Қоғамның саяси жүйесінің даму



Пән: Саясаттану
Жұмыс түрі:  Курстық жұмыс
Тегін:  Антиплагиат
Көлемі: 21 бет
Таңдаулыға:   
МАЗМҰНЫ

КІРІСПЕ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 3

І. ҚОҒАМНЫҢ САЯСИ ЖҮЙЕСІ
1.1. Қоғамның саяси жүйесінің түсінігі,
түрлері ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .6
1.2. Азаматтық қоғам, оның мазмұны,
белгілері ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... 9

ІІ. ҚОҒАМНЫҢ САЯСИ ЖҮЙЕСІНІҢ БЕЛГІЛЕРІ МЕН ФУНКЦИЯЛАРЫ
2.1. Қоғамның саяси жүйесі, оның
мазмұны ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..12
2.2. Қоғамның саяси жүйесіндегі мемлекеттің орны мен
ролі ... ... ... ... ... ... ..14
2.3. Қоғамның саяси жүйесінің даму
заңдылықтары ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..19

ҚОРЫТЫНДЫ ... ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..
... ... ... ... ... ... ... ... ... .23

ПАЙДАЛАНҒАН ӘДЕБИЕТТЕР
ТІЗІМІ ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ..25
КІРІСПЕ
. Қоғам өмірінің саласы - саяси-құқықтық сала. Ол сонау көне
цивилизация дүниеге келген кезде пайда болды. Аристотель адамды Zoon
Politicon - саяси жануар деп сол кезде - ақ атап кеткен. Сол заманнан бері
осы уақытқа дейін адам саяси пенде, өйткені ол - әрқашан белгілі бір
таптың, я болмаса ұлттың үлкен топтың өкілі. Әрбір әлеуметтік топ қоғам
өміріндегі өз орнын анықтауға тырысып, өз мүдделерін қорғап, осы жолда
басқа топтармен қарым-қатынасқа түседі. Саясаттың екінші жағы - әртүрлі
мүддесі бар топтың басын біріктіріп, қарым-қатынастарын ретке келтіріп,
қоғамның біртұтастығын сақтап қалу болмақ.
Саяси жүйе әлеуметтік қатынастарды, қоғамдағы өзара әрекеттестікті,
қоғам мен мемлекеттің арасында,ы қатынастарды бейнелейді. Демек, қоғамның
саяси жүйесі бір ғана саяси институттармен анықталмайды. Оның ауқымы
кеңірек. Саяси жүйеге оның бөлшектерін үйлестіру, олардың атқаратын
қатынасттері және қоғам мен оынң арасындағы қатынастары кіреді. Оны саяси
қоғам деп атайды яғни саяси міндетті қызметті атқаратын, саяси мекемелерді,
басқаратын аппараты, билік орындарын, саяси партиялар мен қозғалыстарды
және табғы басқаны құратын адамдардың қоғамдық жіктері мен топтардың
жиынтығы. Саяси жүйе – мемлекет пен қоғамның арасындағы әлеуметтік саяси
өзара әрекеттестіктің тетігі, беріліс, дәнекерші құрылғысы.
Мемлекет - қоғамды басқаруды, оның экономикалық және әлеуметтік
құрылымын қорғауды іс жүзіне асырушы қоғамның саяси жүйесінің негізгі
институты, марксистердің пікірінше, таптық антагонистік қоғамда
экономикалық жағынан үстем таптың қолында болады және ең алдымен солардың
әлеуметтік қарсыластарын басу үшін пайдаланылады. Мемлекет типі оның қай
тапқа қызмет ететініне, демек, түбінде белгілі бір қоғамның экономикалық
базасына қарай анықталады. Қазіргі шетелдік мемлекетке парламентті,
авторитарлы, әскери диктаторлық сипаттағы және кейбір басқа да саяси
режимдер тән. Мемлекеттің негізгі функцияларын ішкі және сыртқы деп
қабылданған. Ішкі функцияларына өмір сүріп отырған өндіріс тәсілін,
экономикалық және әлеуметтік жүйені қорғау, таптық қарсыластарды жаншу,
экономиканы басқару немесе шаруашылық қызметті реттеу, сондай-ақ қоғамдық
тәртіпті қорғау және тәртіпті сақтау, әлеуметтік қатынастарды реттеу,
мәдениет тәрбие, идеологиялық қызмет және т.б. жатады. Сыртқы функциялары:
халықаралық аренада осы берілген мемлекеттің өз мүдделерін басқа
мемлекеттермен қарым-қатынаста қорғау,елді қорғауды қамтамасыз ету, басқа
мемлекетті дұрыс қатынастарды дамыту, түрлі әлеуметтік құрылысы бар
мемлекеттердің бейбіт қатар өмір сүруінің принциптері негізінде өзара
тиімді ынтымақтастықты дамыту.
