Империализм - 1869-1950 жылдардағы Ресейдің және отарлары бар мемлекеттердің стратегиясы. Ресей қаз еліне империализм саясатын жүргізген болатын.

Жаңарған либерализм - дәстүрлі либерализмнің қағидаларын сақтап, оларды ХХ ғасырдың жаңа талаптарына сай өзгертуші идеялық - саяси ағым.
Фашизм (лат. fascismo, fascio - диктаторлық шыбық будасы, билік белгісі) -- 1919 жылы Италияда пайда болған саяси ағым, I дүниежүзілік соғыстан кейін социалистік қозғалыстың тармақталып, басқа елдерге, оның ішінде Германияға лезде таралып, национал-социализм аталуы.
Консерватизм (фр. соnservatisme, лат. conservo сақтаймын,қорғаймын) - саяси және әлеуметтік философиялық ұстаным ретінде дәстүрлі әлеуметтік институттардың сақталуын қолдайды. Бағдарлардың, ұстанымдардың, қоғамның мемлекеттік-саяси жүйелерінің өміріне қатысты, ондағы адамның орнын анықтауға байланысты құндылықтардың әлеуметтік-философиялық және идеологиялық тұжырымдар жиынтығы. Консерватизм ұғымын алғаш рет саяси мағынада Франсуа Рене де Шатобриан пайдаланған.
Технократизм - саясаттанудың ағымы ретінде ХХ ғасыр басында пайда боды. Негізін салушы американ экономисті Торстейн Веблен. Ол қазіргі қоғамдағы анархия мен тұрақсыздық мемлекетті саясаткерлердің басқаруынан туындаған құбылыс дейтін тұжырым жасады. Қазіргі тенократизм консервативтік позицияда.

Социализм (лат. Conservare - сақтау). Бұл ұғым саясаттануда адамдардың қалыптасқан, дәстүрлі нормалар мен құндылықтарды жақтап, оны сақтауға тырысып, жаңаны қабылдамауға және әлі қалыптаспаған құндылықтарды мойындамауға тырысушылық ретінде түсіндіріледі.
Буржуазия - (французша bourgeoіsіe -- қала тұрғындары) -- елдегі капиталдың едәуір бөлігін иемденген әлеуметтік топ. Оның табыс көзін өндіріс пен саудадағы және қаржы-кредит салаларындағы кәсіпкерлік қызметі құрайды. Буржуазия 16 ғасырдағы революциялар мен реформалар кезінен қалыптаса бастап, өндіргіш күштердің, ғылым мен техниканың дамуына және демократияның орнығуына ықпал етті. Қазіргі дамыған елдерде ірі өнеркәсіп және қаржы Буржуазиясы билікке араласу мүмкіндігіне қол жеткізген. Дамушы елдерде Буржуазияның қалыптасуы қоғамдағы саяси, экономикалық және әлеуметтік өзгерістерге байланысты болады. Социалдық құрылысқа көшкен елдерде Буржуазия тап ретінде жойылған. Социалдық жүйеден бас тартып,нарықтық экономика мен азаматтық қоғам құруға бағыт алған елдерде ірі меншік иелері мен кәсіпкерлікпен шұғылданушылар тобы қалыптасуда.
Бейсаясаттық - азаматтардың, халықтың бір бөлігінің саясатқа, саяси өмірге самарқау, парықсыз, теріс көзқарасы, қатынасы.
Монополия (гр. monоs - жалғыз және poleo - сатамын) --
1. бір тұлғаның немесе тұлғалар тобының, мемлекеттің белгілі бір затқа (мысалы, жерге), белгілі бір затты өндіруге немесе сатып алуға, белгілі бір тауарлармен сауда жасауға айрықша құқығы;
2. салалық, ұлттық немесе әлемдік рынокта басым, үстем жағдайға ие кәсіпорын немесе кәсіпорындар тобы. Монополия әдетте жеке меншіктегі, өзіндік, топтық немесе акционер меншіктегі және өнім өндіру мен өткізуді бақылайтын ірі шаруашылық бірлестіктер (картельдер, синдикаттар, концерндер, консорциумдар, т.б.) болып табылады. Өндіріс пен капиталды жоғары деңгейде шоғырландыру негізінде Монополия көп пайда табу мақсатымен бағаны белгілеп, бақылап отырады. Өндірісті Монополияландыру нарықтық экономиканың бәсекелестік әлеуетін тұншықтырады, бағаны өсіріп, ... жалғасы
Ұқсас жұмыстар
XIX –XX ғасырлардағы әлеуметтанушылардың көзқарастары
XIX-XX ғасырлардағы егіншілік жүйесінің дамуы
XIX-XX ғасырдағы Германия
XVIII-XX ғасырлардағы қазақ мәдениеті
XIX-XX ғғ. Қазақстан мәдениеті
XІX-XX ғасырдағы Ресейдегі саяси және құқық тарихы
XVIII—XIX ғасырлардағы неміс философиясы
Қайта өрлеу дәуіріндегі саяси идеялар
«Алаш» партиясының бағдарламалық құжаттарындағы саяси-құқықтық идеялар
Ежелгі Грекия мен Римдегі саяси идеялар туралы
Пәндер
Көмек / Помощь
Арайлым
Біз міндетті түрде жауап береміз!
Мы обязательно ответим!
Жіберу / Отправить

Рахмет!
Хабарлама жіберілді. / Сообщение отправлено.

Email: info@stud.kz

Phone: 777 614 50 20
Жабу / Закрыть

Көмек / Помощь