Сабақ жоспары :: Әртүрлі

Файл қосу

Ата-ананың парызын, өтеу - сенің қарызың


АТА - АНАНЫҢ ПАРЫЗЫН,
ӨТЕУ - СЕНІҢ ҚАРЫЗЫҢ

Ата-ананың қадірін білмеген – халық
қадірін білмес.

Ғ.Мұстафин

Ата-ана – отбасының негізгі діңгегі, бастапқы дәнекері. Дәстүрлі
қазақ отбасында ата-ананың қадірі ерекше әспеттелген.
Әсіресе, тіршіліктің қайнар көзі, махаббаттың шуақ күні, мейірімнің
кәусәр бұлағы – Ана есіміне қатыссыз дүниеде қасиетті ештеңе жоқ. Сондықтан
ананы ардақтамайтын халық та жоқ.
Ана баланы тоғыз ай көтеріп, толғатып, дүниеге келтіріп қана
қоймайды.
Бала, бала, бала деп,
Түнде шошып оянған.
Түн ұйқысын төрт бөліп,
Мұзды бесік таянған, -
да ана, көзінің қарашығындай қорғап, аялап өсіріп, аяғынан тік тұрғызатын
да ана. Халықтың халықтығының басты нышаны – туған елінің тілін үйретіп,
сазына қандыратын да ана. Сондықтан әрбір ұлттың рухани өзегі, қан тамыры
болып табылатын тілі – Ана тілі деп аталады.
«Баланы – жастан» дегенге мен де толық қосыламын. Бірде Бернард
Шоудан: «Маған ақылыңызды айтыңызшы, баланы қай жастан тәрбиелеген
қолайлы?» деп сұрамай ма, сонда атақты драматург қарсы сауал қойыпты:
«Балаңыз қанша жаста?». «Өмірге келгеніне екі апта болды», депті оған сауал
қоюшы. Сонда Б.Шоу: «Сіз дәл екі аптаға кешіктіңіз» деген екен. Мұның өзі
достық нақышта айтылғанмен, астарында шындық жатыр.
Өмір есігін жаңа ашқан нәрестенің бойына туған елінің рухын
сіңіретін, балбыратып уататын тұңғыш тәтті сазы, жылауын қойғызатын ән
өлеңі де сол ғазиз ана бесікке сүйеніп отырып, емірене айтатын бесік жыры.
Ал нәресте өмірінің нәрі - Ана сүті. Халқымыздың байырғы ұғымында
баланың Анасы алдындағы парызын өтеуі «Ана сүтін ақтау» деп аталады. Оның
жөнін халық: «Ана сүтін Анаңды Меккеге үш рет арқалап апарып келсең де,
өтей алмайсың»,- деп түсіндіреді. Атақты орыс жазушысы М. Горькийдің:
«Дүниедегі асыл атаулының бәрі күннің нұрынан, ананың ақ сүтінен жаралған»,-
деуі де сол шындықты айқындайды. Әрине, сондықтан да дүние жүзінің барлық
елдерінде Отанға опасыздық пен Ана сүтін ақтамау ең зор қылмыс саналады.
Ал ананың балаға деген сүйіспеншілігі жайында мынандай бір аңыз бар.
Оны қазақтың дарынды қызы Ақұштап Бақтыгереева әдемі де әсерлі жырға
айналдырған:

…Ертеде сұлу қызға болған ғашық
Ананың әлпештеген жалғыз ұлы.

Қыз атын айтса, ауыздан зар шығыпты,
Құс жастық аққан жасқа малшыныпты.
Дертіне сағыныштың шыдай алмай,
Жас жігіт құр сүлде боп таусылыпты.

Қинады қыздың шарты, бөлек екен
О, сұлу неткен қатал керемет ең?!
«Анаңның жүрегін ап келген күні
Мен саған жар боламын»,- деген екен.

Сол қызға есі ауған жігіт мүлде,
Бүк түсіп жата алмады құрып күнде.
Ұйқыда бейқам жатқан сорлы ананың
Жүрегін жұлып алды тұрып түнде.