Қоғам- экономикалық және рухани біртұтастықпен, өмір сұру жағдайын
ұйымдастырудың тұтастығымен сипатталатын, белгілі бір аумақтағы адамдар
бірлігі.
Саяси жүйе- елдің саяси өміріне қатысатын мемлекет пен мемлекеттік
емес қоғамдық құрылымдардың біртұтас кешенде қарастырылуы, мемлекетік және
қоғамдық ұйымдардың, еңбек ұжымдарының бірігіп, елдің саяси өміріне
кірісіп, қоғамды дамытуға, нығайтуға үлес қосуы.
Саяси жүйенің ең күрделі, ең маңызды элементі- мемлекет. Саяси жүйенің
қоғамды басқарудағы ең орталық буыны- мемлекет. Біріншіден, ол саяси
жүйенің билігін, мүдде- мақсатын іске асыратын ең негізгі аппараты.
Екіншіден, мемлекет саяси жүйенің барлық элементтерін біріктіріп, саяси
функция арқылы қоғамның игілікті құндылықтарын әділетті болу процесін
басқарып отырады. Бұл процесті басқару, бақылап отыру дегеніміз- қоғамдағы
қарым- қатынастарды, олардың өзара байланысын реттеп отыру, тұрақты, жақсы
дамуын қамтамасыз ету.
Жоғарыда көрсетілген саяси жүйенің элементтерінің даму процесінен
қоғамда әр түрлі саяси жүйелер қалыптасады: әкімшілік, жарыстық, әділетті-
бірлік жүйелері. Қоғамның жақсы- жаман дамуын осы жүйелер шешеді, соған
сәйкес саяси жүйе әр түрлері қалыптасып жатады.
1) Формациялық саяси жүйелері- құл иелену, феодалдық, жуазиялық,
социалистік формацияларының саяси жүйелері.
2) Авторитарлық саяси жүйелер- тоталитарлық, партократтық,
деспотиялық, фашистік т.б. саяси жүйелер.
3) Демократиялық саяси жүйелер- либерал- демократиялық, залықтық-
демократиялық, социал- демократиялық т.б.
4) Прогрестік, реформаторлық, консервативтік, реакцияшыл т.б.
саяси жүйелер.
Курстық жұмыстың мақсат-міндеттері:
• Қоғамның саяси жүйесі туралы мәлімет беру;
• Қоғамның саяси жүйесінің түрлері мен функциялары туралы толық
мағлұмат алу;
• Қоғамның саяси жүйесі, оның мазмұнымен танысу;
• Қоғамның саяси жүйесіндегі мемлекеттің орны мен ролі анықтау.
Курстық жұмыстың құрылымы: курстық жұмыс кіріспеден, екі бөлімнен және
қорытынды мен пайдаланылған әдебиеттер тізімінен тұрады.

І. ҚОҒАМНЫҢ САЯСИ ЖҮЙЕСІ
1.1. Қоғамның саяси жүйесінің түсінігі, түрлері
Қоғамның саяси жүйесі- бұл белгілі бір саяси функцияларды атқарушы
мемлекеттік және мемлекеттік емес әлеуметтік институттардың жүйесі. Мұндай
институттардың қатарына қоғамдық өмірдің билікке байланысты саласына
қатысушы мемлекет, партиялар, кәсіптік одақтар және басқа да ұйымдар мен
қозғалыстар жатады. Саяси жүйе сыртқы және ішкі саясаттың жүзеге асуын
қамтамасыз етеді, әлеуметтік топтардың мүдделерін қалыптастырады, білдіреді
және қорғайды. Оның сипаты, ең алдымен, осы саяси жүйенің пайда болған және
өызмет ететін әлеуметтік ортасы арқылы анықталады:
1) Еңбек нәтижелері саналы түрде мемлекеттік ұйымдасқан адамдардың
ерекше тобымен бөлінетін әлеуметтік орта. Мұндай ортада меншіктің
мемлекеттік және қоғамдық түрлері орын алады, өзіндік меншікке
рұқсат берілуі мүмкін, ал жеке меншік мүлдем болмайды. Мұндай саяси
жүйелерде мемлекеттік билік қоғамның экономикалық өміріне
тоталитарлы түрде араласады; мемлекет идеологиясынан өзгеше ойлау
басп- жаншылып отырады; мемлекеттік идеология, дін, мәдениет, білім,
ғылым қалыптасады. Билікте тек бір саяси партия болады.
