Византия мемлекетінің құрылуы


Мазмұны
Кіріспе3-4
І-тарау. Византия - дамыған орта ғасырлық мемлекет.
І. 1. Византия мемлекетінің құрылуы. 5-9
І. 2. Ерте орта ғасырлардағы Византияның даму ерекшеліктері . ___10-21
2-тарау. Византия - ерте ортағасырлардағы мәдениеті ең жоғары дамыған ел
2. 1. Византия мәдениетінің даму ерекшеліктері22-24
2. 2. Бейнелеу өнері мен архитектурасы 25-29
Қорытынды30-31
Пайдаланылған әдебиеттер тізімі32
Қосымша33
Кіріспе
Тақырыптың өзектілігі : Орта ғасырларлық Европаның қалыптасуы Батыс Рим империясының құлауы және варвар тайпалардың басып кіруі нәтижесінде осы екі әлеуметтік - құрылымдардың қалыптасуы жағдайында жүрді. Батыс Рим империясы варварлардың шапқыншылығы нәтижесінде құлап, ескі әлеуметтік құрылымдар жойылды. Осыған байланысты тарихта орта ғасылар кезеңі алға жылжу ма әлде қараңғылық кезеңі ме деген сұрақ туады. Ерте орта ғасырлар кезеңінде осындай құлдырау жағдайында өзінің мемлекеттік жүйесін сақтап қалған Шығыс Рим империясы - Византия мемлекеті болды.
Византия өзін бұрынғы құдіретті Рим империясының мұрагері, ізбасары ретінде ұстады. Варварлық шапқыншылықтар нәтижесінде Европада қирау, мәдениеттің құлдырауы болған кезде Византия сол кездегі бай, қуатты, мемлекет ретінде белгілі болды. Византия Римнің мұрагері ретінде экономикасы жоғары дамыған қалалары бай және күшті бюрократтық мемлекттік аппарат қалыптасқан империя болды. Византияда мәдени өрлеу ерте орта ғасырлардың бастапқы кезеңінде көрініс тапты.
Византия шығыс пен батысты жалғастырушы империя ретінде өзіндік ерекшелігі бар ел. Сонымен бірге Византия христиан дінінің православиялық орталығы ретінде үстемдік құруға ұмтылды. Византия Жер орта теңізінде сауда жолын өз қолында ұстап, астанасы Константинополь «Алтын көпір» атанды.
Христиан діні бірқатар өзгерістерді басынан өткеріп билеуші таптың дініне айнала бастады. Ұйымдастырылуы жағынан біртұтас христиан шіркеуі идеологиялық әсер етудің күшті факторы болды.
Христиан діні сонымен бірге мәдениеттің дамуына ықпал етіп отырды. Алғашқы кезде білім, тек шіркеу маңында болды. Діни ғимараттар, иконалар, әлемдік сәулет өнерінің жетістіктері, қайталанбас туындылары болды.
Мақсаты :Орта ғасырдағы Византия мемлекетінің қалыптасуы даму тарихы, Византияның мәдениеті жоғары дамыған бай мемлекет болғанын ашып көрсету. Византияның мемлекеттік құрылымының ерекшелігін, аграрлық қатынастардағы өзгешелігін, христиан дінінің мемлекетте алатын орны, православия шіркеуінің Византия қоғамындағы орны мен қызметін, жетістіктері мен кемшіліктерін халыққа ықпалын, ашып көрсету.
Курс жұмысының міндеттері :
- Византия мемлекетінің қалыптасу, даму тарихын деректер мен зерттеулер арқылы көрсету.
- Православия шіркеуінің алатын орнын, қоғамға ықпалын ашу.
- Византия аграрлық құрылысының ерекшелігін ашып көрсету.
- Византия империясының Еуропаның саяси дамуына ықпалын көрсету.
Тарихнамасы: Тарихнамасы өте бай кезең болып табылатын медевистика ғылымындағы тақырыптарының бірі болып табылады. Деректемелік негізі бай, құжаттар сақталған, Батыстың және Шығыстың дамуын толық көрсететін архив материалдары тарих сөрелерінде шаң басып қалған емес.