Сүюдің серті ме еді соның бәрі,
Ол, міне, қыздың шартын орындады.
Сүрініп кетсе жігіт келе жатып,
Жүрегі түсіп кеткен қолындағы

Ананың кезі бар ма кекті болған,
Оқыста жүрек түсіп кетті қолдан.
Ұмтылса топырақта жатқан жүрек:
«Құлыным, байқасаңшы», - депті оған…

Бұл – ананың баланы қаншалық шексіз сүйетінін білдіретін терең мәнді
көңілсіз мысал.
Ал біздің бала кезімізде « Ана тілі» оқулығында Ы. Алтынсариннің
«Ананың сүюі» деген өлеңі болды. Осы өлеңді оқығанда, сол кезде кішкентай
бала болсақ та, қатты тебіренуші едік. Бала ұғымына лайық тілмен ананың
қадір-қасиетін жүрекке жылы етіп жеткізген өлең шумақтары әлі күнге дейін
есімде. Онда былай деуші еді:
Кім сендерді балалар сүйе -тұғын,
Қуанышыңа қуанып, қайғыңа
күйе -тұғын.
Түн ұйқысын төрт бөліп,
кірпік қақпай,
Шешең байғұс дамылсыз
жүре –тұғын.
Кім сендерді, балалар
тербететін,
Еркелетіп, ойнатып, сергітетін?
Жалқау болсаң, балалар,
жаман болсаң,
Қамқор анаң көз жасын
көлдететін.
Кім сендерді сағынар
шетке кетсең,
Ғылым іздеп, тез қайтпай,
көпке кетсең.
Ұмытпа, ең кемінде жұлдыз
сайын,
Хат жазып тұр, төбесі
көкке жетсін.
Кім сағынар сендерді
келгеніңше,
Құлындарын көзімен
көргенінше?
Сендер қайтып келгенде
адам болып,
Еш арманым болмас
дер өле-өлгенше.
Барша аналарға тән қасиет осындай деп ойлаймын.
Дін мұсылман жолында Әкені құрметтеу - айрықша парыз. «Әкеге бағыну -
Аллаға бағыну. Оның алдында күнәһар болу - Алла алдында күнәһар болу»
дейді Пайғамбарымыз.
Халқымыздың мақал - мәтелдерінен, даналық сөздерінен де ата-ананың
қадір –қасиеті туралы айтылған асыл сөздерді табар едік.
«Алты аға бірігіп - әке болмас,
Жеті жеңге бірігіп - ана болмас»,-
деген сөзде де терең ой жатыр. Ата-ананың үміт-арманы баласымен бірге
жасайды. Сол себепті олардың бар тілеуі балаға бағышталған. Ақыры, ең
қастерлі тілектері: бала-шағаның алдында дүние салып, солардан топырақ
бұйырса, - дейді. Осындай ата-ананы сыйлау сәби шағыңда өзіңді олар қалай
бағып-қақса, қартайғанда оларды да солай алақанға салып аялап, күту қандай
ғанибет!
Қазақтар – « Төріңнен қарт кетпесін» деп тілеген халық. Жасы үлкенге
құрмет ету, қарттың бүгілген беліне сүйеу болу – біздің ата дәстүріміз.
Өзіңді өмірге келтірген, тіршілігіңе нәр берген ата-ананың алдында
адамның парыз-міндеті өлшеусіз. Қазақ ғұрпындағы ата-ананың алған ерекше
биік орны, қадір - қасиеті ше! Ананың ақ сүтін, әкенің адал күшін ақтау -
өз болашағыңды сақтау.
Ата-анаға не істесең, алдыңа сол қайтады. Дүние кезек. Сен өмір бойы
жас болып тұрмайсың. Сен ата-анаңды сыйласаң, сенің балаларың да
қартайғанда өзіңді аялап күтіп, бағып-қағатын болады.
Орыс жазушысы Лев Толстойдың «Қарт пен немере» мысалы естеріңде ме?
Бір үйде төрт адам. Ата, бала, келін, немере. Кәрі кісі тәрелкені сындырып
алады деп, келіні атасына тамақты темір табақпен береді. Бір күні шалдың
немересі ағаш жоныпты. Әке-шешесі:
- Балам, не істеп отырсың?- деп сұрайды.
- Ертең сендер қартайып, атам сияқты болғанда тамақ ішетін ағаш астау жасап
отырмын, - депті баласы. «Әкесін сыйламағанды, баласы сыйламайды»,- деген
бар емес пе? Ата-анаға қатыгездік жасаған адам дүниедегі ең күнәсі көп,
адамдық ардан безген жан болып саналады. Қазақ халқында ондай пенделер
қатаң жазаға, қатты қарғысқа ұшыраған.