2) Әлеуметтік ортаның екінші түрі қоғамның экономикалық өмірінің
нарықтық – ақшалық негізіне, еркін кәсіпкерліктің тәжерибесі мен
идеологиясына негізделеді. Мұндай саяси жүйелерде мемлекет нарықтық
экономика үшін жағдайларды ұйымдастырушы ретінде көрініс табады,
азаматтардың құқықтары мен бостандықтарын қамтамасыз етеді. Мұндай
жүйеде партиялар билікті сайлау компаниларына қатысу арқылы жаулар
алуға тырысады, құқықтық нысандар саяси мақсаттарға жетудің негізгі
құралына айналады.
3) Әлеуметтік ортаны ұйымдастырудың үшінші түрі- аралас түр, ол
конвергенция деген атқа ие болды. Конвергенциялық саяси жүйелер бір
әлеуметтік ортадан екінші әлеуметтік ортаға өту кезінде пайда
болады. Конвергенциялық саяси жүйелерге әртүрлі мақсаттағы және
мазмұндағы көптеген саяси институттардың араласуы тән болып келеді.
Саяси жүйелердің пайда болатын әлеуметтік ортасының сипатына қарай
мынадай саяси жүйе түрлері болады: тоталитарлық, либералдық- демократиялық
және аралас жүйелер; ал өзара байланасу сипатына қарай ашық және жабық
саяси жүйелер болады.
Саяси жүйенің даму процесінің бірнеше түрі болды. Социалистік типті
мемлекеттерде сталиндік саяси жүйе қалыптасты. Оның мазмұны: жеке адамға
табнушылық, бір партияның үстемдігінің орнауы, әкімшілік- әміршілік,
тоталитарлық басқару жүйенің қалыптасуы, демократияның, бостандықтың,
әділеттіктің арасының зор шектеулі.
Саяси жүйенің екінші түрі- дамыған елдерде ХХ ғасырдың 60-90 жж.
Қалыптасқан нарықтық экономика мен либерал- демократиялық мемлекеттердің,
ұйымдардың, одақтардың өзара қатынасы мемлекеттің Конституциясына сәйкес
дамуы. Бұл еллдерде де толық бостандық әділеттік, теңдік жоқ. Мысалы,
таптардың , топтардың әлеуметтік саяси теңдігінің жоқтығы.
Саяси жүйенің үшінші түрі- ХХ ғасырда қалыптасқан аралас мемлекеттік
құрылыс- конвергенция теориясы. Капитализм мен социализм қоғамының
экономикалық, саяси, әлеуметтік, мәдени дамуының, жақсы тәжірибелерін
біріктіру. Бұл саяси жүйеде де кемшіліктер көп кездеседі.
Адам қоғамының тарихында ұлтшылдық, шовинистік, расистік, фашистік
саяси жүйелері қалыптасқан, аз болса да өмір сүрген.
Қазіргі заманда мемлекеттердің саясаты дүниежұзілік бірлікке, одаққа
бет бұруда. Бұл объективтік прогрестік құбылыс. Глобальдық проблемаларды
шешуге қолайлы жағдай қалыптасуы мүмкін.
Сонымен, қоғамның саяси жүйесі- мемлекеттік және қоғамдық ұйымдардың,
еңбек ұжымдарының бірігіп, елдің саяси өміріне кірісіп, қоғамды дамытуға,
нығайтуға үлес қосуы.
Саяси жүйенің төрт бағыты болады.
- институционалдық- мемлекет, саяси партиялар, қоғамдық ұйымдар
бірігіп қоғамның саяси жүйесін құрайды:
- реттеуші- құқық, саяси нормалар, әдет- ғұрып, мораль т.б.;
- функционалдық – саяси әрекеттің тәсілдері, саяси жүйе;
- идеологиялық- саяси сана, қоғамдағы үстемдік идеология.