«История Европы. Средневековая Европа»[1; 35] «Средневековая Европа глазами современников и историков», [2; 56-57] «Культура и искусство западноевропейского средневековья»[3; 87] еңбектерінде Византия тарихы өркениеттік тұрғыдан қарастырылады.
«Из истории культуры средних веков и Возрождения»[4; 92] Карсавин Л. П. «Культура средних веков»[5; 67-68] Гуревич А. Я. «Проблемы средневековой народной культуры»[6; 45] зерттеулері орта ғасырлық Византияның жоғары дамыған мәдениетін жан-жақты көрсетеді.
Конрад Н. И. «Запад и Восток»[7; 101-104] Бицилли П. М. «Элемент средневековой культуры» еңбектері Византия дамуындағы Шығыс пен Батыс даму белгілеріне тоқталады. [8; 180]
«Средневековая Европа глазами современников и историков» деректер жинағында Византия тарихы деректері, зерттеулері бай екенін дәлелдейді.
Пояковская М. А, Чакалова А. А «Византия быт и нравы»[9; 39], «История Византии» І-ІІ томдары Византяның тарихына арналған [10; 105-106]
Неусыхин А. И. «Проблемы европейского феодализма» [11; 79] атты концептуальды еңбегінде ортағасырлар тарихының мәселелеріне сипаттама береді. Француз тарихшысы Жак Ле Гофф Батыс еуропа елдерінің даму ерекшеліктеріне тоқталады [12; 245]
Зерттеу әдісі: Тарихи танымдылық, принциптік жүйелеу, бірізділік.
Зерттеу объектісі: Византия мемлекетінің құрылуын, оның даму ерекшеліктерін зерттедім. Сонымен қатар мәдениетінің даму ерекшеліктерін зерттей келе, оның бейнелеу өнері мен архитектурасын жеке зерттедім.
Зерттеу хронологиясы: Орта ғасырдағы Византия мемлекетінің IV-XII ғасырдағы тарихы қарастырылған.
Құрылымы: Курс жұмысы кіріспеден, екі тараудан және қорытындыдан, қосымшадан тұрады. Бірінші тарауда Византия - дамыған орта ғасырлық мемлекет ретінде қаралса, екінші тарауда Византия - ерте ортағасырлардағы мәдениеті ең жоғары дамыған ел болып қарастырылды. Ал қосымшада Юстиниан кодексінен сот әділеттілігі мен құқығы туралы жазылды.
І-тарау. Византия - дамыған орта ғасырлық мемлекет.
Византия мемлекетінің құрылуы. Бір тұтас империясының Шығыс және Батыс болып бөлінуіне байланысты IV ғасырда өз алдына дербес мемлекет болған Византия қолөнері мен саудасының өркендеу дәрежесі қалаларының байлығы, мәдениетінің көркеюі жөнінен Батыстан әлдеқайда басым түсетін. Империяның ежелгі астанасы - Римнің әлсіреуіне байланысты, империяның экономикалық және мәдени өмірінің орталығы шығысқа қарай ойысуы заңды құбылыс еді. Император Константин 330 жылы Босфор жағалауындағы көне мегарлық отар ел Византияны империяның астанасы жасады. [4; 11]
Жаңа астана оның негізін құрушының есіміне лайықталып Константинополь деп аталды. Еуропадан Азияға, Қара теңізден Эгей теңізіне апаратын аса маңызды сауда жолдары осы араға келіп түйісетін, ал мұның өзі Шығыс пен батыс аралығындағы сауда - саттық жұмыстарында Константинопольдің билік жүргізуіне мүмкіндік туғызды. [6; 55-56]