Алайда, «Ананың көңілі – балада, баланың көңілі – далада», - демекші,
өзінің перзенттік борышын түсінбеген, сөйтіп, ата-анасын жерге қаратып,
көкіректерін қарс айырғандар бұрын да болған, қазір де жоқ емес.
Бүгінде кейбір жастар ата-анаға ақша жағынан қарасуды өздерінің
перзенттік борышын өтегендік деп біледі. Мұны әке-шешесін аңыратып, ат ізін
салмай кеткендер мен жалғыз басты қарттарын кәрілер үйіне тапсыруға дәті
барған жүзіқараларға қарағанда адамшылыққа баласақ та, оның да оңып
тұрмаған қате түсінік екені айқын.
Ата-анаға қажетті - баласынан күтері жалғыз материалдық жәрдем бе
екен? Қайта, ата-анасы баласымен бірге тұруға болмаған күнде, жиі-жиі
көрісіп, жүзбе-жүз отырып әңгімелесіп, мейірін қандыруды, баласын, келіні
мен немерелерін көріп, көңілдері көншуін, олардың сый-құрметін көріп,
тәңірге шүкіршілік етуді аңсамай ма?! Дүниеге бала әкеліп, оны азаптанып
өсіріп, енді соның қызығын, қызметін көре алмай, тірідей суынып, қайырылмай
кеткен баласын аңсай-аңсай, дүниеден өткен кәрі әке-шеше қайғысынан артық
қайғы бар ма?!
Абайдың: «Баланың жақсысы – қызық, жаманы – күйік», - дейтіні содан
шығар.
Ата-ананың сөзін сыйлап, құлақ асу, пікірлес болу отбасы тіршілігінің
бір ғанибеті ғой. Сол арқылы-ақ бала ата-анасының мейірін өсіріп, өз
ортасында төрден орын алуына көмектеседі. Керісінше, ата-ананың сөзін
құлаққа ілмейтін, өзі тағы жөн білмейтін жетесіз бала олардың сағын
сындырып, төрдегі басын есікке сүйрейді.
Отбасындағы психологиялық оңды ахуал, татулық пен тыныштық, жайдары
қабақ, пейіл-береке – оның барлық мүшелерінің ырысы, ойға алған істерінің
өрге басып, мақсаттарының жүзеге асуының кепілі.
Балалардың ұрысқақ, жанжалқой, дөрекі-дөкірлігі әке-шешенің жатса-
тұрса жадынан шықпайтын қауіпі, азабы болады. Ондай ата-аналар үнемі
алаңдаумен күн кешіп, қабақтарынан кірбің кетпейді.
Бұған қарама-қарсы еңбекқор, кең пейіл, жарқын мінезді болып өскен ұл-
қыз ата-ананың қас-қабағына қарап, хал-жағдайларын айтқызбай аңғарып,
олардың көңілін тауып, мерейін өсіреді. Демек, балалары ата-анасын,
үлкендерді қуанышқа бөлеп, бақытқа кенелтем десе, алдымен, әдепті болулары
керек, өз жұмыстарын адал да тыңғылықты атқарып, отбасына кіріс кіргізіп,
әке-шешенің қарттығын қажетті тыныштықпен және дәулетпен қамтамасыз етулері
қажет.
Ата-ана да адам, сондықтан олардың қателесетін, жаңылысатын, ағаттық
жіберетін кездері болады. Әдепті бала ондай кезде зіркілдеп, дауыс көтеріп
шыға келмейді, ал үлкенді балағаттау – бала тұрмақ жасы кіші адамның ісі
емес. Үлкендердің әлдеқалай істеген ісі, сөзі жанына қатты батса да, сабыр
етіп, өзіңді дүниеге әкеп, зор мехнатпен әлпештеп өсіргенін есіңе түсіруің,
кешірімді болуың міндет.
Ұл-қыз әдептілігінің негізі – ата-ананы риза қылып, үнемі алғыс
батасын алуында. Сонда ғана үлкендердің мерейі көтеріліп, ұл-қыздардың
өркені өспек!

№3 орта мектебі

Баяндаманың тақырыбы:

АТА - АНАНЫҢ ПАРЫЗЫН,
ӨТЕУ - СЕНІҢ ҚАРЫЗЫҢ

Оқыған:
Ғ.Мұхамбетжанова

2009-2010 оқу жылы

Ұқсас жұмыстар
Рақмет, анашым!
Суреттерді бояңдар
Отбасы - алтын діңгек
Қызым – қызғалдағым, ұлым – ізгі арманым ( 7 сынып )
Мектеп ұстаздары
Парызымды қайтсем, анам, өтермін
Қарттарым - асыл қазынам жайлы ақпарат
Бір ананың жеті қызы
Алдымен сүй, ардақта ата-анаңды
Сөнбейтұғын нұры бол
Пәндер