Саяси жүйенің негізгі элементтері: саяси және құқықтық нормалар, саяси
құрылыс, саяси іс- әрекет, саяси сана және саяси мәдениет.
1.2. Азаматтық қоғам, оның мазмұны, белгілері
Адам қоғамы қалай қалыптасты, оның себептеру қандай- бұл туралы бір
қорытынды пікір жоқ. Бірақ бұл түсінікті ең бірінші ғылымға енгізген Адам
Смит, Давид Рикардо, оған саяси сипаттама берген Гегель.
Дүниежүзілік ғылыми, саяси қайраткерлердің, ойшылардың айтуынша- қоғам
саналы адамдардың ерікті түрде бірігіп өмір сүруі. Бұл бірігудің негізгі
себебі адамдардың бір мүдделігі, бір тілектестігі. Мұнсыз бірігу мүмкін
емес.
Мүдде екі түрлі болады: жеке адамның мүддесі және қоғамның мүддесі.
Қоғам осы екі мүдде- мақсатты біріктіріп, дамытып отырады. Осы объективтік
даму процесінде адамдардың өзара ынтымақтастығы қалыптасты. Сол арқылы жеке
адамның қолынан келмейтін, әлі жетпейтін істерді атқаруға мүмкіншілік туды.
К.Маркс қысқаша: Қоғам- адамдардың өзара еңбек жасауының одағы,- дейді.
Қоғамдық мүдде- мақсат, қоғамдық тілек уақытша емес, түпкілікті,
нақты, объективтік мағынада қалыптасуы керек. Сонда ғана қоғамның жақсы
дамуға, нығабға мүмкіншілігі болады. Себебі қоғам саналы адамдардың ерікті
түрде қалыптасқан одағы. Егер бұл одақ, бұл бірлік ерісіз, озбырлық түрде
ұйымдастырылса, ондай қоғам нәтижесіз тез тарқап кетер еді. Адам қоғамның
бірінші- клеткасы. Қоғам адамдардың күрделі әлеуметтік бірлестігі. Бұл
бірлістік, бұл қоғам дұрыс, жақсы даму үшін оның ішіндегі қарым-
қатынастарды реттеп, басқару керек болды. Оны қоғамның объективтік даму
процесінің заңдарына сүйене отырып, адамдар өздері әлеуметтік нормалар
арқылы реттеп, басқарып отырады. Сондықтан мемлекет пен құқық пайда болды.
Адамдар өз тарихын өздері жасайды,- деп Маркс,- бірақ олар оны өз
қалауынша жасай алмайды, қолындағы барлы, бұрыңғыдан қалған мұраны
қолдануға мәжбүр болады.
Қоғамның тарихи объективтік қалыптасқан негізгі белгілері:
- саналы адамдардың ерікті түрде бірлесіп одақ құруы;
- қоғамдық түпкілікті, нақты, объективтік мүдде мақсаттың
қалыптасуы;
- адамдардың өзара ынтымақтастығының, бірлігінің қалыптасуы;
- қоғамдық мүдде- мақсат, тілек арқылы қарым- қатынастарды-
басқару;
- қоғамды басқаратын, қоғамдық тәртіпті қорғайтын аппараттың,
мемлекеттік биліктің өмірге келуі.
Қоғам- саналы адамдардың бір мүддені, бір мақсатты орындау үшін сапалы
түрде өзара бірігуі. Мұнда мәндетті түрде екі шартты элемент бар: мүдде-
мақсаттың қалыптасуы және саналы адамдардың саналы түрде бірігуі.
Адамның объективтік тарихи даму процесіне және күнделікті қарым-
қатынасында қоғамның бірнеше түрлері болады: өндірістік қоғам, шаруашылық
қоғам, әлеуметтік қоғам, азаматтық қоғам т.б. Осылардың ішіндегі ең
күрделісі, ең түпкіліктісі адаммен бірге дамып келе жатқан азаматтық қоғаи.
Қоғамның басқа түрлері тез құрылып, тез тарап жатады. Олардың өмірі, іс-
әрекетінің шеңбері, кеңістігі көп өлкеге жайылмайды, уақыты көпке
созылмайды.
Азаматтық қоғам- мемлекеттік құрылымнан тыс қалыптасатын әлеуметтік-
экономикалық және мәдени- рухани қоғамдық қатынастардың жиынтығы. Оған
қатынасушылардың табиғи және азаматтық құқықтарын, бостандығы мен міндетін
автономиялық даму жолы қамтамасыз етеді.