Византия империясының құрамына Балқан түбегі, Кіші Азия, Сирия, Палестина, Египет, Солтүстік Африкадағы Киренаика, Месопотамия мен Арменияның бір бөлігі, Қырымдағы және Кавказдағы бірқатар тірек пунктері, Аравияның кейбір аудандары, ал V ғасырдан бастап Иллирик пен Долмация да жататын болды. Византия империясының жерінде әр түрлі тайпалар мен халық топтары: гректер, фракиялықтар, иллириктер, дакиялақтар, эллиндендірілген кіші азиялық тайпалар сириялықтар, армения, грузиндер, еврейлер, копталар өмір сүрген. Эллиндендіру және романдандыру көбінесе қалаларда тұратын халықтарды қамтыды. Византияның сансыз көп тайпалары мен халықтары өздерінің ұлттық ерекшеліктерін, жергілікті тілдерін, дәстүрлерін, мәдениетін сақтап қалды. Әйтсе де, империяның сан түрі тұрғындарының арасында гректер үстемдік етті де, грек тілі басқасынан гөрі кеңірек тұрады. [1; 98]
IV - VІ ғасырдағы Византиядағы аграрлық құрылыс. Византия империясының құрамына ежелден егіншілік мәдениеті жоғары елдер енген еді. Мұнда диқаншылық өнері кең өрістеген. Жердің құнарлылығы және ауа райының қолайлылығы кей аймақтарда жылына 2 - 3 рет өнім жинауға мүмкіндік беретін. Ауыл шаруашылығында, оның ішінде империяның оңтүстігі мен оңтүстік - шығысында ирригациялық істер орасан зор рөл атқаратын. Суармалы жеміс бақтары, бау-бақша отырғызылатын, жүзім шаруашылығы мен зәйтүн ағаштары, ал оңтүстікте құрма ағаштары кең өрістелген - ді. Техникалық дақылдар да егілген. Мал шаруашылығы кең өріс алды. [5; 82]
Византиядағы аграрлық құрылыстың екінші бір ерекшелігі - латифундиялық типтегі ірі - ірі жеке меншік жер иелерінің біршама аз болғандығы. Шығыста ірі - ірі жер иеленушілік негізінен императорлық қазынаның, шіркеулер мен монастырьлардың төңірегіне шоғырландырылған болатын. Император домендері бүкіл империяның түпкір - түпкірлеріне шашырап орналасқан. Ал V - VІ ғасырларда Византияның бүкіл жерінің шамамен 1/10 бөлігі шіркеулік - монастырьлық жер иеленушілердің қолында болды. Ірі ақсүйектердің жерге қожалық етуі Византияда Батысқа қарағанда анағұрлым баяу және мейлінше шағын көлемде дамыды. [2; 63-64]
Византиядағы аграрлық құрылыстың үшінші ерекшелігі - ерікті шаруалар жер иеленушілерінің өрістеуі және олардың IV - VІ ғасырларда күшті дамуы болып табылды. Византиядағы ауыл шаруашылығының құлдырай бастауын тежеуге айрықша себепкер болған да осы жағдай еді. Дунай жағалауындағы провинциялар, Фракия, Македония, Кіші Азияның орталық аймақтары ерікті жер иеленушілер мен шаруалар қауымдары басым дамыған аудандар болатын.
Византиядағы шаруалар қауымдарның аса кең таралған түрі - бір топ шаруаларды біріктіріп, шағын - шағын жер учаскелеріне жеке меншігі ретінде иелік жасауға кең құқықтары бар, «митрокомия» деп аталған көршілестер қауымдары болды. Деревняда, әсіресе императорлық домендер мен шіркеулік жерлерде кездесетін, жерді ұзақ мерзімдік арендаға алушылық - эмфитевзис кең өрістеген. Эмфитеврет болып ірі жер иеленушілер де саналатын, дегенмен, мұндайлар негізінен ерікті шаруалар болатын.
Византиядағы аграрлық құрылыстың басқалардан тағы бір айырмашылығы, мұнда - Батыстағыдан гөрі колонаттардың кең қанат жаюы болды. VІ ғаырдағы заң Византиядағы колондарды негізінен екі категорияға бөлген: еріктілер - георгтар және «жанамалар» - энапографтар болған. Георгтар заң жүзінде бас бостандығы өзіндегі ерікті кісілер еді, олар жеке меншігінде үй, қора, құрал - сайман, мал және тіпті ірі жер иеленушіден жалға алған жерінен тыс, өз меншігінде әдетте шағын көлемді жер учаскесін ұстауға ерікті болатын.
Энапографтарда ешқандай да иелік ету құқысы болмайтын, олар байлардың жерін жайлайтын және сол мырзалардың құрал - саймандарымен жер өңдейтін. Олардың есімдері имениенің салық ценісіне тіркелетін еді де, энапографтар аталу себебі де осыған байланысты туған - ды. VІ ғасырда энапографтарды ғана емес, ерікті колондарды да иемдену құқысынан заң жолымен айыруды көздеген тенденция пайда болды. Ал мұның алдында колондар жерге бекітіле бастады. Олар қожаларының жерін пайдаланғаны үшін белгілі бір мөлшерде заттай, ал кейде ақшалай да ақы төлейтін және қожайынның именисіне дала жұмыстарын атқаруға мәжбүр болатын. Ірі шаруашылықтар - латифундиялыр тиімділіктен - рентабельділіктен айырылды. Осыған орай бай - манаптардың жыртылатын жерінің көлемі қысқарып, жерге отырықшылыққа айналдырылған жерінің көлемі қысқарып, жерге отырықшылыққа айналдырылған колондар мен құлдардың үлес салмағы арта бастады.
Византиядағы аграрлық құрылыстың Батыспен салыстырғанда өзіндік ерекшелігі - ерікті шаруалар бұқарасы мен шаруалар қауымдарының едәуір сақталуы, колонаттардың анағұрлым кең қанат жаюы және пекулий берілетін құлдардың көптегі шығыс провинцияларында экономикадық тұрақты болуына әсерін тигізді және шығыстағы құл иленушілік құрылысының күйреуге ұшырауын едәуір дәрежеде әлсіретті. Сол себепті де мұнда құлиеленушілік қарым - қатынастарының күйреуі және феодалдандыру процесінің дамуы әлде қайда баяу қарқынмен өрбіді.
Қалалар, қолөнершілік және сауда. Византияда қолөнершілк өндірісі Батысқа қарағанда анағұрлым жоғары даму сатысында болды. Құрылыс техникасы, тоқымы өнеркәсібі, өте аса нәзік кендір және жүн маталар, ал IV ғасырдан бастап жібек маталар жасап шығару ісі елеулі дәрежеде жетілдірілген болатын. Тау - кен ісі мен металл өңдеу, сол сияқты қару - жарақтар жасап шығару ісі едәуір өркендеді. Шыныдан жасалатын заттар жөнінен де Византияның даңқы шықты. [9; 29]
Батысындағы қалалар азып - тозып, құлдырап, құрып бітуге айналғанда, ығыста олар қолөнерілік пен сауда орталықтары ретінде көркейіп, кеңейіп өсіп келе жатты. IV - VІ ғасырларда олардың арасынан бірнеше орынға константинополь шықты: оның шеберханаларында өнері асқан зергерлер жібек және жүн маталардан небір тамаша киімдер, шыны ыдыстар, қару - жарақ, алтын мен күміс жалатқан, әшекейлі оқалы - асыл киімдер, нәзік және сәнді бұйымдар жасап шығарылды. Транзитті сауданың аса маңызды орталығына айналған Византия империясының астанасына алыс түпкірлердегі елдерден де көпестер тынбастап келіп жатты. Карл Маркс Констнатинопольді Шығыс пен Батыс аралығындағы алтын көпір атауы тегін болмаса керек. [3; 63-65]
Империяның Константинопольдан басқа ірі экономикалық орталықтары - Египеттегі Александрия, Сириядағы Антиохия, Солтүстік Месопотамиядағы Эдесса, Финикиядағы Тир мен Бейрут Кіші Азияның қалалары - Эфес, Смирна, Никея, Никомидия, ал империяның еуропалық бөлігінде - Фессолоника мен Коринфтер болды. Византия көптеген елдермен және халықтармен қат - қабат сауда байланысын жасап тұрды, соның ішінде Шығыспен - Аравиямен және Аксум патшалығымен, Иранмен, Согдинамен, Индиямен, Тапробан аралымен, Қытаймен сауда қатынастары бірінші дәрежелі рөл атқарды. Византиялық, сириялық египеттік көпестер Шығыстан жібек маталар жасайтын аршылмаған жібек тұтын, піл сүйегін, алтын және басқа асыл тастар, інжу, бұрыш және басқа дәмді тағамдар әкелсе, бұларадан мата, тігулі киім, кестелер, шыны ыдстар әкететін. [10; 37]