Азаматтық қоғамда үзіліс болмайды, уақыты шектелмейді, өлкеге- аймаққа
бөлінбейді, мемлекеттің барлық жерін, барлық халқын біріктіреді.
Азаматтық қоғам- мемлекетке тәуелді емес, дербес, ашық, жариялы қоғам.
Қазақстанда азаматтық қоғамның қалыптасу ерекшеліктері: кеңестік мейлінше
мемлекеттендірілген күйден шығу, қоғам мен мемлекеттің арақатынасын
тәуелсіз- дербестікке дамыту.
Республика Конституциясы Қазақстандағы азаматтық қоғамның барлық даму
сатыларын мемлекетке бағындырмастан (оның айғағы- онда Азаматтық қоғам
бөлімінің әдейі болмауы) әлеуметтік бағдарлы нарық экономикасы мен жеке
адамның автономиясын тұрақты қалыптастыру үшін оған қажетті құқықтық
жағдайлардың негізін қалайды.
Оған: тең дәрежеде танылатын және қорғалатын мемлекеттік меншік пен
жеке меншікті (6-баптың 1- тармағы); адам және азамат құқықтарының кең
ауқымды және біртұтас кешенің (ІІ бөлім); отбасын, ана мен әке және баланы
мемлекеттің қорғауын (27- бап); идеологиялық және саяси әр алуандылықты (5-
бап) және тағы юасқа жаңа Конституцияда бекітілген қазақстандық- азаматтық
қоғамды ерікті дамытудың алғы шарттарын жатқызуға болады.
Адам қоғамы дамып, қалыптасып, өмірге келген күннен бастап міндетті
түрде оның бағдарламасы, саясаты, биліктің түрі анықталады. Бұл жұмыстармен
шұғылданатын қоғамның саяси жүйесі. Ең алдымен қоғамның мүддесі мен мақсаты
анықталады. Қоғамдық бағдарламаны жасап, саяси биліктің мазмұнын
толықтырып, олардың орындалу бағыттарын, жолдарын анықтап, іске асыру
механизмін белгілейді.
Қазақстан Республикасының Конституциясында елімізде азаматтық қоғамды
қалыптастырып, демократиялық зайырлы, құқықтық, әлеуметтік мемлекет құру
бағыттары көрсетілген. Бұл бағыт мемлекетіміздің ең күрделі, ең жауапты
мүдде- мақсаты.

ІІ. ҚОҒАМНЫҢ САЯСИ ЖҮЙЕСІНІҢ БЕЛГІЛЕРІ МЕН ФУНКЦИЯЛАРЫ
2.1. Қоғамның саяси жүйесі, оның мазмұны
Саяси жүйе қоғамның объективтік даму процесінде қалыптасып, өмірег
келеді. Саяси жүйенің негізгі міндеті экономикалық, рухани. Мәдени базиска
сәйкес қоғамдық биліктің мазмұнын анықтап, сол билікті орнату, дамыту,
нығайту. Қоғам өзгерсе, саяси жүйе де өзгереді. Адам қоғамы өзінің
диалектикалық даму процесінде бес формацияны басынан өткізіп отыр. Соған
сәйкес саясаттың бес түрі бар. Себебі әр түрлі тарихи дәуерді әр қилы
оқиғалардың болуы жа заңды. Өйткені осы оқиғалардың бәрі де қажеттіліктен,
қоғамның материалдық өмірі жағдайларынан туады. Қоғамдық заңдылық қоғамдық
дамудың негізгі бағытын анықтайды, кездейсоқтықтың біразын қамти отырып,
заңдылық өзіне қажеттілікпен жол табады. Қоғамдық заңдылық абсолюттік идея
түрінде қоғамға сырттан тағылмайды, адам қызметі және оның әлеуметтік
жағдайлары: өндіргіш күштер, өндірістік қатынастар, өндіріс өнімдері т.б.
рухани мәдениет қосындысынан туады.
Адамдар тарихтың объективті заңдарын жасап немесе бұза алмайды, бірақ
сол заңдар алдында дәрменсіз емес. Тарихи даму заңдарын білу адамдардың ол
заңдардың күшін қоғамды қайта құру үшін пайдалануына мүмкіншілік береді.
Белгілі бір заң әсер ететін жағдайды өзгерту арқылы адамдар оның
нәтижесінің түрін өзгертіп жағдайды өзгерту арқылы адамдар оның нәтижесінің
түрін өзгертіп, көрінісін шапшаңдатады немесе баяулата алады.