Византия қалаларында қолөнершілік өндірісінде құл еңбегі кеңінен пайдаланылатын. Жеке меншік кісілер ашқан қолөнершілік шеберханалар - эргастерилерде қызмет ететін қолөнерші құлдардың сыртына сан - салалы дәрежедегі мемлекеттік құлдар және жекелеген қалалардың әкімішілік өкіметтеріне бағынышты құлдар да болатын. Мемлекетік құдардың дені - армияға қажетті қару - жарақ пен дайындауды, император және оның төңірегінділерге сәнді жасаулар жасауда өз монополиясына айналдырған императорлық шеберханаарда жұмыс істеді.
Византияда қолөнершілігі және саудасы едәуір дәрежеде дамыған ірі - ірі қала орталықтарының болуы батысқа қарағанда Византия импреиясының экономикалық тұрақтылығының анағұрлым баянды болуына игі әсер етті. Императорлар қолөнер мен саудадан түсетін абыстың есебінен жалдамалы әскер ұстауға, сөйтіп, империяны сыртқы жаулардан қорғауға, орасан зор мемлекеттік басқару аппаратын ұстауға және мемлекетті бір ортақа бағындыруды күшейте түсуге мүмкіндік берді. [7; 112-113]
Мемлекет. Византияда бүкіл алғашқы орта ғасыр бойы біршама күшті орталық үкіметі бір орталықтандырылған бір тұтас мемлекет сақталып қалды. Мемлекет басында өз қолында кең өрісті заң үстемдігі мен әкімшілік билігін бірдей шоғырландырған, шексіз - император тұрды. Рас, сенат, мемлекеттік кеңес және қалалардың ерікті азаматтарының ұйымдары тәрізді мекемелер императорлық үкімет билігін аз да болса тежейтін еді. Димдар (грек. Демос - халық деген сөзінен алынған) Византия қалаларындағы ерікті азаматтардың саяси ұйымдары болып саналатын, олар шаруашылық, саяси және әскери міндеттер атқарды. Император шіркеу ұйымдары мен қатты санасуға мәжбүр болды. Византияға мемлекттік билікті ұйымдастырудың аса бір ерекшелігі - мұнда орасан зор бюрократтық мемлекеттік аппараттың болуында еді. Империяны бір орталықтан басқару ісі император сарайына шоғырландырылған және олар бірнеше мекемелерге бөлініп, олардың басында императордың өзі тағайындаған жоғары мәртебелі шенеуніктер тұратын. Провинцияларды басқару ісі де осы тәрізді қатал орталықтандырылған және олар орталық өкіметтің бақылауында болатын. Орталық өкімет жергілікті провинциалдық әкімшіліктердің қандай да болсын сепаратистік әрекетіне қарсы ұдайы және қатал күрес жүргізіп тұратын. [12; 190]
Көне Византияда салық салудың римдік жүйесі сақталып келгенді. Негізінде жер салығы жыл сайын империяның егін шаруашылығымен айналысатын жұртынан жиналатын аннона салығы болатын. Аннона көбіне заттай алынатын, кейбір жекелеген провинцияларда ғана V ғасырдан бастап аннонаны ақшалай төлейтін болған. Аннонаның дені шенеуніктер мен әскерлерді ұстауға жұмсалатын. Тұрған халық тек салық төлеп қана қоймай, мемлекет пайдасына басқа да түрлі борышты қызметтер атқаратын әскери бекіністер, қала дуалдары мен қамалдар, көпірлер мен жолдар салатын, әскерлерді үйді - үйге бөліп орналастыратын.