Міне, осы қоғамдық заңдылыққа сүйене отырып, саясат қоғаммен бірге
өзгеріп, ескіріп, жаңарып, дамып келеді. Саясаттың қоғамда атқаратын жұмысы
үшан- теңіз. Қоғамдағы барлық мәселені реттеп, басқарып отыратын саясат
пен мемлекет.
Қоғамда бір мүдде- мақсат болады. Соған сәйкес қоғамдық билік
қалыптасады. Онсыз қоғамның мүдде- мақсатының дұрыс жақсы орындалуы мүмкін
емес. Қоғамдық билікті реттеп, басқаратын қоғамның саяси жүйесі. Қоғамдық
биліктің түрлері: саяси билік, мемлекеттік билік, ұжымдық билік, ұйымдық
билік т.б. ірі- ұсақ биліктер. Саяси жүйе мемлекетепн бірігіп қоғамның
бағдарламасын, мүдде- мақсатын анқтап, оның бағыттарын, орындау механизмін
белгілеп, міндетті нұсқау, бұйрықтар, іске асуын бақылап отырады.
Саяси жүйеге мемлекет, бірлестіктер, ұйымдар, ұжымдар кіреді, мемлекет
саяси жүйеден кейінгі қоғамдағы ең күрделі, ең көлемді, ең жауапты аппарат.
Қоғам көлемінде атқаратын жұмыстың басым көпшілігі мемлекеттің құзырында.
Қоғамдық саясаттың тарихи түрлері: алғашқы қоғамның саясаты- қоғамдық
меншік, қоғамдық еңбек, қоғамдық, теңдік; кұл иелену қоғамының саясаты-
феодалдың жерге меншігі және қоғамдағы үстемдігі; капитализм қоғамының
саясаты- капиталдың буржуазиялық үстемдігі; социализм қоғамының саясаты-
(теориялық түрде, іс жүзінде толық болған жоқ)- жалпы қоғамдық бостандық,
теңдік, әділеттілік т.б.
Әлеуметтік мазмұнына қарай саяси жүйе бірнеше түрге бөлінеді:
демократиялық, либерал- демократиялық , шовинистік, ұлтшылдық, расистік,
тоталитарлық, фашистік т.б. Қоғамдық ықпалына қарай саясат жариялы және
құпиялы болып екіге бөлінеді. Идеологиялық бағытына сәйкес саясат үш топқа
бөлінеді: оңшылдар, центристер, солшылдар.
Бірлестіктердің, одақтардың, ұжымдардың, т.б. ұйымдардың атқаратын
саяси жұмыстары өздерінің ережелері- уставтарының мазмұнына сәйкес келеді,
өздерінің қоғамның құзырының шеңберінде жүргізіледі. Бәрінің жұмысын
біріктіріп айтсақ- олардың қоғамдық мүдде- мақсатты орындауда, саясатты
іске асыруда үлестері өте зор. Мысалы: толып жатқан ұжымдар: зауыт,
фабрикалар, акционерлік шаруашылық, өндірістік ұйымдар қоғамның
материалдық, техникалық, әлеуметтік, экономикалық, мәдениеттік негізін
дамытып нығайтады.

2.2. Қоғамның саяси жүйесіндегі мемлекеттің орны мен ролі
Мемлекет саяси жүйеге белгілі бір жекелеген органдары арқылы емес,
өзіндік бір саяси, аумақтық, ... жалғасы

Сіз бұл жұмысты біздің қосымшамыз арқылы толығымен тегін көре аласыз.
Ұқсас жұмыстар
Құқық құрылымы және құқық жүйесі туралы түсінік
Саяси жүйенің жіктелуі
Қоғамның саяси жүйесі қызметінің түсінігі және құрылымы
Қоғамның саяси жүйесінің түсінігі
Қоғамның саяси жүйесіндегі мемлекет
Саяси жүйелердің түрлері
Қоғамның саяси жүйесі қызметінің түсінігі
Клерикалық мемлекет зайырлы және теократиялық мемлекеттерінің ортасындағы мемлекет
Қоғамның саяси жүйесі қызметінің түсінігі жайында
Қоғамның саяси жүйесі қызметінің түсінігі және құрылымы. Қазақстан республикасындағы саяси процестер
Пәндер