Әскер құруды жер иеленушілердің рекрутка өз қарамағындағы адамдарын беру орнына ақшалай құн төлеу әдісі жиірек қолданыла бастаған. Армияда барған сайын әр түрлі тағы тайпалардан жалдап алынған әскерлер шешуші рөл атақар бастады. Армиясының дені варвар тайпаларынан құрылған Батыс Рим импреиясынан византияның түпкі бір ерекшелігі - оның армиясының елеулі бөлігі жергілікті ерікті тұрғындар өкілдерінен құрылғандығы еді, ал мұның өзі мемлекеттің тәуелсіздігін сақтап қалуға үлкен септігін тигізді.
Христиандық шіркеу және еретиктік қозғалысстар. Византия қоғамының иеологиялық және саяси - әлеуметтік өмірінде христиандық шіркеу үлкен рөл атқарды. ІV ғасырда бұрынғы қудаулаушылықтан үстемдік көрсетуші айналған шіркеу византия мемлекетінің тірегіне және одақтасына айналды.
Шіркеулерді ұйымдастыру шеңберінде болсын, шіркеулік догматика саласында болсын сонау ежелден - ақ батыстық және шығыстық шіркеулер арасында елеулі айырмашылықтар байқалған және мұның католиктік және православиелік болып екі бөлінулеріне әкеліп соқтырды. Шығыс шіркеуінде - шіркеулік ұйымдардың және оның бүкіл иерархиясының императорлық өкіметіне тәуелділігі тарихи қалыптасқан оқиға еді, және олар бүкіл христиан әлеміне билік жүргізу жөнінен батыстықтармен өмір бақи бақталас болып келді. Константинопольдік патриарх батыстық шіркеудің басшысы - Рим папасына ешқашан да жол бермеуге тырысқан. Византияда ІV - VІ ғасырларда шіркеу көп жерлерге құлдар, ұсақ жалгерлер мен колондар жайлайтын аймақтар мен деревняларда қожалық қылатын, ал қалаларда қолөнерші эргастерилер мен сауда дүкендеріне иелік ететін аса бай ұйымға айналды. Шіркеулер аса маңызды жеңілдіктер алды: діни адамдар түрлі алым - салықтардан босатылды; епископтар және басқа да жоғары мәртебелі діни әкімдер қарамағындағы бүкіл клириктерін сот құруға ерікті еді. [18; 175-176]
Үстемдік етуші христиандар шіркеуінің негізгі догматтық ережелері қиын - кескі діни және әлеуметтік - саяси күрестерде пайда болды. Ресми діншілдік символының ең басты догматы - құдайдың «үшке бөлінуі» жөніндегі догмат көптеген айтыс - тартыстарды туғызды. Үстемдік етуші шіркеудің осы догматы әр түрлі мағынада түстіндірілуі түрлі дінсіздер ілімін тудырды. Христостық құдай болып жаратылғанына шүбә келтірген және сол үшін Никей жиналысы бұларды аластаған ариандықтар қозғалысы, шындығына келгенде, тап осы наразылықтың бір нышаны еді. Ариандықтар қозғалысының әлеуметтік және шіркеуге қарсылық мәнде болғандықтан, Никей жиналысы жақтастары тарапынан ариандықтарды қатты қуғынға ұшыруатуға әкеліп соқтырғаны әбден заңды еді. Бірақ бірте-бірте ариандықтар аристократияға айнала бастады да, өзінің әлеуметтік бағытынан, әрі бүлікшілік рухынан мүлде дерлік жұрдай болды.
Ресми шіркеуге қарсы басқа да дінсіздер қозғалыстары болды. Олардың сыртқы көрінісі дінге қарсы күрес болып көрінгенімен, көбіне мұның арасында халықтың әлеуметтік талап - тілегі жатты. Мысалы, V ғасырдың 30 -40 жылдарында Сирия жерінде несториандық дейтін дінсіздер ілімі пайда болды. Ариандықтар тәрізді несториандықтар да құдайдың «үшке бөлінуі» жөніндегі догматты сынға алды және Христостың құдай болып тумағанын, нағыз адам кейпінде болғанын дәлелдейтін пікірлер тудырды. Несториандықтар Христосты тек алла тағала уақытша, әрі айрықша сана берген, кәдімгі ет пен сүйектен жаралған адам ретінде ғана мойындады. Несториандықтардың негізгі өзегі - діншілдер еді және олардың жаңа таластары орталық үкімет пен үстемдік құрушы шіркеуге қарсы сепаратистік көңілдегі Шығыс провинциялардағы көпестер қауымы болатын. Несториандықтардың осылайша опозицияға шығуы халық бұқарасы тарапынан қолдау тапты. 431 жылы Эфесте өткен дүниежүзілік діни жиналыста несториандықтар ілімі үстемдік құрушы шіркеу тарапынан айыпталды, бұлар діннен безгендер деп жарияланып, қатал қуғынға ұшыратылды. [21; 81]
Сонымен қоса, монофизиттіктер деп аталған тағы бір дінсіздер қоғамы да қуғынға ұшырады. Бір қызығы - бұлар ариандықтармен несториандықтарға қарама - қайшы тек Христосты ғана құдай болып жаратылған жан деп танитын және діншілдер қауымынан бұл дүниедегі барлық жан рақатынан, сән - салтанаттан бас тартуды талап ететін еді.
Монофизиттер ілімі империяның шығыс провинцияларының - Сирияның, Палестинаның және Египет халқының қалың көпшілігін қамтыды. Бұл провинциялардағы көпестер, ірі жер иеленушілер, жоғары діни басшылар үшін момнофизиттік - несторяндық тәрізді, олардың орталық өкімет пен константинопольдің партиархқа қарсы сепаратизм күресінің тууы болды. Халық бұқарасы болса, оларды монофизиттердің аскеттікті уағыздауы, жоғары діни басшылар арасындағы пайдакүнемдік пен азғындыққа қарсы күрес жариялауы еліктірген еді. 451 жылы Халқидонда өткен шіркеу жиналысында монофизиттер дінінен безгендер ретінде айыпталды.
І. 2. Ерте орта ғасырлардағы Византияның даму ерекшеліктері.
... жалғасы- Іс жүргізу
- Автоматтандыру, Техника
- Алғашқы әскери дайындық
- Астрономия
- Ауыл шаруашылығы
- Банк ісі
- Бизнесті бағалау
- Биология
- Бухгалтерлік іс
- Валеология
- Ветеринария
- География
- Геология, Геофизика, Геодезия
- Дін
- Ет, сүт, шарап өнімдері
- Жалпы тарих
- Жер кадастрі, Жылжымайтын мүлік
- Журналистика
- Информатика
- Кеден ісі
- Маркетинг
- Математика, Геометрия
- Медицина
- Мемлекеттік басқару
- Менеджмент
- Мұнай, Газ
- Мұрағат ісі
- Мәдениеттану
- ОБЖ (Основы безопасности жизнедеятельности)
- Педагогика
- Полиграфия
- Психология
- Салық
- Саясаттану
- Сақтандыру
- Сертификаттау, стандарттау
- Социология, Демография
- Спорт
- Статистика
- Тілтану, Филология
- Тарихи тұлғалар
- Тау-кен ісі
- Транспорт
- Туризм
- Физика
- Философия
- Халықаралық қатынастар
- Химия
- Экология, Қоршаған ортаны қорғау
- Экономика
- Экономикалық география
- Электротехника
- Қазақстан тарихы
- Қаржы
- Құрылыс
- Құқық, Криминалистика
- Әдебиет
- Өнер, музыка
- Өнеркәсіп, Өндіріс
Қазақ тілінде жазылған рефераттар, курстық жұмыстар, дипломдық жұмыстар бойынша біздің қор #1 болып табылады.

Ақпарат
Қосымша
Email: info@stud.kz